WELKOM
Serigala is een Nederlandstalige wolven RPG. Maak je eigen karakter aan, bepaal zijn uiterlijk en verken het eindeloze gebied van Serigala. Ontwikkel jezelf met behulp van de punten die je kunt verzamelen en ontwikkel op die manier je karakter verder. Ontmoet nieuwe spelers in de Off-Game zone en maak nieuwe vrienden! Alles ligt in jouw handen.
WOLF OF THE MONTH
TEAM
ACCOUNT SWITCH




SEIZOEN
15ºC - 28ºC
Z O M E R
Het is eindelijk zomer in Serigala. De kudde's trekken weer aan, overal groeit gras en bloemen en het land ziet er weer prachtig uit. Tot nu toe heeft de warmte voor weinig problemen gezorgd en brengt het alleen maar lekkere dagen, maar misschien komt daar binnenkort wel verandering in?
CREDITS
Serigala staat onder leiding van het team en wordt ondersteund met Actieforum. De banner is gemaakt door Kadar. Alle code's (uitzonderingen daargelaten) behoren toe tot Kadar en mogen niet zonder toestemming gekopieerd worden. Alle teksten, afbeeldingen en karakters behoren toe aan hun rechtmatige eigenaars.

Serigala is geregistreerd bij: RpgSites.nl

Deel
Vorige onderwerpGo downVolgende onderwerp
avatar
Berichten : 2030
Pawprints (₱) : 801
Roedel : What will you become? [Ōkami Alpha]
Leeftijd : 6 jeers
Partner : Add some BBQ-sauce & enjoy! [Scarleg II]
Profiel bekijken

. The Calling [Matsuri Lente] .

op zo mei 14, 2017 2:47 pm
Okami had stil gestaan de afgelopen manen. Misschien lag het eraan dat er weinig gebeurde, want tja, het was al manen geleden sinds ze het gezeik van Shadjes aangehoord had. Je kon bijna zeggen dat Ama hun tegenwerking een beetje miste. Wat was het leven nou zonder wat terugslagen of dwarsbomingen, after all? Nu ze haar rijpe leeftijd van 6 jaartjes oud al bereikt had, had Ama ergens het idee dat ze niet de verste meer was. Maakte niet uit, ze was nog steeds een stuk sterker dan de gemiddelde Wolf, maar dit was wel een leeftijd dat ze na moest gaan denken over wat er met Okami moest gaan gebeuren als zij er over een tijdje niet meer zou zijn. Goed, goed, als Kai 7 jaar kon worden zou Ama dat ook moeten kunnen, maar de leeftijd van 8 en hoger zou alleen maar goddelijke luxe zijn. En luxe was iets waar het bleke bakbeest nooit echt recht op had gehad.

Anyway, terug bij het nu. De lente was natuurlijk al begonnen! De pups waren 3 manen oud geworden - damn wat een stuiterballen waren 't af en toe - en zouden dus ingedeeld worden in een Squad. Ama kreeg mee dat Aimey niks liever wilde dan gluren bij de Shadows, Kaïn zijn oma ook maar bemoeizuchtig viswijf vond en dat Ayero liever buiten het kamp zat dan daarbinnen. Het was dus tijd de puppers in actie ze zetten, en ze zo plat te walsen met training dat ze te moe zouden zijn voor stoere uitstapjes en overmoedig gebabbel. En uiteraard kon de rest hun winterrandje er ook wel aftrainen! Met een geeuw krabbelde de grote Albino overeind, en stapte op het rotsige dak van de Roedelgrot. Tijd om de luitjes bijeen te roepen. Met haar snufferd gericht op de opkomende maan gooide Amatariseu haar kop in haar flinke nek, en diep gejank schalde door Raska Hills. De boodschap was wel duidelijk: Get yer arse over here!!


[Roedelleden alleen!]

_________________
. De Garnaal: Al een Garnaaltastische RPG'er sinds 2014 .
Honest Age:
PitaPata Dog tickers
avatar
Berichten : 267
Pawprints (₱) : 106
Roedel : Ōkami
Leeftijd : 6 Months
Profiel bekijken

Re: . The Calling [Matsuri Lente] .

op zo mei 14, 2017 6:59 pm


Het was nog vroeg in de nacht toen er plotseling een luide huil klonk. Meteen was Khyvan één en al aandacht. De afgelopen dagen had ze zich een beetje verveeld, en was ze jaloers op Aimey. Die had hun vader vast al ontmoet. Terwijl zij braaf haar mond hield en bij de roedel bleef.
Misschien begon er nu wat meer avontuur te komen? Oma riep de familie bij elkaar, dus was het vast tijd om iets leuks te gaan doen. En dan nog wel op zo'n spannend tijdstip!
Kwispelend stond Khyvan op uit het gras waarin ze had gelegen en wandelde in de richting vanwaar ze de huil hoorde. Het duurde niet lang voordat ze het grote figuur van Oma zag. 'Oi,' was haar begroeting. Met een brede grijns ging ze zitten, oren gespitst. Was ze de eerste die gearriveerd was?

_________________
.

Syren // Khyvan // Domenico // Hamilton // Sean // Scylla

avatar
Berichten : 1859
Pawprints (₱) : 474
Roedel : Oкαмι
Leeftijd : 4 уєαяѕ, 0 мσηтнѕ
Partner : Lσνє ɗσєѕη'т ɗιѕcяιмιηαтє вєтωєєη тнє ѕιηηєяѕ αηɗ тнє ѕαιηтѕ, ιт тαкєѕ αηɗ ιт тαкєѕ αηɗ ιт тαкєѕ
Profiel bekijken

Re: . The Calling [Matsuri Lente] .

op zo mei 14, 2017 11:15 pm
Vrede sluiten met Kova. De gedachte hing nog steeds in haar kop. Was het mogelijk om de jonge Shadow ooit anders te zien dan een vijand? Het was vreemd om Kova te vertrouwen, maar Emaya vertrouwde erop dat als Aimey ooit de Shadows zou bereiken, dat ze beter zou opgroeien dan haar moeder. Speaking of Aimey, waar was de pup? De wolvin begreep dat de pups een gevoel voor avontuur hadden, Amatariseu was hun oma, maar om zo lang weg te blijven? Normaal gesproken bleven ze niet meer dan een nacht weg. Emaya richtte haar blik op de opkomende maan.
Een luide huil weerklonk, en haar moeder/alfa riep haar roedelleden. Emaya rende met grote passen terug naar huis, waar Khyvan en Ama stonden. Ze nam plaats naast haar dochter en glimlach de begroetend naar haar moeder voordat ze haar kop liet zakken. "Khyvan," mompelde ze in het oor van de pup. "Heb jij Aimey gezien? Ik vraag me af waar ze is." Ze probeerde rustig te klinken maar had een lichte angst in haar stem.
Het duurde niet lang voor ook Dameon arriveerde, en Game kwam kort daarna. Beide bleven ze stil, al keek Dameon even naar Khyvan. Nieuwsgierig. Game glimlachte naar Ama met haar gebruikelijke rustige uitdrukking. Hoe, vroeg Emaya zich af, hoe zie je er vrolijk maar toch zo kalm uit?

_________________
You don’t know my brain the way you know my name,
You don’t know my heart the way you know my face

STUFF:
||THEMES||
https://www.youtube.com/watch?v=MEiVnNNpJLA - Twenty One Pilots - Doubt
https://www.youtube.com/watch?v=PbP-aIe51Ek - Twenty One Pilots - The Judge

||OLD||

By M'non

[size=66]|-[/size][size=66]/[/size]
Ƭнє fєω, тнє ρяσυɗ αηɗ тнє ємøтιøηαƖ

avatar
Berichten : 1337
Pawprints (₱) : 322
Roedel : Ignis Squad ~ Ōkami
Leeftijd : 3 Years
Partner : We can blame it on the stars ♥ Arthur
Profiel bekijken

Re: . The Calling [Matsuri Lente] .

op ma mei 15, 2017 5:18 pm


Voor de verandering was Syren eens niet de eerste die zich meldde bij een bijeenkomst. Het kleine figuurtje van Khyvan, daarnaast die van haar moeder Emaya. De jongwolf Dameon zag ze ook, en Game. De veelkleurige wolvin sloot zich aan bij het groepje en boog lichtelijk haar hoofd naar Ama.
'Goed om jullie weer te zien,' grijnsde ze breed. 'Komt er weer actie?' Schuins keek ze of ze Arthur al zag zitten, haar mate, maar hij was nog niet in de buurt. Het was lang geleden dat ze een momentje samen hadden gehad, vond ze. Misschien moest daar binnenkort maar eens verandering in komen.

_________________

Ōkami
21/8/2016

Syren // Khyvan // Domenico // Hamilton // Sean // Scylla

avatar
Berichten : 2030
Pawprints (₱) : 801
Roedel : What will you become? [Ōkami Alpha]
Leeftijd : 6 jeers
Partner : Add some BBQ-sauce & enjoy! [Scarleg II]
Profiel bekijken

Re: . The Calling [Matsuri Lente] .

op di mei 16, 2017 4:21 pm
Vandaag was Syren eens niet de eerste! In het oranje licht van de ondergaande zon kwam Khyvan aangerend, met een brede grijns op haar smoel. 'Oi!' groette de jonge pup haar Oma. Ah, dat was haar lass. Een betere begroeting had ze niet kunnen verwachten. Even later kwam ook Khy's ma aangewandeld, neutraal zoals ze kon zijn. Ama had geen idee of Emaya door had dat Aimey 'em gepeerd was - al was ze daar zelf ook nog niet zeker van - maar in ieder geval zag ze er niet verstoord uit. Dat mocht zo blijven, vond ze. De arme lass had al genoeg emotionele rollercoasters bereden. Even later kwamen Dameon en Game ook de heuvel opgewandeld. Terwijl ze hun kontjes in het gras plantte, kon Ama Dameon net eventjes nieuwsgierig zien kijken naar Khy. Ah...
Plotseling kwam mevrouw de eerste niet als eerste op het groepje Wolven af.'Goed jullie weer te zien! Komt er weer actie?' Dat was een goeie vraag. Kwam er nog actie? Amatariseu had geen idee wat de Shadjes in hun schild voerde, maar ze wist zeker dat Kai voordat ze stierf nog zeker íets wilde doen om de Albino het leven zuur te maken. Al wist ze bijna 100% zeker dat dat maar een klein plagerijtje was. Aimey vermoorden of Okami uitmoorden (wat niet mogelijk was omdat zij dik in de meerderheid waren) kon in ieder geval niet op het lijstje staan.'Wie weet. De Aqua Squad komt weer in actie; we moeten even uitvogelen of onze zogenaamde rivalen wat in hun schild voeren,' grijnsde Ama schouderophalend. Gewoon wat roddeltjes opvangen over de Shadows. No big deal. Serigala stikte van de sappige feitjes.

Een bruine vlek aan de horizon. Arthur. Shait! Ze was bijna vergeten dat het feestmaal voor die avond niet naar het hol gedragen kon worden! Afgelopen middag hadden ze wapiti van een puma gestolen - of nou ja, ze hadden de kat weggejaagd terwijl hij de genadeslag uitdeelde - maar het beest was veel te zwaar en groot om over de heuvels terug te dragen. Het leek erop dat ze zo het hele feestgezelschap een stukje verder Raska in moest laten verhuizen. Whatever. 'Ah, gegroet!' sprak Artje jolig terwijl de heuvel op sprong. Z'n bek zat nog onder het bloed van de wapiti.

_________________
. De Garnaal: Al een Garnaaltastische RPG'er sinds 2014 .
Honest Age:
PitaPata Dog tickers
avatar
Berichten : 14
Pawprints (₱) : 21
Profiel bekijken

Re: . The Calling [Matsuri Lente] .

op di mei 23, 2017 2:42 pm
Om voor het eerst wakker te worden op een plek wat je je thuis mocht noemen was eigenlijk best vreemd. Zeker als je al zo lang aan het rond zwerven was als hij. Syrax opende loom zijn ogen. Voor het eerst in tijden had hij eens door geslapen. Nou ja... door geslapen? Normaal was hij wel vroeger op gestaan. Zijn plekje was wel goed, maar nu zou hij zich wat comfort kunnen veroorloven door wat mos tussen de bomen uit te halen. Dus was hij daar maar even mee begonnen. Met rappe passen liep de reu af en aan met mos tussen zijn kaken. Mocht een van de andere Okami leden vragen of hij hen ook wat mos brengen wilde zou Sy dat natuurlijk ook doen, maar voor nu werden er geen vragen gesteld. Syrax was net terug bij zijn slaap plek toen het gehuil van Amatariseu weer klonk. Het mos liet de witte reu uit zijn bek vallen en maakte zich snel op weg naar de albino teef. Hm, kennelijk waren de meeste leden hem voor. Maar Syrax liet zich daar niet door af schrikken. Er konden natuurlijk nog andere aan komen buiten hemzelf. Maar Syrax kon nog net de woorden van Amatariseu net op pikken voor hij naast de andere leden van de Okami ging zitten. Sy knikte vriendelijk naar Ama en de andere wolven. Hij kende nog geen van hen, al had hij ze wel bijna allemaal zien rond lopen. Kennismaken kwam nog wel. Eerst maar eens luisteren naar wat hun leidster te vertellen had.
Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum