WELKOM
Serigala is een Nederlandstalige wolven RPG. Maak je eigen karakter aan, bepaal zijn uiterlijk en verken het eindeloze gebied van Serigala. Ontwikkel jezelf met behulp van de punten die je kunt verzamelen en ontwikkel op die manier je karakter verder. Ontmoet nieuwe spelers in de Off-Game zone en maak nieuwe vrienden! Alles ligt in jouw handen.
WOLF OF THE MONTH
TEAM
ACCOUNT SWITCH




SEIZOEN
15ºC - 28ºC
Z O M E R
Het is eindelijk zomer in Serigala. De kudde's trekken weer aan, overal groeit gras en bloemen en het land ziet er weer prachtig uit. Tot nu toe heeft de warmte voor weinig problemen gezorgd en brengt het alleen maar lekkere dagen, maar misschien komt daar binnenkort wel verandering in?
CREDITS
Serigala staat onder leiding van het team en wordt ondersteund met Actieforum. De banner is gemaakt door Kadar. Alle code's (uitzonderingen daargelaten) behoren toe tot Kadar en mogen niet zonder toestemming gekopieerd worden. Alle teksten, afbeeldingen en karakters behoren toe aan hun rechtmatige eigenaars.

Serigala is geregistreerd bij: RpgSites.nl

Deel
Vorige onderwerpGo downVolgende onderwerp
avatar
Berichten : 596
Pawprints (₱) : 249
Roedel : Good question..
Leeftijd : This little one just came to the earth 5 months ago
Partner : Not for me..
Profiel bekijken

Familiar Face.

op di aug 15, 2017 8:18 pm







Adventure


Rustig liep ze verder. Ze was al aangekomen bij het modderige gebied. Maar omdat het weer mooier was geworden voelde het veel minder waterig bij de pootkussentjes van de teef. Ze was heel erg gegroeid.. Hoe zouden haar siblings er uitzien? Nog steeds zo klein? Ze wou er alleen even niet aandenken, ze waren nu in de vijandige roedel, die haar oma heeft vermoord. Even voelde haar hard zwaar en ze slikte even. Haar andere oma was vreselijk, was ze kort geleden achter gekomen. De dreun die gaf, de woorden die ze uitsprak deden haar nog steeds pijn. Vroeger was haar oma haar voorbeeld, maar nu was het haar ergste familielid. Tenminste.. Ze werd anders wel van een toren afgedonderd door haar oom.. Maar die kende haar niet, en haar oma.. Die kende ze al wel langer. Hoe kon ze. En dan heb je haar moeder, Emaya. Ze kon haar eigenlijk haar moeder niet meer noemen, alleen Emaya.. Emaya dacht ze lief en mooi te vinden, perfect ook wel genoemd. Maar nu ziet ze Emaya als een wolf van de vijandige roedel, die haar liet gaan, en haar nooit ging opzoeken. Haar moeder was nu Kova, ze was haar perfecte moeder. Een glimlach stond om haar snuit en ze stopte even. Kova en Aissar waren nu haar echte familie. Kova mocht misschien haar biologische moeder niet zijn, maar ze zorgt meer voor Aimey dan Emaya, en ze kan niet geloven dat Aimey zo’n moeder verdiend. Haar vader was de laatste tijd helaas niet vaak bij haar, maar dat begreep ze, hij had zijn moeder verloren.. En niet alleen hem deed het hem pijn, de hele roedel was in rauw, en Aimey was gaan plan uit te gaan zoeken wie haar heeft vermoord. Aimey liep verder alleen toen haar poot in een plan viel voelde ze gelijk weer een steek in haar poot. Ze beet even goed op haar tanden en ging even liggen. Ze keek naar haar poot die al goed genezen was, maar de pijn bleef, net zoals die op haar schouder. Aimey keek naar haar litteken die was gebleven na de val. Een zucht verliet haar bek. Waar ze ook heen ging, iemand haatte haar. Natuurlijk had ze wel Kova en haar vader, maar ze had geen vrienden.. Ze voelde haar ogen even prikken van de tranen die omhoog kwamen. Toen kwam er een schrik in de ogen van Aimey. Ze wist dat ze dichtbij Okami was maar ze had niet verwacht op iemand te gaan ruiken van Okami, en zeker haar zusje had ze niet verwacht. Aimey slikte en probeerde haar tranen weg te krijgen. Het was Khyvan. Ze leefde nog steeds bij Okami, en dat wou ze niet, maar eerlijk genoeg was ze haar vader het liefst ook niet delen.. Aimey stond dapper op, en verwachtte haar zusje elk moment.





_________________
Bedankt voor het geweldige setje Mel <3
avatar
Berichten : 254
Pawprints (₱) : 98
Roedel : Ōkami
Leeftijd : 6 Months
Profiel bekijken

Re: Familiar Face.

op di aug 15, 2017 9:04 pm


Khyvan kon het niet laten, ze moest haar zusje zien. Nu ze hun vader tegen was gekomen in de vallei en haar eerste ontmoeting met hem had gehad, wilde ze Aims spreken. Dus was ze opnieuw op pad gegaan, had opnieuw het territorium van haar roedel verlaten om naar het zuiden te trekken, naar Shadowterrein. De Jongwolf was al zover gekomen als de laatste keer, waar ze de witte wolvin had ontmoet. Het moeras stonk nog steeds, maar door de droogte van de afgelopen dagen was het makkelijker navigeren omdat de grond minder drassig was. In een gestaag tempo wandelde Khyvan door het gebied met maar één doel voor ogen; haar zusje spreken.

Dit gebeurde echter eerder dan ze had gedacht. In de verte viel haar een zwart figuurtje op, dat langzaam overeind kwam. Khyvan versnelde haar pas tot ze bijna rende. Het was Aims! De kluiten aarde vlogen langs haar poten heen terwijl ze door het moeras leek te vliegen. Ze wilde haar zusje omver kegelen en haar bedekken met knuffels, maar plots herinnerde ze zich iets...
Slippend kwam Khyvan tot stilstand in de modder. Aims had haar in de steek gelaten. Ze had haar belofte gebroken. Haar zus had tegen haar gelogen!
'Aims,' begroette Khyvan uiteindelijk kort, niet wetend wat ze anders moest zeggen.

_________________
.

Syren // Khyvan // Domenico // Hamilton // Sean // Scylla

avatar
Berichten : 596
Pawprints (₱) : 249
Roedel : Good question..
Leeftijd : This little one just came to the earth 5 months ago
Partner : Not for me..
Profiel bekijken

Re: Familiar Face.

op di aug 15, 2017 9:30 pm







Adventure


En daar was ze. Zodra haar zusje haar zag begon ze vrolijk op haar af te rennen. Een angst ging door haar heen, niet omdat ze dacht dat Khyvan sterk zou zijn, Aimey was groter dan haar en kon haar waarschijnlijk gemakkelijker aan. Maar als Khyvan haar zou bespringen zou ze ontdekken dat ze pijn had en dat mocht ze niet ontdekken. Aimey stapte naar achteren, maar dat bleek niet nodig te zijn want ze stopte al snel, alsof ze even wat realiseerde. ‘’Aims,’’ Begroette haar zusje Aimey. Aimey keek haar zusje met gespleten ogen aan. ‘’Khyvan..’’ Ze miste haar wel.. Maar ze wist dat Khyvan haar ook miste en haar waarschijnlijk terug wou brengen naar Okami. Aimey slikte, maar liet geen medelijden zien, ze voelde zich sterker en dapperder door de Shadows en door wat ze heeft meegemaakt. Ze was veranderd door de energie van de Shads. ‘’Als jij me terug probeert te brengen kun je beter maar direct gaan. Ik zal nooit meer terugkomen.’’ Nooit sprak ze nogal wat dramatischer uit zodat ook wist dat ze het meende. ‘’En als ik ooit terug zal komen zal dat voor wraak zijn. De Shadows zijn mijn familie! En niemand daar is mijn familie. Okami is mijn vijand nu, of je het nou leuk vind of niet.’’ Sprak ze duidelijk. Toch deed het haar pijn, maar dat liet ze niet merken. Ze wou haar zusje knuffelen, maar ze hoorde bij Okami, en ze ging De Shadows niet bedriegen! Ze was misschien nog niet helemaal lid, maar zo voelde het wel. Haar hart voelde zwaarder en zwaarder, maar ze hield haar tranen tegen. Ook hoopte ze dat Khyvan niet echt op haar lette, want sommige littekens waren wel wat duidelijk te zien. Ze keek haar zusje met dezelfde blik aan, zonder enige medelijden of moeite, maar vanbinnen brak ze.




_________________
Bedankt voor het geweldige setje Mel <3
avatar
Berichten : 254
Pawprints (₱) : 98
Roedel : Ōkami
Leeftijd : 6 Months
Profiel bekijken

Re: Familiar Face.

Gisteren om 9:43 am


Khyvan zag hoe Aims haar ogen samenkneep, en hield haar hart vast voor wat komen ging. 'Khyvan..' Ze gebruikte dezelfde zakelijke begroeting, alsof de twee geen familie van elkaar waren. De stilte ging zwaar tussen hen in, en Aimey slikte even voordat ze die verbrak. 'Als jij me terug probeert te brengen kun je beter maar direct gaan. Ik zal nooit meer terugkomen.' De woorden bonkten in Khyvan's oren. 'En als ik ooit terug zal komen zal dat voor wraak zijn. De Shadows zijn mijn familie! En niemand daar is mijn familie. Okami is mijn vijand nu, of je het nou leuk vind of niet.' Een vreemde emotie kwam in haar op. Het was... woede? Was ze gekwetst? Khyvan draaide haar oren naar achteren, maar weigerde om zich nu terug te trekken. Sterker nog, ze zette een stap naar voren.
'Ik wil alléén maar weten of het goed met je gaat,' grauwde ze. Het was niet eerlijk! 'En jij oordeelt al weer meteen. Niet iedereen van Ōkami heeft je slecht behandeld.' Had zij Aims ooit iets aangedaan? Ze kon het zich niet herinneren. Ze had zelfs haar geheim bewaard, dat ze op zoek ging naar hun vader. En wat had ze daarvoor teruggekregen? Een zus die haar belofte had gebroken om terug te komen, een zus die niet meer leek op degene die ze kende. 'Je had beloofd om me te halen als je onze vader had gevonden.' Ademen ging moeizamer dan normaal. 'En dat deed je niet. Je loog. Je hebt je eigen zus verraden.' Khyvan hield haar staart niet tegen, die de hoogte in was geschoten. Ze zette nog een stap dichterbij, tot ze bijna neus aan neus stond met haar zus. 'Ik wil je helemaal niet terughalen naar Ōkami. Als jij gelukkig bent bij vader, dan is dat voor mij genoeg om te weten.' Ze zweeg even, voordat ze eraan toevoegde: 'Zolang ik je wel kan blijven zien, want je bent en blijft mijn familie.' En dat zou nooit veranderen.

_________________
.

Syren // Khyvan // Domenico // Hamilton // Sean // Scylla

avatar
Berichten : 596
Pawprints (₱) : 249
Roedel : Good question..
Leeftijd : This little one just came to the earth 5 months ago
Partner : Not for me..
Profiel bekijken

Re: Familiar Face.

Gisteren om 11:07 am







Adventure


Plots stonden de ogen van Aimey wijd open toen Khyvan in de aanval ging. Ze zette een stap naar voren en begon met haar woede uit te spreken. 'Ik wil alléén maar weten of het goed met je gaat,' Aimey slikte even. 'En jij oordeelt al weer meteen. Niet iedereen van Ōkami heeft je slecht behandeld.' Toen kwam de woede ook op bij Aims. Khyvan wist niets! Khyvan wist van niets wat er was gebeurt! Maar voordat ze wat kon zeggen ging Khyvan door met haar gedonder over hoe ze de belofte had gebroken, en hoe ze haar heeft verraden. Aimey had pijn in haar hart toen ze het hoorde, maar toch was er woede, Khyvan zei dingen waar ze niet eens van wist of het waar was. 'Ik wil je helemaal niet terughalen naar Ōkami. Als jij gelukkig bent bij vader, dan is dat voor mij genoeg om te weten.’ Ze zweeg even en zei toen dat ze haar wou blijven zien omdat ze familie waren en dat altijd zo bleef. Ondertussen stonden ze al bijna neus bij neus. Aimey zette en stap naar achteren en gromde hard, zo hard had ze nog nooit gegromd. ‘’Je zegt misschien dat niemand van Okami mij iets wat heeft aangedaan, maar daar weet je helemaal niets van! Ooit.. Ooit kom je te zien hoe oma Ama is.’’ Toen kon ze het niet meer tegenhouden, tranen kwamen boven. ‘’Ze heeft me pijn gedaan! Ze schreeuwde zowat in me gezicht over hoe erg ik was! Ze is niets zoals ze zich laat zien. Ze heeft onze andere oma vermoord!!’’ Ze zei misschien dat ze er niets mee te maken had maar Aimey geloofde haar niet. Aimey wou haar vader misschien voor haar alleen maar toen bedacht ze zich, ze hield van Khyvan.. Dat ging nooit veranderen, en ze wou haar niet in Okami laten verrotten als een poedeltje die niet tegen wat concurrentie kunnen. ‘’Mama heeft nooit moeite gedaan om me te zoeken, en dacht maar dat ik dood was.. Zolang je bij Okami blijft ben je geen familie van mij.’’ Grauwde ze. Aimey keek haar zusje smekend aan. ‘’Alsjeblieft Khyvan. Ga mee met mij naar de Shadows, je hoort bij mij, je hoort daar. Ze zijn aardiger dan je denkt. We hebben een geweldige stiefmoeder die van je zult houden. En papa is super lief en hij heeft mama niet achtergelaten, maar Emaya is gewoon weggegaan.’’ Ja, hier en daar waren wat leugens, maar als dat de kans vergrootte om Khyvan met haar mee te laten gaan, vond ze dat niet erg. Ze zette een stap naar voren en zette haar snuit in de hals van haar zusje.




_________________
Bedankt voor het geweldige setje Mel <3
avatar
Berichten : 254
Pawprints (₱) : 98
Roedel : Ōkami
Leeftijd : 6 Months
Profiel bekijken

Re: Familiar Face.

Gisteren om 6:36 pm


Aims - Aimey - zette een stap naar achteren. Khyvan begreep dat ze zich vanbinnen vast heel anders voelde dan dat ze liet merken. Al helemaal toen haar zwarte zus een dreigende grom uitte. Twisted feelings. De stap naar achteren zorgde ervoor dat de zandkleurige wolf zich niet geïntimideerd voelde door de grauw. 'Je zegt misschien dat niemand van Ōkami mij iets wat heeft aangedaan, maar daar weet je helemaal niets van! Ooit.. Ooit kom je te zien hoe oma Ama is.' Nee, ze had gezegd dat niet iedereen van de roedel slecht was geweest tegen haar zus. Ze wist best dat Aimey ruzie had gehad met hun moeder en oma. Al wist ze uiteraard niet wat er precies gebeurd en gezegd was... 'Ze heeft me pijn gedaan! Ze schreeuwde zowat in mij gezicht over hoe erg ik was! Ze is niets zoals ze zich laat zien. Ze heeft onze andere oma vermoord!!' Daar geloofde Khyvan niets van. Oma wilde geen oorlog, wat bijna zeker zou uitbreken als ze hun andere oma zou vermoorden. Bovendien had ze gezegd dat ze niet schuldig was aan de moord, en ze geloofde haar op haar woord. Oma zou niet liegen.
Khyvan wierp een blik op haar zus, en zag de tranen in haar ogen. 'Mama heeft nooit moeite gedaan om me te zoeken, en dacht maar dat ik dood was.. Zolang je bij Ōkami blijft, ben je geen familie van mij.’' Mama kon haar niet opzoeken, omdat ze het Shadowterrein niet mocht betreden. Had Aims aan die optie gedacht? Of was ze verzwolgen van zelfmedelijden, omdat ze vond dat er niet genoeg werd gedaan om haar terug te krijgen? Ze was immers uit vrije wil vertrokken. Aimey's laatste woorden deden zeer. Ze zouden altijd familie blijven, in welke roedel ze ook hoorden. Waarom begreep ze dat niet?! 'Alsjeblieft Khyvan. Ga mee met mij naar de Shadows, je hoort bij mij, je hoort daar. Ze zijn aardiger dan je denkt. We hebben een geweldige stiefmoeder die van je zult houden. En papa is super lief en hij heeft mama niet achtergelaten, maar Emaya is gewoon weggegaan.' Nu lag er een smekende blik in haar blauwe ogen. Mama's ogen. Khyvan liet haar eigen blik over haar zus heenglijden. Ineens vielen haar de wonden en littekens op. Ze fronste haar wenkbrauwen.
'Aardiger dan je denkt? Dat verklaart zeker de wonden en littekens.' Ze snoof, al was het verleidelijk om op haar aanbod in te gaan. Nieuwsgierig was ze namelijk wel. En wist ze wel zeker dat de Shadows zo slecht waren? Ze had er namelijk nog maar één ontmoet, en die was best vriendelijk tegen haar geweest. Hoe kon ze oordelen over iets wat ze nog niet had ervaren?

_________________
.

Syren // Khyvan // Domenico // Hamilton // Sean // Scylla

avatar
Berichten : 596
Pawprints (₱) : 249
Roedel : Good question..
Leeftijd : This little one just came to the earth 5 months ago
Partner : Not for me..
Profiel bekijken

Re: Familiar Face.

Gisteren om 7:07 pm







Hurting


'Aardiger dan je denkt? Dat verklaart zeker de wonden en littekens.' Zei ze toen ze de littekens zag. ‘’Dat was van iets anders Khyvan, geloof me de Shadows zouden dat nooit doen. Okami liegt over ze.’’ Aimey wist snel smoesjes te vinden, gelukkig. ‘’Ik was gevallen van een toren, je weet hoe onhandig ik soms kan zijn, geen zorgen.’’ Zei ze toen ze een likje gaf over haar zusjes voorhoofd. Aimey zette weer een stap terug en keek haar zusje diep in de ogen aan en glimlachte. ‘’Wil je dan niet weten hoe het is in een andere roedel? Je kunt moeilijk kiezen tussen twee roedels als je niet weet hoe de andere is.’’ Zei ze toen, nu klonk ze iets kalmer. ‘’Khyvan, ik weet dat je diep vanbinnen nieuwsgierig bent, zoals altijd. Mama gaat het vast wel begrijpen als je ook een keer wat andere dingen wilt ontdekken. Ga gewoon een kijkje nemen en als je het niets vind breng ik je terug, vind je het wel wat ga je het mama gewoon vertellen en kom je weer terug.’’ Stelde ze voor. Niet alles was de waarheid, Aimey was niet van plan haar terug te brengen als ze het niets vond, dan werd het eerder weer bonje tussen de twee. Wie haar roedel niet kon accepteren was haar familie niet. ‘’Ik mis je Khyvan, maar ik wil gewoon niet terug. Je mag misschien niet geloven wat ik zeg over Amatariseu, maar ze was echt heel gemeen tegen me, en deed me echt heel veel pijn.’’ Aimey keek naar beneden. Haar oma ging ze nooit meer vergeven.




_________________
Bedankt voor het geweldige setje Mel <3
avatar
Berichten : 254
Pawprints (₱) : 98
Roedel : Ōkami
Leeftijd : 6 Months
Profiel bekijken

Re: Familiar Face.

Gisteren om 7:40 pm


Aimey was vlug met haar antwoord op de littekens - té vlug. 'Dat was iets anders, Khyvan, geloof me, de Shadows zouden dat nooit doen. Ōkami liegt over ze.' Khyvan hoorde de leugen, proefde hem bijna. Maar ze zweeg, zoals zo vaak. 'Ik was gevallen van een toren, je weet hoe onhandig ik soms kan zijn, geen zorgen.' Gevallen, yeah right. Geduwd, waarschijnlijk. Het was logisch dat niet iedereen even blij was met de komst van het "Halfbloedje". Een tweede erbij was vast nog erger.
Haar zus zette uiteindelijk weer een stapje naar voren en gaf haar een likje over haar voorhoofd. Khyvan probeerde niet ineen te krompen. 'Khyvan, ik weet dat je diep vanbinnen nieuwsgierig bent, zoals altijd. Mama gaat het vast wel begrijpen als je ook een keer wat andere dingen wilt ontdekken. Ga gewoon een kijkje nemen en als je het niets vindt, breng ik je terug, vind je het wel wat ga je het mama gewoon vertellen en kom je weer terug.' Het was alsof Aimey regelrecht in haar hoofd had gekeken en haar gedachten had gelezen. 'Ik mis je, Khyvan, maar ik wil gewoon niet terug. Je mag misschien niet geloven wat ik zeg over Amatariseu, maar ze was echt heel gemeen tegen je, en deed me echt heel veel pijn.' Aims had oma ook pijn gedaan, dat wist ze zeker. De Albino zou het nooit toegeven, maar Khyvan kon zich niet voorstellen dat ze niet een beetje gekwetst was door Aimey's gedrag. Dat leek er niet toe te doen voor haar zus.
'Het klinkt als een goed plan.' De zandkleurige Jongwolf kon niet ontkennen dat het aanbod aantrekkelijk was. Ze wist inderdaad niets over de Shadows, behalve wat de verhalen haar vertelden. Maar ze kon het mama niet aandoen... Tenzij ze terug zou komen, natuurlijk. No damage done, en ze wist hoe het aan de andere kant was. Dan kon ze beter tot haar eigen mening komen. 'Maar ik wil er nog wel even over na kunnen denken. Kan ik later nog steeds komen?' Ze vroeg het met een klein, onzeker glimlachje. Deze versie van Aimey beviel haar beter.
[Ik zie een epic escape-topic aankomen :'D Maar dat kan nu nog niet, omdat Khyv bij Ama zit. Kan ze later langskomen? c:]

_________________
.

Syren // Khyvan // Domenico // Hamilton // Sean // Scylla

avatar
Berichten : 596
Pawprints (₱) : 249
Roedel : Good question..
Leeftijd : This little one just came to the earth 5 months ago
Partner : Not for me..
Profiel bekijken

Re: Familiar Face.

Gisteren om 7:57 pm







Hurting


Haar zusje liet weten dat ze het een goed plan vond. Een vlaag van blijheid ging door haar heen, maar toch voelde iets niet goed. Aimey was van een toren afgedonderd en ze wou niet dat Khyvan dit soort dingen ging meemaken, maar als Khyvan meeging was ze niet zo alleen. Toch was Khyvan nog wat aardiger dan Aims, wat liefaardiger en dat ging niet goed komen, had Aimey een voorgevoel. 'Maar ik wil er nog wel even over na kunnen denken. Kan ik later nog steeds komen?' Een glimlach stond rondom Aims snuit. ‘’Sure, neem je tijd sis. Over een week wil ik je hier weer zien. Dan zeg je wel wat je beslissing is.’’ Een grijns verscheen om haar snuit, Aimey was niet zo erg veranderd dat ze niet van wat ondeugends of avontuurlijks hield. Aimey gaf haar nog even een knipoog en draaide toen om en draafde door de modderige grond. Hopelijk kwam alles goed als ze mee ging.
~Sureee~






_________________
Bedankt voor het geweldige setje Mel <3
avatar
Berichten : 254
Pawprints (₱) : 98
Roedel : Ōkami
Leeftijd : 6 Months
Profiel bekijken

Re: Familiar Face.

Vandaag om 9:10 pm


Gelukkig kwam er een glimlach op het gezicht van Aims - goedkeuring van haar voorstel. 'Sure, neem je tijd sis. Over een week wil ik je hier weer zien. Dan zeg je wel wat je beslissing is.' Khyvan knikte. Dat was een goed plan.
'Deal,' grijnsde ze. Haar zusje zond haar een knipoog voordat ze zich omdraaide en de tegengestelde richting weer in draafde. 'Dag Aims!' riep ze haar zus na, voordat ze haar voorbeeld volgde en aan de weg naar huis begon. Ze had eindelijk haar zus weer gezien, na maanden van elkaar gescheiden te zijn geweest. Het conflict waar ze zo bang voor was, was ook voorbij. Khyvan had het gevoel dat het weer redelijk goed tussen hen zat, al zou ze Aims nooit meer volledig kunnen vertrouwen. Ze had iets gebroken wat niet meer geheeld kon worden.
In een fijn tempo draafde de zandkleurige Jongwolf door het moeras, ervoor oppassend om niet in modderpoelen te vallen waar ze niet meer uit zou kunnen klimmen. Ze had flink wat om over na te denken. Later. Eerst maar eens terug naar Raska.
[Topic uit.]

_________________
.

Syren // Khyvan // Domenico // Hamilton // Sean // Scylla

Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum