WELKOM
Serigala is een Nederlandstalige wolven RPG. Maak je eigen karakter aan, bepaal zijn uiterlijk en verken het eindeloze gebied van Serigala. Ontwikkel jezelf met behulp van de punten die je kunt verzamelen en ontwikkel op die manier je karakter verder. Ontmoet nieuwe spelers in de Off-Game zone en maak nieuwe vrienden! Alles ligt in jouw handen.
WOLF OF THE MONTH
TEAM
ACCOUNT SWITCH




SEIZOEN
15ºC - 28ºC
Z O M E R
Het is eindelijk zomer in Serigala. De kudde's trekken weer aan, overal groeit gras en bloemen en het land ziet er weer prachtig uit. Tot nu toe heeft de warmte voor weinig problemen gezorgd en brengt het alleen maar lekkere dagen, maar misschien komt daar binnenkort wel verandering in?
CREDITS
Serigala staat onder leiding van het team en wordt ondersteund met Actieforum. De banner is gemaakt door Kadar. Alle code's (uitzonderingen daargelaten) behoren toe tot Kadar en mogen niet zonder toestemming gekopieerd worden. Alle teksten, afbeeldingen en karakters behoren toe aan hun rechtmatige eigenaars.

Serigala is geregistreerd bij: RpgSites.nl

Deel
Vorige onderwerpGo downVolgende onderwerp
avatar
Berichten : 92
Pawprints (₱) : 52
Roedel : /\
Leeftijd : 4
Partner : Still standing alone in life
Profiel bekijken

A Long Time Ago. [Biscuit]

op do feb 04, 2016 4:35 pm
Serigala
New home


Daar liep hij dan mank in een onbekend gebied. Zijn poot was nog niet hersteld van het jagen met Biscuit. Het was al een tijd geleden dat hij Biscuit voor het laatst zag. Het was wel moeilijk te overleven naar een heel ander gebied dan Ws. Hij had alleen maar wat overgebleven herten vissen uit het meer en dan soort restjes. In dat geval had hij veel geluk hij had namelijk net zo goed een andere wolf kunnen tegen komen die niet vriendelijk waren en hem misschien hadden gedood. Zijn drie poten hadden nu wel echt rust nodig, dus ging hij zijn achterwerk zakken.

Na een dutje werd hij wakker met een geur wat zijn snuit in drong. Er was een andere wolf! Yngvarr was best bang voor wat voor wolf het zou zijn. Maar na een paar keer snuffelen bleek het totaal niet gevaarlijk te zijn. Hij herkende de geur direct toen de wind goed stond. Het was Biscuit!! Was dit toeval?? Hij stond in een snelle reflectie op nadat hij de geur herkende. Een harde blaf kwam zijn bek uit zodat Biscuit hem hoorde. Wat deed hij hier, in ieder geval maakte hem dat niet uit, hij kon wel wat gezelschap gebruiken. Opeens kwamen er een paar verdwaalde sneeuwvlokjes naar beneden te dwarrelen. Hij keek omhoog waar steeds iets meer uit vielen. Du lucht was bedekt met mooie wolken. Dit terwijl hij Biscuit rook en nu ook zag. Blijdschap kwam tot hem binnen. Hij wou er naar toe lopen alleen vergat zijn poot en stond er vervolgens op. Een korte harde kreun kwam eruit terwijl hij zijn ogen dicht kneep. Hij nam even diep adem en liep vervolgens mank naar Biscuit toe. Met een vriendelijk stem begon hij te zeggen:''Hallo, lang geleden.'' Hij glimlachte er ook nog bij.


_________________
avatar
Berichten : 56
Pawprints (₱) : 19
Roedel : None
Leeftijd : 4,4 years
Profiel bekijken

Re: A Long Time Ago. [Biscuit]

op za feb 06, 2016 4:05 pm

Met een zo hoog mogelijke snelheid rende de reu door het veld. Bij elke stap voelde hij de pijn in zijn poot weer, maar hij kon moeilijk niet jagen. Zijn ogen waren volledig op het konijn voor hem gericht. Steeds probeerde die door middel van een scherpe bocht de wolf kwijt te raken. Echter lukte het hem niet, Biscuit wist precies hoe hij daar mee om moest gaan en was hem ook steeds te snel af. Sneeuwvlokjes werden door de wind in zijn gezicht geblazen waardoor hij zijn ogen tot spleetjes kneep. Het konijn voor hem begon wat vaart te minderen, gelukkig want de pijn werd steeds erger. Toch wilde Biscuit niet stoppen, hij moest deze prooi vangen. Bij die gedachte begonnen ze poten kort sneller te bewegen, hij kon niet verliezen. Al redelijk snel kwam hij dichterbij. De wolf probeerde zo ver mogelijk naar voren te leunen om de prooi te pakken. Maar precies op dat moment had het beest zijn hol bereikt. Binnen enkele seconden was hij verdwenen. Biscuit probeerde zo snel mogelijk te rennen, misschien kon hij het konijn nog uit zijn hol halen. Hierdoor gleed hij uit. Een pijnscheut ging vanuit zijn poot zijn hele lichaam door toen hij op de grond neerkwam. De witte reu kneep zijn ogen tot spleetjes en wist nog net een boze schreeuw te onderdrukken. Moeizaam stond hij op waarna hij met langzame en moeizame passen naar het hol liep."Shit," gromde hij boos terwijl hij naar beneden keek. Wéér geen eten. Zijn ribben werden inmiddels steeds duidelijker zichtbaar. De witte reu richtte zijn kop vervolgens omhoog, naar de lucht. Sneeuwvlokjes dwarrelden naar beneden. Nog steeds geïrriteerd schudde hij zich uit waarna hij begon te lopen. Misschien zou het later wel lukken.

Met langzame passen liep hij door het gebied. Door de rustige en constante beweging werd de pijn in zijn poot weer wat minder. Zijn blauwe ogen gleden over het gebied voor hem. Overal waren heuvels, bedekt met een dikke laag sneeuw. Dikker dan in Wolf Story. Hij was daar al een tijdje wel. Op een of andere manier voelde hij zich daar niet thuis. Nare herinneringen leken steeds vaker omhoog te komen. Dingen die hij juist probeerde te vergeten. Plotseling klonk er een harde blaf. Biscuit richtte zijn kop op toen hij de stem herkende. Yngvarr, iemand die hij in Wolf Story had ontmoet. Een van de weinige wolven die hij mocht. De witte reu draaide zich richting het geluid. Hij was blij dat deze wolf ook hier was. Zijn leven begon steeds eenzamer te worden, iedereen leek afstand van hem te houden. Ook de genen die hij zo lang kende. De wolf zuchtte, Hij begon weer in beweging te komen. In hoop dat de reu open stond voor zijn gezelschap.

Na een tijdje werd de gedaante zichtbaar. Zijn grijze vacht viel erg op tussen de dikke laag sneeuw. Automatisch verscheen er een glimlach rond Biscuits lippen, ondanks dat er weinigs positiefs aan zijn situatie was. Yngvarr wilde naar hem toe lopen, maar vergat zijn gebroken poot. Nog voordat Biscuit iets kon zeggen leunde de reu er op. Er klonk een korte harde kreun. Kort bleef de wolf staan, vervolgens besloot hij weer door te gaan.''Hallo, lang geleden.'' Zei yngvarr vriendelijk. de glimlach rond Biscuits lippen kwam terug en werd zelfs groter. "Hey Yngvarr, dat is inderdaad lang geleden." Zei hij zachtjes terwijl hij de wolf voor hem aan keek. Beide glimlachde naar elkaar.


B I S C U I T ❄
Words: 572 | Mood: happy to see an old friend | Tag: Yngvarr

(c) ELRIC

_________________
avatar
Berichten : 92
Pawprints (₱) : 52
Roedel : /\
Leeftijd : 4
Partner : Still standing alone in life
Profiel bekijken

Re: A Long Time Ago. [Biscuit]

op di feb 09, 2016 4:03 pm
An On Old Friend
Nice


‘’Hey, Yngvarr dat is inderdaad lang geleden.’’ Sprak Biscuit met een glimlach dat Yngvarr nog nooit van hem had gezien. Niet dat Yngvarr niet blij was om dat te zien, hij zag er namelijk blij uit. Hij deed het terug met ook zo’n grote glimlach zoals hem. ‘’Ben je hier al eens eerder geweest.. Serigala bedoel ik dan.’’ Vroeg hij nieuwsgierig. Toen hij er aan dacht kwam het terug, de buikpijn. Hij het voedsel nodig. Hij keek gestrest om zich heen. Er was geen meertje te bekennen. Al hoewel een vis waarschijnlijk niet genoeg was. Maar zoals Yngvarr al merkte was Yngvarr niet de enige waar zijn ribben duidelijker werden. Biscuit zag er ook dun uit. Even nam Yngvarr nam een kleine hoest in de hoop dat het minder werd. Meestal ging hij slapen of opzoek naar een meer, maar dat was nu geen optie. Hij werd duizelig in zijn kop dat hem niet eerder was overkomen doordat hij meestal ging slapen. Yngvarr probeerde er niks van te laten merken en probeerde er bij te blijven. Misselijk, buikpijn en duizelig dat was waar de situatie over ging. En natuurlijk niet te vergeten Biscuit stond nog steeds voor hem.

[Sorry dat deze niet zo lang is…]


_________________
avatar
Berichten : 56
Pawprints (₱) : 19
Roedel : None
Leeftijd : 4,4 years
Profiel bekijken

Re: A Long Time Ago. [Biscuit]

op do feb 11, 2016 8:44 pm

[Geeft niet hoor! Ik zal de komende tijd ook niet echt heel erg lang posten want ik heb het druk]

Yngvarr glimlachde terug naar Biscuit. Kort keek de witte reu om zich heen, misschien waren hier wel andere prooien. Hij voelde een ijskoude wind door zijn vacht heen gaan. ‘’Ben je hier al eens eerder geweest.. Serigala bedoel ik dan.’’ Vroeg de grijze reu plotseling. Biscuit richtte bij het horen van die woorden zijn kop weer richting hem. Kort dacht hij na. "Ja, ik heb hier een tijdje gewoond. Ik had alleen niet verwacht dat ik terug zou komen." Zei de witte wolf vervolgens terwijl hij de grijze reu aankeek. Hij kon zich het nog goed herinneren, hoe Serigala ooit in brand stond. Het was een lange tijd geleden en het hele gebied was veranderd, maar het voelde vreemd om hier weer te zijn. Plotseling zag hij dat Yngvarr wat gestresst om zich heen keek, vervolgens hoeste hij kort. Een vragende blik verscheen in Biscuits ogen toen hij dit zag. Wat was er mis? Toen bedacht hij zich dat Yngvarr waarschijnlijk honger had. Die had nog ergere problemen. Zijn poot zal waarschijnlijk nooit echt herstellen."Heb je honger?" Vroeg de witte wolf twijfelend, ondanks dat hij toch niet echt een oplossing kon vinden. Hij had dan wel een paar prooien gevangen en wist zich redelijk te redden, maar zijn laatste jacht was ook niet echt succesvol.


B I S C U I T ❄
Words: 215 | Mood: Worried | Tag: Yngvarr

(c) ELRIC

_________________
avatar
Berichten : 231
Pawprints (₱) : 151
Roedel : Never!
Leeftijd : 5
Partner : Oh man no but if you want u can kiss me ;3
Profiel bekijken

Re: A Long Time Ago. [Biscuit]

op do feb 11, 2016 9:26 pm
Honger..
Overleven


Wazig zag Yngvarr dat Biscuit hem verbaasd aan keek, hij probeerde zo min mogelijk. ‘’Heb je honger?’’ vroeg Biscuit. Ongeveer een seconde daarna zei Yngvarr:’’Ja! Maar verder dan vis kom ik niet.’’ zei hij bezorgd. vis was wel oke maar het liefst had hij toch wel echte een hert. Nogmaals keek Yngvarr wazig om zich heen. Opzoek naar water wat hij maar niet vond, niet eens een plasje. Zijn lichaam werd zwaarder voor zijn drie poten. Het was moeilijk zijn kop erbij te houden maar hij vocht ervoor. Hij keek omlaag en zag het wazige groene gras. Hij was te moe om met zijn hoofd erbij te komen anders had hij zelfs gras opgegeten. Slechter dan dit kon het niet worden. Hij keek Biscuit wat een in een witte gedaante is veranderd. Zijn achterwerk viel met vaart op het gras. Hij hoopte dat Biscuit niet dacht dat hij overdreef. Hij had dit weleens meegemaakt maar zo erg was het nog nooit geworden. Yngvarr voelde dat hij elk moment kon flauw vallen met alle kracht vocht hij daar tegen.

Sorry verkeerde wolfje......


_________________
 
Made By...:
Made By Zarrán! <3 (Ty)
avatar
Berichten : 56
Pawprints (₱) : 19
Roedel : None
Leeftijd : 4,4 years
Profiel bekijken

Re: A Long Time Ago. [Biscuit]

op zo feb 14, 2016 2:48 pm


Echt lang hoefde Biscuit niet op een antwoord te wachten. Ongeveer een seconde na zijn vraag kreeg hij al een reactie.’’Ja! Maar verder dan vis kom ik niet.’’ klonk er bezorgd. De witte reu keek hem aan en knikte even. Hij probeerde iets te bedenken, een oplossing. Yngvarr was er slecht aan toe, slechter dan hem. Toen hij zag dat de grijze reu wat paniekerig om zich heen keek begon hij zich ook zorgen te maken. Hij moest wat doen, helpen. Dat was ook precies waar je vrienden voor had, hulp in moeilijke tijden. Helaas was hulp verlenen niet Biscuit’s sterkste kant. Maar een vriend laten zitten, dat zou hij nooit doen. Yngvarr was zijn enige vriend, die zou hij met risico voor eigen leven beschermen. ”Ik, eh…” De witte reu dacht even na over wat hij moest doen, hij twijfelde kort. ”Ik kijk wel of ik wat kan vangen,” vervolgde hij. Hij zag dat Yngvarr door zijn poten begon te zakken.”Blijf daar," zei Biscuit nog snel voordat hij weg ging. Hij moest iets doen.

Daar liep hij weer, door de oneindige heuvels. Zijn blik gleed over het gebied, weer opzoek naar een prooi. Deze keer kon en mocht hij niet falen. De kleine sneeuwvlokjes waren veranderd in grote sneeuwvlokken. De wind begon ook langzaam sterker te worden. De reu kneep zijn ogen tot speeltjes, in hoop nog wat te kunnen zien. Plotseling zag hij wat bewegen. Een kleine bruine gedaante, tientallen meters verderop. Biscuit stond meteen stil en probeerde zichzelf klein te houden. Hij probeerde een soort plan te bedenken, iets wat zijn kans op succes groter zou maken. Zijn blik gleed kort over het gebied. Alles was vlak wat jagen moeilijk maakte, het enige wat hij kon doen was zo snel mogelijk zijn. Biscuit dacht nog even na en kwam vervolgens in beweging. Eerst langzaam, om dichter in de buurt te komen. Toen de afstand kleiner was geworden en het konijn hem in de gaten kreeg versnelde hij zijn passen. De kleine bruine gedaante sprong weg. Biscuit ging er achter aan, volledig op de prooi gericht. Dit mocht niet mislukken...

Vermoeid draafde Biscuit terug. Het konijn hing slap in zijn bek. Dikke sneeuwvlokken en sterke wind omsingelde hem. Alles was wit, wat de weg terug vinden moeilijk maakte. Toch was het hem na een tijdje gelukt, nu hoopte hij alleen dat hij niet te laat was. Met snelle passen draafde hij door. Plotseling zag hij de grijze gedaante weer. De witte reu versnelde kort zijn passen waardoor hij steeds dichterbij kwam. Toen hij voor Yngvarr stond stopte hij en liet het konijn vallen. ”Ik hoop dat dit voor nu genoeg is?” Vroeg hij nog vermoeid. Heel kort verscheen er nog een kleine grijns rond Biscuits lippen. Maar daarna schudde hij zich uit en liet zich naast de grijze reu vallen. Koude wind streek over zijn natte vacht.


B I S C U I T ❄


(c) ELRIC


_________________
avatar
Berichten : 231
Pawprints (₱) : 151
Roedel : Never!
Leeftijd : 5
Partner : Oh man no but if you want u can kiss me ;3
Profiel bekijken

Re: A Long Time Ago. [Biscuit]

op zo feb 14, 2016 3:07 pm
Dankbare..
Vrienden.


Yngvarr kon nog net horen wat hij ging doen, voor hem eten halen. Yngvarr kreeg er niets uit hij wou zeggen dat het niet hoefde maar wat het meest wijs was het hem wel laten doen. Yngvarr wou blijven staan maar zakten door zijn poten en voor je het wist lag hij op het sneeuw, in de kou, alleen. Yngvarr was bang, bang dat hij zal overlijden.

Voor je het wist was Biscuit er weer met zoals hij net kon zien een konijn. Hij kwam op hem af enlegde de konijn voor hem neer. Hij vroeg het genoeg was en daarbij knikte hij Biscuit dankbaar aan. Hij vond het beschofd om hem niets terug te geven maar hij had niets. Hij nam wanhpig een hap van de konijn wat al 10x hielp. Èèn hap was al meer dan genoeg maar hij nam voor de zekerheid meer. Hij kon alles weer helder zien en had geen last meer van niets. ‘’Dankje Biscuit.’’ En hij glimlachde en schoof met zijn snuit de helfd naar hem toe, hij had gevangen dus mocht hij er ook van. Yngvarr was blij de kracht weer in zijn poten te voelen. Hij stond op. ‘’Sorry dat jij erbij moest zijn dat dit gebeurde. Zonder jou het ik het niet gered dus echt waar dankje.’’ Zei hij dan ook op een dankbare manier.


_________________
 
Made By...:
Made By Zarrán! <3 (Ty)
avatar
Berichten : 56
Pawprints (₱) : 19
Roedel : None
Leeftijd : 4,4 years
Profiel bekijken

Re: A Long Time Ago. [Biscuit]

op za feb 20, 2016 3:38 pm

De grijze reu knikte na Biscuits vraag, wat wanhopig nam hij een hap van het konijn. Een koude en sterke wind ging door Biscuits vacht. Vermoeid liet de witte reu zich naast Yngvarr vallen."Dankje Biscuit." Klonk er vervolgens naast hem. Kort knikte de witte wolf waarna zijn blik naar de sneeuwvlokken ging die uit de lucht vielen. Het werden er steeds meer. Waarschijnlijk kwam er een storm aan, een sterke. Misschien moesten ze ergens gaan schuilen. Plotseling schoof de grijze reu de resten van het konijn naar hem. Een wat verwarde blik verscheen in Biscuits ogen terwijl hij zijn kop naar zijn vriend draaide. Die was inmiddels opgestaan.‘’Sorry dat jij erbij moest zijn dat dit gebeurde. Zonder jou het ik het niet gered dus echt waar dankje.’’ Klonk er eerlijk en dankbaar. Er stond een vriendelijke blik in zijn ogen. Kort bleef de witte wolf hem vragend aankijken."Ik heb geen honger, jij mag alles hebben." Besloot Biscuit uiteidelijk maar te zeggen. Eigenlijk kon hij ook best wat eten gebruiken, maar Yngvarr had het harder nodig. Hij wilde niet dat zijn vriend nog een keer bijna flauw viel, enkel omdat die beleefd en dankbaar was. Bij die gedachte voelde de witte reu zich al schuldig en slecht. Snel stond hij op en schoof de half opgegeten prooi weer terug. Hopelijk begreep Yngvarr het. Toen er weer een sterke wind door zijn vacht ging keek hij op."Volgens mij komt er een storm aan, ik denk dat we moeten schuilen." Zei hij vervolgens snel terwijl hij weer naar zijn vriend keek.

[sorry voor de late reactie, ik heb het erg druk]


B I S C U I T ❄


(c) ELRIC

_________________
Gesponsorde inhoud

Re: A Long Time Ago. [Biscuit]

Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum