WELKOM
Serigala is een Nederlandstalige wolven RPG. Maak je eigen karakter aan, bepaal zijn uiterlijk en verken het eindeloze gebied van Serigala. Ontwikkel jezelf met behulp van de punten die je kunt verzamelen en ontwikkel op die manier je karakter verder. Ontmoet nieuwe spelers in de Off-Game zone en maak nieuwe vrienden! Alles ligt in jouw handen.
WOLF OF THE MONTH
TEAM
ACCOUNT SWITCH




SEIZOEN
15ºC - 28ºC
Z O M E R
Het is eindelijk zomer in Serigala. De kudde's trekken weer aan, overal groeit gras en bloemen en het land ziet er weer prachtig uit. Tot nu toe heeft de warmte voor weinig problemen gezorgd en brengt het alleen maar lekkere dagen, maar misschien komt daar binnenkort wel verandering in?
CREDITS
Serigala staat onder leiding van het team en wordt ondersteund met Actieforum. De banner is gemaakt door Kadar. Alle code's (uitzonderingen daargelaten) behoren toe tot Kadar en mogen niet zonder toestemming gekopieerd worden. Alle teksten, afbeeldingen en karakters behoren toe aan hun rechtmatige eigenaars.

Serigala is geregistreerd bij: RpgSites.nl

Deel
Vorige onderwerpGo downVolgende onderwerp
avatar
Berichten : 32
Pawprints (₱) : 10
Roedel : I used to be part of one
Leeftijd : 3 years
Partner : Before I could even tell you, it was over.
Profiel bekijken

A tribute to none{Open}

op za aug 26, 2017 10:25 pm
Hij was niet de slimste die je tegen kon komen, maar door ervaringen was hij wel wijs geworden.
Nog jong en in de bloei van zijn leven had hij de veranderingen niet verwacht, maar hij wist dat hij niet terug kon keren. Het was te gevaarlijk en hij zette enkel zijn eigen leven op het spel ervoor. Ze zouden hem voor dood hebben aangehouden of gezien als een verrader die gevlucht is.
Niks was minder waar, maar wat wisten zij nou? De roedel, ook nog jong, had een van zijn Advisors verloren en de andere, zijn beste vriend,
bleef achter. Jerome wou enkel voor hem alles terugdraaien en wensen dat het allemaal nooit gebeurd was. De rest, die kon hem eigenlijk niet zoveel schelen. Zijn Alpha? Ze waren vrienden, maar hun vriendschap was een leugen draaiend op wensen van de ene en de angst van de andere. Het was niet echt. Nooit geweest. Robert was een goede leider, maar arrogant en over het paard getild soms. Jordan was alles voor Jerome, de twee waren samen sinds pups en bleven altijd dicht bij elkaar. Ze zochten bescherming en vriendschap in elkaar, konden communiceren zonder woorden te gebruiken. Nu? Nu was Jordan nergens te bekennen en liep hij in de ijzige kou van de bergen. Op zoek naar een plek om zijn gedwongen, nieuwe leven te beginnen. Waar hij hopelijk de pijn kon vergeten en vrede met alles wat gebeurd was kon vinden.
Met die gedachte bleef de wolf moedig doorlopen, van plan om zo ver mogelijk te komen voordat het te donker en te gevaarlijk werd om nog verder te kunnen reizen. De wolf had niet door dat hij een nieuw land had betreedt en zo kwam er weer een nieuweling in Serigala, op zoek naar een leven. Zijn eigen verhaal meedragend.

_________________

Jerome:
avatar
Berichten : 12
Pawprints (₱) : 4
Roedel : Once a leader, always a leader.. ~Ex-Dreamer
Leeftijd : 4
Partner : Once i will meet my bby
Profiel bekijken

Re: A tribute to none{Open}

op zo aug 27, 2017 5:46 pm
Ze liep verder, zoals ze al een paar dagen deed. Ze was nu vrij eenzaam, maar een roedel beginnen deed ze nooit meer. Haar eigen leden hadden haar verraden, waren overgelopen, hadden haar weggejaagd! Het was de tweede keer dat ze werd vervangen, eerst waren het de tweebeners die haar niet genoeg vonden, en toen haar soortgenoten die vonden dat ze te zwak was. Maar Tears wist beter, ze kon best op haar zelf leven. De laatste paar dagen ging het haar goed af, genoeg prooi dat ze had gevangen, en ze had een paar gevechten gevochten met wat wolven die dachten dat het nodig was. Hoewel Tears niet echt van het vechten hield, gaf ze geen op.
Later ving ze een geur op. Er was een soortgenoot in de buurt. Hopelijk was het niet weer zo’n wolf die een gevecht wou beginnen, want daar had ze nou echt geen zin in. Tears ging wel op de af, ze wel toe aan wat gezelschap. Al snel was er een andere wolf in beeld, een reu, ongeveer een jaartje jonger. Tears liep op hem af maar stopte op een afstand en ging toen zitten. ‘’Hello there.’’ Sprak ze toen, niet al te vriendelijk, maar zeker niet op een dreigende manier.

_________________
avatar
Berichten : 32
Pawprints (₱) : 10
Roedel : I used to be part of one
Leeftijd : 3 years
Partner : Before I could even tell you, it was over.
Profiel bekijken

Re: A tribute to none{Open}

op zo aug 27, 2017 9:59 pm

Hoewel hij het niet verwacht had hier werd zijn pad doorkruist en keek hij op toen een andere wolf zijn kant opliep. Een wolvin, ongeveer een jaar ouder, met het doel naar hem toe te gaan zo te zien. Dus Jerome bleef maar even staan. Zij ging zitten, op gepaste afstand, wat hij wel fijn vond. In de oude roedel konden ze soms nogal opdringerig zijn als ze Robert nodig hadden en vaak werden hij en Jordan ongeveer onder ze bedolven. "'Hey there" een simpele begroeting, haar intenties klonken er niet doorheen. Jerome ging ook maar zitten en knikte. "Hello"sprak hij met zijn neutrale stem. Hij bekeek de wolvin voor hem eventjes kort, om te weten wie hij mee te maken had. Het eerste wat hem opviel waren de twee strepen onder haar ogen, net tranen. Ook haar rode ogen waren iets wat hij niet vaak had gezien, maar voor de rest leken er geen bijzondere dingen te zijn. Ja, ze was wat groot, dat was wel iets om te onthouden. Hij was geen wolf die vocht zonder goede reden, hij hoefde het ook bijna nooit.De meesten luisterde uiteindelijk nog naar hem en als ze iemand naar hun Alpha moesten brengen waren Jordan en hij kortaf en zonder gedoe. Niemand die zo stom was om tegen te spartelen. Hij was zelf niet zo zeer groot, maar wel lang. Lange poten en een slank lang lichaam. "Kan ik je ergens mee helpen?"vroeg hij aan de andere. Daar was het. Meestal als iemand op hem afkwam vroeger was omdat ze iets wouden van hem of eigenlijk van Robert, dus hij vroeg altijd aan iemand of hij ze kon helpen en dat zou voorlopig ook nog niet weggaan. Ook al was het totaal niet logisch.

_________________

Jerome:
avatar
Berichten : 12
Pawprints (₱) : 4
Roedel : Once a leader, always a leader.. ~Ex-Dreamer
Leeftijd : 4
Partner : Once i will meet my bby
Profiel bekijken

Re: A tribute to none{Open}

op ma aug 28, 2017 11:57 am
De andere reu ging zitten, knikte even en begroette haar met een normale begroeting, gelukkig, want dat betekende al snel dat diegene niet echt agressief was. Tears keek even naar de reu, kleiner, maar langer en gele ogen. Maar er bleek niets te gebeuren dus nodig was het niet. "Kan ik je ergens mee helpen?" Vroeg de reu toen. Tears keek hem even verbaasd aan. Was deze wolf normaal gesproken niet het ‘praat type’. Tears haar blik was toch al snel weer naar een normale blik verandert. ‘’Waarom zou ik hulp van je moeten hebben?’’ Vroeg ze toen grinnikent. Tears was nooit echt van het hulp, ze kon op haar zelf leven, en had geen hulp nodig. Dat moest iedereen wel weten. Maar ach, direct op een jongere wolf af rennen omdat hij vroeg of ze hulp nodig had was een beetje extreem in dit geval. ‘’Ziet het ernaar uit dat ik hulp nodig heb?’’ Zei ze op een wat plagerige toon. Het was alleen niet gemeen bedoelt.

_________________
avatar
Berichten : 32
Pawprints (₱) : 10
Roedel : I used to be part of one
Leeftijd : 3 years
Partner : Before I could even tell you, it was over.
Profiel bekijken

Re: A tribute to none{Open}

op di aug 29, 2017 5:32 pm

Hij had zijn blunder door toen zij hem verbaasd aankeek en wou zichzelf al verbeteren, maar ze was hem al voor met een antwoord. Jerome schudde zijn spitse kop op haar vraag, "Excuses daarvoor. Ze leek er gelukkig niet al te kwaad over of beledigt, dus dat was dan weer een gelukje vandaag. Het was allemaal nog ontzettend wennen en hij wist vrijwel zeker dat hij nog vaker dan nu de fout in zou gaan. Hopelijk kostte het niet zijn leven, ook al was dat niet veel soeps. ‘’Ziet het ernaar uit dat ik hulp nodig heb?’ de wolvin vervolgde op een plagerige toon en Jerome schudde nogmaals vlug met zijn kop. "Nee, natuurlijk niet"zei hij haastig. Natuurlijk zag ze er zo niet uit, het was gewoon een stomme vergissing. De slanke wolf keek even naar de besneeuwde grond. ''Meestal als wolven op me afkwamen was het omdat ze iets van me wouden"verklaarde hij, weer opkijkend naar haar. Hij hoopte maar dat het een duidelijke verklaring was voor zijn gedrag. Aan de rest van hem was niks te zien, hij stond gewoon mooi recht op zijn poten en had een neutrale, wat zachte blik in zijn gele ogen.  

_________________

Jerome:
Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum