WELKOM
Serigala is een Nederlandstalige wolven RPG. Maak je eigen karakter aan, bepaal zijn uiterlijk en verken het eindeloze gebied van Serigala. Ontwikkel jezelf met behulp van de punten die je kunt verzamelen en ontwikkel op die manier je karakter verder. Ontmoet nieuwe spelers in de Off-Game zone en maak nieuwe vrienden! Alles ligt in jouw handen.
WOLF OF THE MONTH
TEAM
ACCOUNT SWITCH




SEIZOEN
15ºC - 28ºC
Z O M E R
Het is eindelijk zomer in Serigala. De kudde's trekken weer aan, overal groeit gras en bloemen en het land ziet er weer prachtig uit. Tot nu toe heeft de warmte voor weinig problemen gezorgd en brengt het alleen maar lekkere dagen, maar misschien komt daar binnenkort wel verandering in?
CREDITS
Serigala staat onder leiding van het team en wordt ondersteund met Actieforum. De banner is gemaakt door Kadar. Alle code's (uitzonderingen daargelaten) behoren toe tot Kadar en mogen niet zonder toestemming gekopieerd worden. Alle teksten, afbeeldingen en karakters behoren toe aan hun rechtmatige eigenaars.

Serigala is geregistreerd bij: RpgSites.nl

Deel
Vorige onderwerpGo downVolgende onderwerp
avatar
Berichten : 127
Pawprints (₱) : 47
Roedel : /| No need for a leader |\
Leeftijd : /| 3 years |\
Partner : /| None |\
Profiel bekijken

I know that dress is karma, perfume regret

op vr aug 25, 2017 11:01 pm
Grommend en snauwend plonsde het zwarte bakbeest door de halfgesmolten, natte sneeuw waar ze zich naarstig een weg door probeerde te maken, al was dat niet erg praktisch met haar enorme brede lijf. Het moest een vast wel komisch uit zien, een waggelende gigant die als een eend zonder poten door de ijsdrek heen probeerde te woelen, al kon Nook er niet echt om lachen. Waarom was ze ook alweer naar hier gekomen? Wat een mislukkeling was ze geweest om te denken dat de kariboekuddes weer hand aangerukt - het enige dat hier was was een eindeloze vlakte van smeltwater en ijs waardoor haar poten bevroren aanvoelden door het water dat diep in haar vacht was getrokken en haar tot op het bot verkilde van een kou. Ergens moest er wel een uitgang zijn - ze wandelde hier al voor uren en zo'n gebied als dit kon niet eindeloos zijn.

Ergens in de witte massa zag ze iets bruinigs liggen dat behoorlijk opviel met de rode sporen die verspreid in het wit lagen. Waarschijnlijk een roofdier die een zwakke kariboe had neergehaald en vervolgens had achtergelaten om een andere keer op te eten. In een soort van waggelend gallopje door de hinder van het ijs spurtte ze op het halfbevroren karkas af en scheurde er zonderen bij na te denken een mondvol taai vlees af. Dan was ze toch niet voor niks gekomen.

|| Open! :3

_________________
avatar
Berichten : 101
Pawprints (₱) : 99
Leeftijd : 4
Partner : Travis Fimmel
Profiel bekijken

Re: I know that dress is karma, perfume regret

op di aug 29, 2017 4:24 pm

De laatste tijd hield de sneeuwwitte reu zich vooral op in het gebied wat de naam Novana Tundra had gekregen. Hier was het een stuk koeler dan in het zuiden en dat beviel hem wel. Daarnaast leken hier een stuk minder wolven rond te lopen dan in de vallei. Dat was maar beter ook, want erg veel voedsel was hier niet te vinden. Hoe minder wolven hier rondliepen, des te meer voedsel voor hem. Gisteren was zijn geluksdag geweest. Een zwaar gewonde Kariboe had de pech dat zijn pad kruiste met die van Ragnar. Natuurlijk had de reu daar gulzig gebruik van gemaakt. Ondanks de verwondingen van het dier had het hem nog wel wat tijd gekost voordat hij het had kunnen vloeren, maar het was hem uiteindelijk gelukt. Het dier had hij niet volledig kunnen opeten en woog te zwaar om helemaal mee te zeulen naar zijn onderkomen, daarom had hij het laten liggen. Vandaag zou hij terug komen om de rest te eten. Tenminste, als er nog wat over was, want dat was nog de vraag. Hij was waarschijnlijk niet de enige die met een hongerige maag rondliep. Toen hij alsmaar dichterbij kwam merkte hij op dat er in de verte een teef liep. Shit, die had vast zijn prooi zien liggen. De reu versnelde zijn passen en haastte zich in de richting van het karkas. De teef was ondertussen al gulzig begonnen met het eten. "Ik hoop dat het smaakt," merkte hij op toen hij eenmaal aan was gekomen. "Heb er veel moeite voor moeten doen." Er was niet veel van over, maar genoeg voor één wolf om zijn volledige maak te vullen.

_________________
Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum