WELKOM
Serigala is een Nederlandstalige wolven RPG. Maak je eigen karakter aan, bepaal zijn uiterlijk en verken het eindeloze gebied van Serigala. Ontwikkel jezelf met behulp van de punten die je kunt verzamelen en ontwikkel op die manier je karakter verder. Ontmoet nieuwe spelers in de Off-Game zone en maak nieuwe vrienden! Alles ligt in jouw handen.
WOLF OF THE MONTH
TEAM
ACCOUNT SWITCH




SEIZOEN
15ºC - 28ºC
Z O M E R
Het is eindelijk zomer in Serigala. De kudde's trekken weer aan, overal groeit gras en bloemen en het land ziet er weer prachtig uit. Tot nu toe heeft de warmte voor weinig problemen gezorgd en brengt het alleen maar lekkere dagen, maar misschien komt daar binnenkort wel verandering in?
CREDITS
Serigala staat onder leiding van het team en wordt ondersteund met Actieforum. De banner is gemaakt door Kadar. Alle code's (uitzonderingen daargelaten) behoren toe tot Kadar en mogen niet zonder toestemming gekopieerd worden. Alle teksten, afbeeldingen en karakters behoren toe aan hun rechtmatige eigenaars.

Serigala is geregistreerd bij: RpgSites.nl

Deel
Vorige onderwerpGo downVolgende onderwerp
avatar
Berichten : 849
Pawprints (₱) : 390
Roedel : The Shadows.
Leeftijd : 2,5 winters
Partner : Yeah, you opened my heart and then you threw away the key. [Aissar]
Profiel bekijken

I know you wanna go to heaven but you're human tonight

op za sep 10, 2016 2:48 pm
I know you wanna go to heaven but you're human tonight.

En opnieuw deed de jonge Shad een poging om te slapen terwijl ze tegen een rots aan, haar lichaam half in een koele schaduw die de steen over haar wierp en half in een niet te warm zonnetje, maar voor de tweede keer in enkele weken kwam er een beeld voor haar ogen zodra ze die sloot. Oftewel was het een beeld van een zwarte reu met oranje-gele ogen, oftewel zag ze het gruwelijke beeld van haar vader op de grond - allebei even erg, maar rond deze periode kreeg ze meestal vervormde flashbacks van haar vader in een plas van zijn eigen bloed en een snee in zijn keel. Het ergste was nog dan zijn walgelijke grijns op zijn dode smoel, alsof hij daarmee zwoer om met zijn geest bij haar te gaan spoken. Br. Opnieuw legde Kova haar kop op de grond, luisterde naar haar ademhaling, maar toen ze langzaam weg zonk flitste het beeld van een reu opnieuw door haar kop, hoewel dat niet de reden was dat d'r ijsblauwe ogen open vlogen. Iemand zat haar van achteren te besluipen. In een grauw vloog de witte wolvin overeind, draaide zich vliegensvlug om en krulde haar lip. "Hoevaak moet ik nog zeggen dat er iemand hier probeert te sl-..,"

Haar stem stierf weg zodra ze merkte in welk paar ogen ze keek waar ze zoveel emoties kon lezen. Haar gegrauw werd onmiddellijk afgekapt, haar lip was niet langer opgekruld en haar staart was gaan hangen, terwijl ze met aandachtige ogen in die van de oude kennis keek. Ze hadden klaar al een lange tijd niet meer gezien, maar toch voelde Kova dat er iets... Veranderd was aan haar. Niet alleen haar geur was anders, ook leek het alsof er een rusteloos gevoel door haar heen zinderde - net zoals zij. Niet veel verderop stond haar oude vriendin, Syren.

{Enkel Syren ^^

_________________

Theme || Voice
avatar
Berichten : 1337
Pawprints (₱) : 322
Roedel : Ignis Squad ~ Ōkami
Leeftijd : 3 Years
Partner : We can blame it on the stars ♥ Arthur
Profiel bekijken

Re: I know you wanna go to heaven but you're human tonight

op zo sep 11, 2016 11:21 am

Rusteloos drentelde Syren over het strand heen en weer. Verschillende beelden teisterden haar gedachten. Met moeite kreeg ze het verdriet om haar broer op de achtergrond - haar broer die ze in levende lijve en in uitstekende gezondheid had teruggevonden, maar die wel zijn geheugen was verloren. Maar het gat dat in haar brein ontstond werd onmiddellijk opgevuld door twee prachtige blauwe ogen, die toebehoorden aan een prins uit een ver land. Ze zuchtte en onderdrukte een grom, draaide zich rond en begon de andere kant op te ijsberen. Haar gedachten leken helemaal niet meer van haarzelf te zijn. Een glimlach was al tijden niet meer te vinden geweest op haar snuit. Die leek enkel tevoorschijn te komen als Sir Arthur zelf aanwezig was, de rotzak. Syren hield zichzelf constant voor dat het aan haar hormonen lag, die een loopje met haar namen. Al besefte ze diep vanbinnen dat er zeker meer achter zat.

Een wit bolletje wol in de schaduw van een rots trok haar aandacht. Stilletjes benaderde ze het, nieuwsgierig en dolblij om afleiding te hebben. Ze had alleen nog geen drie pootstappen in die richting gezet voor de pluizenbal opvloog en haar een verwensing naar haar kop slingerde. Kova hield er nog altijd niet van om gestoord te worden in haar slaap.
'Je bent echt geen spat veranderd sinds die keer dat je jezelf om zeep wilde brengen,' spotte ze. Nee, die beelden was ze óók nog lang niet vergeten. Ze hoopte dat haar oude vriendin er deze dagen beter aan toe was dan toen.

_________________

Ōkami
21/8/2016

Syren // Khyvan // Domenico // Hamilton // Sean // Scylla

avatar
Berichten : 849
Pawprints (₱) : 390
Roedel : The Shadows.
Leeftijd : 2,5 winters
Partner : Yeah, you opened my heart and then you threw away the key. [Aissar]
Profiel bekijken

Re: I know you wanna go to heaven but you're human tonight

op zo sep 11, 2016 12:39 pm
I know you wanna go to heaven but you're human tonight.

"Je bent echt geen spat veranderd sinds die keer dat je jezelf om zeep wilde helpen," plaagde Syren haar zoals altijd. Nee, ze hoefde haar er niet aan te herinneren. Ze kreeg soms nog nachtmerries van dat voorval. De witte, kleine wolvin schudde haar dikke pels uit bij de gedachte zelf en rekte haar achterpoot uit om te sfeer wat meer ontspannen te maken. Hoe nors ze ook soms was, moest ze toegeven dat ze de oudere teef wel beschouwde als een van de weinige die ze kon vertrouwen en aanzien als een vriend. "Jij ook niet," mompelde Kova en keek opnieuw in de zeegroene ogen van haar vriendin. Of... Misschien wel? Er leek een soort van ruisend, rusteloos gevoel door het lichaam van de bruinige teef ging, een mix van zowel negatieve en positieve gedachten en gevoelens, alsof ze ergens mee in zat. Voor één keer wenste de jonge wolvin dat ze slecht was in emoties lezen en knipperde. Het was bijna onmogelijk wat ze nu dacht, het kon gewoon niet. Net zoals...

Nee. Zij was niet zoals Syren - vatbaar voor liefde en vertrouwen. Misschien was het bindingsangst, misschien was het gewoon omdat ze zich niet wilde vastklampen aan een persoon, maar ze was niet naïef en ze ging niét toegeven aan haar gevoelens. Toch leek er nu, voor een in de weinige keren van haar leven, geen ontsnappingsroute aan haar gevoelens te zijn, jammer genoeg. Kova ademde de geur van de veelkleurige wolvin goed in, maar ze liet haar ene wenkbrauw omhoog glijden toen ze een klein tintje van iets bijzonders opving. Een roedelgeur, maar dat was niet het enige dat haar verbaasde - het was dezelfde van de witte teef die ze met Ais betrapt had. Met een nog steeds lichtelijk verwarde blik keek de sneeuwwitte wolvin haar vriendin aan, herpakte zich en schudde kort haar kop. "Of misschien toch wel?" vroeg ze, lichtjes geïnteresseerd.

_________________

Theme || Voice
avatar
Berichten : 1337
Pawprints (₱) : 322
Roedel : Ignis Squad ~ Ōkami
Leeftijd : 3 Years
Partner : We can blame it on the stars ♥ Arthur
Profiel bekijken

Re: I know you wanna go to heaven but you're human tonight

op di sep 13, 2016 2:24 pm

Syren keek toe hoe de kleine teef haar witte vacht uitschudde en zich rekte. 'Jij ook niet,' mompelde ze als antwoord. De veelkleurige wolvin snoof, haar vriendin leek wel shucking bipolair. Het ene moment stond ze klaar om je in stukken te scheuren, een minuut later was ze zo zachtaardig als een konijn. Ze wist niet zo goed wat ze met haar aanmoest. Kova was zo onvoorspelbaar als een slang.
Pas na een paar seconden had Syren door dat ze oogcontact had gemaakt. Snel wendde ze haar blik af, zich nog goed herinnerend hoe goed Kova erin was om haar emoties en gedachten te lezen. Daar had ze op dit moment geen enkele behoefte aan. Er ging te veel rond in haar kop, dingen die ze niet wilde delen, waar ze niet over wilde praten. Het waren háár gedachten, en van niemand anders.
'Of misschien toch wel?' vroeg Kova voorzichtig. De interesse sijpelde door haar stem heen. Syren sloot haar ogen en kreunde zacht. Te laat, de witte wolvin had al iets opgemerkt in haar blik en zou niet loslaten tot ze alle informatie had die ze wenste.
'Nee hoor,' mompelde de veelkleurige wolvin. Altijd ontkennen. 'Jij lijkt je ook anders te gedragen dan normaal,' schoot ze de vraag terug. Met een flinke dosis geluk zou Kova van wal steken, over haar eigen interessante leventje vertellen en vergeten dat zijzelf ook iets op haar lever had. Want dat had ze zeker.

_________________

Ōkami
21/8/2016

Syren // Khyvan // Domenico // Hamilton // Sean // Scylla

avatar
Berichten : 849
Pawprints (₱) : 390
Roedel : The Shadows.
Leeftijd : 2,5 winters
Partner : Yeah, you opened my heart and then you threw away the key. [Aissar]
Profiel bekijken

Re: I know you wanna go to heaven but you're human tonight

op di sep 13, 2016 6:31 pm
I know you wanna go to heaven but you're human tonight.

Het korte gekreun uit Syrens bek zei genoeg en bevestigde Kova's vermoedens daarmee - ze had inderdaad iets te verbergen. Toch deed ze nog een poging om te ontkennen. "Nee hoor. Jij lijkt je ook anders te gedragen dan normaal." De oren van de witte wolvin spitsten zich bij die woorden heel scherp naar haar oudere vriendin, al was het koude masker op haar gezicht minstens even hard zoals daarvoren. Was het dan zo doorzichtig? "Oh is dat zo?" klonk er haast verrast uit haar bek terwijl ze even haar wenkbrauwen optrok alsof ze van niks wist. Ze wist dat ze loog tegen zichzelf. Ze wist dat ze een poedel had vermoord met haar eigen bebloede klauwen en dat twee reuen met haar gevoelens speelden zodra ze in haar blikveld kwamen, desondanks hun karakter dat soms een beetje onbetrouwbaar kon zijn. Ze wist dat ze hierdoor best wel in de knoop met zichzelf kon komen, nog erger dan daarvoor, maar tot nu toe hield ze haar gedachten nog opgekropt.

Opnieuw snoof Kova Syrens geur in. Ja daar was het weer - dat scherpe randje rond haar normale geur; hetzelfde dat bij Emaya had gezeten. "Heb je je bij een roedel aangesloten?" vroeg ze scherp, doelend op haar veranderde geur. "Okami, was het toch?" Zo had Aissar 't genoemd, en als ze niet veel beter wist had ze gezegd dat die twee gezworen vijanden waren, Shad's en Okami. De echte reden kende niemand behalve de twee Alpha's.

_________________

Theme || Voice
avatar
Berichten : 1337
Pawprints (₱) : 322
Roedel : Ignis Squad ~ Ōkami
Leeftijd : 3 Years
Partner : We can blame it on the stars ♥ Arthur
Profiel bekijken

Re: I know you wanna go to heaven but you're human tonight

op ma sep 19, 2016 10:02 am

'Oh, is dat zo?' vroeg Kova schijnheilig. Ja dat is zo, wilde Syren haar toebijten. Ze hield zich in, wetende dat het geen zin had. Kova snoof nogmaals haar geur in. Ze klemde haar kaken op elkaar. Natuurlijk zat de geur van Ōkami verweven in haar vacht. En haar vriendin kende haar goed genoeg om te weten dat ze in staat was om zich opnieuw bij een roedel te voegen.
'Heb je je bij een roedel aangesloten?' kwam de vraag dan ook niet veel later. De scherpe toon van haar stem beviel Syren niet. 'Ōkami, was het toch?' Er was geen ontkennen meer aan, Kova kwam altijd overal achter.
'Indeed,' knikte ze kort. 'Ōkami it is.' Nu maar bidden dat de geur van Sir Arthur al uit haar vacht was verdwenen, net als die van Merlin. Want dat waren zaken die ze helemaal niet wilde bespreken. 'Heb jij het naar je zin bij de Shadows?' informeerde ze onschuldig. Ja ja, ze moesten aartsvijanden zijn, dat begreep ze best. Maar ze weigerde. Kova was een van de weinige wolven die ze van vroeger kende. Ze waren jarenlang vriendinnen geweest, en Syren gooide zoiets niet zomaar overboord.

_________________

Ōkami
21/8/2016

Syren // Khyvan // Domenico // Hamilton // Sean // Scylla

avatar
Berichten : 849
Pawprints (₱) : 390
Roedel : The Shadows.
Leeftijd : 2,5 winters
Partner : Yeah, you opened my heart and then you threw away the key. [Aissar]
Profiel bekijken

Re: I know you wanna go to heaven but you're human tonight

op do sep 22, 2016 8:12 pm
I know you wanna go to heaven but you're human tonight.

De veelkleurige wolvin stemde in dat ze zich inderdaad bij het nieuwe clubje had aangesloten en bevestigde dat het inderdaad Okami heette, maar kwaad voelde Kova zich niet. Er veranderde niks aan haar, enkel haar koude masker dat nog en klein beetje strakker werd; enkel vanbinnen stroomde er een vleugje ongerustheid naarbinnen. Kai leek niet zo uit op het theekransclubje die het eiland had geclaimd en door de spanningen voelde de witte wolvin dat er wel ergens een oorlog zat aan te komen, net zoals een half jaar geleden bij de Serigala-ers die hun gebied hardnekkig verdedigd hadden tegen nieuwelingen. Eerlijk gezegd zag ze langs de ene kant niet in waarom de zwarte wolvin zich zorgen maakte om een moeilijk bereikbaar, voedselschaars eiland, maar aan de andere kant snapte ze haar zorgen wel. Van het ene grondgebied tot hun eigen maken kwam het ander. En de vallei was waarschijnlijk het vruchtbaarste gedeelte van heel Serigala - waar Shadows wel graag eens jaagden, daar zou die Okami ook wel een oogje op hebben. Dat ze op hun zeegebied bleven, het was Kova allemaal best. Maar dat ze met hun flikkers van het Shadowgebied bleven. "Heb je het naar je zin bij de Shadows?" informeerde Syren verdacht onschuldig, waardoor de kleine slanke teef haar schouders even ophaalde. "Best wel. Het is enig zins beter dan alleen rondreizen," was haar korte antwoord, waar ze expres niet te veel informatie vrijgaf nu de iets oudere begon over roedels. Je wist maar nooit.

Nu Kova wel eerlijk was, begon ze stilaan nieuwsgierig te worden of de witte teef met blauwe ogen enkel in Darley Forest was geweest voor Aissar, of omdat ze misschien meer wou... Informatie? Een spionne? Het kon allemaal. Opnieuw ontmoette de sneeuwwitte wolvin de zeegroene ogen van haar vriendin en ademde diep in voordat ze voort sprak. "Luister, Syren, ik vind het allemaal best dat we in verschillende roedel zitten die misschien aartsrivalen van elkaar zijn... Maar ik eis een verklaring voor die witte teef die op ons territorium kwam opdagen." Haar ogen glommen koud en hard, geen enkel geheim, geen enkele emotie of geen enkel gevoel loslatend.

_________________

Theme || Voice
avatar
Berichten : 1337
Pawprints (₱) : 322
Roedel : Ignis Squad ~ Ōkami
Leeftijd : 3 Years
Partner : We can blame it on the stars ♥ Arthur
Profiel bekijken

Re: I know you wanna go to heaven but you're human tonight

op vr sep 30, 2016 11:44 am

Syren hield Kova goed in de gaten en zag haar schokschouderen als reactie op haar vraag of ze het naar haar zin had bij de Shadows. 'Best wel. Het is enig zins beter dan alleen rondreizen,' legde ze uit. De veelkleurige wolvin knikte begrijpend. Ja, dat was ook de reden dat ze zich bij Ōkami had aangesloten. Ze had behoefte aan een familie, een plek die ze haar thuis kon noemen, wolven die haar op haar gemak stelden en haar accepteerden zoals ze was. En dat had ze gevonden, gelukkig.
'Luister, Syren, ik vind het allemaal best dat we in verschillende roedel zitten die misschien aartsrivalen van elkaar zijn...' begon Kova ineens, 'maar ik eis een verklaring voor die witte teef die op ons territorium kwam opdagen.' Syren richtte haar scherpe blik op haar vriendin. Haar emoties waren uit haar gezichtsuitdrukking verdwenen, haar ogen stonden gehard. Ze zuchtte, wat was er toch met haar gebeurd dat ze zo koud was geworden?!
'Dat eis je dan bij de verkeerde wolf,' sprak ze resoluut, niet van plan om ook maar een woord te reppen over Emaya en haar bezoekje aan Shadowland. Dat ging haar niets aan, en Kova evenmin. Dat was een zaak die de Alpha's maar moesten regelen. Ze ging zich er niet in mengen.

_________________

Ōkami
21/8/2016

Syren // Khyvan // Domenico // Hamilton // Sean // Scylla

Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum