WELKOM
Serigala is een Nederlandstalige wolven RPG. Maak je eigen karakter aan, bepaal zijn uiterlijk en verken het eindeloze gebied van Serigala. Ontwikkel jezelf met behulp van de punten die je kunt verzamelen en ontwikkel op die manier je karakter verder. Ontmoet nieuwe spelers in de Off-Game zone en maak nieuwe vrienden! Alles ligt in jouw handen.
WOLF OF THE MONTH
TEAM
ACCOUNT SWITCH




SEIZOEN
15ºC - 28ºC
Z O M E R
Het is eindelijk zomer in Serigala. De kudde's trekken weer aan, overal groeit gras en bloemen en het land ziet er weer prachtig uit. Tot nu toe heeft de warmte voor weinig problemen gezorgd en brengt het alleen maar lekkere dagen, maar misschien komt daar binnenkort wel verandering in?
CREDITS
Serigala staat onder leiding van het team en wordt ondersteund met Actieforum. De banner is gemaakt door Kadar. Alle code's (uitzonderingen daargelaten) behoren toe tot Kadar en mogen niet zonder toestemming gekopieerd worden. Alle teksten, afbeeldingen en karakters behoren toe aan hun rechtmatige eigenaars.

Serigala is geregistreerd bij: RpgSites.nl

Deel
Vorige onderwerpGo downVolgende onderwerp
avatar
Berichten : 110
Pawprints (₱) : 25
Roedel : Druid Peak Pack
Leeftijd : 3 years
Partner : I will send a fully armed battalion to remind you of my love~
Profiel bekijken

Attention

op wo sep 06, 2017 7:39 pm


De grote wolf had zijn tocht hervat na de ontmoeting met de kleine wolf, en was de hele tundra overgestoken. Na een tijdje had hij de bergen opgemerkt, die aan de horizon lagen. Nieuwsgierigheid had hem die kant op gedreven. Terwijl de zon begon te zakken, merkte hij dat de reuzen van steen hoger waren dan hij had gedacht. Niet iets wat je beklom in enkel een nacht tijd. Bovendien was het niet één berg, nee, het was een complete bergrug. Toch wilde hij minstens een klein stukje de hoogte in, gewoon om herinneringen op te halen aan Druid Peak, zijn voormalig thuis.
Hij was misschien halverwege de berghelling, zijn poten stevig in de sneeuw geplant, toen de geur van een andere wolf zijn neus binnenzweefde. Het was drukker dan hij had verwacht, dacht hij met een grijns. Wat zouden andere wolven hier te zoeken hebben? Veel prooi kon hier niet zitten, leek hem zo. Gezellig. Tijd om kennis te maken met de plaatselijke bevolking.
Aedion schudde zijn vacht uit, richtte zich op tot zijn volledige lengte en wandelde zijn neus achterna. Het was de geur van een wolvin, merkte hij. Niet zo gek ver weg. Met een slome grijns op zijn snuit dribbelde hij langs de helling, op zoek naar gezelschap.
Voor Nymeria c:

_________________
avatar
Berichten : 7
Pawprints (₱) : 9
Profiel bekijken

Re: Attention

op zo sep 10, 2017 7:19 pm
Al lopend in het vreemde koude witte spul, drong er een bekende lucht binnen in de neus van Nymeria. Wat was die lucht toch? Hoe bekend het ook rook, ze kon het niet meer plaatsen.
Niks was haar meer bekend, nadat ze een paar dagen geleden wakker was geworden in het vreemde witte spul, met steken in haar hoofd en flank. Ze wist nog goed hoe ze wilde kijken naar wat er zo’n ongelofelijke pijn deed in haar flank, maar tegen werd gehouden doordat ze zo verstijfd was van de kou. Deze kou, besefte ze nu, had wel haar leven gered. Door de kou werd de bloedtoevoer naar haar flank minder, waardoor ze niet was doodgebloed. Met alle kracht die ze had lukte het haar om uiteindelijk op te staan, wetende dat ze moest bewegen om weer een beetje warm te worden.
Denkend aan de steken die ze toen in haar hoofd voelde, kon ze ze bijna weer voelen. Toen ze weer een beetje warm was, van het bewegen, kwamen de vragen. Waar ben ik? Wat ben ik? Waar komen deze steken vandaan? Wie ben ik? Nymeria’s gedachten schoten overal heen, wat de steken in haar hoofd zeker niet verminderde. Ze wist niks meer van haar verleden, besefte ze. Deze gedachte maakte haar erg onrustig. Er moest toch nog iets van haar verleden ergens diep in haar geheugen zitten! Dat was het moment dat haar een woord te binnen schoot: ‘Nymeria’. Nymeria dacht ze, wat betekent dat?! Of is het, een naam! Ja, dat was het. Nymeria, dat ben ik! Dacht ze.
Haar naam was het eerste wat weer terugkeerde van haar geheugen. Later schoten haar ook weer woorden te binnen als sneeuw, wat dus dat vreemde koude witte spul was.
Ze snoof het gekke luchtje wat ze zojuist rook, nog een keer heel goed op en dacht diep na. Eigenlijk leek het best wel op haar geur, wacht eens even! Het is hetzelfde als wat zij was! Nymeria wist het zeker. Vol van de adrenaline, van wat ze zojuist ontdekte, dribbelde ze zo hard als ze kon de geur achterna!
Nymeria kwam tot stilstand, oog in oog met het wezen tegenover haar. Het leek op haar! Ze was dolgelukkig. Misschien kon ze nu eindelijk dingen over zichzelf te weten komen, wat ze was bijvoorbeeld! Toen begon alles te draaien en begonnen die vervelende steken in haar hoofd weer! Langzaam werd alles zwart en viel Nymeria uitgeput neer in de sneeuw.

_________________
avatar
Berichten : 110
Pawprints (₱) : 25
Roedel : Druid Peak Pack
Leeftijd : 3 years
Partner : I will send a fully armed battalion to remind you of my love~
Profiel bekijken

Re: Attention

op ma sep 11, 2017 1:48 pm


Het duurde niet lang voordat er een soortgenoot de hoek om gewandeld kwam. Aedion wachtte nieuwsgierig af en hield voor een moment zijn pas in. Zijn ogen gleden over de wolf heen - een wolvin met dezelfde soort vachttekeningen als hijzelf droeg. Tevens had ze een bontgekleurde pels, met kleuren die uiteenliepen van zwart tot wit met vele tinten bruin en grijs. Haar vacht was vol, ze was goed aangepast aan de koude omgeving. Al zag hij wel dat ze vrij mager was onder die warme jas van haren.
Voor een seconde hadden ze oogcontact. Aedion draaide zijn kop voorzichtig opzij bij de intiem gelukkige uitdrukking die in haar amberen ogen speelde. Hij opende zijn bek om een begroeting uit te spreken, maar de woorden bevroren op zijn lippen toen hij haar ogen zag wegdraaien en de wolvin zijlings in de sneeuw viel.
Oké, dat had hij nog nooit meegemaakt. Met een opgetrokken wenkbrauw zette hij voorzichtig een paar pootstappen dichterbij, niet goed wetende of dit een grap moest zijn of pure ernst was. Hij zag dat haar borstkas regelmatig op en neer ging, dus dood was ze niet. Dat was een goed teken.
Aedion roerde met zijn neus voorzichtig door de vacht in haar nek. Zijn blik viel al gauw op een wond aan haar flank. Dat zag er niet goed uit. De wond was nog maar aan het helen. Dunne straaltjes bloed sijpelden tussen haar vacht door. En spotte hij hier en daar zwarte plekken, achtergelaten door frostbite? Het was een wonder dat de wolvin überhaupt nog tot zover was gekomen op deze hoogte. De grote wolf likte instinctief aan de wond. Die moest zo snel mogelijk dichtgroeien, voordat ze nog meer bloed verloor. Dat was waarschijnlijk de reden dat de wolvin haar bewustzijn kwijt was geraakt, samen met de uitputting van een reis over de bergen.
Aangezien hij zelf uit een gebied kwam waar het 's winters erg koud kon zijn, wist hij wat de overlevingskansen van de wolvin zouden vergroten. Warmte, was nummer één. Bloedverlies leidde tot afkoeling, en afkoeling leidde tot de dood. En Aedion was nou niet bepaald het type om een vreemdeling zomaar te laten doodbloeden. Zeker niet als het een beeldschone wolvin was.
Goedmoedig zakte hij door zijn poten en ging strak langs de wolvin liggen. Zijn eigen lichaamswarmte zou voorkomen dat ze doodvroor. Koud zou hij het niet zo snel krijgen, want zijn wintervacht hield de kou op afstand. En koud zou het zeker worden, aangezien de zon steeds dieper zakte. Nog even en hij zou achter de bergtoppen verdwijnen.
Aedion vouwde zijn voorpoten onder zijn lichaam en drapeerde zijn borstelige staart over haar achterlijf heen. Voorzichtig, om zo weinig mogelijk pijn te veroorzaken, begon hij opnieuw haar wond te likken. Zijn speeksel zou de boel ontsmetten, wist hij. Een infectie kon de wolvin er niet bijhebben. Als ze überhaupt ooit weer bij bewustzijn kwam.

_________________
avatar
Berichten : 7
Pawprints (₱) : 9
Profiel bekijken

Re: Attention

op di sep 26, 2017 8:44 am
Gebeurtenissen in een droom:
“Nymeriaaa, waar ben jeee?" Fillory kwam nu wel erg dichtbij, dacht Nymeria. Ze wilde zich graag verplaatsen zodat Fillory haar niet zou vinden, maar wist dat dit tegen hun regels van verstoppertje ging. Ze besloot zich zo klein mogelijk te maken in de hoop dat Fillory net over haar heen zou kijken. Nog geen seconde later werd ze al geconfronteerd met het feit dat dit geen verstandige keuze was; toen Nymeria inzakte brak ze namelijk per ongeluk een takje. “Got you” gierde Fillory. Al gierend rolden ze samen een stuk naar beneden van de helling. “Ik zei toch dat je ooit wel een foutje zou maken en ik je zou vinden!” zei Fillory plagerig. Nymeria keek met een zure blik terug, maar kon haar lach niet lang inhouden. “Ik wist heus wel dat er een takje lag hoor!” probeerde ze nog, in de hoop dat Fillory haar iets minder zou gaan plagen met dit klunzige foutje.
Plotseling was daar een koude rilling en voelde ze iets warms tegen haar aan. Het beeld van Fillory vervaagde langzaam.

Nog suf van de uitputting deed Nymeria langzaam haar ogen open en dacht aan de droom, nee wacht dit was een herinnering! Ze wilde opstaan, maar toen besefte ze zich dat er een grote wolf naast haar lag. “Wacht eens even, wolf?!” dacht Nymeria, wolven verstoppertje dat deden ik en Fillory. “Een wolf, dat is wat ik ben!” dacht ze opgetogen.
Nymeria probeerde op te staan en bombardeerde hem gelijk met vragen: “Wij zijn wolven?!” “Wat doen wolven?” “Hoeveel zijn er van ons?” “Waar komen we vandaan, waar kom ik vandaan?” “Fillory, wie was hij eigenlijk?” “Ken jij een Fillory?!” “Wacht, wie ben jij eigenlijk?!”

_________________
Gesponsorde inhoud

Re: Attention

Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum