WELKOM
Serigala is een Nederlandstalige wolven RPG. Maak je eigen karakter aan, bepaal zijn uiterlijk en verken het eindeloze gebied van Serigala. Ontwikkel jezelf met behulp van de punten die je kunt verzamelen en ontwikkel op die manier je karakter verder. Ontmoet nieuwe spelers in de Off-Game zone en maak nieuwe vrienden! Alles ligt in jouw handen.
WOLF OF THE MONTH
TEAM
ACCOUNT SWITCH




SEIZOEN
15ºC - 28ºC
Z O M E R
Het is eindelijk zomer in Serigala. De kudde's trekken weer aan, overal groeit gras en bloemen en het land ziet er weer prachtig uit. Tot nu toe heeft de warmte voor weinig problemen gezorgd en brengt het alleen maar lekkere dagen, maar misschien komt daar binnenkort wel verandering in?
CREDITS
Serigala staat onder leiding van het team en wordt ondersteund met Actieforum. De banner is gemaakt door Kadar. Alle code's (uitzonderingen daargelaten) behoren toe tot Kadar en mogen niet zonder toestemming gekopieerd worden. Alle teksten, afbeeldingen en karakters behoren toe aan hun rechtmatige eigenaars.

Serigala is geregistreerd bij: RpgSites.nl

Deel
Vorige onderwerpGo downVolgende onderwerp
avatar
Berichten : 1962
Pawprints (₱) : 760
Roedel : What will you become? [Ōkami Alpha]
Leeftijd : 6 jeers
Partner : Add some BBQ-sauce & enjoy! [Scarleg II]
Profiel bekijken

. War never changes [FbtW] .

op zo feb 14, 2016 8:17 pm
[Groep 3 topic]

Het was overduidelijk dat Cainen haar het land uit wilde hebben. De reu was dan wel jonger, maar hij had... doorzettingsvermogen. Het deed haar goed om even niet meer z'n buurt te zijn. Dan was ze eindelijk verlost van die kille walm die om hem heen hing. Amatariseu sprong zonder vrees van een hoger stuk grond naar beneden. De wind ruiste door haar vacht, en de geuren vulde haar neus. Te snel om echt te kunnen ruiken. Met een gedempt kraakgeluid landde de gespierde Albino op een platte steen. In die korte weekjes dat ze hier was, had ze getraind en was ze veel van haar vetrandjes verloren. Buitengewoon snel zelfs. Het was hier eigenlijk veel beter dan in WS. Dit was haar nieuwe thuis. Ze had hier alles wat haar hartje verlangde... bijna alles dan. Ze miste alleen haar vrienden maar... Alleen hen maar. Ah... shait. Het zou zoveel leuker zijn als zij en Emaya wat oude matties hadden. Maar damn, de wereld kan hard zijn. Ze waren hier nou eenmaal niet. Amatariseu sprong van de vochtige rots naar beneden, en draafde op een glinsterend plasje water af. Het lag daar zo lieflijk... en zij was zo dorstig... De gespierde Wolvin strekte haar hals en lepelde met haar tong een flinke slok naar binnen. Ama deed haar volle kop weer omhoog, en slikte langzaam en tevreden. Niemand in de buurt... ze was helemaal.... SHAIT! Amatariseu spuugde het water vol in de struiken toen een bekende geur in haar reukorgaan sneed. Damn it! Dit was niet waar! Scarleg?! En... dat was niet het enige... De andere geuren waren niet helder, maar de wind kwam vanuit het westen waardoor Amatariseu wel min of meer kon inschatten waar ze waren. Wauw.. en damn. Ergens was ze blij geweest even niet meer met dezelfde gasten rond te hangen hier, maar nu Scarleg er dan nu echt bleek te zijn... De grote Albino grijnsde even. Ah... haar goedaardige partner had haar dan toch gevonden. Beter voor hem. Icandor zou hen hier nooit vinden... Nieuwsgierig en opgewonden tegelijk draafde Amatariseu langs de naaldbomen. Damn wat een toeval. En wat een geluk... hoewel. Ze was onzeker. Er hing iets in de lucht. Dit was geen normale ontmoeting. Er kwam iets anders aan. Shait! Ze werd er... somber van. Strijdlustig. Nee. Er was een overduidelijke dreiging. Ze waren hier niet welkom...
Groep 3:

Poppy, Zena |VS| Amatariseu, Scarleg

Zena; Mag bijt verwondingen hebben aan borst, schouder, nekvel, poten,  rug,  Mag een beetwonde hebben over haar oog (Wel zodanig dat ze achteraf nog kan zien) .Oren en staart blijven heel mensen.

Poppy; -Geen levensbedreigende wonden. Mag wel een litteken(s) over haar rug krijgen. Eventueel ook door een blessure een tijd manken.

Ama; Schouders mogen diepe wonden krijgen. Als de vijand echt heel sterk blijkt te zijn, mag een kleine gezichtswond ook!- In een poot mag er wat gebroken worden!


Laatst aangepast door Amatariseu op ma feb 15, 2016 8:14 am; in totaal 1 keer bewerkt

_________________
. De Garnaal: Al een Garnaaltastische RPG'er sinds 2014 .
Honest Age:
PitaPata Dog tickers
avatar
Berichten : 137
Pawprints (₱) : 41
Roedel : I do not think you want me stand under your command . You can’t trust a female who knows how to use her charms.
Leeftijd : 3 Years
Partner : If you believe that God Makes miracles, you have to wonder if satan has a few up his sleeve.
Profiel bekijken

Re: . War never changes [FbtW] .

op zo feb 14, 2016 9:01 pm
De windvlaag zorgde ervoor dat de langere beharing ,aan Zena’s borstkas en kraag,  naar één kant woei. De ogen van de vosse teef waren halfdicht genepen terwijl ze ,vanuit een hoger gelegen stuk, nauwlettend een witte teef in het oog hield. Het leek duidelijk te zijn dat het arme schaap nog niet eens door had gehad dat ze gevolgt werd. Ergens die morgend had Zena de geur opgepikt van de witte teef, en besloten haar op te zoeken, te volgen, te observeren en uiteindelijk te verdrijven. Zena had er voor gezorgt dat zij altijd op een hogere plaats stond dan de witte teef, of wanneer dat niet mogelijk was,haar verscholen hield achter/in alles wat je maar kon bedenken. De hogere plekken diende namelijk ervoor dat dat onderkruipsel haar niet kon ruiken. Zena wou zelf bepalen wanneer de twee elkaar zouden ontmoeten. Dat zou niet te lang meer duren. Uit het gedrag van de teef kon ze uit halen dat ze ergens opzoek naar was, alsinds had ze een bepaalde geur in zich opgenomen. Want zodra ze klaar was met drinken schoot dat schaap weg en moest Zena haar lichaam weer tot actie brengen. Met een snelle maar beheerste looppas liep ze naar beneden. Hopend niet uit te schuiven door het witte spul dat ondertussen ervoor verzorgde dat heel haar lichaam het koeltjes kreeg. Niet dat haar vacht op het moment nog maar iet van koude doorliet. Nee, het probleem lag zich bij haar voetkussentjes. Ze stonden in direct verband met haar lichaamstemperatuur. En wanneer deze na een lange tijd het koud begonnen te krijgen, kreeg heel haar lichaam daarmee te voorduren. Haar vacht zorgde er wel voor dat ze er niet te veel last van had. Zena’s lichaam leek het automatisch aan te geven wanneer ze dicht genoeg was bij de teef, alsof de aura’s van beide teven met elkaar communiceerde. Woow, dat bracht Zena bij bewust zijn hoeveel personal space zowel zijzelf als die buitenstaander nodig hadden. Al moest die personal space een comfort zone zijn, het leek niet echt dat die witte op haar gemak was. Want Zena zag gewoon hoe argwanend die teef was. De manier waarop ze haar oren bewoog, haar lichaamshouding, het houden van haar staart, de blik in diens ogen, en zelfs degene haar geur veranderde. Had ze dan toch eindelijk door dat ze gestalkt werd? Of wat was het probleem juist?
Hopelijk goed genoeg voor het moment?

_________________
Klik:
Setje made by Zarrán. Thanx, I love it <3
avatar
Berichten : 1962
Pawprints (₱) : 760
Roedel : What will you become? [Ōkami Alpha]
Leeftijd : 6 jeers
Partner : Add some BBQ-sauce & enjoy! [Scarleg II]
Profiel bekijken

Re: . War never changes [FbtW] .

op ma feb 15, 2016 8:13 am
Zodra de brede voorpoten van de teef terechtkwamen op de podzol, schoot er een koude rilling heen en weer door haar ribbenkast. Ze had het goed volgehouden en had de discipline gehad om niet om te kijken. Maar.. nu wist ze meer. Ze werd ongetwijfeld gevolgd. Ruiken deed ze haar stalker niet, dus de Wolf moest wel op de hogere stukken lopen. Het onbehagelijke gevoel in haar borst werd feller, en ze kreeg steeds meer de neiging zich om te draaien en haar stalker te bespringen. Maar wie weet met wie ze te maken had? Misschien wel een gigantische veteraan van 90 kilo; maar voor hetzelfde geld was het maar een onnozel poedeltje die zijn of haar tijd verdeed. Gelukkig had ze ook hiervoor getraind en bleef ze maar lopen. Voor een stalker zou dit misschien al vrij gauw saai worden. Na een paar minuten stopte de gespierde Albino abrupt. Ze stond nu op een plateau met weinig begroeiing eromheen. Verstoppen zou niet gemakkelijk meer zijn. Langzaam draaide Amatariseu zich om, en even speurde haar vlammende rode ogen het gebied af. Er was amper iets te ruiken, maar ze voelde de aanwezigheid van een Wolf. Zo hier en daar waren wat vormen te zien die op een Wolf leken, maar die bewogen niet. Ah shait, misschien was het niet eens een Wolf geweest. Voor haar gevoel zwierven hier ook damned veel lynxen rond. Ineens had ze het gevoel dat ze recht in iemands ogen staarde. Daar. Ook al stond ze met de wind in haar rug, als ze dichterbij zou komen zou ze de Wolf wel kunnen ruiken. Interessant. Eens kijken welke poedel ze nu weer te pakken had gekregen. Relaxt stapte de gespierde teef op haar stalker af, met haar staart relaxt hangend. Of tenminste, als ze nog een staart had gehad dan. Eventjes liet Ama haar stompje heen en weer bewegen. Damned humans. Toen ze dichtbij genoeg was om gehoord te kunnen worden, grijnsde de grote Albino breed. De geur van de Wolf zei genoeg. Ze was hier geboren. En nu kon ze raden waarom de teef haar achtervolgt had. Shait. Stomme patriotten. 'Shait lass! Heb je geen andere dingen te doen dan buitenlanders plagen?' gromde ze droogjes. Ze snoof de geuren van de teef op. Ze was een half jaartje jonger, en niet overduidelijk gespierd. Ze was slank, sierlijk. Als ze dan geen echte strijder was, wat was ze dan wel? Even schoot de gedachte door Ama's kop dat ze een spionnetje kon zijn van die mopperpot van een Cainen. Hmm. Wie weet.

_________________
. De Garnaal: Al een Garnaaltastische RPG'er sinds 2014 .
Honest Age:
PitaPata Dog tickers
avatar
Berichten : 587
Pawprints (₱) : 378
Roedel : OKami
Leeftijd : 5 jaar
Partner : there is no fear in het (Amatariseu)
Profiel bekijken

Re: . War never changes [FbtW] .

op ma feb 15, 2016 9:11 pm
Scarleg draafde door de open vlakte vol met naaldbomen, het leek heel erg op WS. Tussen de naaldbomen waren dennen te zien, het was hier stil en koeltjes. De wind had hier vrij spel en waaide dan ook hard door Scarleg zijn vacht. Na een tijdje besloot de witte albino dan toch maar verder te lopen, opzoek naar een lekker hert of iets anders. Maar zover kwam het niet, als snel kwam er een onbekende geur zijn neus binnen, was het een indringer? Was het een verdwaalde? Wie het ook was Scarleg rende op de geur af. En hield na een tijdje rennen in, en ging achter een boom staan. Een stukje verderop stond een wolf, Duidelijk een flink stuk ouder dan hij en ze was slanker. De reu snoof de geur van de wolf op, ze was duidelijk van hier. Een andere geur vulde zijn neus. Amatariseu, was ze hier? Had hij haar gevonden? 'Shait lass! Heb je geen andere dingen te doen dan buitenlanders plagen?' gromde een wolf droogjes. Ja, het was duidelijk te horen. Scarleg had zijn mate gevonden. De witte wolf kwam achter zijn boom vandaan en liep langzaam naar de richel totdat hij naast de wolf stond. En beneden zijn mate zag staan. Een kleine glimlach was te zien rondom zijn witte bek

_________________
Klik hier:
[/img]
avatar
Berichten : 137
Pawprints (₱) : 41
Roedel : I do not think you want me stand under your command . You can’t trust a female who knows how to use her charms.
Leeftijd : 3 Years
Partner : If you believe that God Makes miracles, you have to wonder if satan has a few up his sleeve.
Profiel bekijken

Re: . War never changes [FbtW] .

op di feb 16, 2016 10:43 pm
Én daar gingen ze weer. De witte teef besloot verder door te rennen, en Zena, die totaal niet snapte wat de teef van plan was, volgde haar maar weer. Doordat de nacht viel was het moeilijker om gespot te worden, toch wou dat niet zeggen dat je je roekelozer mocht gedragen. Want kijk, dit was het ideale voorbeeld waarom. De witte teef stopte abrupt en begon rond zich heen te kijken. Juist op een plaats waar er amper een schuilplaats te vinden was. Zena bleef ook plots staan en verroerde geen vin meer. Ze wist maar al te goed dat als ze dit lang genoeg zou volhouden dat de teef haar niet zou ontdekken, omdat ze juist in op verduisterde plaats stond . Pfuw dat was even geluk hebben....of toch niet? Haar hart begon als een raastige te kloppen wanneer de witte teef richting Zena keek, recht in der ogen. Zena bleef gewoon staan, omdat ze niet zeker wist of de teef haar echt zag of dat ze gewoon een vermoeden had dat er iemand stond. Hopelijk voor Zena was het dat laatste. Even zonk haar moed de poten in toen de teef begon te roepen. Busted! Net op het moment dat Zena haar bekend wou maken kwam er een andere witte soortgenoot in het zicht. Die al gauw de witte teef der aandacht trok. Zozo, dat was nogal eens ,wat je kon noemen, een goede timing. Haar hart begon weer wat trager te kloppen, en haar adrenaline rees weer naar beneden. Toch bleef ze stokstijf staan, om op die manier haar eigen nog niet te verraden. Pas wanneer die witte teef haar aandacht helemaal op de andere wolf had gezet, zou ze zich naar een schuilplaats verroeren. Angst was bij haar absoluut niet te vinden, maar ze voelde nog niet alsof dit de juiste timing was om die witte , correctie die twee witte tortelduifjes, aan te pakken...

Redelijk Flut achtig

_________________
Klik:
Setje made by Zarrán. Thanx, I love it <3
avatar
Berichten : 1962
Pawprints (₱) : 760
Roedel : What will you become? [Ōkami Alpha]
Leeftijd : 6 jeers
Partner : Add some BBQ-sauce & enjoy! [Scarleg II]
Profiel bekijken

Re: . War never changes [FbtW] .

op wo feb 17, 2016 8:03 am

En toen kwam ie tevoorschijn. Damn! Het was echt Scarleg! Haar hart pompte haar meteen rond met warmer bloed, en ze voelde zich verliefd bij het zien van zijn heldere blauwe ogen die oplichtte in de duisternis. Maar, nee. Een ijzeren filter maakte haar bloed weer koud, en gaf haar de kracht weg te kijken van haar partner. Nee. Hier had ze nu geen tijd voor. 'Aye, Scarleg,' knikte ze hem neutraal toe. Nee. Het was geen tijd om romantisch te gaan doen. Er was een scumbag in hun buurt waar nodig eens mee gepraat moest worden. Met woorden of met tanden. Zij mocht kiezen. Amatariseu stapte zonder enige moeite (tijdens haar trainingssessies hier had ze wel zwaardere dingen gedaan) de hoge heuvel op, en  hield ondertussen het punt waar de teef zich verstopte in de gaten. Scarleg stond erg in de buurt van haar stalker, merkte ze op. Damn was dat beest dan niet slim genoeg om... Ach, laat maar... Je hoeft niet slim te zijn om iemands partner te zijn gelukkig. Toen Ama nog zo'n twee voslengtes bij haar stalker vandaan stond, besloot ze stil te staan. Ze keek de teef diep in haar ogen. Wat bezielde dat arrogante beest? Het feit dat de hoogmoed ergens in haar ogen brandde, maakte haar kwaad. Amatariseu sprong razendsnel in de lucht, en landde bovenop haar belager. Ze drukte het beest op de grond (of tenminste, daar ging ze vanuit; je moest echt een goddelijk wezen zijn als je dát kon ontwijken), en gromde dreigend en laag. 'Game over, pal,' grauwde ze licht geïrriteerd. Nu zou het beest (hopelijk) begrijpen dat wegrennen geen zin had.

_________________
. De Garnaal: Al een Garnaaltastische RPG'er sinds 2014 .
Honest Age:
PitaPata Dog tickers
avatar
Berichten : 587
Pawprints (₱) : 378
Roedel : OKami
Leeftijd : 5 jaar
Partner : there is no fear in het (Amatariseu)
Profiel bekijken

Re: . War never changes [FbtW] .

op wo feb 17, 2016 2:05 pm
'Aye, Scarleg,' knikte Amatariseu hem neutraal toe. De witte albino knikte terug en zag hoe zijn mate de heuvel op kwam lopen. Scarleg deed een paar stappen in de richting de de witte teef. Maar plots bleef ze staan, en keek ergens naar. De witte reu verhief zijn kop om te zien waar ze naar keek. Toen zag de reu een andere wolf staan, niet ver van hem vandaan. Ama sprong razendsnel op de wolf af, de witte reu keek ernaar, en dook weg. Zodat de teef niet op hem zou belandden. Zover Scarleg kon zien drukte Ama haar stalker tegen de grond. Ontsnappen was nu onmogelijk geworden. 'Game over, pal,' grauwde ze licht geiriteerd, Scarleg liep een stukje naar de wolven toe en bleef staan 'Amatariseu wacht even' Voordat ze de wolf zou vermoorden. Was het wel zo beleefd om eerst te vragen wat ze hier deed, en wat ze wilde. Hij liep naar de wolf toe, en keek haar strak aan'What are you doing here? and what do you want?'. Grauwde hij naar de wolf. Een ding had Scarleg geleerd, als je een wolf tegen komt. Nooit beleefd beginnen, tenzij de wolf vriendelijk tegen je doet. En nooit laten merken dat je bang bent. Of onzeker

_________________
Klik hier:
[/img]
avatar
Berichten : 137
Pawprints (₱) : 41
Roedel : I do not think you want me stand under your command . You can’t trust a female who knows how to use her charms.
Leeftijd : 3 Years
Partner : If you believe that God Makes miracles, you have to wonder if satan has a few up his sleeve.
Profiel bekijken

Re: . War never changes [FbtW] .

op wo feb 17, 2016 3:52 pm
Hehehe, blijkbaar een paar fouten gemaaakt in men topic...Zena kan helemaal niet weten of het een koppel is. Excuzes hiervoor :p

Zena’s blik was strak gericht naar de witte teef, die al gauw op de heuvel kwam rennen. Was het voor de andere reu of had ze nou eindelijk door dat Zena haar de hele tijd had gestalkt? Het was nog niet duidelijk geweest tot de witte teef van koers verandere en zich omhoog worp naar Zena’s kant. Zena kwam in actie en deed een poging om de aanval te ontwijken. Maar ze was juist te laat. Haar tegenstander kon zich nog juist op het achterwerk van Zena storten, waardoor ze ,door het gewicht, in elkaar storte. Waarbij ze in een reflex op haar rug belande. Mooi was dit, hoe kon het....dat die teef haar te pakken had gekregen? Waar waren haar reflex skills naartoe? Zena begon luidkeels te grommen en ontblootte haar tanden. Maar voor ze werkelijk iets kon doen kwam de witte reu hen tegemoet met een heleboel vragen. Nou ja een heleboel? Naah, het waren maar eigenlijk twee vragen, al vond Zena dat echt te veel na haar goesting. "Why don't you keep your mouth shut? " Zena stampte zo hard als ze kon met haar achterste poten in de witte teef haar maag, waarbij ze hoopte dat de witte teef even haar evenwicht verloor en zij zich uit haar greep kon wurmen. Zena was gespecialiseerd in haar lenigheid en dat kon nu wel eens van pas komen...
Oke nu is Poppy echt wel welkom

_________________
Klik:
Setje made by Zarrán. Thanx, I love it <3
avatar
Berichten : 24
Pawprints (₱) : 16
Roedel : X
Leeftijd : 2,7 Years
Partner : She took the leap of faith and grew her wings on the way down.
Profiel bekijken

Re: . War never changes [FbtW] .

op wo feb 17, 2016 5:19 pm

Rode vlekken kleurden de borst van de wildkleurige teef met blonde ondervacht. Haar snuit was vrij van de rode spatten, deze had ze uit haar vacht weten te krijgen door haar dorst te lessen aan een kreek'je in de buurt. Ze had net haar maal naar binnengewerkt, en lag voor nu even rustig te verteren op een rots. Ze had geen zin om zichzelf helemaal te groomen, het bloed zou wel uit zichzelf uitdrogen en en uit haar vacht verdwijnen. De koude viel dezer dagen redelijk mee, de sneeuwlaag was dunner geworden maar nog steeds aanwezig. Het was weer eens een tijd geleden dat ze dit gebied nog had bezocht, maar ook hier kon ze al de walm van de nieuwelingen oppikken. Hoe erg haar vermoeden en reukzin haar deden inzien dat het om een behoorlijk aantal wolven ging, had ze er tot nu toe nog maar één tegengekomen. Maar ze had het gevoel dat ze gauw nieuwe confrontaties zou krijgen. Misschien zelfs nog sneller dan verwacht, want daar verder beneden, zag ze een witte wolf lopen. Haar ogen vernauwden zich op het gestalte, en ze ging er van uit dat het om een reu ging als ze op de bouw afging. Maar zo te zien wel een jonge wolf, althans jonger dan zij was. Langzaam stond ze op, toen ze verder nog een tweede gestalte in het oog kreeg. Ook een witte wolf, vanaf haar positie kon ze verder niks opmaken. Als ze een beter zicht wou krijgen op deze nieuwe gearriveerden, moest ze de afstand zien te verkleinen. Toch bleef ze voor nu op de achtergrond en liep ze in een bepaalde richting dichterbij zodat haar geur haar aanwezigheid niet meteen zou verraden. Tegen dat ze de wolven weer kon spotten, hadden deze elkaar al bereikt. De tweede witte wolf, was een teef. En aan hun lichaamstaal en begroeting was het duidelijk te zien dat beiden geen vreemden van elkaar waren. Tegelijkertijd pikte ze ook een derde geur op, dat van een bewoner van Serigala. Poppy kon geen andere geluiden waarnemen, dus begon ze zich af te vragen waar deze wolf zich bevond. Ze stond op het punt haar rug te keren naar de witte wolven die nog steeds een behoorlijk eind van haar verwijderd waren, en haar duidelijk nog niet hadden weten op te merken, toen ze uit haar ooghoeken zag hoe de witte teef opsprong. Haar nieuwsgierigheid zorgde ervoor dat ze het tafereel aanschouwde. Een derde wolvin verscheen ten tonele, dankzij dat de witte wolvin zich op haar had gestort. De wolf die nu tegen de grond lag met haar rug, begon te grommen. Toen Poppy besloot om te naderen, rook ze de welbekende geur van een bewonder van dit land. Wat had dit te betekenen? Een ding was zeker, het stond haar alles behalve aan dat het nieuwe witte mormel de aanval had geopend op iemand die hier al langer als hun rondliep. Wat was hun doel, dachten ze het land met geweld over te nemen. Want als dit hun plan was, dan zouden ze er zeer snel achter komen dat ze oorlog terug konden verwachten. 'What are you doing here? and what do you want?' hoorde ze de witte reu nu tegen de gevloerde teef zeggen. Poppy kon haar eigen oren niet geloven, een verwrongen grijns verscheen rondom haar bek. Waar haalde die pup het lef vandaan dacht ze vol sarcasme, terwijl ze hem van achteren naderde. "Why don't you keep your mouth shut? " wierp de teef tegen, kort daarna maakte ze een tegenaanval naar de witte wolvin. Voor de jongere reu zich ermee kon bemoeien, wat niet eerlijk zou zijn twee tegen één. Sprak Poppy de volgende woorden tegen hem; `The real question is: What are you doing here? And what do you want with OUR land´ een uitdagende blik in haar ogen. De haren rondom haar nek en op haar rug waren licht gerezen, een teken dat ze hier niet mee gediend was. Haar staart stond stug recht, ze zou niet onderdoen voor deze ratten op de vlucht. Ze had te horen gekregen dat ze uit hun eigen land waren verjaagd, door een of ander wezen op twee benen. Voor de reu op haar woorden kon ingaan, zette ze de aanval in. Ze zag niet in waarom ze voor het onvermijdelijke, een babbeltje moesten maken. Meteen schoot ze met haar bek wagenwijd open naar de reu zijn keel, ze koos er voor om hem meteen te proberen treffen waar het nog eens gevolgen zou kunnen hebben. Haar lichaamstaal had niet aangegeven dat ze een aanval plande op hem, het was dus te hopen dat ze hem door haar plotse uitval even van de kaart had gebracht. Ze klapte haar bek dicht, misschien kon ze op z'n minst toch haren of vel beet pakken.

{Sorry voor mijn late aankomst}

_________________
avatar
Berichten : 587
Pawprints (₱) : 378
Roedel : OKami
Leeftijd : 5 jaar
Partner : there is no fear in het (Amatariseu)
Profiel bekijken

Re: . War never changes [FbtW] .

op wo feb 17, 2016 8:43 pm
"Why don't you keep your mouth shut? " wierp de gevloerde wolf hem toe, Scarleg gromde, en de teef stampte naar Amatariseu haar maag. Nog voordat de witte reu iets kon doen, kwam er een nieuwe geur zijn neus binnen. Een wolf die hier ook al een tijdje rondliep, wat moesten al die wolven toch van hun? The real question is: What are you doing here? And what do you want with OUR land´ zei iemand achter Scarleg. En met een ruk draaide hij zich om en keek in de vlammende ogen van een wolf. Haar haren op haar nek en rug stonden overeind. Haar staart stond recht. Deze wolf was duidelijk niet van hun komst gediend. Dat was dan jammer. Scarleg was niet van plan om weg te gaan. Voordat Scarleg iets kon terug zeggen, had de wolf de aanval al ingezet. En duwde de reu met een smak tegen de grond aan. Waardoor de witte reu hard op zijn rug in de sneeuw terecht kwam. 'You're land. I don't think so'. De teef beet hem al in zijn nek, en pakte een stuk vel mee. Scarleg gaf een luidde piep. En trapte tegen de buik van zijn tegenstander aan. Hij moest toch iets kunnen raken waardoor de wolf hem los liet. Zodra dat was gebeurd zou de albino wel eens laten zien, wat echte kracht was. Met zijn achterpoten probeerde hij in een poging de teef van zich af te gooien. Zijn witte voorpoten probeerde de kop van de teef te raken, in de hoop een diepe snee te kunnen maken. Nu maar hopen dat hij te kracht had, om vrij te komen

_________________
Klik hier:
[/img]
avatar
Berichten : 1962
Pawprints (₱) : 760
Roedel : What will you become? [Ōkami Alpha]
Leeftijd : 6 jeers
Partner : Add some BBQ-sauce & enjoy! [Scarleg II]
Profiel bekijken

Re: . War never changes [FbtW] .

op do feb 18, 2016 8:15 am

Het was bijna een wonder te noemen dat hij HET WEER FLIKTE om haar voor paal te zetten. Zodra ze de teef goed beet had, sprong hij zowat naast haar en pompte haar slachtoffer vol met vragen. Of nou ja, eigenlijk maar twee. Maar het klonk alsof hij een hele preek begon. De teef onder haar poten grauwde luidkeels en begon met haar achterpoten in haar maag te stampen. Ama's lucht werd naar buiten geperst, maar toen spande ze haar buikspieren aan, en die vingen de klappen op. Uit pure irritatie vanwege Scarlegs veel te vriendelijke actie stampte ze met haar eigen achterpoot ook in de maag van de teef, maar dan maar één keer. Ineens kwam er een andere teef tevoorschijn, en die liet meteen weten dat ze in HUN land rondliepen. Haar bloed warmde zich ondertussen op. Ze begon nu al pittig geïrriteerd te worden. Nog voordat zij of Scarleg iets konden zeggen, vloog te teef al naar voren en greep Scarleg bij z'n nek. In een reflex wilde de witte teef haar partner helpen, maar ze hield zich in en focuste zich op haar slachtoffer. Geen tijd meer vragen te stellen. Nu zouden ze alleen nog maar praten met hun tanden. Amatariseu gaf er geen shait om dat deze teef in leven bleef, dus ze boorde ze haar tanden in de... schouder van de teef. Shait! Omdat ze te kwaad en te haastig had gericht had ze nek (met de kwetsbare halsslagader) niet kunnen bereiken! Terwijl haar tanden zich iedere seconde dieper boorden, begon ze de teef ook steeds meer in het nauw te duwen. Met haar brede voorpoten drukte ze haar vijand dieper in de sneeuw (iets waar ze zelf ook al koude poten van kreeg). Ze trok haar kop terug, en liet pas toen ze niet verder meer kon haar vijand los. Ama proefde bloed op haar tong. Pfoe, dat was lang geleden. Het herinnerde haar aan de damned oorlog...
Verwondingen Amatariseu:
Ama; Schouders mogen diepe wonden krijgen. Als de vijand echt heel sterk blijkt te zijn, mag een kleine gezichtswond ook!- In een poot mag er wat gebroken worden!
[Gelieve vanaf nu je verwondingen onder de post te plaatsen! Razz ]

_________________
. De Garnaal: Al een Garnaaltastische RPG'er sinds 2014 .
Honest Age:
PitaPata Dog tickers
Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum