WELKOM
Serigala is een Nederlandstalige wolven RPG. Maak je eigen karakter aan, bepaal zijn uiterlijk en verken het eindeloze gebied van Serigala. Ontwikkel jezelf met behulp van de punten die je kunt verzamelen en ontwikkel op die manier je karakter verder. Ontmoet nieuwe spelers in de Off-Game zone en maak nieuwe vrienden! Alles ligt in jouw handen.
WOLF OF THE MONTH
TEAM
ACCOUNT SWITCH




SEIZOEN
15ºC - 28ºC
Z O M E R
Het is eindelijk zomer in Serigala. De kudde's trekken weer aan, overal groeit gras en bloemen en het land ziet er weer prachtig uit. Tot nu toe heeft de warmte voor weinig problemen gezorgd en brengt het alleen maar lekkere dagen, maar misschien komt daar binnenkort wel verandering in?
CREDITS
Serigala staat onder leiding van het team en wordt ondersteund met Actieforum. De banner is gemaakt door Kadar. Alle code's (uitzonderingen daargelaten) behoren toe tot Kadar en mogen niet zonder toestemming gekopieerd worden. Alle teksten, afbeeldingen en karakters behoren toe aan hun rechtmatige eigenaars.

Serigala is geregistreerd bij: RpgSites.nl

Deel
Vorige onderwerpGo downVolgende onderwerp
avatar
Berichten : 892
Pawprints (₱) : 394
Roedel : The Shadows.
Leeftijd : 2,5 winters
Partner : Now there's a lot of people in the crowd, but only you can dance with me. [Aissar]
Profiel bekijken

{Let's show these rascals we can. [FbtW]

op zo feb 14, 2016 7:18 pm
Let's show these rascals we can.

De sneeuwwitte teef had zich de laatste tijd steeds minder op haar gemak gevoeld. De laatste dagen was de spanning tussen nieuwkomers en bewoners van Sergalia opgedreven door één zekere reu, en nu leek de druk zo hoog dat er vroeg of laat een gevecht zou uitbarsten. Kova trok met een wit oor en keek vanuit haar positie op de top van de heuvel over het grasland.
Hadden de andere nieuwelingen het ook gemerkt? Het was vrijwel zeker dat zij even goed de druk hadden gevoeld, en het kon evengoed dat menig wolf haar hadden gezien, vriend of vijand. Maar als die ouwe rakkers van Sergalia het wilden uitvechten, was het goed; ze zouden haar niet zonder slag of stoot van deze plek kunnen verdrijven.    
Kova krabbelde de helling af en wachtte bij de voet van het heuveltje. Er kwamen ondertussen geuren dichterbij, verschillende, vreemde geuren. Instinctief zette de witte teef haar vacht overeind en sloeg haar scherpe nagels in de grond, waarvan een bij haar voorpoten uitzonderlijk lang was. Ze was klaar om te vechten voor dit land.

Groep 1.
Verwondingen:
Kova; Een diepe snee over haar schouder (mag een litteken worden.) verder geen ernstige verwondingen.
Aedan; Mag gewoon gewond raken, mag gewond raken in het gezicht (bij voorkeur voor/zijkant van het hoofd), maar niets in de buurt van de ogen en ook geen gescheurde oren.
Akina; Er mag een stuk van een van haar oren afgescheurd/ gebeten worden. Een litteken op haar gezicht mag gerust ook. Een grote (maar lichte) wonde op haar schouder mag ook.
Syren; Diverse bijtwonden in hals en flanken. Littekens vind ik prima, dus een aantal diepe wonden. Verder geen levensbedreigende wonden.
avatar
Berichten : 1337
Pawprints (₱) : 322
Roedel : Ignis Squad ~ Ōkami
Leeftijd : 3 Years
Partner : We can blame it on the stars ♥ Arthur
Profiel bekijken

Re: {Let's show these rascals we can. [FbtW]

op ma feb 15, 2016 8:10 pm

Dwars door de open velden kwam ze aangedraafd in een typische wolvendraf. Ze kon dit tempo met gemak de hele dag volhouden, als het niet langer was. De grond gleed onder haar poten door. Haar borstelige staart stond als een banier fier omhoog en wuifde in de wind. Ze was alert, lette goed op haar omgeving. Je wist maar nooit wie je ineens tegen kon komen. Voorlopig had ze alleen de veel te arrogante Kazz ontmoet, maar ze had gehoord dat de oude bewoners van Serigala het niet zo hadden op de nieuwkomers. Wat ze zelf maar onzin vond, zijzelf hadden net zoveel recht op dit land als de 'oudjes'. Ook had de jonge teef vernomen dat er binnenkort een gevecht uit zou breken tussen de verschillende groepen. Het was nu net na de fase van partij kiezen en beslissen of je mee wilde vechten. Syren had haar keuze gemaakt. Ze was het zat om telkens van gebied te veranderen. Nu wilde ze wel eens een nieuw thuis, en ze zou er voor vechten ook.
Heel in de verte op een heuveltop ontdekten haar zeeblauwe ogen een figuurtje van een andere wolf. Schouderophalend zette ze koers in die richting. Of het vriend of vijand was wist ze niet. In het eerste geval was het alleen maar mooi meegenomen. In het tweede geval zou ze maar even duidelijk maken dat ze zich niet zomaar zou laten wegjagen.
Snuivend stoof ze over het landschap. Ze zag hoe de wolf afdaalde en beneden bleef wachten. Ze had een sneeuwwitte vacht en was naar haar inschatting iets jonger dan zijzelf was. Syren snoof voorzichtig aan de lucht. Een vaag bekende geur vulde haar neusgaten. Ze kende deze teef op de een of andere manier. Geen idee meer waarvan, maar toch...

Rustig liep ze op de wolvin toe. Op een beleefde afstand bleef ze staan en maakte oogcontact. Die blauwe ogen. Zeker wel was dit een bekende van haar! Dit was...
'Kova?' vroeg Syren onzeker van zichzelf. Ze wist niet of dit haar oude vriendin was, maar het zou zo goed kunnen. Haar houding was zo vertrouwd, maar ook zo veranderd. Toch maar even afwachten of dit haar echt was. Want stel dat ze een totaal andere wolvin voor haar neus had, dan stond ze wel redelijk voor schut. Niet dat het haar iets uitmaakte. Wat anderen van haar dachten kon haar al lang niet meer schelen. Syren schudde haar vacht uit en bleef redelijk kalm afwachten. Haar houding was neutraal, niet uitgesproken dominant of dreigend en ook niet passief en naïef. Nee, zo was ze al heel lang niet meer.


_________________

Ōkami
21/8/2016

Syren // Khyvan // Domenico // Hamilton // Sean // Scylla

avatar
Berichten : 892
Pawprints (₱) : 394
Roedel : The Shadows.
Leeftijd : 2,5 winters
Partner : Now there's a lot of people in the crowd, but only you can dance with me. [Aissar]
Profiel bekijken

Re: {Let's show these rascals we can. [FbtW]

op ma feb 15, 2016 8:36 pm
Lets show these rascals we can.

Er was iets aan de hand; er kwam een geur steeds sneller dichterbij, gevolgd door een vacht. Kova herkende de vacht niet meteen, wel dat ze verschillende tinten bruin en een flits wit. De geur kwam de sneeuwwitte wolvin niet bekend voor op het eerste zicht. Gealameerd zette ze haar vacht overeind, dompelde haar lip een beetje in een gegrom en legde haar oren in haar nek terwijl ze elke beweging en geur opnam. Dit kon een vijand zijn...
Maar tot haar verbazing een bekende wolvin tevoorschijn. Die vacht... En die geur was plots... Zo bekend.
Kova's haren gingen langzaam liggen, hoewel haar uitdrukking zeer achterdochtig bleef. Was het Syren? Haar oude jeugdvriendin? Ze fronste toen de veelkleurige wolvin haar naam noemde. Ze was zoveel veranderd... Maar dat was zij ook. 'Syren?' Het klonk onzeker, achterdochtig maar een tikkeltje verbaasd. Nadat ze inderdaad bevestigde dat dit Syren was, kon ze een korte glimlach op haar snuit toveren en bracht ze een hartelijk knikje over. Het leek even zo mooi en betoverend, dat Kova vergat dat er gevaar op de loer lag.
{Gsm-post!

_________________
avatar
Berichten : 1337
Pawprints (₱) : 322
Roedel : Ignis Squad ~ Ōkami
Leeftijd : 3 Years
Partner : We can blame it on the stars ♥ Arthur
Profiel bekijken

Re: {Let's show these rascals we can. [FbtW]

op ma feb 15, 2016 9:25 pm

Toch wel nieuwsgierig wachtte Syren op een reactie van de wolvin van wie ze vermoedde dat het haar oude vriendin was. Lang duurde het in ieder geval niet. Met een klein knikje van haar kop liet ze weten dat ze inderdaad Kova was. Een voorzichtige grijns verscheen op haar snuit terwijl ze iets van haar achterdocht liet varen.
'The one and only' grimaste ze als antwoord op Kova's veronderstelling dat zij Syren was. 'Long time no see.' En het was zeker een tijdje geleden. Ze wist niet meer precies wat de laatste keer was dat ze haar vriendin had gezien. Wel wist ze dat het een flink aantal maanden geleden was. Ze vroeg zich af wat Kova allemaal had meegemaakt in de tussentijd, maar ze bedwong haar nieuwsgierigheid. Teveel vragen stellen was nooit goed. Bovendien was ze zelf ook niet bepaald klaar om het over haar verleden te hebben, dus bleef ze maar zwijgen.
Toch voelde ze de spanning in de lucht maar al te goed. Er zat oorlog aan te komen, en het was dichtbij. De bontgekleurde teef vroeg zich af wat de witte wolvin hier van wist en tot hoeverre ze er in verwikkeld was. Ze besloot het haar op de man af te vragen, bij wijze van het gesprek lopende houden.
'En jij ook toevallig hier om je niet te laten wegjagen?' informeerde ze. Eigenlijk wist ze het antwoord al, dat was niet moeilijk af te lezen aan haar houding. Een koppige uitdrukking lag rond haar snuit en ze had heus wel gezien hoe de witte teef haar nagels in de aarde had geslagen, vastberaden om geen poot toe te geven voor ze had wat ze wilde. Dat was dan tenminste iets dat ze nog gemeen hadden.

_________________

Ōkami
21/8/2016

Syren // Khyvan // Domenico // Hamilton // Sean // Scylla

avatar
Berichten : 81
Pawprints (₱) : 44
Roedel : yeah... no thanks
Leeftijd : 2,5 winters
Partner : Why would i want someone that can hold me down?
Profiel bekijken

Re: {Let's show these rascals we can. [FbtW]

op di feb 16, 2016 8:15 pm
Het was zeer lang geleden dat Akina de reu nog had gezien... Aedan. Niet dat ze beste maatjes waren, maar Akina die nogal een bitcherige kant had kon hem verdragen. En dat zei al genoeg. Misschien komt dat vooral doordat de twee wolven elkaar hadden leren kennen op het moment dat Akina ging verhuizen met haar familie uit Serigala. Op dat moment nog een welp en een naïeve karakter kon ze met iedereen overweg, zelf met Aedan. Nu nog altijd. Kort schudde de teef haar kop om sneeuw van haar vacht te krijgen. Haar rode vacht viel altijd op in de winter en haast nooit in de lente en bij sommige plaatsen te herfst. Elk kleur heeft zo zijn voor en nadelen. Zijdelings keek ze Aedan aan. " Heb ik eigenlijk veel gemist toen ik weg was van Serigala" Vroeg ze hem op haar zachte toon. Bij hem was er geen scherpte of botte ondertoon. Die was alleen te horen bij degene die ze niet moest hebben. Achter hem de vraag te hebben gesteld richtte ze weer haar blik voor zich.
Terwijl ze luisterde naar wat hij allemaal de vertellen had kwamen twee geuren haar neus binnen gedrongen. " Ruik je dat ook." Vroeg ze. En daar was de scherpe ondertoon die eerst niet bij haar te horen was. De spieren van de stevig gebouwde teef spande zich allemaal op en de minachtte grijns verscheen op haar lippen. "We hebben bezoek" siste ze. Iets dat de teef volledig niet aan stond en dus ook duidelijk zichtbaar was aan haar blik en houding.
avatar
Berichten : 21
Pawprints (₱) : 12
Roedel : Been there, done that
Leeftijd : 3 Yrs
Profiel bekijken

Re: {Let's show these rascals we can. [FbtW]

op do feb 18, 2016 7:43 pm

Aedan was nu zeker al een goede tijd terug in Serigala en ondanks dat hij het niet zomaar zou toegeven, had hij de plek gemist. Tuurlijk, niet iedereen was even vriendelijk tegen hem omdat hij oorspronkelijk niet hier was geboren, maar hij had zijn plek verdiend en er waren al een paar wolven die hem vertrouwde. Akina was een van die wolven. Ze hadden elkaar een aantal seizoenen geleden voor het eerst ontmoet en het was niets meer of minder dan een vrij normale ontmoeting tussen twee wolven. Erg lang hadden ze elkaar ook niet gekend of de wolvin vertrok alweer met haar familie. Het had Aedan niet veel uitgemaakt. Sinds dat fiasco met zijn oude roedel gaf hij een voorkeur aan een solitair leven, maar het was fijn zo nu en dan wolven tegen te komen die hij kon bespelen en gebruiken voor zijn eigen doeleinden. Zo ging het meestal, maar de rode wolvin was een uitzondering op de regel. Hij mocht haar wel, maar nu ze elkaar weer voor het eerst in vier seizoenen zagen, had hij het gevoel dat ze niet meer diezelfde jonge en naïeve  wolvin was van toen der tijd.
Aedan ging rechtop zitten vanuit zijn liggende positie in de sneeuw en liet zijn oranje ogen kort over het gebied gaan. "Heb ik eigenlijk veel gemist toen ik weg was van Serigala?" vroeg ze hem met een zijdelingse blik. De reu schudde het hoofd ietwat. "Neh, niet echt, buiten dan al die nieuwe wolfjes die ons land binnen zijn komen wandelen." Hij keerde zijn blik richting die van Akina en grijnsde ietwat. "Maar van dat soort recent nieuws was je al op de hoogte neem ik aan?" Het was niet veel later nadat hij die opmerking had gemaakt dat een geur zijn zwarte neus binnendrong. Hij snoof nog eens diep om de geur goed op te nemen en te analyseren. Twee wolven, waarschijnlijk niet erg ver van hun vandaan. Akina had ze blijkbaar ook al geroken als haar vraag een indicatie daarvoor was. "We hebben bezoek," vervolgde ze. Haar hele lichaamshouding gaf aan dat ze er niet op zat te wachten en ze was niet de enige, maar hij kon het niet helpen toch een beetje opgewonden te raken. Waarom wist hij echter niet aangezien het niet zo was dat hij graag een potje wilde knokken met andere wolven. Ergens gaf het hem wel een nostalgisch gevoel, want met zijn reusachtige familie drukte hij vaak de kop in van wolven die hun thuis dachten te kunnen betreden.
Aedan stond op en schudde zijn roetzwarte vacht uit, de gedachten aan zijn familie niet langer meer nostalgisch, maar woedend. Hij hief zijn snuit in de lucht en sloot zijn ogen. Een krachtige huil ontsnapte zijn mond en galmde over het landschap. De boodschap was duidelijk: donder op of vecht om je leven te behouden.


_________________

Have you ever asked yourself?

Do monsters create war, or does war create monsters?


avatar
Berichten : 892
Pawprints (₱) : 394
Roedel : The Shadows.
Leeftijd : 2,5 winters
Partner : Now there's a lot of people in the crowd, but only you can dance with me. [Aissar]
Profiel bekijken

Re: {Let's show these rascals we can. [FbtW]

op vr feb 19, 2016 5:30 pm
Let's show these rascals we can.

Kova greens toen Syren op haar gewoonlijke manier reageerde. 'En jij ook toevallig hier om je niet te laten wegjagen?' informeerde de veelkleurige wolvin nieuwsgierig. Kova draaide haar ene sneeuwwit oor naar Syren toe. Zij had het dus ook gemerkt, hoe de Sergaliabewoners opstandig waren komen opdagen en naar het schijnt er eentje in het bijzonder, Cainen.
'Ik zal me niet zonder slag of stoot van deze plek laten verjagen,' zei de slanke, witte teef vervolgens koeltjes, en liet haar ijsblauwe blik opnieuw naar de horizon glijden. Lag het nu aan haar... Of hoorde ze... Geluid? Van wolven? 'Het is een prima plek, dat wéten zij ook.'  
Haar witte kop schoot plots abrupt naar een kant toen ze geluid hoorde; niet alleen van pootstappen, maar ook van wolvenstemmen. Ze waren redelijk ver weg, maar met haar goed ontwikkeld gehoor kon Kova dit geluid perfect waarnemen. Haar houding werd strakker en vijandiger; haar lip begon te krullen en haar sterke, vlijmscherpe snijtanden kwamen zichtbaar. De vacht in haar nek kwam langzaam overeind en ze begon zachtjes te grommen, een geluid dat diep uit haar ranke keel kwam.
Wat verderop waren er enkele wolven, een vuurrode teef vergezeld door een zwarte reu. Ze hadden hen opgemerkt, dat was zeker. En even later klonk een uiterst vijandige huil, diep en krachtig. De boodschap die er in verscholen zat was duidelijk hoorbaar; oprotten of vechten.
Dat was het teken om aan te vallen, vertelde Kova's instinct de witte wolvin. Ze had de vuurrode teef ondertussen gezien en schoot naar het tweetal af. Of Syren haar volgde of niet, wist ze niet. De tijd ging plots een stuk trager en ze kon alles nu duidelijk horen en voelen; de dreun toen haar slanke poot de grond raakte, haar lippen die trilden bij elke pas, haar wapperende halflange vacht en staart. Ze was klaar om zich op dit stelletje konijnen te gooien, hield Kova zichzelf voor toen ze grommend voor het de reu en de teef afremde en grommend voor hen kwam staan. Haar ogen spraken boekdelen; Kom. Maar. Op.

(Je mag nu denk ik beginnen vechten Razz )
avatar
Berichten : 1337
Pawprints (₱) : 322
Roedel : Ignis Squad ~ Ōkami
Leeftijd : 3 Years
Partner : We can blame it on the stars ♥ Arthur
Profiel bekijken

Re: {Let's show these rascals we can. [FbtW]

op vr feb 19, 2016 8:00 pm

Kova sprak koeltjes over het feit dat de oorspronkelijke bewoners van Serigala de nieuwkomers niet echt hartelijk welkom hadden geheten. 'Ik zal me niet zonder slag of stoot van deze plek laten verjagen,' zei ze. Mooi gesproken. Dat was precies hoe Syren er zelf ook over dacht. 'Het is een prima plek, dat wéten zij ook.' Ze knikte simpel, dit gebied was inderdaad uiterst geschikt om in te leven. Voldoende watervoorraden, genoeg prooi. Althans, in de winter was het misschien schaars, maar in de zomer moest er genoeg te vinden zijn. Maar voordat ze kon reageren veranderde de houding van haar witte vriendin. Van neutraal schoot ze ineens in een verdedigende pose en krulde haar bovenlip op. Meteen was Syren zich bewust van haar omgeving. Verdraaid, er waren inderdaad andere wolven aanwezig. Een grom verliet haar keel toen ze bemerkte dat de geuren die in de lucht hingen allesbehalve vriendelijk waren. Direct daarna schalde er een krachtige en uitdagende huil door de lucht. De boodschap was overduidelijk. Vecht tot je erbij neervalt of ren voor je leven. Syren was niet bang aangelegd, dus koos ze voor optie één.
Plots schoot Kova ervandoor, in de richting waar de andere wolven waren. Zonder aarzelen volgde Syren haar. Ze stormde op het tweetal af, de grond gleed onder haar slanke poten door. Haar houding schreeuwde vechtlust en vastberadenheid. Ze zou zich inderdaad niet zonder slag of stoot laten verjagen, dat vertikte ze. Haar opstandige karakter was het daar niet mee eens. Dus volgde ze de witte wolvin en slipte tot stilstand, secondes nadat de jongere teef dat had gedaan. In één oogopslag bestudeerde ze hun eventuele tegenstanders. Twee wolven, de een rood als de ondergaande zon en de ander zo zwart als de nacht met nieuwe maan. De reu was de oudere van de twee, al zag de teef er ook niet mals uit.
'Well well, what have we here?' sprak ze sarcastisch en met een zachte grom. Als dit uit zou lopen in een gevecht, was ze er klaar voor. Ze zette haar nekharen al op, maar wachtte nog tot de werkelijke aanval. Ze was getraind en wist dat de uitdaging van twee kanten moest komen voordat je mocht aanvallen. Althans, dat waren de regels die haar bijgebracht waren. Maar misschien waren deze twee wel hele andere spelregels gewend. Hoe dan ook, ze was alert en liet zich niet zomaar overvallen.

_________________

Ōkami
21/8/2016

Syren // Khyvan // Domenico // Hamilton // Sean // Scylla

avatar
Berichten : 81
Pawprints (₱) : 44
Roedel : yeah... no thanks
Leeftijd : 2,5 winters
Partner : Why would i want someone that can hold me down?
Profiel bekijken

Re: {Let's show these rascals we can. [FbtW]

op zo feb 21, 2016 8:50 pm
De rode wolvin was zeer nieuwsgierig of ze veel zou gemist hebben. Al betwijfelde ze het. het is niet dat er in Serigala veel interessants gebeurde. Naast gevechten tussen twee wolven. Of heel zelden eens een pack wolven. Akina haar ene oor draaide naar alle kanten voor de geluiden op te nemen terwijl de andere gericht was naar Aedan. Wachtend op zijn antwoord. "Neh, niet echt, buiten dan al die nieuwe wolfjes die ons land binnen zijn komen wandelen." Hij keerde zijn blik richting die van Akina en grijnsde ietwat. "Maar van dat soort recent nieuws was je al op de hoogte neem ik aan?" Hierop snoof ze geïrriteerd. Door nog maar aan die buitenstaanders te denken of erover te spreken veranderde haar mood al. Er lag een diepgaande reden waarom ze zo'n zware hekel had tegen buitenstaanders. Iets dat niemand behalve Cainen wist. En dat ging ze ook zo houden. Het is niet iets waar Akina graag over zou praten, of aandacht. Iets dat ze met volle plezier zou willen vergeten. Vanaf dat de zwarte reu een waarschuwde huil gaf begon ze opgewonden te geraken. Een hongerige grijns verscheen op haar lippen. Ze hunkerde naar bloed. Wilde in actie kunnen schieten. Adrenaline pompte door haar aderen. Afwachtend tot ze haar eigen bloed en hun vijands bloed bij elkaar zag komen. Wanneer ze de twee teven voor haar zag grijnsde ze alleen maar breder. Negeerde zelf hetgene wat de ene grijze teef zei. En lachte hongerig. Ondertussen bestudeerde ze wel alle twee de wolvinnen, zodat ze hen niet ging onderschatten."Awh, let's not get carried away with the talks" Achter het nog geen seconde geleden te hebben gezegd schoot ze meteen in actie en met een ruk door haar volledig lichaam sprong ze recht op de witte teef af. Haar tanden vlogen richting haar maag. Van jongs af aan werd Akina geleerd dat de verassing een van de grootste triomfen was wanneer je in een gevecht zou komen. Zorg altijd dat je de eerste bent die aanvalt. Het voelde heerlijk om weer haar innerlijk beest los te kunnen laten. Het was een tijdje geleden dat ze nog iemands bloed had geproefd. Het verlangen voor de witte wolvin te zien bloedden werd alleen maar sterker. Er was nu alleen maar nog madness te zien in de goudkleurige ogen van de rode wolvin.
avatar
Berichten : 21
Pawprints (₱) : 12
Roedel : Been there, done that
Leeftijd : 3 Yrs
Profiel bekijken

Re: {Let's show these rascals we can. [FbtW]

op vr feb 26, 2016 9:25 pm

Stiekem had Aedan gehoopt dat zijn huil genoeg was om de vreemdelingen op afstand te houden, maar neee. No such luck. De twee malloten kwamen aanrennen alsof ze van plan waren zelfmoord te plegen. Dat, of ze hadden ergens in hun korte leven een keer een flinke klap tegen de kop gekregen, met als resultaat dat ze nu niet meer rationeel na konden denken. Want tja, wie haalt het dan ook in hun stomme hoofd op een waarschuwing af te rennen?  Meestal verkies je je leven voor de dood en ga je conflicten uit de weg, al helemaal wanneer je er alleen voor stond en je wonden niet kon veroorloven. Maar stik daarin. Nu kon hij tenminste zijn frustratie en woede ergens op afreageren.
Zijn zwarte staart schoot hoog de lucht in en hij stelde zich statig op zodra de witte wolvin met ontblootte tanden voor hem en Akina kwam staan, een grijze teef voegde zich al snel bij haar zijde. Met een enkele blik op de twee teven wist Aedan dat hij hier in het voordeel was; hij was de enige reu en ook nog eens de oudste van het stel. Dit kon nog wel eens eenzijdig en makkelijk gaan worden. "Well well, what do we have here?" Sprak de grijze wolvin, waarop Akina lachte, het geluid gevuld met dorst naar vers bloed van hun tegenstanders. Äwh, let's not get carried away with the talks," vervolgde ze en nog geen tel erna, schoot ze naar voren, recht op de arme, witte teef af. Wat er verder met het tweetal gebeurde, deerde hem niet meer. Zijn oranje ogen stonden strak gericht op de grijze wolvin. Het feit dat Akina de witte aan had gevallen, betekende dat de grijze helemaal voor hem was.
De zwarte wolf deed een paar stappen opzij om de rode teef wat ruimte te geven, zijn staart zwierde langzaam van links naar rechts en weer terug in zelfverzekerde agressie. "This would have been so much easier had you just run away,"  zei hij met enige teleurstelling in zijn lage stem. "Oh well, stupidity can't be helped I guess." Hij liet zijn hoofd zakken en grijnsde. "Let's dance." Met nek en rug haren overeind, schoot hij vooruit. Zijn tanden waren tot en met de hoektanden zichtbaar en een lage, dreigende grom lag in zijn keel. Met zijn hoofd zo laag, zou het makkelijker zijn de keel van zijn tegenstander te pakken te krijgen en dat was dan ook precies wat hij van plan was: de wolvin bij haar keel beetpakken en haar vervolgens met zijn volle gewicht en vaart omver gooien. Als ze dan eenmaal lag zou hij makkelijk bij haar zwakke, slecht beschermde buik kunnen komen. Of de tactiek ook meteen zou werken was nog maar de vraag, maar gelukkig kende hij nog meer trucs om flink wat schade aan te kunnen richten.


_________________

Have you ever asked yourself?

Do monsters create war, or does war create monsters?


avatar
Berichten : 892
Pawprints (₱) : 394
Roedel : The Shadows.
Leeftijd : 2,5 winters
Partner : Now there's a lot of people in the crowd, but only you can dance with me. [Aissar]
Profiel bekijken

Re: {Let's show these rascals we can. [FbtW]

op za feb 27, 2016 3:44 pm
Lets show these rascals we can.

Kova's blik week geen seconde af van de rode teef. Er was iets aan haar hongerige grijns wat de sneeuwwitte teef niet vertrouwde, dus krulde ze haar lippen ietsje op in een grauw. Syren was bij haar aangekomen en de witte wolvin bewoog het puntje van haar staart ten teken dat ze het waardeerde dat haar vriendin meevocht, of mee zou vechten. De donkere reu had nog niks gezegd, en de wolvin met de felle vacht ook nog niet. 'Awh, let's not carried away with the talks,' lachte de vuurrode teef plots en dook op Kova af.
Meteen ging de tijd vertraagd te gaan in Kova's ogen. De meeste wolven hadden de neiging om haar te onderschatten door haar weinige spieren, slanke, ranke bouw en haar kleine omvang; iets waar ze snel spijt van zouden krijgen. De sneeuwwitte teef uitte een korte, luide grauw en de tijd versnelde opnieuw, waarbij ze haar hart in haar oren voelde bonzen. Dit was niet zomaar een strijd; de strijd om haar nieuwe thuis te verdedigen. En dat zou ze doen, zonder twijfel.
De vuurrode teef hapte naar haar buik - wat in principe een zeer slimme zet was. De buik was het zachtste en gevoeligste deel van een wolvenlichaam, net zoals de keel. Kova sprong behendig achteruit, hoewel ze de tanden van de teef wel nog over haar buik voelde schrapen, en landde op haar vier poten, terwijl ze nog een stukje naar achteren schoof over de stoffige grond. Tijd om deze wolvin te laten zien wat haar secret power was.
Ze stoof naar voren en rende langs de teef heen, haalde haar klauwen over haar achterpoot en schoof achteruit. De witte teef wist niet of dat deze aanval raak was - een grote kans van niet - dus sprong ze op de vuurrode rug en zette haar tanden stevig in het oor van haar tegenstandster. Er vonkte iets in de ijsblauwe ogen van de jonge wolvin, maar ze hield het niet tegen. Het was tijd om haar wilde, nogal gestoorde kant te laten gaan.

{Status Kova;
Lichte buikwond.

_________________
avatar
Berichten : 1337
Pawprints (₱) : 322
Roedel : Ignis Squad ~ Ōkami
Leeftijd : 3 Years
Partner : We can blame it on the stars ♥ Arthur
Profiel bekijken

Re: {Let's show these rascals we can. [FbtW]

op za feb 27, 2016 5:28 pm

In een fractie van een seconde dook de rode teef bovenop haar jonge vriendin. Kova leek in het nadeel te zijn, met haar jongere leeftijd en kleinere bouw. Maar ze wist als geen ander dat je haar beter niet kon onderschatten. De witte wolvin kon behoorlijk gemeen uit de hoek komen als je niet oplette.
Dat liet haar met de donkere reu over. Ze staarde met haar zeegroene ogen recht in zijn oranje. Het leek wel alsof er kooltjes in brandden, alsof de wolf van binnenuit verteerd werd door een eeuwig brandend vuur. Syren volgde iedere beweging die hij maakte, dus ook de paar stappen opzij. Ze deed hem na, hierdoor haar vriendin meer bewegingsvrijheid gevend.
'This would have been so much easier had you just run away,' sprak hij. Het toontje in zijn stem beviel haar nu al niet. Het sarcasme droop er werkelijk vanaf. 'Oh well, stupidity can't be helped I guess' Bij dit trok ze haar ene wenkbrauw op, maar deed er verder het zwijgen toe. Ze moest gefocust blijven en zich niet laten afleiden.
'Let's dance.' Hij was nog niet uitgesproken of hij dook al op haar af, met opgezette nekharen en ontblote tanden. Gelukkig was Syren voorbereid geweest en liet ze zich niet zomaar verrassen. Met zijn kop laag stormde hij naar haar toe. Ze begreep dat hij het op haar hals of buik gemunt had, en ze gaf hem geen ongelijk. Dat waren nou eenmaal de zwakste plekken van een wolf. Maar toch, voorspelbaar was het misschien wel.
Vlak voordat hij haar daadwerkelijk zou raken danste ze langs hem heen. Tja, als hij zo graag wilde dansen dan kon hij het krijgen ook. Dit had als gevolg dat de reu zijn doel miste. Ze onderdrukte een grijnsje. Met deze zet had ze niet gewonnen. Nog lang niet zelfs, het zag eruit dat dit een lastig gevecht ging worden. Hij was ouder en sterker, wat hij zeker wel in zijn voordeel wist te gebruiken. Zij was misschien behendiger en sneller.
Zodra de reu haar was gepasseerd maakte Syren een draai van honderdtachtig graden en sprong hem achterna. Ze dook op zijn rug. Al wat ze kon doen was hopen dat de wolf nog zo in de war was na zijn misser dat hij te laat zou reageren. Maar de kans was klein, ze had gezien dat hij goed getraind was. Toch moest ze het erop wagen, dus beet ze in de richting van zijn hals.


Laatst aangepast door Syren op di maa 22, 2016 12:18 pm; in totaal 1 keer bewerkt

_________________

Ōkami
21/8/2016

Syren // Khyvan // Domenico // Hamilton // Sean // Scylla

avatar
Berichten : 21
Pawprints (₱) : 12
Roedel : Been there, done that
Leeftijd : 3 Yrs
Profiel bekijken

Re: {Let's show these rascals we can. [FbtW]

op ma maa 21, 2016 8:38 pm

Zijn oranje ogen hielden de grijze teef scherp in de gaten terwijl hij op haar afstoof, zoekend naar een verandering in haar lichaamshouding die kon dulden op haar volgende actie. Het hoefde niet veel of heel duidelijk te zijn, na jaren van vechten en door zijn oudere broer tegen de grond aan gewerkt te worden, waren er zekere houdingen en reacties op aanvallen die hij herkende en als het ware kon 'voorspellen'. Het verplaatsten van gewicht op andere poten kon bijvoorbeeld al veel zeggen en dat was ook precies wat hij zag vlak voor de wolvin opzij sprong en zijn aanval op het laatste moment ontweek.
Aedan volgde haar bewegingen met een zwart oor en luisterde naar waar haar poten de grond raakte. De vaart die hij al had opgebouwd dwong hem nog een paar stappen vooruit te zetten voor hij ook maar aan omdraaien kon denken. Vanuit zijn ooghoek kon hij de wolvin al op hem af zien springen en hij spande zijn spieren aan om zich in een mum van tijd om te draaien. De zwarte wolf sprong op en verplaatste al zijn gewicht op zijn achterpoten om haar aanval te ontmoeten. Haar kaken klapte dicht op de zijkant van zijn nek, terwijl hij met zijn witte tanden naar haar uithaalde, dezelfde handeling in gedachten. Eén zwarte poot plaatste hij op haar linkerschouder en deed vervolgens een poging haar uit balans te brengen en tegen de vlakte te werken. Aedan wist dat nek bijten vaak geen zin had: de hals was te goed beschermd met een dikke en lange vacht die het gros van de aanval tegenhield. Het enige wat vaak het resultaat van zoiets was, was een paar haren minder hier en daar. De kans dat ze bloed lieten vloeien op deze manier was zeer klein. Wilde hij echt schade toerichten moest hij zijn zinnen op een andere plek.

_________________

Have you ever asked yourself?

Do monsters create war, or does war create monsters?


avatar
Berichten : 892
Pawprints (₱) : 394
Roedel : The Shadows.
Leeftijd : 2,5 winters
Partner : Now there's a lot of people in the crowd, but only you can dance with me. [Aissar]
Profiel bekijken

Re: {Let's show these rascals we can. [FbtW]

op di maa 22, 2016 12:50 pm
Lets show these rascals we can.

Enkele tellen later nadat Kova haar kaken rond het oor had gesloten, lostte ze en spuugde om de,vieze smaak van bloed uit haar bek te verjagen. Ze dook van de vuurrode teef af en gromde naar haar met ontblote tanden, maar liet de oudere wolvin nog voor wat het was. Haar ijsblauwe blik viel op Syren, die met de kracht van alle wolven in Sergalia vocht tegen de massieve, zwarte reu. De sneeuwwitte teef krulde haar lippen naar achteren toen ze zag hoe hij haar tegen de grond probeerde te werken. Nee. Syren was snel, maar de donkere wolf was ervaren en bovendien ouder. Ook ouder dan Kova. Maar misschien, als ze samenwerkten...  
Één keer wierp ze nog een blik over haar schouder naar haar tegenstander, maar rende toen op de vechtende twee af. De zwarte reu had zich op zijn achterpoten verheven terwijl Syren als een havik op hem neer dook, met happende kaken en blikkerende tanden. De wolf vocht terug maar gaf haar een flinke duw in haar schouder om haar uit evenwicht te brengen in haar vlucht. Kova aarzelde geen moment, nam de massieve achterpoot van de reu tussen haar slanke kaken en gaf een harde, kwade ruk. Ze groef haar tanden zo diep mogelijk in zijn vel en herhaalde de beweging nog een keer, met alle kracht die ze in haar bek had. Het was een kleine poging om de wolf uit balans te brengen nu hij op zijn achterpoten stond, want dat was niet een heel stabiele positie voor een wolf.

{Status Kova
~Lichte buikwond
avatar
Berichten : 1337
Pawprints (₱) : 322
Roedel : Ignis Squad ~ Ōkami
Leeftijd : 3 Years
Partner : We can blame it on the stars ♥ Arthur
Profiel bekijken

Re: {Let's show these rascals we can. [FbtW]

op di maa 22, 2016 8:19 pm

Vlak voordat de veelkleurige teef haar tegenstander bereikte draaide hij zich honderdtachtig graden om en gooide zijn gewicht naar zijn achterpoten. De wolf richtte zich in zijn volle lengte op en torende zeker twee oorlengtes boven haar uit. Syrens kaken klapten hard op elkaar toen ze de nek van de zwarte reu op een haartje na miste. Het was net alsof ze tegen een beer vocht. Zijn tegenaanval kwam verwacht, natuurlijk zou hij naar haar keel happen. Zij moest zich immers uitstrekken om bij zijn hals te komen. Dit hield niet in dat ze zichzelf kon verdedigen. Grauwend moest ze werkeloos toezien hoe hij haar bij haar nekvel te pakken kon krijgen. Gelukkig kon ze nog zo wegdraaien dat hij niet in haar vlees beet, maar wel haar vacht tussen zijn kaken kreeg.
Vervolgens gebruikte de reu een nogal slinkse truc, vond ze zelf. Al zijn gewicht liet hij op haar rusten en probeerde haar op die manier aan het wankelen te brengen. Haar achterpoten trilden, maar ze weigerde op te geven. Maar wat was hij zwaar! Niet te doen gewoon. Wat voor krachtvoer had kemphaan achter zijn kiezen? De druk werd steeds groter en uiteindelijk moest Syren opgeven. Ze zakte door haar benen en rolde met haar rug op de grond. Misschien had ze de krachtmeting verloren, klaar met vechten was ze zeker nog niet. Daarom rolde ze zichzelf gauw op haar flank, om haar kwetsbaarste delen - hals en buik - af te schermen voor de vlijmscherpe tanden van de wolf. In een ooghoek zag ze Kova aan zijn achterpoot hangen. Wat was die nou van plan?

_________________

Ōkami
21/8/2016

Syren // Khyvan // Domenico // Hamilton // Sean // Scylla

avatar
Berichten : 81
Pawprints (₱) : 44
Roedel : yeah... no thanks
Leeftijd : 2,5 winters
Partner : Why would i want someone that can hold me down?
Profiel bekijken

Re: {Let's show these rascals we can. [FbtW]

op ma apr 11, 2016 1:01 am
Akina trippelde van opwinden. Nouja je zag de wolvin niet echt trippelen, dat zou belachelijk zijn. Maar ze was volledig opgefokt. ooh wat wou ze graag het bloed proeven druppelen op haar tong. De gedachten alleen al zorgde voor nog een gekkere gevoel in Akina. Kom om kom op. Het was dan ook typisch iets voor de rode wolvin om meteen in actie te springen. het heeft geen zin om te praten, met praten kom je niet verder. En het duurde dan ook veel te lang. Waarom gewoon niet meteen aanvallen zodat het achter de rug is. Wanneer akina vooruit was gesprongen had ze meteen naar de buik van de andere wolvin gericht. e Ze onderschatte en overschatte niemand. De reden: ze schatte nooit iemand in op voorrand alleen maar tijdens het gevecht zelf gaat ze naar de zwakke punten en goeie punten beginnen kijken meer niet. De witte wolvin ontweek Akina haar beet grotendeels, niet dat het veel uitmaakte. Gespannen wachtte ze af tot de wolvin opeens voorbij haar schoot. De rode wolvin ontweek haar toch voor de veiligheid en was lichtjes verbaasd. Zo zag ze dan hoe de wolvin naar Akina haar partner gaat. Meent die dat serieus, hoe dom is dat dier wel niet. De tegenpartij had haar focus van Akina afhaalt: bad idea. Meteen nam de rode wolvin gebruik en ging er razendsnel op af. De andere wolvin kon niks doen vanwege de zware gespierde Aedan. Akina besprong de witte wolvin, ondertussen zorgde ze er wel voor dat ze uit bereikt was van die ene scherpe klauw, dan blijkbaar Akina haar schouder heeft weten te raken. Iets dat haar zwaar begon te irriteren doordat het bloed in haar vacht begon te blijven kleven. Ook Akina zat nu op de wolvin, haar ene poot kerfde zich stevig vast in haar schouder, als de andere wolvin teveel zou bewegen dan kon het zijn dat de wonde die ze nu misschien zal krijgen alleen maar groter en dieper zou maken.
Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum