WELKOM
Serigala is een Nederlandstalige wolven RPG. Maak je eigen karakter aan, bepaal zijn uiterlijk en verken het eindeloze gebied van Serigala. Ontwikkel jezelf met behulp van de punten die je kunt verzamelen en ontwikkel op die manier je karakter verder. Ontmoet nieuwe spelers in de Off-Game zone en maak nieuwe vrienden! Alles ligt in jouw handen.
WOLF OF THE MONTH
TEAM
ACCOUNT SWITCH




SEIZOEN
15ºC - 28ºC
Z O M E R
Het is eindelijk zomer in Serigala. De kudde's trekken weer aan, overal groeit gras en bloemen en het land ziet er weer prachtig uit. Tot nu toe heeft de warmte voor weinig problemen gezorgd en brengt het alleen maar lekkere dagen, maar misschien komt daar binnenkort wel verandering in?
CREDITS
Serigala staat onder leiding van het team en wordt ondersteund met Actieforum. De banner is gemaakt door Kadar. Alle code's (uitzonderingen daargelaten) behoren toe tot Kadar en mogen niet zonder toestemming gekopieerd worden. Alle teksten, afbeeldingen en karakters behoren toe aan hun rechtmatige eigenaars.

Serigala is geregistreerd bij: RpgSites.nl

Deel
Vorige onderwerpGo downVolgende onderwerp
avatar
Berichten : 77
Pawprints (₱) : 48
Roedel : The Wilderness Pack R.I.P I will NEVER forget this family, EVER.
Leeftijd : 3
Partner : I still miss you, but i will find you, no matter what it takes! {Youmei}
Profiel bekijken

Familiar Face {Youmei}

op ma jan 16, 2017 9:18 pm
Daar liep hij dan, door de sneeuw, op een andere plek. Elke stap voelde hij zijn poten zakken in het kleine laagje sneeuw. Zijn depressieve loopje verscheen door de bossen van het gebied. Caden kon nergens anders aan denken dan de verleden. Hij had alles, maar dan ook echt alles verpest voor hem zelf. Vijanden gemaakt en het allerergste was dat hij zijn ware liefde achterliet, zonder familie. Als ze nou samen waren, waren ze misschien niet alleen, in ieder geval was Caden niet alleen. Hij stopte en plofte neer op zijn achterwerk. Hij zuchtte diep. Daar was hij dan, op de vlucht, op de vlucht voor families die waarschijnlijk niet konden rusten tot zijn dood. Een piepje verliet zijn bek. Hij had alles verknald!! Damn it! Waarom was hij nou zo verschrikkelijk dom geweest! Tranen ontstonden in de reu zijn ogen. Niet alleen miste hij Youmei, zijn geliefde, maar ook zijn familie. De families die achter hem aan zaten waren een familielid kwijt, maar Caden! Al zijn freaking familieleden! De hele roedel was dood! Iedereen was zo onschuldig! Soms dacht hij na, waarom was hij dan niet dood, hij hoorde toch bij zijn roedel?! Of niet?! Een piepje verliet nog eens uit zijn bek toen hij dacht aan de pups, inclusief hem, die altijd bij elkaar waren, speelden met z'n allen. Een zucht was te horen met een piepje op de achtergrond. Hij ging liggen en dacht verder aan mooie herinneringen, pijnlijke herinneringen.

{Youmei}

_________________
avatar
Berichten : 43
Pawprints (₱) : 19
Roedel : Just... Don't ask
Leeftijd : 3 years
Partner : The ghost of you is close to me {Caden}
Profiel bekijken

Re: Familiar Face {Youmei}

op di jan 17, 2017 2:34 pm

Hij was hier. Was hij..? Nee, toch? Dat kon niet. Hij hoorde hier niet. Hij was weggerend... Hij... Haar groene ogen gleden langs de bomen, maar geen enkel teken. Ze kromp ineen en sloop verder, vertrouwend op haar sneeuwwitte vacht om haar verstopt te houden. Dus de sneeuw was nog ergens goed voor. Natuurlijk kende ze sneeuw, ze had het vaker gevoeld. Maar nooit had ze het zo koud gevoeld als laatst in de bergen. Werkelijk, waar ze vroeger had geleefd was een vrij warm gebied. Vroeger... Hoe vaak ze zichzelf ook vertelde dat vroeger achter de rug was, ze kon het niet vergeten. Haar zusjes, dood. Iedereen. Ze had zelf ook kunnen sterven. Waarom zij niet? Het wonder der natuur was soms een vloek, die wezens gevangen hield in het leven terwijl de rest wordt meegenomen. Fascinerend, maar oh zo vreselijk.
Youmei stak haar zwarte neus in de sneeuw toen ze hem zag liggen, om niet te gillen. Een gemene grijns brak los op haar gezicht toen ze dichterbij kwam, de sneeuw op zijn rug gooide en vervolgens zo in de sneeuw te gaan liggen dat ze onzichtbaar was door haar ogen dicht te knijpen en haar hele snuit in de sneeuw te duwen.

_________________
avatar
Berichten : 77
Pawprints (₱) : 48
Roedel : The Wilderness Pack R.I.P I will NEVER forget this family, EVER.
Leeftijd : 3
Partner : I still miss you, but i will find you, no matter what it takes! {Youmei}
Profiel bekijken

Re: Familiar Face {Youmei}

op di jan 17, 2017 4:03 pm
Terwijl hij lekker lag te dagdromen over het verleden, voelde hij plots sneeuw op hem worden gegooid. Zonder het onder controle te hebben kwam er een grom uit zijn bek. Wait! De geur die hij uit duizenden kende kwam zijn neus binnen. Youmei!!?? Kon het zijn?! Hij sprong op en schudde het sneeuw van zijn vacht. Hij keek om, niets. Shit, was hij te ruw met die grom. Nee, ze moest zich ergens verstopt hebben! De reu was super geschrokken en keek ongerust om zich heen. Youmei, was ze nou gewoon oke?! ‘’Youmei?’’ Kreeg hij er nog net uit. Hij keek rond en besefte uiteindelijk dat ze in de sneeuw lag. Tranen schoten zijn ogen binnen toen hij haar zag verstoppen. Een glimlach kwam tevoorschijn, hij was zo blij dat hij haar zag. Zijn ware liefde. De reu huppelde naar haar toe en gaf dr een lik over haar kop. ‘’Youmei, it’s really you!’’ Zei hij blij.

_________________
avatar
Berichten : 43
Pawprints (₱) : 19
Roedel : Just... Don't ask
Leeftijd : 3 years
Partner : The ghost of you is close to me {Caden}
Profiel bekijken

Re: Familiar Face {Youmei}

op wo jan 18, 2017 2:13 pm
Hoe stijf ze ook haar ogen dicht had geknepen, hoe diep ze al haar zwarte lichaamsdelen ook in de sneeuw had gestopt, niks weerhield hem ervan om haar te vinden. "Youmei?" vroeg hij. Hij huppelde naar haar toe en likte over haar witte kop. Ze keek op met een pruillipje. "Youmei, it's really you!" riep hij uit. "Nou... Ik had me nog zo goed verstopt," murmelde ze, zogenaamd geïrriteerd. Ze gaf de reu een duw. Waarom had hij haar geen Youmy genoemd? "Yeah, Cadey, ik ben het," zei ze nadat ze haar witte snuit in zijn vacht had begraven. Hij was net zo schattig als vroeger. Misschien schattiger. Maar de geur die in zijn vacht hing verwarde haar. "Waar komt die geur vandaan?" vroeg ze. Het rook naar dood, bijna. Naar slecht. Evil. De geur van iemand die een tijd geleden had zitten moorden. Maar Caden zou het nooit doen, toch? ..... Toch?

_________________
avatar
Berichten : 77
Pawprints (₱) : 48
Roedel : The Wilderness Pack R.I.P I will NEVER forget this family, EVER.
Leeftijd : 3
Partner : I still miss you, but i will find you, no matter what it takes! {Youmei}
Profiel bekijken

Re: Familiar Face {Youmei}

op wo jan 18, 2017 4:58 pm
De witte teef kwam omhoog en zei: "Nou... Ik had me nog zo goed verstopt," Ze had een pruillip en klonk een beetje geïrriteerd. Watt?! Was Youmei niet blij haar te zien? Zijn Youmy?! Hij was in ieder geval erg enthousiast om deze geweldige teef te zien. Toch bleek dat zijn liefde een grapje maakt toen hij een duwtje gaf en zei: "Yeah, Cadey, ik ben het," En ze stopte haar snuit in zijn vacht. Wacht! Shit, er was geen stoppen meer aan. Het was hier nog maar kort en je kon waarschijnlijk nog wat ruiken van zijn verleden. En ja hoor. Youmei vroeg al naar wat die geur in zijn vacht deed. Een lachte Caden een beetje angstig. ‘’What do you mean?”’ Vroeg hij op zijn meest verbaasde stem. Caden zijn snuit duwde haar snuit uit te zijn vacht voordat ze meer ging ruiken. Hij deed alsof hij hij het uit liefde deed om door met zijn snuit uiteindelijk tegen de hare gaan. Hij glimlachte. Hij gaf haar een knuffel. Ohh, wat had hij haar vacht gemist. ‘’Ik ben zo blij je weer te zien Youmy.’’ Zei hij. Zijn verleden was alles behalve makkelijk. Alles wat hij anderen had aangedaan deed hem zelf ook pijn. Meerdere wolven had hij pijn gedaan door een wolf te vermoorden. Hij kneep zijn ogen dicht en genoot van de tijd die ze doorbracht met deze teef en hopelijk werd die niet snel doorbroken door zijn geur waar Youmei benieuwd naar was. Hij nam weer een stapje terug keek in haar glinsterende ogen. ‘’Dus, nog wat meegemaakt?’’ Vroeg hij lief. Hopelijk ging Youmei haar niet onderbreken over de geur en konden ze gewoon gezellig bijpraten.

_________________
avatar
Berichten : 43
Pawprints (₱) : 19
Roedel : Just... Don't ask
Leeftijd : 3 years
Partner : The ghost of you is close to me {Caden}
Profiel bekijken

Re: Familiar Face {Youmei}

op do jan 19, 2017 2:18 pm
Hij ontweek haar vraag. Hij lachte angstig en duwde haar snuit uit zijn vacht. "What do you mean?" Hij ging met zijn kop langs de hare en glimlachte, maar Youmei zette een stapje achteruit, wantrouwig. "Ik ben zo blij je weer te zien, Youmy," zei hij, maar de witte wolvin vertrouwde het niet. "Dus, nog wat nieuws mee gemaakt?" Ze keek hem met een schuine blik aan. Wantrouwen glinsterde in haar groene ogen. "Wat heb je gedaan, Caden?" vroeg ze zachtjes. "Tell me." Wat had haar partner uitgespookt? Waarom stonk hij zo? Was hij gevlucht voor iets waar zij niet bij was geweest? Was hij veranderd in een moordenaar nadat ze uit elkaar waren gegaan? Wanhopig stapte ze dichterbij de reu. Zeg dat het niet waar is. Haar Cadey had iets gedaan, en ze wou hem niet aanraken zolang ze de waarheid niet wist.

_________________
avatar
Berichten : 77
Pawprints (₱) : 48
Roedel : The Wilderness Pack R.I.P I will NEVER forget this family, EVER.
Leeftijd : 3
Partner : I still miss you, but i will find you, no matter what it takes! {Youmei}
Profiel bekijken

Re: Familiar Face {Youmei}

op do jan 19, 2017 4:31 pm
Haar partner keek hem met een schuine kop aan met wantrouwen in haar ogen te zien. Shit! Ze hem duidelijk door. "Wat heb je gedaan, Caden?" Vroeg zo zacht. Ohh jeez, ze noemde hem niet Cadey! Was dit zo serieus? ‘’Tell me.’’ Zei ze ook nog. Caden hield zijn bek open met angst en spijt en tranen kwamen naar boven als hij er al aan dacht. Wat hij deed was fout. Hij realiseerde nu pas hoe erg. Hij hoopte dat het er vanzelf eenmaal uitgleed maar hij kon het gewoon niet. Hij zuchtte en ging zitten terwijl hij depressief naar beneden keek. Hopelijk snapte zijn liefde dat hij gewoon tijd nodig had en het moest vertellen wanneer hij het tijd vond. Natuurlijk wou hij al te graag dat ze het nu al wist maar hij kon het gewoon nog niet uitleggen. Caden sloot even zijn ogen en kreeg als zijn schuld door hem heen. Waarom moest dit nou gebeuren, hij had haar zo gemist en dat dit? Hij wou haar niet kwijt. Nooit. Dat wist hij 100% zeker. ''Ik kan het niet. Ik kan het nog, nog niet uitleggen. Ik beloof je, ik zal het ooit uitleggen maar nu, wil ik gewoon bij jou zijn en alleen bij jou zijn.'' Zei hij terwijl hij nog steeds depressief en schuldig naar beneden keek.

_________________
Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum