WELKOM
Serigala is een Nederlandstalige wolven RPG. Maak je eigen karakter aan, bepaal zijn uiterlijk en verken het eindeloze gebied van Serigala. Ontwikkel jezelf met behulp van de punten die je kunt verzamelen en ontwikkel op die manier je karakter verder. Ontmoet nieuwe spelers in de Off-Game zone en maak nieuwe vrienden! Alles ligt in jouw handen.
WOLF OF THE MONTH
TEAM
ACCOUNT SWITCH




SEIZOEN
15ºC - 28ºC
Z O M E R
Het is eindelijk zomer in Serigala. De kudde's trekken weer aan, overal groeit gras en bloemen en het land ziet er weer prachtig uit. Tot nu toe heeft de warmte voor weinig problemen gezorgd en brengt het alleen maar lekkere dagen, maar misschien komt daar binnenkort wel verandering in?
CREDITS
Serigala staat onder leiding van het team en wordt ondersteund met Actieforum. De banner is gemaakt door Kadar. Alle code's (uitzonderingen daargelaten) behoren toe tot Kadar en mogen niet zonder toestemming gekopieerd worden. Alle teksten, afbeeldingen en karakters behoren toe aan hun rechtmatige eigenaars.

Serigala is geregistreerd bij: RpgSites.nl

Deel
Vorige onderwerpGo downVolgende onderwerp
avatar
Berichten : 356
Pawprints (₱) : 329
Roedel : The Shadows
Leeftijd : IV
Partner : I never loved someone the way that I love you [Kova]
Profiel bekijken

Crackin' Up

op zo jul 02, 2017 9:07 pm
 
Het was zijn hongerige maag geweest die hem het Shadowsbos had laten verlaten. Uiteindelijk was hij terecht gekomen in Sanvi Forest, wat erg aantrekkelijk had geleken door de vele geuren van prooidieren. Zijn doel was om iets te vangen en een maaltijd mee terug te nemen voor Aimey. Nu hij er zo over na dacht: misschien moest hij zijn dochter maar eens een keer meenemen. Immers had hij geen idee of hij al iets aan skills had meegekregen van Emaya en was het wel zo handig als je zelf je voedsel kon vangen.
Een bloederige geur drong plotseling zijn neusgaten binnen. Nieuwsgierig staken zijn oren naar voren waarbij hij zo voorzichtig mogelijk zijn volgende voetstappen neer zette. De geur was afkomstig van een gewond dier, om precies te zijn een jong hertje die hij een paar meters verderop ontdekte. Verlangend naar een goed stukje vlees slikte hij zich eens een keer rond zijn lippen, zo bleek het maar dat zijn weg naar de vallei niet voor niets was geweest. Aissar besloot op jacht te gaan, al was het moeilijk voor hem zijn enthousiasme bij zich te houden.  Als hij nu te veel geluid zou maken, nam het dier alsnog de benen. Zo sloop de reu, ingedoken en zo geruisloos mogelijk dichterbij, waarbij zijn blik gericht bleef op zijn prooi.
Eenmaal op de goede positie, maakte hij zich klaar voor de hunt. Zijn kop naar beneden brengen, om zo onder de bossen te kunnen kijken, terwijl hij iets door zijn voorpoten dook. Nu pas zag hij waar zijn prooi gewond was; het jonge hert had een enorme wond op zijn achterwerk wat verder doorliep naar beneden. Dit was zeker dé ultieme kans voor hem, waarmee hij zeker wel weer terug kon komen naar zijn roedel.
Toch bleek hij niet alleen te zijn, er was wat geritsel achter hem te horen, de geur verraadde een soortgenoot. Argwanend trok de reu zijn bovenlip op, blijkbaar waren er kapers op de kust…

[Kova]
avatar
Berichten : 881
Pawprints (₱) : 392
Roedel : The Shadows.
Leeftijd : 2,5 winters
Partner : Now there's a lot of people in the crowd, but only you can dance with me. [Aissar]
Profiel bekijken

Re: Crackin' Up

op ma jul 03, 2017 7:58 am
Hrt was rustig in Sanvi Forest, bijna net zo rustig als in Darley Forest. Dat verbaasde haar toch wel enigzins, aangezien er meestal een hoop vogels floten en je zo of en toe het geroep van een wegvliegende duif kon horen. Nu, integendeel, was het stil. Volledig stil. De kalme ijsblauwe ogen van de kleine teef gleden rustig over de omgeving terwijl ze ontspannen om zich heen keek. Het was nu al een tijdje geleden dat Aimey zich bij de roedel had aangesloten en eerlijk gezegd kon ze er mee leven. Ais' dochter was gelukkig niet zo haatdragend tegen haar als ze verwacht, en eigenlijk begon ze de kleine stuiterbal wat te mogen. Het stond haar op een of andere manier wel aan, de moederlijke taak opzich nemen. Ze had nooit gedacht dat ze het zorgen voor iemand 'leuk' zou vinden, maar blijkbaar kon ze toch beter overweg met puppie's dan verwacht. Ergens voelde ze de drang om haar eigen kinderen te verzorgen, te zien opgroeien, leren jagen en voeden, maar dat liet ze even achterwege. Ais zat in een moeilijke periode en daar wilde ze hem niet mee lastig vallen.

Als je over Ais sprak. Zijn verse geur drong meteen in haar neusgaten, samen met de geur van hert en bloed. Waarschijnlijk zat hij een prooi op het spoor, dus dwong de kleine slanke teef zich op haar tippen te lanceren en zo zacht en behoedzaam mogelijk te lopen. Wat verderop zag ze de contouren van en groot gestalte dat waarschijnlijk haar mate moest zijn, waardoor haar witte oren zich tevreden naar voren spitsten. Toen ze echter aankwam, kreeg ze achter een heel andere ontvangst dan verwacht - hij trok zijn bovenlip op en ontblootte zijn tanden, waardoor Kova even geschrokken terugdeinsde. Herkende hij haar niet meer? Haar ogen ontmoetten de zijne en met de hoop dat dat genoeg was, kwam ze dichterbij en drukte haar smalle snuit tegen de zijne. Er ging een golf van tevredenheid en veiligheid door Kova's lichaam en ze slaakte een trillerige, zachte zucht. Ze had hem al een tijdje moeten missen, maar nu ze samen een momentje deelden voelde het beter dan ooit. Haar ogen gleden naar wat hij in het vizier moest hebben - een ernstig gewond hert op maar een paar lengtes van hen weg, een makkelijke prooi voor twee goed getrainde wolven. Opnieuw keek ze hem aan, nu een ietwat uitdagende en speelse glans in haar ogen, een stil gebaar dat ze de jacht graag wilde joinen. Waarom niet? Ze had nog genoeg energie over en ze lustte wel een hapje hert nu het aantal prooidieren flink was gedaald.

_________________

Theme || Voice
avatar
Berichten : 356
Pawprints (₱) : 329
Roedel : The Shadows
Leeftijd : IV
Partner : I never loved someone the way that I love you [Kova]
Profiel bekijken

Re: Crackin' Up

op do jul 06, 2017 5:41 pm
 
De reu was zo geconcentreerd bezig geweest met zijn jacht op het gewonde hert, dat hij de bekende geur geeneens had opgemerkt. Het bleek een roedelgenoot te zijn die zijn jacht verstoorde, om preciezer te zijn: zijn mate Kova had hem gevonden. Wanneer hij in haar helderblauwe ogen keek verdween zijn agressieve houding als sneeuw voor de zon, ze leek geschrokken te zijn van zijn begroeting waarop hij haar als reactie verontschuldigend aankeek. Het was nooit zijn bedoeling geweest om haar te beangstigen.
De wolvin kwam dichterbij en drukte daarbij haar snuit liefkozend tegen de zijne. Automatisch antwoordde hij haar begroeting door zijn neus even door haar vacht te woelen. “Hey,” fluisterde hij zachtjes. Het was fijn om een momentje met Kova te delen, op een of andere manier trok ze altijd zijn aandacht, al had hij hele andere dingen aan zijn kop. Ze zorgde voor rust, maakte zijn wereld net een stukje mooier.
Hoewel ze hem tijdens de jacht (behoorlijk) afleidde, was hij nog niet vergeten wat hij zojuist aan het doen was. Dit was ook te merken aan Kova, zo te zien had ook zij het gewonde hert gespot. Een grijns ontstond op zijn gelaat wanneer hij haar uitdrukking zag, blijkbaar zag zij de jacht ook wel zitten. De reu gaf geen letterlijk antwoord of knikje, zijn response zou al genoeg zijn om het antwoord te laten blijken: natuurlijk mocht ze meedoen. Immers was met z’n tweeën altijd handiger dan alleen.
Zijn oranjekleurige ogen wendde zich af naar het prooidier, het beest stond nog steeds te vreten. Hun stilte had er voor gezorgd dat het dier ongestoord verder met zijn bezigheid was gebleven. Dat betekende dus dat hun kans nog niet verkeken was. Zijn blik keerde weer terug naar Kova. Beide vanaf deze positie op jacht gaan, zal niet de slimste strategie zijn, dus moest er overlegd worden - echter was de uitdaging dit zo geruisloos mogelijk te doen.
Om duidelijk te maken wat hij wou, wenkte hij naar de plek achter het hert, om zo duidelijk te maken dat hij zich aan de andere kant zou van het dier zou bevinden. Zo was het het prooidier vanaf twee kanten opgesloten en zou het kans op een geslaagde jacht vergroten. Wanneer hij zag dat Kova hem begreep, vertrok hij om zijn positie in te nemen...
avatar
Berichten : 881
Pawprints (₱) : 392
Roedel : The Shadows.
Leeftijd : 2,5 winters
Partner : Now there's a lot of people in the crowd, but only you can dance with me. [Aissar]
Profiel bekijken

Re: Crackin' Up

op do jul 06, 2017 6:58 pm
Haar aanraking van haar snuit werd beantwoord door een neus die zachtjes door haar pluizige witte vacht gleed en een stille "Hey". Ze sloot haar ogen even en ademde zijn geur even in, genietend van de kalmte en intimiteit van hun momentje. Soms vergat Kova even hoe dankbaar ze was dat ze zo’n mate als hem had, die haar voortdurend steunde, warm tegen haar aan kroop ’s avonds en desondanks hij een vrij harde, stoere en sterke aard had, toch wel eens vriendelijk en teder tegen haar kon zijn. Ze was een lucky one, dat was zeker. Zijn blik vertelde haar dat hij het goed vond dat ze zich bij de jacht aansloot, waardoor er even onbewust een grijnsje op haarzelf snuit kwam. Eindelijk eens een beetje adrenaline in haar leven. Ze splitsten zich op, kon de witte wolvin uitmaken uit wat ze begreep van de wenk van zijn staart naar de achterkant van het hert, waar zij zich zou moeten bevinden voor zover ze het verstond. Haar witte hoofd bewoog zich grijnzend in een klein knikje voordat ze zich vederlicht en lichtvoetig verplaatste naar haar aangewezen plek, en uit haar ooghoek merkte ze dat Ais exact hetzelfde deed.

Haar plekje was ideaal, afgeschermd door ietwat hoger gras, een hazelaar wiens takken haar goede bescherming boden, en wat verderop groeiden grote, sterk ruikende paddenstoelen die eventueel haar lichaamsgeur konden maskeren. Even wierp ze een blik op hun prooi, die nog steeds onwetend aan een klomp gras stond te knabbelen. De wond zag er lelijk uit, maar of het dier nog kon rennen was een andere vraag. Tot nu toe had ze hem enkel nog zien stappen, niet lopen. Ach, ze zouden wel zien - anders bedachten ze wel het een of ander. Haar blauwe ogen gleden weer naar haar mate wie ze probeerde te spotten achter het hert, wachtend op een teken van hem in een gespannen, ineengedoken houding. Dan pas zou de jacht geopend zijn.

_________________

Theme || Voice
avatar
Berichten : 356
Pawprints (₱) : 329
Roedel : The Shadows
Leeftijd : IV
Partner : I never loved someone the way that I love you [Kova]
Profiel bekijken

Re: Crackin' Up

op wo jul 12, 2017 9:36 pm
 
Beide wolven hadden hun plaats ingenomen; de plaats waar ze onzichtbaar, gecamoufleerd waren om straks, als het zo ver was, de jacht in te zetten. Wanneer Aissar voorzichtig zijn kop iets omhoog stak, zag hij aan de overkant Kova op haar positie staan. Ze was weliswaar bijna onherkenbaar door de omringende natuur, maar wegens hun overleg wist hij haar te onderscheiden.
De reu besloot nog wat dichterbij het gewonde prooidier te komen, zo zou de afstand die hij moest afleggen een stuk verkleind worden, wat alsnog hun slaagkans zal vergroten. Echter was het hert, ondanks haar verwondingen niet doof. Het dier had hem horen aankomen en besloot de benen te nemen.
Automatisch wachtte hij niet langer en rende hij het dier in een sneltreinvaart achterna. Hoewel… zo snel was het dier nou ook weer niet..

OOC: Sorry van korte post!!


_________________
avatar
Berichten : 881
Pawprints (₱) : 392
Roedel : The Shadows.
Leeftijd : 2,5 winters
Partner : Now there's a lot of people in the crowd, but only you can dance with me. [Aissar]
Profiel bekijken

Re: Crackin' Up

op do jul 13, 2017 2:50 pm
Even maakten Kova en Ais oogcontact voordat de donkere reu laag tegen de grond nog wat dichter sloop. En plots, bijna uit het niks, maakte het beest een onverwachte sprong en rende het recht op haar af. Of dat de bedoeling was wist de witte wolvin niet, maar hetgeen dat ze wél wist was dat het hert als een losgeslagen sneltrein op haar afstormde en ze wel iets moest doen als ze naar huis wilden komen met een hapje. Ze spande haar achterpoten aan, trok haar lip terug en schoot als een pijl door de lucht toen hun prooi nog maar enkele meters verwijderd was van haar. Haar vlucht werd ruw onderbroken toen haar snijtanden zich ergens in de ranke hals van het beest zetten en haar achterlijf met een snok teruggetrokken werd door de snelheid waar het bruine vrouwtjesdier mee was afgekomen. Die leek de kracht van haar onverwachte aanval niet op drie gezonde benen te kunnen dragen, verloor haar evenwicht en leek langzaam, bijna in slow-motion, naar de grond toe te komen waarbij Kova, die nog steeds aan haar keel hing, moest lossen. Ze landde net zoals de prooi met een harde klap op haar flank, maar ze hees zich sneller op haar poten dan die en drukte het zo goed mogelijk tegen de grond, desondanks het flink tegenspartelde. In een flits nam ze de schouder van het bruine dier beet en deed haar best om het voorlijf volledig tegen de grond kunnen werken, al wist ze dat ze dit niet lang kon vol houden. Haar blauwe ogen gleden over de omgeving tussen de spartelende poten van het panikerende hert door, zoekend naar haar mate die de klus eventueel kon klaren. Waar was hij?

OOC. Niet erg, bij mij is hij ook niet lang. :3

_________________

Theme || Voice
avatar
Berichten : 356
Pawprints (₱) : 329
Roedel : The Shadows
Leeftijd : IV
Partner : I never loved someone the way that I love you [Kova]
Profiel bekijken

Re: Crackin' Up

op di jul 18, 2017 3:42 pm
 
Terwijl de reu met zo min mogelijk geluid dichterbij het gewonde prooidier sloop, merkte hij dat hij toch niet geruisloos genoeg was. Zo werd hij opgemerkt door het gewonde hert, die vervolgens de benen nam. Ondans de verwondingen van het dier, beschikte het nog steeds over een groot posie doorzettingsvermogen. Het hert schoot er vandoor, waarna Aissar ook actie ondernam en er achtererna rende. Om de situatie te redden, deed hij zijn uiterste best om het dier richting Kova te drijven.
Dit lukte, want het duurde niet lang dat Kova tevoorschijn uit de bossen sprong. De witte wolvin had een voltreffer en bracht het dier uit evenwicht, waarna het door zijn poten zakte en op de grond terecht kwam. Wanneer zijn partner op diens schouder zat, zag Aissar de kans schoon om het dier bij de keel te grijpen. Zo zou de strijd het kortst duren. De reu sprong behendig vanuit de rug kant, op de nek van het hert, zijn tanden liet hij in het vlees zakken, al duurde het even wanneer hij de juiste plek gevonden had.
Het dier stribbelde behoorlijk tegen, duidelijk van plan levend hieruit te komen. Het getrap mocht hem niet baten, wanneer Aissar eenmaal de plek gevonden had, beet hij krachtig door – voordat het hert alsnog uit kon slaan.
Met zijn ogen richting Kova gericht, voelde hij de bloeddruk lager worden. Kort daarna duurde het dan niet lang dat het zijn laatste zucht uitblies. Aissar hief zijn kop op, een stuk vlees meeschurend. “Bon appétit,” greens hij, duidelijk tevreden met hun vangst.


_________________
avatar
Berichten : 881
Pawprints (₱) : 392
Roedel : The Shadows.
Leeftijd : 2,5 winters
Partner : Now there's a lot of people in the crowd, but only you can dance with me. [Aissar]
Profiel bekijken

Re: Crackin' Up

op di jul 18, 2017 4:44 pm
De zwarte reu kwam gelukkig op het juiste moment haar te hulp geschoten. In enkele tellen klemde hij zijn massieve kaken rond de keel van het beest en enkele seconden later bevond het zich niet langer meer in het land der levenden. Nog een diepe, lange zucht en het bruine lichaam schokte niet langer meer. Opgelucht en tevreden over hun enorme buit, liet Kova de schouder van hun prooi los en tilde haar kop met een uitdagend grijnsje op. Daar vond ze het gezicht van Aissar die zich al een warme, bloederige homp vlees uit de nek van het hert gescheurd had om zich al tegoed te doen aan hun lekkere maaltijd. "Bon appetit," waren zijn woorden die hij met z'n gewoonlijke grijns presenteerde, waardoor de witte wolvin hem even een uitdagend duwtje met haar snuit gaf en terug greens voordat ze over de ranke nek van het karkas stapte om de lende van het dode hertenlijf aan te vallen. "Gulzigaard," zei ze nog even plagend, erop wijzend dat hij al meteen een stuk uit hun prooi had gerukt, voordat ze ook op haar beurt haar snijtanden in het nog warme vlees liet zinken. Het was lang geleden dat ze nog eens hert had gegeten, maar nu ze de smaak opnieuw te pakken had wilde ze niks liever. Jammer genoeg waren herten niet altijd de makkelijkste om alleen te kunnen vloeren, zeker niet voor zo'n kleine en slanke wolvin als zij, dus moest ze zich tevreden stellen met wat ze kreeg.

Nadat ze enkele happen naar binnen had gewerkt en de ergste honger gestild was, likte ze nadenkend haar lippen toen ze zich herinnerde aan haar ontmoeting met Khyvan, een zandkleurig teefje, tevens het nageslacht van Ais. Ze vond wel dat hij daar het recht op had om dat te weten. "Ik ben nog een van je dochters tegen gekomen," deelde ze straight to the point mee. Ze liet niet aan haar stem blijken of ze daar verdrietig of blij mee was, maar haar toon was gewoon vast en kalm. "Een zandkleurig teefje. Ze heet Khyvan, heel avontuurlijk en nieuwsgierig." Er kwam bijna onbewust een heldere glans over Kova's blauwe ogen toen ze aan de jonge welp dacht. Ze had zoveel op haar geleken toen ze nog een pup was. Haar kijkers ontmoetten opnieuw die van Ais, een beetje twijfelend. Zou ze het zeggen? Maar hoe dan, zonder opnieuw te struikelen over haar woorden? "Doet me denken aan een eigen gezinnetje opvoeden ... Onze eigen pups leren jagen, leren vechten ..." Ze besefte dat ze wat afweek van de realiteit en trok snel een hapje vlees van het lijk om de awkwardness te verbreken. Eh ... Oeps?

_________________

Theme || Voice
avatar
Berichten : 356
Pawprints (₱) : 329
Roedel : The Shadows
Leeftijd : IV
Partner : I never loved someone the way that I love you [Kova]
Profiel bekijken

Re: Crackin' Up

op ma aug 14, 2017 9:32 pm
 
Hij had amper de kans gekregen om het net afgescheurde vlees, fijn te kauwen en door te slikken toen hij werd onderbroken door een duwtje aan Kova’s kant. Ze noemde hem een gulzigaard, waarbij haar verontwaardigd aankeek – niet vanwege haar beschuldiging eerder was hij wat verbaast om haar drukkertje. Hij glimlachte verontschuldigend, kauwde daarna smakelijk verder. Terwijl hij at, keek de reu zo af en toe naar Kova hoe ook zij het prooidier had aangevallen en haar deel nam. Zo te zien leek ze trek te hebben, wat best een leuk gezicht was. Wanneer ze begon te praten hief hij zijn kop iets op, slikte het laatste beetje vlees in waarna hij haar nieuwsgierig aan keek. “Ik ben nog een van je dochters tegen gekomen,” leek ze hem op de hoogte te willen stellen. Even trok Aissar zenuwachtig met zijn oren naar achteren. Hij had wel wat over zijn nakomelingen gehoord via Aimey, maar verder niet zo veel aandacht aan geschonken. Zijn plan was wel op ze op ten duur op te zoeken, maar de laatste tijd was hij druk genoeg met andere dingen. Misschien dat hij daar wel de tijd vóór moest vrijmaken… Al hoorde hij dat liever niet. Met een klein knikje liet hij haar weten dat hij haar gehoord en begrepen had. “Een zandkleurig teefje. Ze heet Khyvan, heel avontuurlijk en nieuwsgierig.” Hij leek deze informatie even te moeten verwerken, al helemaal met de gedachte erachter dat hij zo veel steun kreeg door zo’n fantastische partner als Kova. Ze accepteerde zijn mindere kanten, zijn verleden en ging daarbij ook gewoon om met zijn pups die hij met een ex-partner had gekregen. Daarnaast was hij ook wel nieuwsgierig geworden naar de broertjes en zusje van Aimey. “Waar heb je haar ontmoet?” Vroeg hij, zich daarbij afvragend of de pup alleen was geweest. “Was Emaya bij haar?”
De reu besefte dat zijn vragen als vuurpijlen op Kova afkwamen en hield wijselijk even zijn mond gesloten. Zijn blik hield hij gericht op dat van zijn partner, waar hij op een ogenblik een soort twinkeling in zag. Ze dacht duidelijk aan iets in haar koppie – al wist hij niet direct was. Daarbij leek ze wat te twijfelen wat hem alleen maar nieuwsgieriger maakte. Had het soms iets met Khyvan te maken?
“Doet me denken aan een eigen gezinnetje opvoeden ... Onze eigen pups leren jagen, leren vechten …” Haar woorden kwamen onverwachts aan. Hij had er niet bij stilgestaan dat Kova het ook moeilijk vond om pups van een ander op te voeden, laat staan het feit dat er een zelfde wens bij haar was ontstaan. Kova gedroeg zich zeker liefdevol tegenover Aimey, maar dat dat zou nooit hetzelfde zijn. De reu slikte, wetend dat hij Kova’s wens toch (ooit) in vervulling moest laten gaan. Om de ongemakkelijke stilte te verbreken, richtte de wolvin zich verder op het eten. “Is dat echt wat je wilt…?”


_________________
avatar
Berichten : 881
Pawprints (₱) : 392
Roedel : The Shadows.
Leeftijd : 2,5 winters
Partner : Now there's a lot of people in the crowd, but only you can dance with me. [Aissar]
Profiel bekijken

Re: Crackin' Up

op ma aug 14, 2017 10:39 pm
Haar ontmoeting met Khyvan leek Aissar even te moeten kunnen verwerken. Dat was natuurlijk begrijpelijk, er plots achterkomen dat je pups hebt en niet eens wist hoeveel en hoe ze heten was niet de normaalste zaak van de wereld. Ze gunde hem even de tijd terwijl ze zelf opnieuw alles op een rijtje zette. Khyvan had haar frustraties over haar vader die haar nooit was komen opzoeken heel duidelijk gemaakt, maar ze was nooit echt boos geweest op haar. Misschien omdat ze nog niet weet wie ik ben - of wat ik ben. Kova slikte even, twijfelend of het om het stukje vlees dat in haar keel was blijven steken was of door de onrust die in haar hoofd spookte. Haar gedachten werden echter ruw onderbroken door de regen van Ais' vragen die ze over haar heen kreeg. "Waar heb je haar ontmoet? Was Emaya bij haar?" Bijna onbewust verscheen er een halve grijns op de witte snuit van de kleine wolvin toen ze de nieuwsgierigheid en enige bezorgdheid in Aissars stem opmerkte - de échte vaderlijke bezorgdheid - en probeerde zjn vragen zo rustig mogelijk te beantwoorden, al kon zij haar lichte opgewektheid ook niet verbergen tegenover haar partner. Zijn enthousiasme werkte aanstekelijk, desondanks ze zich hier ietwat dubbel over voelde. "In Mossley Marsh. Ze was alleen - waarschijnlijk er op haar eentje uitgesneakt," stelde ze hem vervolgens gerust en trok haar mondhoek op. Een confrontatie met de ex-partner van Ais zou nogal heftige reacties kunnen uitlokken bij zowel Emaya, Kova zelf en Ais. Ergens voelde de jonge teef zich wel schuldig dat ze zomaar Aimey had aangestipt als haar pleegkind, al zou ze zich geen leven zonder haar kunnen voorstellen. Iets binnenin haar droeg haar op om voor haar te zorgen, iets sterkers dan haar 'vrouwelijke intuïtie", zoals Aissar het zo al te graag genoemd had. Het was een soort van ... moederinstinct? Was dat het? Ze had werkelijk nooit gedacht dat ze zoiets zou kunnen voelen, als de kille en extreem beheerste wolvin die ze geweest was. Misschien was het wel beter zo.

Het was er sneller uit dan ze gedacht had, en zodra ze het er had uitgeflapt voelde ze zich schuldiger dan ooit. Het was niet eerlijk voor Ais om zoiets voor te stellen, na alles wat hij had meegemaakt met zijn eerste nest pups waar hij niet eens weet van had gehad en alle ellende die hij erdoor had gehad in zijn roedel en hoe zijn reputatie er onder geleden had. De prop in zijn keel was haar zeker niet onopgemerkt gebleven, maar toen ze iets zinnigs wilde bedenken om de ongemakkelijke situatie te breken kwam er niks uit. Hij was haar uiteindelijk voor. "Is dat echt wat je wilt ...?" Ze stopte in de beweging waar ze mee bezig was, liet haar lichtblauwe ogen naar zijn gouden kijkers afdwalen en richtte haar blik op de grond. Voorzichtig hem opnieuw aankijkend kroop Kova dichterbij, tot ze haar smalle voorpoot op zijn iets bredere legde en zijn schouder tegen de hare leunde terwijl ze geen seconde oogcontact verbrak. "Het spijt me - ik heb het recht niet om dat te vragen van je, na alles met Emaya, Aimey ..." Toen ze merkte dat ze sneller begon te praten en ze haar blik liet afdwalen, herpakte ze zich en keek hem opnieuw recht aan, niet erg zeker of ze er gewoon kalm of gevoelig uit zag. Straight to the point, Kova. Niet rond de pot draaien. " ... Maar ... Ik zie het wel zitten. Ik bedoel, Aimey is fantastisch en net mijn eigen dochter, maar het voelt alsof ik nog een soort van stuk met mij mee sleep, snap je? Het lijkt alsof er een nieuw begin nodig is, een nieuwe start. Ik wil niks overhaasten, maar onze eigen pups, onze eigen kinderen..." Er fonkelde even iets in haar ogen voordat ze verder sprak. Het was niet erg gewoon van haar dat ze zo over haar emoties sprak, dus was het hintje van ongemakkelijkheid in haar stem niet ongewoon. "Ik hou van je, Ais, meer dan dat ik van iemand zal doen. I-ik wil gewoon dat je dat weet."

_________________

Theme || Voice
Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum