WELKOM
Serigala is een Nederlandstalige wolven RPG. Maak je eigen karakter aan, bepaal zijn uiterlijk en verken het eindeloze gebied van Serigala. Ontwikkel jezelf met behulp van de punten die je kunt verzamelen en ontwikkel op die manier je karakter verder. Ontmoet nieuwe spelers in de Off-Game zone en maak nieuwe vrienden! Alles ligt in jouw handen.
WOLF OF THE MONTH
TEAM
ACCOUNT SWITCH




SEIZOEN
15ºC - 28ºC
Z O M E R
Het is eindelijk zomer in Serigala. De kudde's trekken weer aan, overal groeit gras en bloemen en het land ziet er weer prachtig uit. Tot nu toe heeft de warmte voor weinig problemen gezorgd en brengt het alleen maar lekkere dagen, maar misschien komt daar binnenkort wel verandering in?
CREDITS
Serigala staat onder leiding van het team en wordt ondersteund met Actieforum. De banner is gemaakt door Kadar. Alle code's (uitzonderingen daargelaten) behoren toe tot Kadar en mogen niet zonder toestemming gekopieerd worden. Alle teksten, afbeeldingen en karakters behoren toe aan hun rechtmatige eigenaars.

Serigala is geregistreerd bij: RpgSites.nl

Deel
Vorige onderwerpGo downVolgende onderwerp
avatar
Moderator
Berichten : 1462
Pawprints (₱) : 189
Roedel : The question is not 'who is going to let me?' The question is 'who is going to stop me?' [coming soon]
Leeftijd : 3 years old
Partner : I'll tell you about my demons while you tell me about yours. Maybe they'll get along well enough to fall in love and leave us alone.
Profiel bekijken

Three Minutes To Midnight

op do aug 24, 2017 10:03 pm
Darayvian liet zijn gele ogen over het gebied gaan dat hij niet meer had bezocht sinds hij was aangekomen een jaar geleden in Serigala. Her en daar lagen nog zielige hoopjes sneeuw die in alle macht zich vasthielden aan de schaduwen, hopend dat de winter met zijn vrieskou snel weer terug zou keren. Als hij de frisse bries die door zijn zwart-witte vacht waaide kon geloven dan zou het niet lang meer gaan duren voor de winter terugkeerde in Sirima Taiga. De wolf had niet zoveel met sneeuw en extreem lage temperaturen, maar zolang hij niet meters diep door die witte deken zakte hoorde je hem ook niet klagen—tenslotte had het ook zo zijn voordelen, zoals het opslaan van voedsel voor langere periodes dan mogelijk was in de vallei. Zeker in deze magere tijden kwam dat goed van pas.
De wolf liet zichzelf op de grond zakken vlak naast de kreek die langs hem op raasde naar Nimweth Lake, op zijn zijde rollend en luisterend naar het bulderende geluid van het water dat tegen de rotsen sloeg; luidruchtig, maar toch ook rustgevend en kalmerend. Als hij zijn zus Iona kon geloven, dan zouden Neo en Aedion binnenkort ook Serigala betreden—daarom was hij terug naar het noorden getrokken. Dat zou het een stukje makkelijker maken voor zijn twee broers om hem te vinden, hoewel het ook wel grappig zou zijn om ze een tijdje langer te laten zoeken. Misschien als Darayvian zijn plannen niet al in werking had gezet had hij dat ook wel gedaan, maar het werd hoog tijd voor een derde roedel in het land en daarbij kon hij zijn siblings goed gebruiken—hoe irritant of luidruchtig ze dan ook mochten zijn. Zeker Neo met zijn superiorty complex kon hij missen als kiespijn. Zo jammer dat hij op het moment niet kieskeurig kon zijn en elke ziel die hij kon krijgen goed kon gebruiken. De reu hoopte alleen dat ze binnenkort kwamen opdagen en hij niet nog langer hoefde te wachten. Er was al genoeg tijd verspilt met het gebied markeren zodat die twee alleen maar zijn stank hoefde te volgen om hem te vinden. Makkelijker kon hij het ze niet maken en als ze hem dan nog niet konden vinden kon hij net zo goed twee stenen rekruteren.


OOC: Voor Neo & Aedion!

_________________

The road to HELL is paved with good intentions



Darayvian, Polaris, Loki
avatar
Berichten : 110
Pawprints (₱) : 25
Roedel : Druid Peak Pack
Leeftijd : 3 years
Partner : I will send a fully armed battalion to remind you of my love~
Profiel bekijken

Re: Three Minutes To Midnight

op vr aug 25, 2017 11:06 am


Het voelde een beetje als thuiskomen. Best vreemd, gezien het feit dat hij zijn roedel had verlaten. Toch voelde Aedion zich meer zichzelf in dit nieuwe gebied - het gebied waar zijn broer moest zijn. Nu hij eenmaal zijn eerste pootstappen in de Taiga had gezet, wenste hij dat hij eerder was vertrokken. Toen Darayvian de roedel had verlaten, had hij het gevoel gehad dat hij hem moest volgen, zijn partner in crime. Wat hem tegen had gehouden wist hij niet. Later had hij er nog eens over nagedacht, met de wens om hem alsnog achterna te reizen. Maar zijn verstand wees op het feit dat hij al manen weg was, en dat zijn spoor waarschijnlijk niet meer te vinden zou zijn. Dat zorgde ervoor dat hij bleef, al voelde hij zich steeds minder op zijn plek in de roedel.
En daar was geen verandering in gekomen. Het verlangen om te vertrekken naar wherever groeide. Toen uiteindelijk zijn zus Iona er vandoor ging. Aedion wist wel wie ze ging zoeken. Van alle siblings was Darayvian haar favoriet geweest. Hij had niet veel met haar gesproken over wat haar gedachten waren over zijn vertrek. Blijkbaar miste ze hem zo erg dat ze de reis in haar eentje aandurfde. Dat was voor hem het laatste zetje geweest. Nog geen halve maan later was ook hij op weg gegaan, op zoek naar zijn broer.
Nu was hij hier. Zijn krachtige poten stonden sterk op de aarde, zijn neus was lichtelijk omhoog gericht om zo veel mogelijk geuren op te vangen. Hier en daar lagen nog kleine hoopjes sneeuw -  een teken van hoe streng de winters hier konden zijn. Als dit er in de nazomer nog lag, dan moest er 's winters al helemaal een dik pak liggen. Dat beviel hem wel. Sneeuw deed hem denken aan thuis. Last van kou had hij niet snel met zijn flinke wintervacht.

Dat was het moment dat de eerste geurvlag zijn neus binnenzweefde. Het was alsof hij een klap tegen zijn snuit kreeg. Hij bleef staan, stokstijf, terwijl hij probeerde om de geur te localiseren. Het was van Dar, daar was geen twijfel over. Een vrij vers spoor.
Aedion kon de grijns niet tegenhouden, die plotseling rond zijn lippen speelde. 'I've got something, Neo,' murmelde hij. Neo was met hem meegereisd. Onderweg had hij meer een last dan een aanwinst gebleken, met al zijn constante grappen en trucs. Hij was regelmatig tegen zijn broer uitgevlogen als hij hem weer eens wat had geflikt. Hij zuchtte door zijn neus. Al zou hij het nooit toegeven, toch was hij blij dat Neo met hem mee was. De wolf was slim, en dat kwam toch regelmatig van pas.
Maar Aedion vergat zijn broer toch eventjes toen hij een tweede geurvlag rook. Hij versnelde zijn tempo en hield zijn neus tegen de grond aan gedrukt om niets te missen. Zijn oren draaiden koortsachtig heen en weer. In de verte ving hij het geruis van een kreek op. Dat zou heel goed kunnen zijn waar Dar zich ophield, op dit moment. De grote wolf begon te rennen, niet langer wachtend op Neo. Hij sprintte tussen de enorme naaldbomen door, kop laag. De wereld schoot aan hem voorbij. En toen, liggend naast de kreek, zag hij na manen zijn broer weer terug. Aedion minderde vaart en wandelde rustig dichterbij.
'It's been a while,' waren zijn begroetende woorden, waarna hij met een grijns zijn kop tegen Dar z'n schouder beukte. 'You've got no idea how good it feels to see you again.' Zijn borstelige staart zwierde traag heen en weer, een teken van zijn enthousiasme over dit weerzien. Hij had zijn leider weer gevonden, dus was het de hoogste tijd om hier de boel op stelten te zetten. De andere wolven hier konden zich maar beter voorbereiden op de siblings.

_________________
avatar
Berichten : 19
Pawprints (₱) : 19
Roedel : A wise Wolf relies on the power of an ignorant pack
Leeftijd : 3 years
Partner : To spread my glorious genes, yes. I'm not thinking about something real between us, dear broodmother.
Profiel bekijken

Re: Three Minutes To Midnight

op za aug 26, 2017 8:36 am
Aan de wandel gaan met zijn biologische broer was tot op het heden nog geen waar succes geweest. Er hadden uiteraard geregeld conversaties plaatsgevonden, maar Neo kon makkelijk uit de topics en het taalgebruik van broeder Aedion halen dat er aannemelijk geen diepgaande interactie zou geschieden. Maar goed, het einde van deze expeditie was nabij. Dat kon alleen maar iets goeds betekenen. Vandaag waren de twee broeders aangekomen in een biotoop dat absoluut iets weghad van een Taiga. Ze zouden zich ongetwijfeld in het noorden bevinden. Het noorden van hun uiteindelijke bestemming. Serigala.
'I've got something, Neo,' sprak Aedion. De iele, donkergekleurde reu tilde zijn neus in de lucht, speurend naar het zekere 'something'. Hadden ze dan, na deze dagen van kou en eindeloze trippen, hun halfbroeder gevonden? Plotseling spurtte Aedion over de vorstige bodem een stuk voorruit, zijn staart wapperend in de ijle wind. Wat zijn broeder ook gedetecteerd had, het had nu zeker Neo's belangstelling. Terwijl hij verderop zijn broer hoorde spreken, drong de geur diep in zijn reukorgaan door. Darayvian. Hij had hem gevonden! Nieuwsgierig zette Neo het op een drafje, zijn kop alweer ratelend met ideeën. Zou hun halfbroeder nog steeds dat fascinerende gedrag vertonen? Zou hij nog steeds een fascinerend plan hebben om Serigala over te nemen, misschien? Neo hoopte het oprecht. Hij zag het totaal niet zitten om zich aan te sluiten bij een van de locale roedels. Een paar stupide Wolven kon hij wel aan, maar een hele troep?
Ineens leken de naaldbomen, die bovendien een immens verrukkelijke geur verspreidden, opzij te wijken. Voor Neo's snuit doemde een beekje van waarschijnlijk smeltwater op, met daaromheen wat rotsen, gevallen naalden en.. ah, zijn broeders! 'Gegroet, broeder Daryvian!' knikte het magere scharminkel, stiekem toch wel verrukt zijn halfbroer te zien.

_________________
. De Garnaal: Al een Garnaaltastische RPG'er sinds 2014 .

avatar
Moderator
Berichten : 1462
Pawprints (₱) : 189
Roedel : The question is not 'who is going to let me?' The question is 'who is going to stop me?' [coming soon]
Leeftijd : 3 years old
Partner : I'll tell you about my demons while you tell me about yours. Maybe they'll get along well enough to fall in love and leave us alone.
Profiel bekijken

Re: Three Minutes To Midnight

op zo aug 27, 2017 10:37 pm
De geur van zijn twee siblings drong zijn neus binnen nog voor zijn gele ogen ze konden vinden tussen de begroeiing. Darayvian rolde overeind tot hij in een zittende positie terecht kwam en keek naar zijn rechterzijde, waar hij Aedion als eerst tussen de naaldbomen door zag verschijnen. Een grijns trok aan zijn mondhoeken bij het zien van zijn broer en de geweldige conditie waarin hij verkeerde. Net als Iona zag de reu er een heel stuk krachtiger en volwassener uit dan de laatste keer dat hij hem zag. Het was bijna griezelig wat een jaar tijd allemaal wel niet kon doen met iemand. De bruine wolf minderde vaart en wandelde op een relaxte pas op hem af, een grijns op zijn lippen. "It's been a while," zei hij bij wijze van begroeting. Darayvian gaf ietwat mee terwijl zijn broer met zijn grote kop tegen zijn zwarte schouder stootte—grof, maar niet hard genoeg dat het pijn deed. Hij kon er makkelijk uit halen dat de wolf er niet alleen sterker uit zag, maar dat ook daadwerkelijk was. De grijns op zijn gelaat werd groter tot zijn snijtanden ook te zien waren—het was een behoorlijke tijd geleden dat hij zich zo opgetogen voelde. Eigenlijk kon hij de laatste keer niet eens herinneren. Het was gewoon zo goed om te zien dat zijn broer de afgelopen seizoenen niet stil had gezeten op zijn luie reet. Die twee stenen had hij dus ook niet meer nodig.
"You've got no idea how good it feels to see you again," vervolgde Aedion met een enthousiast zwaaiende staart. De grote zwarte wolf voelde ook zijn staart in een subtiele beweging over de vochtige grond vegen in vreugde—een zeldzaam aanblik voor hem. "You took the words straight out of my mouth."  De reu was waarschijnlijk een van de weinige wolven waarmee Darayvian een soort van emotionele band had weten op te bouwen, ondanks dat er ook momenten waren geweest waarbij hij zijn tanden in zijn nek wilde zetten. Datzelfde kon hij echter niet zeggen over Neo. Dat was gewoon pure nijging hem van de hoogste berg te duwen. De jongere wolf was veel te slim voor zijn eigen bestwil en Darayvian kon zich er mateloos aan irriteren. Dan keek hij ook nog eens neer op iedereen die hij tegenkwam, en met de fascinatie die hij voor hem ontwikkeld leek te hebben, was de reu soms nog plakkeriger dan hars; er was geen ontkomen aan. Hoe dan ook, hij kon dat brein goed gebruiken aan zijn zijde de komende tijden. Het was echter niet geheel een verrassing dat de grijns van zijn gezicht viel toen Neo tevoorschijn kwam, nog altijd aan de slanke, misschien zelfs magere kant. "Hello Neo," beantwoorde hij de begroeting van de jongere broer, zijn naam bijtend uitgesproken met nauwelijks ingehouden afkeer. "It's good to see you too." Deels was het de waarheid, grotendeels was het een leugen.

_________________

The road to HELL is paved with good intentions



Darayvian, Polaris, Loki
avatar
Berichten : 110
Pawprints (₱) : 25
Roedel : Druid Peak Pack
Leeftijd : 3 years
Partner : I will send a fully armed battalion to remind you of my love~
Profiel bekijken

Re: Three Minutes To Midnight

op ma aug 28, 2017 7:08 pm


De grijns die zijn gezicht sierde, was haast niet weg te krijgen. Ook de ruige staart van Dar zwiepte traag heen en weer - iets wat in het verleden maar zelden voor was gekomen. 'You took the words straight out of my mouth,' sprak zijn zwarte broer. Aedion lachte zijn tanden bloot en liet zijn blik eens over de wolf heen glijden. Darayvian was gegroeid, zelfs al was hij al behoorlijk groot geweest in de tijd dat hij nog bij de roedel was. Flinke spierbundels rolden onder zijn pels, en mager was hij zeker niet. Dat wees op het feit dat hier genoeg prooi moest zijn, en ook genoeg lichaamsbeweging. Zijn broeder had zeker een prachtige plek uitgekozen om zich te vestigen. Aedion kon niet wachten om met hem alle plekken te bezoeken die de moeite waard waren.
Ondertussen was Neo ook op komen dagen, die zijn halfbroer knikkend begroette. Het ontging hem niet dat de grijns van Darayvian's gezicht verdween. Ja, die twee hadden het nooit bepaald met elkaar kunnen vinden. Dar sprak dan ook Neo's naam uit alsof hij niets smerigers kon bedenken. 'It's good to see you too.' Aedion kon het niet laten om grijnzend zijn blik van de één naar de ander te laten glijden. Zijn biologische broer pesten kon nooit kwaad, met dat superieure brein van hem.
'You can't imagine the fun we've had on our little journey,' gromde hij tegen Dar. 'I never knew when he'd laid another snare for me to stumble into.' Hij snoof verontwaardigd, maar zijn grijns verscheen alweer gauw. Hij zakte door zijn achterpoten en plaatste zijn achterste op de grond in een gemakkelijke positie. Dit ging een interessante conversatie worden.

_________________
avatar
Berichten : 19
Pawprints (₱) : 19
Roedel : A wise Wolf relies on the power of an ignorant pack
Leeftijd : 3 years
Partner : To spread my glorious genes, yes. I'm not thinking about something real between us, dear broodmother.
Profiel bekijken

Re: Three Minutes To Midnight

op ma aug 28, 2017 7:19 pm

'Hello Neo. It's good to see you too.' Ach wel, het klassieke sarcasme. Neo had al verondersteld dat zijn halfbroeder niet geheel gelukkig zou zijn met hun reünie. Dat maakte ook niet uit. Terwijl Darayvian zich druk maakte over hun zogenaamde 'slechte relatie' - die overigens niet echt bestond volgens Neo, hij vond het geen relatie te noemen -, kon de enige zinnige Wolf van dit drietal aan de slag met de psychologische testen. Ontmoetingen zoals deze kwamen zelden voor. Nu had Neo eindelijk de kans om het merkwaardige gedrag van zijn halfbroeder te bestuderen. Dat van zijn biologische broeder overigens ook. Het was weliswaar wat minder kil, maar ook zeker het onderzoeken waard. 'You can't imagine the fun we've had on our little journey. I never knew when he'd laid another snare for me to stumble into,' sprak broeder Aedion. Ah, duidde hij de kleine valletjes aan die Neo had gelegd rondom zijn nest die ene dag? Wat een teleurstelling. De magere Wolf had gedacht dat zijn biologische broer wel hield van een... behendigheidstest. 'Huhn. Just because that so-called agility of yours is negligible, doesn't mean I am willing to spend time on trapping your hairy backsides, brother,' snoof Neo beledigd, met een prachtig vleugje - of eerder een hele teug - arrogantie in zijn stem.

_________________
. De Garnaal: Al een Garnaaltastische RPG'er sinds 2014 .

avatar
Moderator
Berichten : 1462
Pawprints (₱) : 189
Roedel : The question is not 'who is going to let me?' The question is 'who is going to stop me?' [coming soon]
Leeftijd : 3 years old
Partner : I'll tell you about my demons while you tell me about yours. Maybe they'll get along well enough to fall in love and leave us alone.
Profiel bekijken

Re: Three Minutes To Midnight

op ma aug 28, 2017 9:44 pm
Natuurlijk ging zijn broer stom zitten grijnzen toen zijn eigen van zijn smoel afdroop. Darayvian draaide zijn oren zijwaarts in irritatie, bijtend op zijn eigen kiezen om de opmerking die op het puntje van zijn tong lag binnen te houden. "You can't imagine the fun we've had on our little journey," zei Aedion. De grijns was voor een momentje niet meer te vinden op zijn gelaat, maar keerde al snel weer terug. Darayvian rolde met zijn gif gele ogen. Oh hij kon het zich heel goed voorstellen wat de irritante genie allemaal kon hebben uitgevreten tijdens die lange reis naar Serigala. Werkelijk niets dat zijn broer hem vertelde zou hem nog verbazen, want hij kende de streken van Neo maar al te goed. Ook hij had het zo nu en dan ondervonden in het verleden, toen de Druids nog machtig waren en ze niet gedwongen werden op te splitsen in kleinere groepen; de goede oude tijd die hij miste—minus Neo's losbandige gedrag. "I feel so sorry for you, dear brother of mine."  Hij had echt medelijden met de bruine reu. Al die kilometers met een irritante zak naast je lopen, het moest vreselijk zijn. Zo jammer dat hij in werkelijkheid helemaal geen medelijden ervoer.
"Huhn. Just because that so-called agility of yours is negligible, doesn't mean I am willing to spend time on trapping your hairy backsides, brother," kaatste Neo terug. Alleen al de toon waarop de wolf sprak schoot bij Darayvian in het verkeerde keelgat. Driemaal raden wie hij op de frontlinie gooien wanneer er een oorlog uitbrak, als diegene zo doorging. "So, what do you think of the neighbourhood?" veranderde hij van onderwerp met alle kalmte die hij bij elkaar kon rapen, voor de druk achter zijn ogen zich ontwikkelde tot een volwaardige hoofdpijn. Dat was wel het laatste waar hij nu mee wilde dealen. Er waren plannen te smeden en daar was zijn volle aandacht en concentratie voor nodig wilde hij zoveel mogelijk fouten voorkomen.

_________________

The road to HELL is paved with good intentions



Darayvian, Polaris, Loki
avatar
Berichten : 110
Pawprints (₱) : 25
Roedel : Druid Peak Pack
Leeftijd : 3 years
Partner : I will send a fully armed battalion to remind you of my love~
Profiel bekijken

Re: Three Minutes To Midnight

op di aug 29, 2017 2:24 pm


Dar toonde, zoals altijd eigenlijk, vrij weinig medelijden met zijn situatie. 'I feel so sorry for you, dear brother of mine.' Zie, het sarcasme spatte er vanaf. Gelukkig hield Aedion wel van dit geheen-en-weer.
'Your compassion is highly appreciated,' grijnsde hij. Neo snoof beledigd na zijn opmerking, alsof hij hem had moeten bedanken voor de stunt die hij had uitgehaald in plaats van hem in woede aan te vliegen. 'Huhn. Just because that so-called agility of yours is negligible, doesn't mean I am willing to spend time on trapping your hairy backsides, brother.' De grote wolf wilde net iets snibbigs terugzeggen, maar zijn broeder was hem voor.
'So what do you think of the neighbourhood?' Verstandig was het zeker om van onderwerp te veranderen. Right. Ze moesten eens even ter zake komen.
'Rather lovely, from what I've seen.' Voorlopig had hij zijn aandacht vooral gevestigd op Neo, en om uit zijn valstrikken te blijven. Maar de bergen waar ze doorheen waren getrokken om dit te bereiken, stonden hem wel aan. Tevens de tundravlakte die hij had gezien. Alweer die grijns terwijl hij zijn kop schuindraaide. 'What are you up to, brother?'

_________________
avatar
Berichten : 19
Pawprints (₱) : 19
Roedel : A wise Wolf relies on the power of an ignorant pack
Leeftijd : 3 years
Partner : To spread my glorious genes, yes. I'm not thinking about something real between us, dear broodmother.
Profiel bekijken

Re: Three Minutes To Midnight

op di aug 29, 2017 2:46 pm
Halfbroer Darayvian veranderde het onderwerp, waarschijnlijk om een ruzie te voorkomen. Pff. Welke ruzie? Als er een conflict zou ontstaan, zou het vast en zeker door zijn opvliegende broeder worden veroorzaakt. Aedion en zijn lompe gedrag ook altijd..'So, what do you think of the neighbourhood?' Dus blijkbaar was zijn halfbroer al op onderzoek uit geweest. 'Rather lovely, from what I've seen. What are you up to, brother?' Ah, zelfs zijn leeghoofdige bloedverwant had duidelijk door dat Darayvian met iets ambitieus zou komen. Wat dit inhield maakte Neo vrij weinig uit. Op roofpartijen gaan? Het deed hem niks. Een roedel starten? Voor zijn eigen veiligheid zou hij wel in de buurt blijven. Een roedel uitroeien? Nou, dan kon zijn broeder genieten van Neo's kostbare aandacht. Des te minder idioten er rondliepen op deze planeet, des te beter.

_________________
. De Garnaal: Al een Garnaaltastische RPG'er sinds 2014 .

avatar
Moderator
Berichten : 1462
Pawprints (₱) : 189
Roedel : The question is not 'who is going to let me?' The question is 'who is going to stop me?' [coming soon]
Leeftijd : 3 years old
Partner : I'll tell you about my demons while you tell me about yours. Maybe they'll get along well enough to fall in love and leave us alone.
Profiel bekijken

Re: Three Minutes To Midnight

op zo sep 03, 2017 4:37 pm
Darayvian liet zijn blik over zijn twee broers glijden, voor ze uiteindelijk op Aedion bleven hangen. "Rather lovely, from what I've seen," concludeerde hij en de grote zwarte wolf knikte eens instemmend. Hij wist dat ze alleen nog het noordelijke gedeelte van Serigala hadden gezien, en hoewel het een mooi gebied was met her en der wat vergelijkingen met hun thuisgebied, was het nog niets vergeleken met de vallei. De taiga was voor nu in ieder geval een mooi gebied om te starten met zijn plannen—weinig wolven zouden doorhebben dat er een nieuwe macht steeds sterker werd recht onder hun neuzen, tot het veel te laat was.
"What are you up to, brother?" De grijns die van zijn gezicht was verdwenen, kroop er weer op bij de vraag—mede dankzij het feit dat Neo zijn mond wijselijk hield. "I wish to restore the Druids to their former might," zei hij zonder om de feiten heen te draaien en rees tot zijn volle hoogte, de grijns op zijn gezicht veranderd in een doodserieuze expressie. Nadat de roedel werd gedwongen op te splitsen was het leven gewoon niet meer hetzelfde. Toen ze nog allemaal bij elkaar waren, waren ze machtig en andere roedels durfde niet tegen hen in te gaan. Ze hadden land en prooi in overvloed—ze hoefden zich nooit zorgen te maken over hun overlevingskansen en konden het aardig rustig aan doen—tenminste, tot alles in het honderd begon te lopen. Dat zat hem nog altijd niet lekker. Darayvian miste die tijd en wilde terug waar hij trots op was geweest. Hij weigerde de Druids langzaam te laten wegkwijnen tot ze bibberend in een hoekje zaten te wachten op het einde. Serigala was het perfecte gebied om deze droom werkelijkheid te laten worden. "Of course, I can use some help." Een voor een keek hij zijn broers aan, gele ogen doordringend alsof hij hun antwoorden met alleen een blik probeerde los te wrikken.

_________________

The road to HELL is paved with good intentions



Darayvian, Polaris, Loki
avatar
Berichten : 110
Pawprints (₱) : 25
Roedel : Druid Peak Pack
Leeftijd : 3 years
Partner : I will send a fully armed battalion to remind you of my love~
Profiel bekijken

Re: Three Minutes To Midnight

op zo sep 03, 2017 10:02 pm


Aedion merkte op hoe zijn broeder ook weer begon te grijnzen. Hij rees op tot zijn volledige lengte, voordat zijn gezichtsuitdrukking veranderde naar dodelijk serieus. Aedion's eigen grijns groeide des te meer. Dit beloofde groots te worden. 'I wish to restore the Druids to their former might.' Bam. De woorden sloegen in als een bom. De bruine wolf hield onbewust zijn adem in terwijl hij het nieuws probeerde te bevatten. Darayvian had de ambitie om de grootste roedel aller tijden te laten herleven? 'Of course, I can use some help.' De gouden ogen van zijn broer waren indringend, de ernst en de wens om dit plan ten uitvoer te brengen straalden er vanaf.
Aedion richtte zich ook op, zijn staart zelfverzekerd geheven. 'It would be an honour to stand by your side,' sprak hij oprecht. Dit was beter dan hij had verwacht. De oude roedel was groots geweest, zo groots. Het zou een eer zijn om er weer deel uit van te maken. De reu had plots weer een doel voor ogen. Hij zou zijn broeder steunen waar hij kon, en vechten voor hun idealen. Plotseling was hij nog dankbaarder voor het feit dat hij zijn thuisland had verlaten om hem te gaan zoeken. Vanaf jonge leeftijd had hij de ambitie en de leiderskwaliteiten al gezien in zijn halfbroer, besefte hij nu pas. Dat was de reden dat hij hem altijd had gevolgd. En dat was ook wat hij nu van plan was te doen. Darayvian kon op hem rekenen, Aedion zou tot het bittere einde met hem strijden.

_________________
avatar
Berichten : 19
Pawprints (₱) : 19
Roedel : A wise Wolf relies on the power of an ignorant pack
Leeftijd : 3 years
Partner : To spread my glorious genes, yes. I'm not thinking about something real between us, dear broodmother.
Profiel bekijken

Re: Three Minutes To Midnight

op ma sep 04, 2017 9:02 pm

Terwijl zijn broeders hoogstwaarschijnlijk over iets onbenulligs spraken, speurde Neo de hemel af. Ah, een fascinerende wolvenformatie, zo te zien! De lieflijke cirrocumulus zorgde voor een aangename aanblik. Aangenamer dat zijn uitzicht op de twee opgepompte spierballen die uitgebreid stonden te brallen over.. wacht, hoorde hij daar nou 'Druids'? Neo snoof even een gepikeerd en ving nog net een paar woordjes op, voordat broeder Darayvian aan zijn volgende uitspraak begon.'Of course, I can use some help.' Dat was een hele snuggere conclusie die hij daar trok. Een Wolf alleen was niet in staat een roedel op te zetten.'It would be an honour to stand by your side,' reageerde Aedion plechtig. Oh god, daar kreeg je alle plechtige onzin weer. Alle regeltjes en alle eerbetoontjes. Natuurlijk, Wolven zoals zijn biologische broer konden levens redden en je ontroeren met hun heldendaden, maar de wetenschappers onder hen wisten hoe de wereld écht in elkaar zat*. Neo wist als kundige op het gebied van vele wetenschappen én het leven zelf maar al te goed dat als puntje bij paaltje kwam, men een stuk minder plechtig deed. Oh wacht. Volgensmij wachtte Darayvian op zíjn antwoord. 'Hmpf. I suppose you deserve some of my help, don't you?' snoof Neo arrogant. Hij haalde zijn schouders op, keek even naar de lucht en vervolgde: 'We have to spread our glorious genes, after all.' Het was niet zijn nummer-1 prioriteit om zich voort te planten. Hij wist dat het maken van puppies lachverwekkend veel tijd kostte, en als zijn kroost nou eenmaal ter wereld kwam, zou hij het te druk hebben met ze te onderwijzen. Er zou geen plaats en tijd meer zijn voor echte, fascinerende experimenten!

[*: Deze zin is gebaseerd op de uitspraak van een van mijn docenten whaha]

_________________
. De Garnaal: Al een Garnaaltastische RPG'er sinds 2014 .

avatar
Moderator
Berichten : 1462
Pawprints (₱) : 189
Roedel : The question is not 'who is going to let me?' The question is 'who is going to stop me?' [coming soon]
Leeftijd : 3 years old
Partner : I'll tell you about my demons while you tell me about yours. Maybe they'll get along well enough to fall in love and leave us alone.
Profiel bekijken

Re: Three Minutes To Midnight

op zo sep 17, 2017 1:47 am
Op de hulp van Aedion kon hij zeker rekenen en een antwoord van zijn broer was eigenlijk niet echt nodig, maar het was fijn dat kleine beetje onzekerheid te elimineren, mocht de wolf toch zijn veranderd het afgelopen jaar. Hij kon altijd rekenen op hem, al sinds ze pups waren die de wereld om hun heen nog maar net ontdekte. Hij was een van de weinige siblings die hij had die met zijn afstandelijke gedrag leek te kunnen dealen of zich er in ieder geval niet al te erg aan stoorde. Datzelfde kon hij wel zeggen van Neo, alleen had hij er een andere reden voor. Die grijns trok weer aan een van mondhoeken toen het antwoord van Aedion uiteindelijk klonk, hoewel de serieuze expressie nog altijd bleef staan. Darayvian zijn gele ogen dwaalde van de bruine wolf af naar zijn kleinere zwarte broer, een wenkbrauw opgetrokken in afwachting van diens antwoord. Natuurlijk sprak zijn hele houding al zijn gedachten en de woorden die uiteindelijk over zijn lippen rolde: "Hmpf. I suppose you deserve some of my help, don't you? We have to spread our glorious genes, after all." Wat was hij toch dolgelukkig dat hij hulp kon verwachten van die arrogante zak botten.
"I'm not sure I want your glorious genes to spread," zei hij met zijn monotone stem. Hij zei het misschien niet hardop, maar desondanks was Darayvian toch blij met de hulp van de reu. Dat brein zou nog wel van pas gaan komen. Hij moest echter wel iets gaan verzinnen om Neo zo nu en dan op afstand te houden zodat hij wat rust kon krijgen. Dat gold overigens ook voor Iona. Zij kon net zo plakkerig zijn als hij niet oppaste. De wolf zuchtte langzaam. Saai zou de toekomst zeker niet zijn—om meer redenen dan een.

_________________

The road to HELL is paved with good intentions



Darayvian, Polaris, Loki
avatar
Berichten : 110
Pawprints (₱) : 25
Roedel : Druid Peak Pack
Leeftijd : 3 years
Partner : I will send a fully armed battalion to remind you of my love~
Profiel bekijken

Re: Three Minutes To Midnight

op za sep 23, 2017 9:07 pm

Er leek dankbaarheid in de ogen van Darayvian te glimmen. Natuurlijk verdween die uitdrukking zo gauw als Neo zijn bek opentrok. 'Hmpf. I suppose you deserve some of my help, don't you? We have to spread our glorious genes, after all.' Aedion kreeg het voor elkaar om niet met zijn ogen te rollen bij die uitspraak. Way to ruin a moment, brother. Dar was ook niet echt te spreken van de attitude van z'n broer.
'I'm not sure I want your glorious genes to spread,' zei hij nukkig. Aedion rolde met zijn schouders, schoof de irritatie van hem af. Zijn gebruikelijke grijns verscheen weer rond zijn snuit.
'We can discuss the ladies later,' grijnsde hij breed. 'I'm more interested in the battle strategies and other tactics, to be honest.' Meer zijn vakgebied, al vond hij wolvinnen ook zeer interessant. Maar zijn genen verspreiden... die dingen zouden wel komen als de Druids weer een fatsoenlijk grondgebied bezaten, hier in Serigala.

_________________
avatar
Berichten : 19
Pawprints (₱) : 19
Roedel : A wise Wolf relies on the power of an ignorant pack
Leeftijd : 3 years
Partner : To spread my glorious genes, yes. I'm not thinking about something real between us, dear broodmother.
Profiel bekijken

Re: Three Minutes To Midnight

op zo sep 24, 2017 9:16 am
Zijn halfbroer begon weer eens wat te brommen. 'I'm not sure I want your glorious genes to spread.' En hoe dat niet? Ze hadden meer intelligente Wolven nodig in dit land, dat was zeker. 'We can discuss the ladies later,' onderbrak Aedion. Oh. Ja. Natuurlijk. Hij had het woord 'ladies' nooit in de mond genomen. Als hij het had over het verspreiden van zijn almachtige genen, had hij het over het verwekken van de jonkies bij een Wolvin die ook wel redelijke genen had - waarschijnlijk kwamen deze types weinig voor, maar toch - en niet over een relatie. Allemachtig, wat zou hij aanmoeten met een vrouw? Ze zou alleen maar in de weg staan tijdens zijn experimenten! En dan nog de romantiek... smerig was het! 'I'm more interested in the battle strategies and other tactics, to be honest.' Neo snoof even en keek naar het zacht kolkende water in de kreek. Vers smeltwater. Hij zou liever de gletsjer waar het vandaan kwam willen inspecteren. Hmpf. Goed, eerst deze conversatie beëindigen. 'Agreed. We should investigate our potential enemies. I doubt this land consists of rogues only.' Andere roedels konden beter gaan migreren als ze hun miezerige leden in leven wilde houden. De Druids kwamen eraan!

_________________
. De Garnaal: Al een Garnaaltastische RPG'er sinds 2014 .

avatar
Moderator
Berichten : 1462
Pawprints (₱) : 189
Roedel : The question is not 'who is going to let me?' The question is 'who is going to stop me?' [coming soon]
Leeftijd : 3 years old
Partner : I'll tell you about my demons while you tell me about yours. Maybe they'll get along well enough to fall in love and leave us alone.
Profiel bekijken

Re: Three Minutes To Midnight

op ma sep 25, 2017 3:06 pm
Darayvian twijfelde er niet aan dat Neo de bal terug kon kaatsen als het over opmerkingen plaatsen ging—de reu wist zijn mondje te roeren en ergens het laatste woord in te krijgen als hij dat wenste—maar Aedion onderbrak de strijd nog voor deze kon beginnen: "We can discuss the ladies later. I'm more interested in the battle strategies and other tactics, to be honest." De grote reu hief zijn neus kribbig ietwat hoger in de lucht, terwijl hij de handeling maskeerde door weer te gaan zitten op de grond en een keertje met zijn staart op de grond te tikken. Ook Neo leek de strijdpijl onwillig te begraven—voor nu—en stemde in met hun broer. "We don't have to worry about the Shadows for now," reageerde Darayvian op de opmerkingen van zijn kleinere halfbroer. "They recently lost their only leader and are now in a state of chaos." Een scheve grijns trok aan een mondhoek bij dat feit. De teef was niet bezweken aan ziekte of door een ongeluk, maar vermoord. Voor zover hij wist was de roedel in Dalrey Forest ook niet zo georganiseerd als andere roedels die hij kende dus zou het hem verbazen als ze niet uit elkaar vielen. Zelfs in het geval dat ze zich wisten te herstellen, verwachtte hij dat het tijd zou gaan kosten—genoeg tijd om onopgemerkt een macht op te bouwen in Sirima en ze vooralsnog van de troon te smijten.
Het vermaak droop weer van zijn gelaat bij de gedachten aan de andere roedel in het gebied en een frons nam de plek op zijn gezicht in. "It's Okami that could prove to be an obstacle." Zoveel tijd had de wolf nog niet gestoken in het uitzoeken hoe die roedel in elkaar stak. Het enige dat hij wist was dat hun leidster een behoorlijke krachtpatser was en de roedel graag rondtrok door het gebied. Darayvian liet zijn gele ogen bedenkelijk op Neo vallen. Misschien moest hij die attack dog maar eens op de nomade roedel afsturen.

_________________

The road to HELL is paved with good intentions



Darayvian, Polaris, Loki
avatar
Berichten : 110
Pawprints (₱) : 25
Roedel : Druid Peak Pack
Leeftijd : 3 years
Partner : I will send a fully armed battalion to remind you of my love~
Profiel bekijken

Re: Three Minutes To Midnight

op do sep 28, 2017 5:16 pm


Zijn afleidingstruc werkte. Beide partijen haalden even hun neus op, maar al gauw veranderde het onderwerp. Darayvian legde uit hoe de stand van zaken was op het moment. 'We don't have to worry about the Shadows for now.' The Shadows? Aedion kon het niet laten om een wenkbrauw op te trekken bij die naam. Heel origineel. 'They recently lost their leader and are now in a state of chaos.' Er kroop een grijnsje over het gezicht van zijn broer. Kijk, dat waren de tactieken. Take out the leader and the entire pack will collapse. En als ze niet ineen zouden storten, wilde hij daar graag een handje bij helpen. 'It's Õkami that could prove to be an obstacle.' De bruine wolf sloeg de naam op in zijn geheugen. Hij had hem nog niet eerder vernomen, maar zo lang was hij ook nog niet in Serigala.
'Do you know anything about their pack structure? Any potential weaknesses?' Zijn strijdersbrein was al aan het malen over eventuele aanvallen. Of ze pakten het een stuk simpeler aan en zouden de Alpha afmaken en de rest van de roedel twee keuze's geven: oprotten of aansluiten bij de Druids. Ze moesten ergens hun leven vandaan halen, right?

_________________
avatar
Berichten : 19
Pawprints (₱) : 19
Roedel : A wise Wolf relies on the power of an ignorant pack
Leeftijd : 3 years
Partner : To spread my glorious genes, yes. I'm not thinking about something real between us, dear broodmother.
Profiel bekijken

Re: Three Minutes To Midnight

op ma okt 02, 2017 7:55 am
'We don't have to worry about the Shadows for now. They recently lost their only leader and are now in a state of chaos.' Dat was altijd goed om te horen. 'It's Okami that could prove to be an obstacle.' Neo knikte, zijn gezicht bedenkelijk gefronst. Hij had eigenlijk geen idee wie The Shadows en de Okami waren, al zou hij er beter vanaf zijn als hij dat wel wist. Het enige wat hij kon gokken over de creaturen in de roedels was dat ze bij Okami waarschijnlijk wat origineler waren met namen... 'Do you know anything about their pack structure? Any potential weaknesses?' sprak Aedion. Ah, zijn broeder was een Wolf van actie. Goed. Zoiets kon een krachtige roedel goed gebruiken. Naast de almachtige, werkende brein die ervoor zorgde dat een roedel überhaupt kon bestaan en kon blijven bestaan, was een motiverend vuurtje wel belangrijk. Oh ja, en een Alfa natuurlijk. Die kon zo nu en dan ook wel handig zijn, waarschijnlijk. 'Well, I suppose you could find out?' grauwde Neo een beetje gepikeerd. Iemand moest het doen, en die iemand zou hij niet willen zijn. Hij wilde het liefst contact met idioten vermijden, zodat zijn humeur niet belemmerd zou worden.

_________________
. De Garnaal: Al een Garnaaltastische RPG'er sinds 2014 .

Gesponsorde inhoud

Re: Three Minutes To Midnight

Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum