WELKOM
Serigala is een Nederlandstalige wolven RPG. Maak je eigen karakter aan, bepaal zijn uiterlijk en verken het eindeloze gebied van Serigala. Ontwikkel jezelf met behulp van de punten die je kunt verzamelen en ontwikkel op die manier je karakter verder. Ontmoet nieuwe spelers in de Off-Game zone en maak nieuwe vrienden! Alles ligt in jouw handen.
WOLF OF THE MONTH
TEAM
ACCOUNT SWITCH




SEIZOEN
15ºC - 28ºC
Z O M E R
Het is eindelijk zomer in Serigala. De kudde's trekken weer aan, overal groeit gras en bloemen en het land ziet er weer prachtig uit. Tot nu toe heeft de warmte voor weinig problemen gezorgd en brengt het alleen maar lekkere dagen, maar misschien komt daar binnenkort wel verandering in?
CREDITS
Serigala staat onder leiding van het team en wordt ondersteund met Actieforum. De banner is gemaakt door Kadar. Alle code's (uitzonderingen daargelaten) behoren toe tot Kadar en mogen niet zonder toestemming gekopieerd worden. Alle teksten, afbeeldingen en karakters behoren toe aan hun rechtmatige eigenaars.

Serigala is geregistreerd bij: RpgSites.nl

Deel
Vorige onderwerpGo downVolgende onderwerp
avatar
Berichten : 107
Pawprints (₱) : 84
Roedel : I don't think about this sh*t.
Leeftijd : 4 years on Fire.
Partner : When I meet you, the world is nice and warm. When i leave you, the world is hard and cold. {Vamp}
Profiel bekijken

We are outgunned

op di maa 28, 2017 3:26 pm
Er klopte iets niet aan zijn geliefde Princess.
Hij voelde het gewoon.
Met een in gedachten verzonken blik wandelde grote gespierde reu door enkele bomen heen. Sanvi Forest was sinds kort de verblijfplaats van hem en zijn gezin, omdat die verdomde Okami het hele gebied zonder boe of ba had ingepalmd - en niemand had er ook nog maar een spel van gemaakt. Waar waren de Serigalezen, of de Shadow's? Zij hadden toch altijd zo'n grote bek? Het ergste was echter dat Vamp er ook gewoon mee meeging. Erger nog, hij zag zijn mate steeds vaker in gedachten verzonken zijn en hij had al zo'n voorgevoel over wat. Ze had altijd al zo'n respect gehad en zo enorm opgekeken naar Amatariseu, en nu dat er zo'n voedseltekort heerste leek de gedachte die hij zo lang mogelijk had willen wissen uit zijn hoofd, onvermijdelijk op te komen - Vamp leek die hondjes nog te willen joinen ook.

Okay, langs een kant snapte Khuolema haar wel. Ze was best wel kwetsbaar en was de bezorgdste, liefste moeder die er bestond die altijd het beste en veiligste voor haar kinderen wilde, zeker omdat Cinder zich steeds vaker afwezig gedroeg en zich afzonderde. Maar hij kon ook voor hen zorgen, daarvoor hadden ze Okami niet voor nodig. Met zijn oren wiebelend van links naar rechts stapte hij verder en spitste zijn oren toen hij een wit gestalte zag. Als je van de duivel sprak. Met een flauwe, kleine glimlach drukte hij z'n snuit in haar witte vacht en duwde vervolgens zijn neus tegen de hare als begroeting. Ze bleef, boven alles, zijn bovenste beste Princess.

|| Vamp!

_________________
avatar
Berichten : 189
Pawprints (₱) : 171
Roedel : ex-Hero
Leeftijd : 4,5y
Partner : Together we can face any challenges as deep as the ocean and as high as the sky [Khuolema]
Profiel bekijken

Re: We are outgunned

op di apr 04, 2017 8:37 pm


Van volle enthousiastme kwispelde haar staart in hoog snelheid heen en weer, haar neus was onder de grond te vinden, waarbij haar voorpoten het zwarte aarde naar achteren gooide. Ze had haar zinnen op een klein prooidier gezet, om precies te zijn een konijn wat ze een tijdje geleden had opgespoord. Natuurlijk was het diertje haar ontglipt naar een korte jacht en veilig in het holletje gekropen. Hier liet Vamp het echter niet bij zitten, ze had honger en besloot alles op alles te zetten om de magere maaltijd binnen te halen. Dit betekende wel dat ze flink wat inspanning zou moeten verrichten, maar daar had ze - zoals gewoonlijk-  niet bij nagedacht.

Zodoende stond ze daar dan ook: ijverig te graven naar een prooidier wat ze hoogstwaarschijnlijk toch niet weer zou tegenkomen. Door de gehele toewijding in haar jacht had ze de naderende Khuolema niet horen aankomen. Pas wanneer ze een natte neus in haar vacht voelde wollen hief ze haar kop van de grond, waar ze al snel zijn verschijning zag. Verbaast had ze zijn kant op gekeken, waarna ze al gauw zijn liefdevolle begroeting beantwoordde door haar snuit ook even in zijn vacht te drukken. “I didn't catch anything.” mompelde ze spijtig, terwijl ze wat langs hem heen stapte om zo haar kop op zijn rug (schoft) te leggen. Het leek een optimistisch idee om een maaltijd voor het gezin binnen te halen.. maar in praktijk stukken moeilijker. Wat was er de laatste tijd met de natuur aan de hand?

_________________

Status: inactief
Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum