Serigala


 

Deel | 
 

 We are outgunned

Ga naar beneden 

avatar


BerichtOnderwerp: We are outgunned   di maa 28, 2017 3:26 pm

Er klopte iets niet aan zijn geliefde Princess.
Hij voelde het gewoon.
Met een in gedachten verzonken blik wandelde grote gespierde reu door enkele bomen heen. Sanvi Forest was sinds kort de verblijfplaats van hem en zijn gezin, omdat die verdomde Okami het hele gebied zonder boe of ba had ingepalmd - en niemand had er ook nog maar een spel van gemaakt. Waar waren de Serigalezen, of de Shadow's? Zij hadden toch altijd zo'n grote bek? Het ergste was echter dat Vamp er ook gewoon mee meeging. Erger nog, hij zag zijn mate steeds vaker in gedachten verzonken zijn en hij had al zo'n voorgevoel over wat. Ze had altijd al zo'n respect gehad en zo enorm opgekeken naar Amatariseu, en nu dat er zo'n voedseltekort heerste leek de gedachte die hij zo lang mogelijk had willen wissen uit zijn hoofd, onvermijdelijk op te komen - Vamp leek die hondjes nog te willen joinen ook.

Okay, langs een kant snapte Khuolema haar wel. Ze was best wel kwetsbaar en was de bezorgdste, liefste moeder die er bestond die altijd het beste en veiligste voor haar kinderen wilde, zeker omdat Cinder zich steeds vaker afwezig gedroeg en zich afzonderde. Maar hij kon ook voor hen zorgen, daarvoor hadden ze Okami niet voor nodig. Met zijn oren wiebelend van links naar rechts stapte hij verder en spitste zijn oren toen hij een wit gestalte zag. Als je van de duivel sprak. Met een flauwe, kleine glimlach drukte hij z'n snuit in haar witte vacht en duwde vervolgens zijn neus tegen de hare als begroeting. Ze bleef, boven alles, zijn bovenste beste Princess.

|| Vamp!

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken

avatar


BerichtOnderwerp: Re: We are outgunned   di apr 04, 2017 8:37 pm



Van volle enthousiastme kwispelde haar staart in hoog snelheid heen en weer, haar neus was onder de grond te vinden, waarbij haar voorpoten het zwarte aarde naar achteren gooide. Ze had haar zinnen op een klein prooidier gezet, om precies te zijn een konijn wat ze een tijdje geleden had opgespoord. Natuurlijk was het diertje haar ontglipt naar een korte jacht en veilig in het holletje gekropen. Hier liet Vamp het echter niet bij zitten, ze had honger en besloot alles op alles te zetten om de magere maaltijd binnen te halen. Dit betekende wel dat ze flink wat inspanning zou moeten verrichten, maar daar had ze - zoals gewoonlijk-  niet bij nagedacht.

Zodoende stond ze daar dan ook: ijverig te graven naar een prooidier wat ze hoogstwaarschijnlijk toch niet weer zou tegenkomen. Door de gehele toewijding in haar jacht had ze de naderende Khuolema niet horen aankomen. Pas wanneer ze een natte neus in haar vacht voelde wollen hief ze haar kop van de grond, waar ze al snel zijn verschijning zag. Verbaast had ze zijn kant op gekeken, waarna ze al gauw zijn liefdevolle begroeting beantwoordde door haar snuit ook even in zijn vacht te drukken. “I didn't catch anything.” mompelde ze spijtig, terwijl ze wat langs hem heen stapte om zo haar kop op zijn rug (schoft) te leggen. Het leek een optimistisch idee om een maaltijd voor het gezin binnen te halen.. maar in praktijk stukken moeilijker. Wat was er de laatste tijd met de natuur aan de hand?

_________________

Status: inactief
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Serigala :: Valley :: Sanvi Forest-
Ga naar: