WELKOM
Serigala is een Nederlandstalige wolven RPG. Maak je eigen karakter aan, bepaal zijn uiterlijk en verken het eindeloze gebied van Serigala. Ontwikkel jezelf met behulp van de punten die je kunt verzamelen en ontwikkel op die manier je karakter verder. Ontmoet nieuwe spelers in de Off-Game zone en maak nieuwe vrienden! Alles ligt in jouw handen.
WOLF OF THE MONTH
TEAM
ACCOUNT SWITCH




SEIZOEN
15ºC - 28ºC
Z O M E R
Het is eindelijk zomer in Serigala. De kudde's trekken weer aan, overal groeit gras en bloemen en het land ziet er weer prachtig uit. Tot nu toe heeft de warmte voor weinig problemen gezorgd en brengt het alleen maar lekkere dagen, maar misschien komt daar binnenkort wel verandering in?
CREDITS
Serigala staat onder leiding van het team en wordt ondersteund met Actieforum. De banner is gemaakt door Kadar. Alle code's (uitzonderingen daargelaten) behoren toe tot Kadar en mogen niet zonder toestemming gekopieerd worden. Alle teksten, afbeeldingen en karakters behoren toe aan hun rechtmatige eigenaars.

Serigala is geregistreerd bij: RpgSites.nl

Deel
Vorige onderwerpGo downVolgende onderwerp
avatar
Berichten : 132
Pawprints (₱) : 40
Roedel : ||
Leeftijd : || Almost 2 years
Partner : || Distance isn't an issue, because in the end, I have you. ~
Profiel bekijken

So baby pull me closer in the bathtub with a toaster

op vr jul 21, 2017 1:13 pm
In een lichtjes opgewekte pas liep de witte wolvin naast haar reisgezel terwijl ze het al openbloeiende landschap met volle aandacht bewonderde. Er kwamen weer grassprieten tevoorschijn nu ze richting de vallei wandelden, hier en daar zag Valintia een bloem openklappen en wat verderop hoorde ze het typische gebrul van een mannetjeshert. Het landschap begon eindelijk te ontdooien en de prooi trok eindelijk weer aan. Geen honger meer, dus, als haar jachtkunsten haar teminste niet in de steek lieten. Uit haar ooghoeken bestudeerde ze zo onopvallend mogelijk Polaris, haar nieuwe gezelschap, en ze moest toegeven dat reizen met hem een stuk aangenamer was dan een verwacht had. Hij wist altijd wel een of ander interessant verhaal naar boven te halen, had een enorme kennis over sterrenkunde en natuurlijk kon er nog wel eens een grapje van af. Er waren slechts zeldzaam momenten dat er een stilte hing, zoals nu. Bovendien was het leuker dan alleen rondtrekken - zeker met zo'n intelligente, bijzondere wolf als Pol. Hij mocht er natuurlijk ook zijn qua lichaamsbouw; hij had een mooie bruin-witte vacht, stevige spieren, een lichtjes atletische bouw...

Haar aandacht werd plotseling verlegd door een glimp van blauw tussen de bomen door. Het was niet het gewone soort blauw van de lucht, meer feller, onnatuurlijker. Zoals elke teef werd haar vrouwelijke nieuwsgierigheid geprikkeld en wenkte ze Pol met haar staart, met volle interesse lonkend naar het vreemde blauw. "Woah, Pol, you have to see that!" Ze ging er in een klein huppelpasje vandoor, maar ze hoefde niet lang te rennen voordat ze arriveerde. Er verscheen een uitgestrekt helderblauw meer  voor haar uit, prachtig, omringd door prachtige bomen die er anders uitagen dan de meeste bomen in de Taiga. Bijna onmiddellijk aangetrokken tot het mooie water, liet ze haar poot in het water zakken en merkte tot haar verbazing dat het warm aanvoelde. Pol moést dit zien! "You might think I'm crazy, but this water is just freaking warm! It feels like it's heatened up or something!" Bijna meteen voelde ze de neiging om zich dieper in het water te laten zakken. Haar pels voelde stoffig en ongemakkelijk aan na haar val, dus een bad kon ze wel gebruiken.

||Polaris, later mag Ardyn invallen! :3
avatar
Berichten : 183
Pawprints (₱) : 62
Roedel : They're all gone now
Leeftijd : 8 Solstices
Partner : To the ends of the earth would you follow me? There's a world that was meant for our eyes to see. If you won't I must say my goodbyes to thee.
Profiel bekijken

Re: So baby pull me closer in the bathtub with a toaster

op za jul 22, 2017 11:19 pm


Met elke boom die ze passeerde, probeerde Polaris iets te vinden om zijn hyperactieve brein mee bezig te houden. Soms betekende het dat hij aan één stuk door bleef ratelen tegen zijn reisgenoot, Valintia, waarmee hij sinds hun wederzien langzaam zijn weg maakte richting de vallei. Op andere momenten—waaronder dit moment—betekende het dat hij zwijgzaam de omgeving bestudeerde en zo nu en dan van zijn pad afdwaalde om iets van dichterbij te bekijken. Valintia had onderhand wel door dat ze gewoon rechtdoor kon blijven lopen en hij vanzelf wel weer als een vrolijke puppy achter haar aan huppelde. De bruine wolf liet zijn bleek groene ogen ietwat omhoog dwalen naar de strak blauwe lucht en de boomtoppen waar stralen oranje zonlicht tussendoor kropen. Het zou een mooie zomerse dag worden vandaag, hoewel wat aan de koele kan gezien hun locatie in het Hoge Noorden, met mogelijk later in de avond een buitje. Hij keerde zijn blik naar zijn metgezel om dit nieuws met haar te delen, maar zij had haar aandacht heel ergens anders op gericht. "Woah, Pol, you have to see that!" riep ze uit en met een sprongetje in haar pas verdween ze tussen de dunne sparren. Met een nieuwsgierige glinstering in zijn ogen rende hij haar achterna om haar aan te treffen bij de oever van een ontzettend helder meer midden tussen de bomen. Het water had een blauw-groene tint daar waar het dieper werd, maar bij de waterkant leek het haast alsof er helemaal geen water was—zo helder was het. Een lichte nevel hing boven het oppervlak, waardoor hij vermoedde dat het water ietwat warmer was dan de lucht die er boven hing. Valintia bevestigde die vermoedens voor hem toen ze haar voet in het water stak en enthousiast riep; "You might think I'm crazy, but this water is just freaking warm! It feels like it's heatened up or something!" Hij bestudeerde het meer van een afstand, zoekend naar iets dat aan kon geven dat de diepere delen van het water te heet waren om er veilig in te badderen, maar hij vond er geen. Een manische grijns baande zich een weg op zijn gelaat. Pool party! Polaris sprong vooruit en rende op het meer af om erin te springen, staart wild zwaaiend achter hem, terwijl hij luidkeels "Geronimo!" riep en de 'o' net zo lang op zijn lippen liet liggen tot zijn lichaam het water raakte en zijn hoofd onder het oppervlak verdween. Het vloog alle kanten op—zonder twijfel ook richting de witte wolvin—en hij trapte de bodem onder zijn poten weg om weer een hap adem te kunnen nemen. De wolf schudde zijn kop en sloeg een keer met een poot in het water dat een verrassend aangename temperatuur had. Een warme lach ontsnapte zijn kaken. "Must be warmed by something deep down in the earth..," grinnikte hij zachtjes in zichzelf, voor hij opkeek naar zijn metgezel, "Oi! What are you standing around there for? Get in!" Speels sloeg de reu met zijn poten één voor één op het oppervlak zodat het water opvloog en hij er als een kleine pup naar kon happen.


Laatst aangepast door Polaris op ma aug 21, 2017 9:18 pm; in totaal 1 keer bewerkt

_________________

"We are all connected; to each other, biologically. To the Earth, chemically.
To the universe, atomically."


Theme

Polaris, Loki, Darayvian, Siegmund, Caerwyn | Sucic, Aedan, Fenris
avatar
Berichten : 132
Pawprints (₱) : 40
Roedel : ||
Leeftijd : || Almost 2 years
Partner : || Distance isn't an issue, because in the end, I have you. ~
Profiel bekijken

Re: So baby pull me closer in the bathtub with a toaster

op zo jul 23, 2017 12:01 pm
Integenstelling tot zij, die braafjes het water bestudeerde van op de oever, liet Polaris het daar niet bij en stormde als een sneltrein op het meer af, waarna hij met een vreugdeskreet en een gigantische plons in het water belandde. Ze schudde eens met haar kop om de druppels van haar vacht te laten glijden en keek toe hoe Pol vrolijk door het meer plonsde. Een lach verliet zowel zijn als haar lippen. ""Must be warmed by something deep down in the Earth," kon ze nog net verstaan uit zijn nadenkend gegrinnik, maar op het moment dat ze dacht dat ze zijn aandacht opnieuw was verloren aan zijn filosofische brein, keek hij op met zijn lichtgroene ogen en sloeg uitnodigend lachend met zijn poot op het wateroppervlak. "Oi! What are you standing around there for? Get in!" Ze lachte even, maar toen ze in het water wilde springen leek het plots een stuk beangstigender dan ze verwacht had. De laatste keer dat ze had gezwommen was nog bij haar ouders geweest, dus dat was inmiddels al een tijdje geleden. Een beetje onzeker ijsbeerde ze even bij de branding, voordat ze zich uiteindelijk schrap zette en voorbereidde om met een flinke sprong in het warme meer te duiken. Op het moment dat ze echter wilde springen, merkte ze dat ze haar gewicht iets te veel naar voren bracht, verloor ze haar evenwicht en tuimelde naar voren op haar rug, waardoor ze met een vrij komische koprol in het water belandde. Haar hele lichaam werd omsloten door een zalige warmte voordat ze met haar poten trappelde en weer naar adem kon snakken.

Hoestend en proestend kwam Val naar boven, proberend om het vocht in haar luchtpijp, ogen en oren te verdrijven. Gelukkig was het water hier niet zo diep en kon ze prima staan, anders was ze gegarandeerd in paniek geschoten. Haar pels was ondertussen zeiknat van top tot teen, en ze was enorm dankbaar dat het water lekker warm was, anders had ze hier al staan bibberen met de vrij frisse temperaturen en de wind. Toen haar zicht zich eindelijk scherp stelde, stelde ze vast dat ze zich eigenlijk niet zo ver van Pol bevond als ze dacht. Oeps. Waarschijnlijk had ze een klein inschattingsfoutje gemaakt.
avatar
Berichten : 183
Pawprints (₱) : 62
Roedel : They're all gone now
Leeftijd : 8 Solstices
Partner : To the ends of the earth would you follow me? There's a world that was meant for our eyes to see. If you won't I must say my goodbyes to thee.
Profiel bekijken

Re: So baby pull me closer in the bathtub with a toaster

op zo jul 23, 2017 12:56 pm
De wolf liet het beetje water dat hij het weten vangen tussen zijn tanden door van zijn kin druipen. Nogmaals legde hij zijn oren in de nek en hielt hij zijn adem in, en dompelde hij zijn gezicht onder voor een paar tellen. Het heerlijk warme water golfde door zijn vacht en streelde zijn huid. Nu pas realiseerde hij zich hoe koud hij het de hele reis eigenlijk had gehad. De temperaturen waren niet zo schrikbarend laag dat zijn oren en staat van zijn lichaam vroren, maar zonder zijn dikke wintervacht om hem warm te houden, was het toch wat aan de frisse kant. Hij schudde de druppels water uit zijn ogen en keerde zijn aandacht terug naar Valintia. Ze stond al verder in het water, maar leek niet dezelfde hoeveel enthousiasme te hebben als hij—niet de eerste keer dat dit hem overkwam, en als ze eerder niet zo vrolijk was geweest, had hij er niets achter gezocht. Op het moment vroeg hij zich af waar dat enthousiasme van haar heen was gegaan, en waadde rustig dichterbij door het warme water. Net op dat moment leek de wolvin haar besluit gemaakt te hebben. Hij vermoedde dat haar plan was een sprong te maken, maar het ging grandioos mis—in plaats van een mooie sprong, maakte ze een onhandige koprol en eindigde met alle vier de poten spartelend in de lucht. Polaris wendde zijn hoofd met een glimlach af zodat zijn ogen niet vol kwamen te zitten met al dat opvliegende water, en keek pas weer terug toen Valintia haar poten weer terug had waar ze hoorde—op de bodem van het meer. Ze hoestte en proestte, en buiten een lichte paniek dat hij in haar ogen detecteerde, was ze in orde. "I think you need to work on your landing," plaagde hij met een serieuze toon in zijn stem. De glimlach die kort daarna rond zijn lippen verscheen verpestte het effect helemaal. Ondeugend sloeg hij eens met zijn poot in het water vlak voor de witte wolvin waardoor het alle kanten op spatte. Binnen no time had hij zich omgekeerd en probeerde hij zo snel mogelijk richting het diepe te rennen met kleine sprongetjes. Door het water dat zijn bewegingen een stuk moeilijker maakte, zag het er ontzettend klunzig uit, maar dat weerhield hem er niet van toch nog een "Catch me if you can!" over zijn schouder te roepen.  

_________________

"We are all connected; to each other, biologically. To the Earth, chemically.
To the universe, atomically."


Theme

Polaris, Loki, Darayvian, Siegmund, Caerwyn | Sucic, Aedan, Fenris
avatar
Berichten : 132
Pawprints (₱) : 40
Roedel : ||
Leeftijd : || Almost 2 years
Partner : || Distance isn't an issue, because in the end, I have you. ~
Profiel bekijken

Re: So baby pull me closer in the bathtub with a toaster

op zo jul 23, 2017 1:32 pm
Nadat ze het water uit haar diepgroene ogen had gewreven zag ze wat verderop een eveneens zeiknatte Polaris staan, met een kleine glimlach op z'n lippen waardoor Valinta even onbeholpen grijnsde. Ze waadde door het water dat tot net onder haar borst reikte naar hem toe en genoot ervan hoe de warme stroming langs haar poten streelde, pas nu beseffend hoe lekker aangenaam warm het aanvoelde. "I think you need to work on your landing," sprak de bruinachtige reu quasi-serieus met een pagerig randje aan zijn stem, al brak hij het effect door de glimlach-grijns die daarna op z'n snuit verscheen. Ze kon er niet eens een woord tussen brengen of hij had zich al omgedraaid en rende - extreem klunzig, door de kracht van het water dat het vast extra moeilijk maakte om te rennen - richting het middelpunt van het meer. Soms had Pol van die buien dat hij zich als een welp gedroeg, maar dat vond Val juist schattig aan hem. Reuen bleven altijd jong van geest. "Catch me if you can!" werd er nog over zijn schouder geworpen, en zijn enthousiasme werkte zo aanstekelijk dat de witte wolvin het niet kon laten om even te lachen en hem uiteindelijk achterna te sprinten. "That is just a word!"

Nadat ze hem met een vrolijke kreet achterna was gegaan, merkte ze hoe dieper ze kwam, hoe moeilijker het werd om snel te rennen. Haar spieren begon vermoeid te geraken en haar met water doordrongen vacht was enkel maar een last. Toch nog vastbesloten om haar 'prooi' te pakken te krijgen, lanceerde ze zichzelf met een gigantische sprong op haar slachtoffer en landde nu - veel beter dan haar vorige poging - perfect op de rug van haar rennende metgezel. Ze merkte dat ze even kopje onder ging voordat ze giechelend en proestend boven water kwam. "What did you say about my landing skills?" plaagde ze hem terwijl ze de grip op zijn rug liet verslappen en grijnzend van hem af gleed.
avatar
Berichten : 89
Pawprints (₱) : 15
Roedel : I am unaffiliated
Leeftijd : 3
Partner : *gasp* I never said that!
Profiel bekijken

Re: So baby pull me closer in the bathtub with a toaster

op do jul 27, 2017 11:02 pm

Zijn ogen schoten op, irritatie vlamde in hem voordat hij kalmeerde. Hij hoorde stemmen vlakbij. Vrolijke stemmen. Luide stemmen. Hij schudde zijn kop terwijl hij opstond. Normaal gesproken maakte geluid hem niet zoveel uit, maar dit was de perfecte plek om te slapen, en slaap had hij nodig.
Zachtjes vloekend liep hij naar de locatie waar de stemmen waarschijnlijk vandaan kwamen. Een warmwaterbron, waar hij straal langs was gelopen. Natuurlijk, het was een mooie locatie voor wat rust, maar hell, hij had er geen tijd voor. Hij had nergens tijd voor. Hij moest en zou doorgaan met het irriteren van de inwonenden van Serigala, want dat was het meest interessant aan deze...primitieve wezens.
Hij viel stiel naarmate hij de bron naderde en bleef in de schaduwen van het bos staan om de situatie in te nemen. Twee wolven, een bruine reu en een witte teef, waren aan het spelen. Ardyn grinnikte zachtjes, geamuseerd door de simpelheid van dergelijke activiteiten. Spelen had hij allang afgeschreven als nutteloos, samen met het concept van vrienden.
De wolvin gleed van de reu af en grijnsde. Ze vroeg de reu wat hij had gezegd over haar 'landing skills', maar Ardyn besloot er niks over te zeggen, en in tegenstelling tot dat stapte hij kalm op het duo af. Hij bleef staan aan de rand, glimlachte en keek hen beiden aan tot hij hopelijk hun aandacht had. "I'm afraid I have to cut this heartwarming moment short."

_________________

"It occured to me that I never formally introduced myself. Izunia. Ardyn Izunia."
Ardyn:

voice:
vanaf 0:37
avatar
Berichten : 183
Pawprints (₱) : 62
Roedel : They're all gone now
Leeftijd : 8 Solstices
Partner : To the ends of the earth would you follow me? There's a world that was meant for our eyes to see. If you won't I must say my goodbyes to thee.
Profiel bekijken

Re: So baby pull me closer in the bathtub with a toaster

op do sep 21, 2017 4:17 pm
Polaris hoorde Valinita lachend achter hem aan springen door het warme water. Hij probeerde zo snel mogelijk bij haar vandaan te komen en het enige wat hem daarvan weerhield was het diepe water dat zijn passen steeds moeilijker maakte. Zijn zwarte neus boven water houden om de frisse dennengeur op te snuiven was ook al een hele opgave door zijn enthousiasme en plezier. De bruine wolf bleef staan toen zijn tenen nog net de bodem wisten te raken, zichzelf compleet in het nauw gedreven bij de afgrond onder het wateroppervlak. Omdraaien zat er al niet meer in, want de witte wolvin maakte goed gebruik van zijn stommiteit om haarzelf bovenop hem te gooien. Het volgende moment hoorde hij het water zijn oren in stromen en voelde hij luchtbubbeltjes uit zijn neusgaten ontsnappen; de wolf ging compleet kopje onder door het extra gewicht op zijn benen. Gelukkig kwam hij weer boven voor hij in ademnoot kwam en wende zich tot een lachende Val die zelf ook van top tot teen doorweekt was. Een grijns wist zich op zijn eigen gezicht te vestigen. "What did you say about my landing skills?" zei ze plagend. "I stand corrected," grinnikte hij terug en schudde het water uit zijn gezicht en de vacht rond zijn nek. Hij stond op het moment een voorstel te doen naar het midden van het meer te zwemmen, toen een nieuwe stem vanaf de kant klonk: "I'm afraid I have to cut this heartwarming moment short." Polaris liet zijn ogen op de nieuwkomer vallen, een slanke reu met een net zo bruine vacht als zijn eigen. Hij keerde terug naar de kant, maar bleef in het ondiepe water voor de vreemdeling staan. "Why? Is someone in trouble?" vroeg hij, zijn houding een stuk serieuzer dan een minuutje geleden. "I hope it's not me," voegde hij er nog mompelend aan toe—meer tegen zichzelf dan tegen de reu. Het zou niet de eerste keer zijn dat hij in de problemen raakte.

_________________

"We are all connected; to each other, biologically. To the Earth, chemically.
To the universe, atomically."


Theme

Polaris, Loki, Darayvian, Siegmund, Caerwyn | Sucic, Aedan, Fenris
avatar
Berichten : 132
Pawprints (₱) : 40
Roedel : ||
Leeftijd : || Almost 2 years
Partner : || Distance isn't an issue, because in the end, I have you. ~
Profiel bekijken

Re: So baby pull me closer in the bathtub with a toaster

op vr sep 22, 2017 5:48 pm
Har kleine lachje werd gebroken door het aangename warme water dat als een comfortabele golf haar hoofd omsloot. Ze kwam hierna opnieuw vrij snel boven met een druipende baard dampend water, waarna Pol meteen in haar ietwat troebele gezichtsveld kwam en zijn dikke vacht rond zijn nek en keel uitschudde, haar nog een tweede bad gevend deze ochtend. Aangezien ze toch al doorweekt was maakte het niet veel uit, al draaide de witte wolvin haar hoofd met een glimlach weg om er voor te zorgen dat er geen druppels in haar ogen kwamen. "I stand corrected," was zijn grinnikende antwoord op haar vorige vraag waardoor Val even terug grinnikte en zich langzaam overeind trok op haar twee witte voorpoten en in een zittende houding bleef zitten. Ze had het gevoel dat haar reisgenoot haar iets wilde vertellen, maar op het moment dat hij zijn bek open leek te willen trekken werd ze ruw opgeschrikt door de onbekende stem die van de rand van het meer afkomstig leek te zijn. Geschrokken spitste ze haar grote oren naar het geluid toe en hees zich zo snel ze kon op haar vier stappers terwijl de woorden langzaam tot haar door drongen. "I'm afraid I have to cut this heart-warming moment short."

Tot haar grote schrik deed Pol niet waar Valintia exact drie seconden eerder aan gedacht had. Als het aan gelegen had, zou ze zich gewoon uit te voeten gemaakt hebben om de confrontatie te vermijden - al was dat niet wat Pol van plan leek te zijn, want hij stapte gewoon recht op de confrontatie àf. Met een schuchtere blik in haar diepgroene ogen sloeg ze gade hoe de bruine reu zijn houding volledig verstarde en ook de toon van zijn stem volledig omsloeg. "Why? Is someone in trouble?" Hij pauzeerde even, een bijna dreigende stilte in de lucht achterlatend. "I hope it's not me," mompelde hij half tegen zichzelf, en de pauze die daar achter viel gaf Valintia even de gelegenheid om de vreemdeling even schuwtjes te bekijken. Hij had een donkere pels, bijna hazel kleurige ogen en een niet echt bijzondere bouw, maar er was iets in zijn ogen dat Val niet volledig vertrouwde. Het gaf haar een onbehaaglijk gevoel, vreemd genoeg - voelde Pol dat ook?
Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum