WELKOM
Serigala is een Nederlandstalige wolven RPG. Maak je eigen karakter aan, bepaal zijn uiterlijk en verken het eindeloze gebied van Serigala. Ontwikkel jezelf met behulp van de punten die je kunt verzamelen en ontwikkel op die manier je karakter verder. Ontmoet nieuwe spelers in de Off-Game zone en maak nieuwe vrienden! Alles ligt in jouw handen.
WOLF OF THE MONTH
TEAM
ACCOUNT SWITCH




SEIZOEN
15ºC - 28ºC
Z O M E R
Het is eindelijk zomer in Serigala. De kudde's trekken weer aan, overal groeit gras en bloemen en het land ziet er weer prachtig uit. Tot nu toe heeft de warmte voor weinig problemen gezorgd en brengt het alleen maar lekkere dagen, maar misschien komt daar binnenkort wel verandering in?
CREDITS
Serigala staat onder leiding van het team en wordt ondersteund met Actieforum. De banner is gemaakt door Kadar. Alle code's (uitzonderingen daargelaten) behoren toe tot Kadar en mogen niet zonder toestemming gekopieerd worden. Alle teksten, afbeeldingen en karakters behoren toe aan hun rechtmatige eigenaars.

Serigala is geregistreerd bij: RpgSites.nl

Deel
Vorige onderwerpGo downVolgende onderwerp
avatar
Berichten : 845
Pawprints (₱) : 386
Roedel : The Shadows.
Leeftijd : 2,5 winters
Partner : Yeah, you opened my heart and then you threw away the key. [Aissar]
Profiel bekijken

All men are pigs

op di jan 31, 2017 3:34 pm
Lichtjes hijgend van inspanning hees de slanke, witte, ietwat kleine wolvin zich volledig op de omgevallen boomstam die baadde in een straaltje zeldzaam warm licht, en zodra ze daar op vier poten had gekrabbeld keek ze toch wel met lichte tevredenheid rond. Hehe. Eindelijk een plaatsje waar ze haar stijve spieren kon verwarmen. In Darley Forest viel er niet erg veel licht binnen, maar hier had ze blijkbaar meer geluk. Warme plekjes waren sowieso niet makkelijk te vinden in dit winterseizoen. Het vroor bijna continu, er viel de hele tijd sneeuw wat de prooi dan weer wegjoeg en of dat nog niet erg genoeg was, had zij nog een ontsteken wond op haar dijbeen. Ze mocht eigenlijk niet klagen - door de koude was de wond sneller dan normaal dicht gaan groeien, maar in haar spieren klopte het een en ander nog niet. De enige methode die ze kende was af en toe de wond likken en afwachten. Voor de rest kon ze niet veel doen, al deed even zonnebaden ook wel deugd tegen haar spierpijn.

Ze lag nog geen tien seconden neer of ze werd alweer alert gemaakt op het geluid van pootstappen die bladeren of takjes verpletterden. Nou zeg, kon ze dan geen minuut alleen gelaten worden? Ze trok met haar spierwitte oren naar het richting van het geluid en draaide haar slanke kop er naar toe, terwijl ze aandachtig bestudeerde wat er uit de struikgewassen zou komen. Vaag herkende ze de geur van een reu, maar dat was ook bijna het enige wat ze er van uit kon opmaken.

|~Tyvr! ^^

_________________

Theme || Voice
avatar
Berichten : 112
Pawprints (₱) : 55
Roedel : x
Leeftijd : 2 years
Partner : No homo though
Profiel bekijken

Re: All men are pigs

op wo feb 01, 2017 9:21 pm
All men are pigs...
All men but me


Het was koud, dat kon je wel stellen. De laatste paar dagen had het niet meer gesneeuwd, tot zijn grote vreugde. Het vroor echter wel voortdurend en ondanks zijn dikke vacht die het meeste van de koude buiten hield kon hij de andere gevolgen wel merken. De sneeuw van een aantal dagen terug was verranderd in een dun, glad laagje ijs die zeer verradelijk was. Daarbij waren de meeste prooidieren nu verstopt in hun holletjes en vroren zelfs de grote meren dicht, wat het jagen nu niet bepaald makkelijk maakte. Dus bewoog de uit de kluiten gewassen reu zich naar Sanvi Forest. Deels omdat hij hoopte daar wat ontbijt te scoren, deels omdat hij het bos wel in haar winterlijke glorie wilde zien. En dat laatste bleek absoluut de moeite waard te zijn geweest. Eenmaal in het bos stond er een glimlach op zijn gelaat bij het aanblik. De bomen waren kaal, maar de takken waren glinsterend van een dun laagje ijs en onder zijn poten kraakte het bevroren gras. Soms, of nuja, regelmatig verloor hij zijn evenwicht en gleed hij weg op de bevroren ondergrond, maar meestal ging het goed, mits hij oplettend bleef. Het was dan ook die oplettendheid die er voor zorgde dat hij een wit hoopje vacht van een wit hoopje sneeuw kon onderscheiden. Goed gehumeurd stapte hij op de vreemdeling, die zich had genesteld op een boomstronk, af. Terwijl hij dichterbij stapte zag hij dat de andee gewond was aan diens zij. "Wow dude, that looks nasty. Are you okay?" hij probeerde tot stilstand te komen voor de vreemde wolf maar gleed uit, waardoor hij nogal oncharmant een paar pogingen moest doen om zijn evenwicht te hervinden... Die allen faalden. Hij kwam met een zachte plof op de grond terecht en gleed door tot hij vlakbij de ander lag. Het was dan ook toen dat hij zag dat het een vrouwtje was, en een verdomd mooie ook. "Ehh..." zonder woorden bleef hij voor haarvliggen, wat sukkelig in haar mooie, ijsblauwe ogen opkijkend. Oh snap

_________________
So bold and fearless in the risks we take,
Laugh in the face of gravity as its laws we'd break,


On trampolines so high, we reach for the sky, but I,
Do not look up anymore and I don't know why.
avatar
Berichten : 845
Pawprints (₱) : 386
Roedel : The Shadows.
Leeftijd : 2,5 winters
Partner : Yeah, you opened my heart and then you threw away the key. [Aissar]
Profiel bekijken

Re: All men are pigs

op vr feb 03, 2017 6:03 pm
De reu die tevoorschijn kwam, had een zwarte pels, priemende gele ogen en was zeker een kop groter dan haar. Als ze zelf niet in die roedel had gezeten, zou ze met overtuiging gezegd hebben dat ze met een Shad temaken had, maar zover Kova wist waren er geen nieuwe leden bijgekomen. Hij had dan wel, met zijn gespierde schouders, donkere vachtkleur en hoge grootte, wel iets weg van een van hen. Misschien had hij wel een familielid bij hen zitten. "Wow dude, that looks nasty. Are you okay?" werd er naar haar kop geslingerd waardoor de witte wolvin even fronste. Geen zelfmedelijden was nodig hier. Ze kon prima voor zichzelf zorgen. Op het moment dat ze er iets tegen in wilde brengen, smakte de reu echter door het bevroren laagje ijs dat zich in plekken op het gras had verspreid op z'n smoel - zo kwam het dat hij plat op zijn buik op haar afgegleden kwam. Dus kneep Kova haar ijsblauwe ogen tot spleetjes terwijl ze aandachtig bekeek hoe de ongeveer even oude reu tot stilstand kwam voor haar op het ijs. "Je weet wel dat het hier de gewoonte is om te lopen, he? Gewoon, op vier poten," zei ze nogal koeltjes, terwijl ze haar kop wat naar achteren legde.

Op hetzelfde moment wilde ze haar "gewonde" poot verleggen omdat hij nogal stijf begon te worden, maar ze vergat even dat er nog maar nieuw littekenweefsel op de snee lag en voelde haar huid even tegentrekken, gevolgd door een harde pijnscheut in haar spieren in de omgeving van haar oude wond. Even grimaste ze, maar verbeet zo snel ze kon haar gepijnigde gezichtsuitdrukking en probeerde haar gewoonlijke masker terug op haar sierlijke gezicht te brengen. Pfff, ze moest voorzichtiger zijn met die dingen. Rusten en slapen was de boodschap.

_________________

Theme || Voice
Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum