IndexIndex  GebruikerslijstGebruikerslijst  HandboekHandboek  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  Kaart  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  FAQFAQ  ZoekenZoeken  KalenderKalender  

Welkom op Serigala!

Serigala is een Nederlandstalige wolven RPG. Maak je eigen karakter aan, bepaal zijn uiterlijk en verken het eindeloze gebied van Serigala. Ontwikkel jezelf met behulp van de punten die je kunt verzamelen en ontwikkel op die manier je karakter verder. Ontmoet nieuwe spelers in de Off-Game zone en maak nieuwe vrienden! Alles ligt in jouw handen.

Wolf van de maand

Account switch

Gebruikersnaam:

Wachtwoord:

Het team

Kai

Seizoen

Het is lente en dat betekent dat de temperaturen weer omhoog gaan en dat het overgrote gedeelte aan sneeuw verdwenen is. Toch lijkt er iets vreemds aan de hand, want waar er vorig jaar nog een overvloed aan voedsel was, lijken veel prooidieren nu in aantallen zijn afgenomen. Komt dit door de strenge winter of is er iets anders aan de hand?

credtis

Serigala staat onder leiding van het team en wordt ondersteund met Actieforum. De banner is gemaakt door Kadar. Alle code's (uitzonderingen daargelaten) behoren toe tot Kadar en mogen niet zonder toestemming gekopieerd worden. Alle teksten, afbeeldingen en karakters behoren toe aan hun rechtmatige eigenaars.

Serigala is geregistreerd bij: RpgSites.nl


Deel | 
 

 #problems

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Emaya

avatar

Berichten : 1828
Pawprints (₱) : 468
Roedel : Oкαмι
Leeftijd : 4 уєαяѕ, 0 мσηтнѕ
Partner : Lσνє ɗσєѕη'т ɗιѕcяιмιηαтє вєтωєєη тнє ѕιηηєяѕ αηɗ тнє ѕαιηтѕ, ιт тαкєѕ αηɗ ιт тαкєѕ αηɗ ιт тαкєѕ

BerichtOnderwerp: #problems   ma mei 30, 2016 3:29 pm

Met Aissar


De zon stond hoog aan de hemel en verwarmde haar witte vacht. Emaya verwelkomde de warmte met een zachte zucht. Serigala was nog mooier in de lente. Voor het eerst sinds ze zich kon herrinneren, kon ze zich ontspannen, en was ze volledig tevreden met haar leven. Haar leven was vreselijk geweest. Ze was ontvoerd, had oorlog meegemaakt en had meerdere vijanden gemaakt op jonge leeftijd, waaronder bijna alle Shadows. Ze besefte dat ze hém moest vergeten. Hun moeders zouden het nooit goed vinden. Maar hij was... Haar hart en haar geweten ruzieden eeuwig door, maar dit waren liefdesproblemen, die iedereen had. En Eila.. Dat was alleen maar ruzie. Dat waaide wel over. Eindelijk was haar leven rustig. Dat zou niet lang zo zijn, maar dat liet haar extra genieten. Emaya gaapte zacht.
Misschien was een rustig leven toch saai. Ze zocht wat spanning, iets wat haar uit haar saaie hangmat kon halen. Iemand die iets met haar zou doen. Ze was op de open velden, volledig relaxed. Inmiddels stond de maan aan de hemel. De zon was net weg. Nacht was aangebroken, en het was ineens een stuk kouder en een stuk donkerder. Emaya kon een lichte grijns niet onderdrukken toen ze twee konijntjes zag stoeien onder het maanlicht. Langzaam besloop ze de beesten. Steeds dichterbij. 3 meter, 2 meter, 1 meter. Ze besprong hen. Met een poot drukte ze een tegen de grond. Ze greep het andere konijntje, die ze met een snelle beet doodde. Terwijl ze de konijntjes meenam naar een struik, verzonk ze weer in gedachten. Ze wist van de komende oorlog, om het zo maar te noemen. Maar ze deed niet mee. Haar moeder kon de bewoners prima aan zonder haar. Maar als haar ouders dreigden te falen, zou zij komen. Ze zou dichtbij zijn, het veld in de gaten houden. Emaya had al eerder een oorlog meegemaakt, wat ze zou zien zou alleen maar verschillen door het verschil in wolven. Ze voelde gewoon dat ze nog niet klaar was om in een oorlog mee te vechten.
De witte wolvin bereikte de struiken en kroop erin om haar prooien op te eten. Konijn vond ze altijd lekker, dus had ze geluk met twee.
Een geluid stoorde haar vlak voor ze begon aan het tweede konijn. Ze bleef eten, tot ze haar prooi ophad. En toen bleef ze zitten. Stil, alleen haar oren en neus gebruikend. Een lichte grijns vormde zich op haar lippen toen ze een geur rook. Aissar.

_________________
You don’t know my brain the way you know my name,
You don’t know my heart the way you know my face



STUFF:
 

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Aissar

avatar

Berichten : 288
Pawprints (₱) : 285
Roedel : The Shadows
Leeftijd : IV
Partner : I'm in love with the shape of you, we push and pull like a magnet do [Kova]

BerichtOnderwerp: Re: #problems   zo jul 03, 2016 9:55 pm

 

Met een knorrende maag had de zwarte reu het donkere gebied van Serigala, of terwijl het (nu) nieuwe gebied van de Shadows, verlaten voor wat lichters en kleurrijker. Precies te zijn; hij was doorgetrokken naar de velden. Aissar was van plan om wat te gaan jagen en daarvoor was dit de ideale plek. Niet dat er erg weinig te vinden was in hun eigen gebied, maar je zou wel iets meer moeite moeten doen dan een plek als deze tevens was dit dan ook weer een uitstapje voor hem. Het licht en de bloeiende bloemen werkten als een magneet voor kleinere prooidieren, waar door je gemakkelijker een easy hapje kon pakken. Met een beetje geluk zat er zelfs wat groters tussen, vooral met het komende zomer weer zat dat wel goed. Het zou niet lang meer duren dat er ook herten en reeën zich lieten zien. Wie weet was dit wel zo’n geluksdag. Met zijn neus tussen de lange sprieten gras en kleurige bloemen, liep Aissar al dravend op de velden. Zijn neus vingen verschillende geuren op, zowel van prooidieren als gevreesde dieren tot andere mede-wolven. Al zoekend naar het ene geur wat hem zou verleiden, hield hij met een wiebelend oor zijn omgeving in de gaten. Zijn zintuigen waren zoals gewoonlijk weer scherp, niets zou zijn zicht ontkomen. Een bepaalde geur prikkelde hem, liet zijn kop abrupt omhoog gaan. Aissar’s oren stonden naar voren, zijn blik zoekend om zich heen. Hij had de geur van een oud Shadow en Hero geroken, gek genoeg eentje waar hij wel mee overweg kon, al vond hij het moeilijk om zich daar aan toe te geven. Het was Emaya die zich in zijn buurt bekeerde. De lokkende geur volgend, taste hij op zijn gevoel, waarnaar het dan ook niet lang duurde dat hij de witte wolvin in zijn zich had gekregen. Met een oor naar haar gericht, kwam hij van achteren aanlopen. Niet wetend dat ze hem al door had gekregen, kwam er een simpel woord uit zijn bek zetten; “Boe,” Een kleine grijns verscheen op zijn bek, waarna hij haar tot zich op nam. “We blijven elkaar maar tegen komen hé?” Het was niet echt vanzelf sprekend dat hij een wolf van een vijandelijke ex-roedel, steeds tegenkwam en waar hij notabene verdorie, nog vriendschappelijk (is het wel vriendschappelijk? Mm) mee omging ook nog. Zijn roedel zou het maar al te vreemd vinden dat hij er nog luchtig mee omging ook nog. Afkomst betekende toch wel wat. “Als je maar niet denk dat ik je stalk.” Grapte hij er nog achteraan. Aissar’s ogen gingen even naar de restjes prooi voor Emaya’s poten. Het was ruw afgegeten, het risico voor kleine botjes was dan ook te groot met zulk klein prooi. “Kom, tijd voor echt eten.” Hij wende haar om te komen, vervolgens dribbelde hij weer door het hoge gras om dan ook op zoek te gaan naar wat groters, zoals een ree of what ever.


_________________

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Emaya

avatar

Berichten : 1828
Pawprints (₱) : 468
Roedel : Oкαмι
Leeftijd : 4 уєαяѕ, 0 мσηтнѕ
Partner : Lσνє ɗσєѕη'т ɗιѕcяιмιηαтє вєтωєєη тнє ѕιηηєяѕ αηɗ тнє ѕαιηтѕ, ιт тαкєѕ αηɗ ιт тαкєѕ αηɗ ιт тαкєѕ

BerichtOnderwerp: Re: #problems   zo jul 03, 2016 10:18 pm


Aissar had blijkbaar niet door dat zij hem doorhad. "Boe." Emaya's grijns werd breder. Ze zou eigenlijk de gezichten van haar ouders willen zien. Hun dochtertje die rustig omging met de zoon van de alfa van de roedel waarmee Amatariseu en haar heroes oorlog hebben gehad, toen nog in Wolf Story. Toen Emaya nog deel uitmaakte van de Shadows. "We blijven elkaar maar tegenkomen, hé," zei Aissar. Em knikte, niet dat ze dat echt erg vond. Yep. Haar moeder zou echt wel kwaad worden op haar. Kon ze er wat aan doen? Nee. Ach ja. "Als je maar niet denkt dat ik je stalk," grapte hij erachteraan. Emaya grinnikte. "Nee, dat denk ik niet. Dat zou ik niet durven," grinnikte ze. Haar maag knorde zacht, blijkbaar had ze nog honger. Aissar keek naar haar net gevangen prooi, waar eigenlijk alleen nog maar botjes lagen. Nee, dat was niet veel. Ze was gewend om het te doen met weinig, maar de laatste tijd at ze wel heel weinig. "Kom, tijd voor wat echt eten," zei de zwarte reu. Emaya stond op en volgde Aissar.

_________________
You don’t know my brain the way you know my name,
You don’t know my heart the way you know my face



STUFF:
 

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Aissar

avatar

Berichten : 288
Pawprints (₱) : 285
Roedel : The Shadows
Leeftijd : IV
Partner : I'm in love with the shape of you, we push and pull like a magnet do [Kova]

BerichtOnderwerp: Re: #problems   zo jul 03, 2016 11:58 pm

 

Naar zijn verwachting had hij haar niet aan kunnen horen, tenminste ze had geen teken gegeven dat het wel zo was, in ieder geval niet dat hij gezien had. Het was een soort van zijn bedoeling geweest om haar te laten schrikken, maar dat was in zijn geheel mislukt. Emaya had geen kik gegeven op zijn plotselinge opkomst, waarschijnlijk was hij dan ook niet subtiel genoeg geweest. Naja, als dit zo door ging, zou hij wel meerdere keren kans kunnen krijgen waarin hij haar alsnog het stuipen op het lijf kon jagen. Zeker weten dat het hem nog wel zou kunnen lukken. Hij wist dat Emaya best wel sterk kon zijn, maar van binnen was ze nog steeds een meisje. Aisar had haar wat onopvallend, iets wat onderzoekend aangekeken, terwijl hij wat luchtig door brabbelde. Het viel hem op dat ze stil was bij hun ontmoeting, tenminste de vorige keer had ze iets meer praatjes. Ze knikte wat instemmend, grinnikte maar écht veel kwam er nou ook weer niet uit. Vreemd. Gelukkig zou het niet maar bij enkele woorden blijven. Aissar maakte dan ook vrij snel duidelijk dat het tijd voor wat actie was. Aan haar zielige prooi te zien en haar uiterlijk, was ze wel wat toe aan wat écht lekkers. Niet een of ander snel hapje, maar eentje waar de ingestoken moeite dan ook echt waard zou zijn. Nu alleen nog maar een slachtoffer vinden. Met Emaya op zijn hielen en zijn neus op de grond, was de zoektocht naar een groter prooi begonnen. Zijn zintuigen stonden op scherp, er was werk aan de winkel om beide wolven voldaan te kunnen krijgen.

Iets langer dan verwacht, had hij eindelijk een geur kunnen vinden. Een verse herten geur had zijn neus geprikkeld, ze zouden hier nou echt in de buurt moeten zijn. Tussen hem en Emaya was het behoorlijk stil geworden, veel viel er dan ook niet te praten tijdens een jacht, tevens zou het prooi kunnen afschrikken, laat dat nou juist niet de bedoeling zijn. De geur werd sterker en sterken, dit vond Aissar dan ook het moment om even te stoppen en stil te staan. Hij hief zijn kop omhoog, draaide het naar achter waardoor zijn oranje ogen naar Emaya gericht stonden. “Ruik je het?” fluisterde hij, niet al te hard. “We zijn dichtbij.” Zonder erg lang te wachten op een reactie, zette hij zich weer voord waarna de herten al in zicht kwamen.


_________________

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Emaya

avatar

Berichten : 1828
Pawprints (₱) : 468
Roedel : Oкαмι
Leeftijd : 4 уєαяѕ, 0 мσηтнѕ
Partner : Lσνє ɗσєѕη'т ɗιѕcяιмιηαтє вєтωєєη тнє ѕιηηєяѕ αηɗ тнє ѕαιηтѕ, ιт тαкєѕ αηɗ ιт тαкєѕ αηɗ ιт тαкєѕ

BerichtOnderwerp: Re: #problems   ma jul 04, 2016 7:35 pm


Emaya sloop vlak achter Aissar. Ze hield haar ademhaling heel stil en zette ook bijzonder zacht haar witte poten neer. Natuurlijk, zij zou veel meer opvallen dan Aissar, maar dat maakte haar niet uit. Ze was een goede jager geworden. Ze ontweek struiken en hield haar kop vrijwel volledig stil. Het duurde langer dan ze had gedacht, maar toen rook ze een hertengeur. Aissar rook de geur duidelijk ook. Ze volgden de geur. Het was een van haar favoriete geuren. Herten smaakten prima en een half hert zou een groot deel van haar maag vullen.
Aissar stond stil en Emaya volgde zijn voorbeeld. Hij draaide zijn kop om, waardoor de witte wolvin recht in zijn oranje ogen keek. "Ruik je het?" vroeg hij fluisterend. "Ja," antwoordde ze op diezelfde fluistertoon. "We zijn dichtbij," vervolgde hij, waarna hij zich weer omdraaide en weer begon te lopen. Emaya volgde.

_________________
You don’t know my brain the way you know my name,
You don’t know my heart the way you know my face



STUFF:
 

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Aissar

avatar

Berichten : 288
Pawprints (₱) : 285
Roedel : The Shadows
Leeftijd : IV
Partner : I'm in love with the shape of you, we push and pull like a magnet do [Kova]

BerichtOnderwerp: Re: #problems   ma jul 04, 2016 11:04 pm

 

Tussen het hoge gras liep het tweetal wolven, opzoek naar een lekkere maaltijd. Om hun heel lag een heel veld vol met fleurige bloeiende weide bloemen, wat het alleen maar aantrekkelijker maakte voor de vele dieren die zich in dit gebied bevonden. De kans op een groter dier was dan ook wat groter dan in de winter. Hoewel, de meeste prooidieren verscholen zich het liefste tussen de bomen. Aissar rook dat het dit keer anders was, er was een verse geur van herten aanwezig. Blijkbaar had het veld hun getrokken ondanks de risico’s die het mee zich mee bracht. De herten kwamen in zicht naarmate ze dichterbij liepen. Automatisch dook Aissar wat, zo om zich klein te maken, onopvallend voor zijn prooi.

Uiteindelijk waren ze dicht genoeg dichtbij. Het was nu echt tijd voor actie, want eerlijk gezegd, de honger in zijn maag werd alleen maar erger. Het aanblik van de herten lieten hem het kwijl al iets uit zijn bek gaan. Damn. Aissar herstelde zich snel, draaide zich om naar Emaya. “Show time,” greens hij veelbelovend. “Drijver of aanvaller?” Als je samen ging jagen, was een goede taakverdeling wel een voordeel immers.


_________________

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Emaya

avatar

Berichten : 1828
Pawprints (₱) : 468
Roedel : Oкαмι
Leeftijd : 4 уєαяѕ, 0 мσηтнѕ
Partner : Lσνє ɗσєѕη'т ɗιѕcяιмιηαтє вєтωєєη тнє ѕιηηєяѕ αηɗ тнє ѕαιηтѕ, ιт тαкєѕ αηɗ ιт тαкєѕ αηɗ ιт тαкєѕ

BerichtOnderwerp: Re: #problems   di jul 05, 2016 4:39 pm


Herten! Hoe verder ze liepen, hoe beter Emaya de herten kon zien. Het waren mooie beestjes, en, het belangrijkste, vrij dik. ze grijnsde lichtjes bij de gedachte aan het eten van het hert. Het was lang geleden dat ze een hert had gevangen. Herten waren namelijk bijna onmogelijk te vangen in je eentje.
Emaya was iets kleiner dan Aissar. Eigelijk was dat bijna niet te zien, maar Emaya kon zich veel kleiner maken dan Aisar, vanwege haar slanke bouw.
Ze waren dichtbij genoeg en stonden stil. Hij draaide zich weer om naar haar, met een brede grijns op zijn gezicht. "Showtime," zei hij veelbelovend. Ze hoopte dat het zou lukken. "Drijver of aanvaller?" vroeg Aissar. "Aanvaller," antwoordde Emaya nadat ze even had nagedacht.

_________________
You don’t know my brain the way you know my name,
You don’t know my heart the way you know my face



STUFF:
 

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Aissar

avatar

Berichten : 288
Pawprints (₱) : 285
Roedel : The Shadows
Leeftijd : IV
Partner : I'm in love with the shape of you, we push and pull like a magnet do [Kova]

BerichtOnderwerp: Re: #problems   do jul 07, 2016 11:00 pm

 

Hoe langer hij de herten in zijn blikveld had, hoe meer honger hij kreeg. Zijn maag liet dan ook protesterend van zich horen. Aissar draaide zijn oren even naar achteren, hij begon zo langzamerhand ook wel wat ongeduldig te worden. Maar hij zou nog even geduld moeten hebben. Hij had zojuist aan Emaya gevraagd wat voor rol ze het liefste kreeg. Een goede voorbereiding was immers het halve werk. Afwachtend had hij gewacht op haar antwoord, terwijl zijn ogen op de herten gericht bleven. Zodra ze haar antwoord echter had gegeven had hij zijn kop omgedraaid en iets wat verbaast staan kijken. Emaya had aangegeven dat ze degene wou zijn die als eerste in aanval ging op een hert. Niet iets wat Aissar daadwerkelijk verwacht zou hebben. Hoe stoer Emaya zich ook voordeed, ze is en bleef een dochter van een Hero en die waren toch van nature iets zachter van aard. Misschien, was die redenering ook wel ontstaan omdat hij liever de andere rol had gekregen. Het aanvallen, je nagels en tanden in vlees zetten, was toch iets mannelijks. Wacht? Waarom wou hij die rol op zich nemen? Hij had toch niets te bewijzen? Verwarrend van zichzelf, schudde hij even met zijn kop. Als hij wat te eten wou hebben was het belangrijk dat hij zich zou concentreren en wel nu. Aangezien hij nog nooit echt samen met Emaya had samengewerkt in een jacht, was het voor hem nog maar de vraag hoe het precies zou aflopen. Hij had geen idee hoe hun samenwerking zou lopen, al wist hij zeker dat het hun wel zou lukken om samen een lekker sappig dier neer te halen. “Goed,” knikte hij goedkeurend. Nu de taken verdeeld waren, was het tijd om snel even wat te bespreken hoe ze het nu precies gaan doen. Zijn ogen gingen even weer snel naar de herten. De beesten hadden het tweetal wolven nog niet doorgehad en stonden nog vredig te eten. Lang zou het niet meer duren dat dat moment was verstoord. Na de situatie even te bekeken te hebben wendde hij zich weer tot Emaya. “Als ik ze nou richting de bosrand drijf en jij ze opwacht, hebben we ze in klem.” Redeneerde hij hard opzeggend. “Er zit een gewonde tussen, daar moeten we ons op focussen.”


_________________

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Emaya

avatar

Berichten : 1828
Pawprints (₱) : 468
Roedel : Oкαмι
Leeftijd : 4 уєαяѕ, 0 мσηтнѕ
Partner : Lσνє ɗσєѕη'т ɗιѕcяιмιηαтє вєтωєєη тнє ѕιηηєяѕ αηɗ тнє ѕαιηтѕ, ιт тαкєѕ αηɗ ιт тαкєѕ αηɗ ιт тαкєѕ

BerichtOnderwerp: Re: #problems   vr jul 08, 2016 2:50 pm


Aissar leek ietwat verbaasd met haar keuze. Hij dacht verkeerd. Ze kon prima aanvallen. De heroes waren een roedel geweest. Emaya was van nature minder hero-achtig, dan haar broertje Ayero was geweest. Of zoals haar vader Scarleg. Ze luisterde aandachtig naar Aissars redenering, en keek even naar de bosrand. Ze vond het plan prima. Emaya glimlachte even kort. "Oké," zei ze. Het viel haar niet op dat er een hert stond met een enorm gewei. Stil, maar snel rende ze met een enorme boog om de herten naar haar plek.

_________________
You don’t know my brain the way you know my name,
You don’t know my heart the way you know my face



STUFF:
 

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Aissar

avatar

Berichten : 288
Pawprints (₱) : 285
Roedel : The Shadows
Leeftijd : IV
Partner : I'm in love with the shape of you, we push and pull like a magnet do [Kova]

BerichtOnderwerp: Re: #problems   zo jul 17, 2016 1:14 pm

 

Het plan was gemaakt; Emaya zou haar post innemen, door de herten te verrassen zich daarna te focussen op het gewonde dier, die ze dan tezamen konden pakken. Eerst moest hij zijn taak nog uitvoeren, hij zou immers de drijver zijn, diegene die de herten de goede richting op liet rennen. Tevreden had hij staan kijken hoe Emaya , onopgemerkt voor hun prooi, haar plek innam bij de bosrand, om zich daar te kunnen verstoppen. Zijn maag rammelde nogmaals, het zou gelukkig niet al te lang meer duren dat hij eindelijk zijn buik kon vullen. Dan was zijn reis naar de vallei toch niet helemaal voor niks geweest.

Zijn blik bleef gevestigd op hun doel, kijkend of hun prooi hun plan door zou hebben. Soms ging zijn blik naar Emaya, maar zodra ze amper zichtbaar was en hij wist waar ze precies zat; was het tijd voor actie realiseerde Aissar zich. Ergens had hij nog zo zijn twijfels, was het wel zo'n goed plan om Emaya de rol te geven om de herten te verrassen? Had ze niet beter zijn taak kunnen nemen? Aissar schudde zijn kop, het was geen tijd om nu terug te krabbelen – tevens was dat ook niet zijn style van jagen. Als automatisch spande hij zijn spieren, zette zich schrap om daarna in volle vaart het veld op te rennen. De herten zouden hem zien, maar dat was ook nou net de bedoeling. De paniek sloeg in op de kudde, als gekken renden de dieren rond, zonder ook maar een idee te hebben waar ze werkelijk naar toe moesten. Dit was het moment waarop Aissar aan het werk moest. Zijn poten brachten hem naar de plekken, waar die dieren het meest konden uitbreken. Het duurde even, de kudde liet zich niet zomaar sturen; maar Aissar kreeg ze in de goede richting, naar de bosrand toe..

_________________

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Emaya

avatar

Berichten : 1828
Pawprints (₱) : 468
Roedel : Oкαмι
Leeftijd : 4 уєαяѕ, 0 мσηтнѕ
Partner : Lσνє ɗσєѕη'т ɗιѕcяιмιηαтє вєтωєєη тнє ѕιηηєяѕ αηɗ тнє ѕαιηтѕ, ιт тαкєѕ αηɗ ιт тαкєѕ αηɗ ιт тαкєѕ

BerichtOnderwerp: Re: #problems   zo jul 17, 2016 3:08 pm


Diep in een struik verborgen keek Emaya naar Aissar. Hij rende op de kudde af. Em haalde diep adem en sloot haar ogen even. Toen ze ze weer opendeed, glommen ze gevaarlijk. Een kleine grijns verscheen op haar gezicht toen de kudde haar kant op kwam. Stil liep ze een klein stukje naar rechts, zodat ze de gewonde kon grijpen. De kudde kwam steeds dichterbij. De gewonde liep aan de zijkant, en rende achteraan. Natuurlijk, hij kon niet zo snel rennen! Daar waren ze. Ze rende langs de kudde naar het gewonde hertje. Ze dreef hun prooi weg van zijn kudde.
Emaya keek om. Een enorm hert met een enorm gewei rende op haar af. Ze sprong opzij, en het hert raakte haar net niet. Ze probeerde weg te springen toen hij een tweede keer aanviel, maar dat mislukte. Ze had nog geluk: ze vloog achteruit, maar was niet dodelijk verwond. Ze kwam hard tegen de grond en ze kon zichzelf niet meer overeind krijgen. Alles werd zwart en ze raakte bewusteloos.

_________________
You don’t know my brain the way you know my name,
You don’t know my heart the way you know my face



STUFF:
 

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Aissar

avatar

Berichten : 288
Pawprints (₱) : 285
Roedel : The Shadows
Leeftijd : IV
Partner : I'm in love with the shape of you, we push and pull like a magnet do [Kova]

BerichtOnderwerp: Re: #problems   zo jul 17, 2016 4:01 pm

 


Het was hunting time.  Aissar had de herten al richting Emaya gedreven die de kudde opwachtte en als eerste het gewonde dier - dat zou dienen als hun prooi -   zou aanvallen.  Het was een hele last om de kudde in goede banen  te lijden,  de mannelijke hert liet zijn kudde dan ook niet zomaar leiden door een prooidier.  Het duurde even, maar Aissar had de  controle over de kudde gekregen.  Hals over kop probeerden de dieren, levend weg te komen van zijn aanval, er heerste dan ook veel paniek in de koppen van die beesten.  Aissar dreef ze richting de bosrand,  het zou niet lang meer duren dat ook Emaya zie zou laten zien.  

Op dat moment kwam ze dan ook tevoorschijn. De witte teef rende met de kudde herten mee, sloot het  zwakke dier af van de kudde. Maar op dat punt had ze niet door dat er een kwaad dier achter haar aan holde. Aissar die het allemaal zag gebeuren, hield even zijn adem in. Gelukkig kon Emaya het  ontwijken.  Toch liet het  grote  dier  het er niet bijzitten, het kwam terug met een tweede aanval, het enorme gewei, raakte Emaya dit keer wel.  Bijna had hij zijn tanden in  het gewonde hert gezet, maar zijn aandacht was nu geheel bij het  ongeval van Emaya.  Hij keerde grommend om,  rende richting het grote  hert, sprong zonder  zich er verder bij na te denken tegen de schouder van hier dier.  Terwijl hij dat deed zette hij zijn tanden in het vlees. Het grote hert  stapte opzei, waardoor hij uit balans kwam en Aissar  los moest laten. Het dier besloot om niet verder aan te vallen maar met zijn kudde het op een lopen te zetten.  Kreunend stond Aissar op, waarna hij even zijn kop schudde.  

Hij stapte naar Emaya toe om  te vragen hoe het met haar ging, maar zodra hij haar zag liggen wist hij dat ze zich  niet verder had verplaats.  "Em?"   Vroeg hij,  onbewust was er een enige bezorgdheid te horen.  Toen hij bij haar stond, zag hij dat ze haar ogen had gesloten. Zijn neus kwam wat dichterbij, snuffelend concludeerde hij wel dat ze nog ademde. Een goed teken;  ze leefde nog.  Zijn neus ging richting haar borst waar hij haar aanstootte om haar zo wat heen en weer te schudden. "Wake up.."  


_________________

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Emaya

avatar

Berichten : 1828
Pawprints (₱) : 468
Roedel : Oкαмι
Leeftijd : 4 уєαяѕ, 0 мσηтнѕ
Partner : Lσνє ɗσєѕη'т ɗιѕcяιмιηαтє вєтωєєη тнє ѕιηηєяѕ αηɗ тнє ѕαιηтѕ, ιт тαкєѕ αηɗ ιт тαкєѕ αηɗ ιт тαкєѕ

BerichtOnderwerp: Re: #problems   zo jul 17, 2016 5:56 pm


"Ben ik dood?" vroeg Emaya in haar droom. Haar broer, Ayero stond voor haar. Maar niet als een hulpeloze welp. Hij was groot, mooi. Hij leek op hun moeder. Hij had haar witte vacht en rode ogen. Hij was bijna net zo groot als Amatariseu, en dus groter dan Emaya. "Nee Emaya. Het is nog geen tijd voor jou. Ze wachten op je," zei Ayero rustig. Haar moeder, Eila, haar vader en Reicho zweefden vaag achter haar broer. Emaya knikte. En toen werd alles in de droom zwart. Ayero verdween.

Emaya knipperde met haar blauwe ogen. Bloed gleed door haar vacht op haar schouder, buik en voorpoot. De zon begon op te komen, zag ze. De herten waren weg. Ze bewoog voorzichtig met haar voorpoot. Hij was stijf, maar niet gebroken. gelukkig. Haar schouder deed pijn, de verwonding op haar schouder was waarschijnlijk het meest ernstig. Ze stond voorzichtig op en probeerde haar voorpoot uit. Ze zette er liever geen gewicht op. Emaya zuchtte. Hoe ging ze dit aan haar moeder uitleggen?!
Em bedacht zich dat Aissar er ook nog was, en ze draaide zich om. Ze deed een poging tot een grijns, maar ze kreeg alleen een pijnlijke grimas tevoorschijn. Ugh, ze schaamde zich dood.

_________________
You don’t know my brain the way you know my name,
You don’t know my heart the way you know my face



STUFF:
 

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Aissar

avatar

Berichten : 288
Pawprints (₱) : 285
Roedel : The Shadows
Leeftijd : IV
Partner : I'm in love with the shape of you, we push and pull like a magnet do [Kova]

BerichtOnderwerp: Re: #problems   ma jul 18, 2016 4:22 pm

 

Daar had hij dan gestaan;  knielend, hurkend voor een gewonde Emaya , in de hoop haar wakker te krijgen.  Hoe hard  Aissar ook met zijn neus tegen haar aan duwde, de witte wolvin  ontwaakte  maar niet uit haar slaap.  Hijzelf werd er –zonder dat hij het écht door had -  ongeduldig en  iets wat bezorgd over. Wat nou als Emaya in deze toestand bleef? Erg veel wist de zwarte reu ook niet van  het verzorgen van wonden. Het enige wat in hem om kwam, was er voor zorgen dat de wonden  die Emaya had,  schoon te houden zodat het niet  zou ontsteken.  Over geneeskruiden of andere methodes wist hij niks vanaf.  

Onder tussen was het al schemerig aan het worden, het zou dan ook niet lang meer duren dat  de zon  onder zou gaan en de nacht zijn intrede deed.  Aissar  bleef hulpeloos staan kijken, hij kon het niet maken om  de witte wolvin hier alleen achter te laten. Ze was immers zijn  jacht-genoot geweest en ondanks ze niks hadden gevangen was  hij niet zo egoïstisch als  de meeste wolven dachten dat hij was. Hij voelde zich ergens enorm schuldig over wat er gebeurd was en zou het dan ook als zijn plicht vinden om bij Emaya te blijven. In ieder geval tot ze weer op haar benen stond en weer redelijk intact was. Om niet alleen maar toe te kijken had hij Emaya's wonden verzorgd, maar  hij had het niet kunnen voorkomen dat haar vacht niet bebloed werd. Terwijl de wonden van Emaya (tijdelijk)  gestopt was met bloeden, had Aissar ook zijn tijd gevonden om  zich een  plek bij Emaya op te zoeken en zich er bij neer te leggen.  Hij had zich op zijn buik neergelegd, zijn kop neerleggend op zijn voorpoten.  Hij lag schuin tegenover  Emaya, zo kon hij haar  goed in de gaten houden als ze toch nog wakker zou worden.  Het werd een onrustige nacht voor de reu, telkens had hij het gevoel gehad dat haar adem stokte, maar  als hij zijn ogen open deed en eens goed luisterde, hoorde hij dat ze stabiel was.  Het feit dat ze niet echt beschuit lagen - meer in een (kleine) open plek tussen de bomen -, maakte het daar ook niet beter op.  Hij  hoorde telkens  geluiden van actieve nachtdieren,  waardoor zijn waak-instikt onbewust wat opspeelde.  

Onrustig begonnen zijn oren te draaien, er waren geluiden om hem heen wat hem  wekte uit zijn slaap.  Nadat hij zijn ogen had geopend en er een  kleine gaap ontsnapte, zag hij al gouw wat beweging bij Emaya. "Eindelijk." Zuchtte hij zachtjes.   Nieuwsgierig  hief hij zijn kop wat omhoog, waarna  hij ook half overeind kwam en dus op zijn achterwerk kwam te zitten. "Goodmorning, sunshine." Onderzoekend was zijn blik gericht naar haar gericht.   Emaya stond, maar  niet erg stevig.  Nu pas viel haar bebloede vacht hem goed op, in de nacht had hij gedacht dat het niet zo ernstig zou zijn.  De teef probeerde haar gewicht op vier poten te zetten maar  ook Aissar kon zien  dat dat moeilijk ging. Haar voorpoot deed duidelijk erg pijn,  lopen zou dus ook een lastige opgave worden.  De grijns op Emaya's  gezicht, verraadde dan ook haar gevoel.  "Haal die grijns maar van je smoel,  ik weet dat het niet erg prettig voelt."  Een scheve  glimlach op zijn snuit, liet blijken dat hij het niet  gemeen bedoelde.  "Ik was bang dat je nooit meer wakker werd, zolang heb je geslapen."



Je schrijft; De zon begon op te komen
Dus ik dacht; nieuwe dag?

_________________

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Emaya

avatar

Berichten : 1828
Pawprints (₱) : 468
Roedel : Oкαмι
Leeftijd : 4 уєαяѕ, 0 мσηтнѕ
Partner : Lσνє ɗσєѕη'т ɗιѕcяιмιηαтє вєтωєєη тнє ѕιηηєяѕ αηɗ тнє ѕαιηтѕ, ιт тαкєѕ αηɗ ιт тαкєѕ αηɗ ιт тαкєѕ

BerichtOnderwerp: Re: #problems   ma jul 18, 2016 6:57 pm


Emaya ging weer zitten, en ontlastte daarbij haar poot. "Haal die grijns maar van je smoel,  ik weet dat het niet erg prettig voelt," zei Aissar met een scheve glimlach. Emaya zuchtte. De opkomende zon scheen in haar witte gezicht en ze sloot haar blauwe ogen even. Verslagen opende ze haar ogen weer. "Ik was bang dat je nooit meer wakker werd, zolang heb je geslapen," vervolgde de zwarte reu. "Zo makkelijk krijg je mij niet klein," zei ze. Ze was ontvoerd door mensen, was getraind door een van de alfa's van de Shadows, had een oorlog meegemaakt. En nu had ze nog een ervaring toe te voegen aan haar lijstje. Jippie. Mentaal en fysiek had ze veel meegemaakt. Alhoewel ze behoorlijk gewond was, was ze niet dood. En dat was het enige wat telde. Ze wou niet dood. Gewoon omdat ze haar ouders dan achterliet zonder ook maar een van hun kinderen, en Ama en Scarleg zouden nooit grootouders worden, Ze ging haar moeder geen tweede keer achterlaten.

_________________
You don’t know my brain the way you know my name,
You don’t know my heart the way you know my face



STUFF:
 

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: #problems   

Terug naar boven Go down
 
#problems
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Open - Nothing but problems.
» ~Be careful telling your problems, 99% is happy that only you have them~

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Serigala :: Valley :: Runswick Fields-
Ga naar: