WELKOM
Serigala is een Nederlandstalige wolven RPG. Maak je eigen karakter aan, bepaal zijn uiterlijk en verken het eindeloze gebied van Serigala. Ontwikkel jezelf met behulp van de punten die je kunt verzamelen en ontwikkel op die manier je karakter verder. Ontmoet nieuwe spelers in de Off-Game zone en maak nieuwe vrienden! Alles ligt in jouw handen.
WOLF OF THE MONTH
TEAM
ACCOUNT SWITCH




SEIZOEN
15ºC - 28ºC
Z O M E R
Het is eindelijk zomer in Serigala. De kudde's trekken weer aan, overal groeit gras en bloemen en het land ziet er weer prachtig uit. Tot nu toe heeft de warmte voor weinig problemen gezorgd en brengt het alleen maar lekkere dagen, maar misschien komt daar binnenkort wel verandering in?
CREDITS
Serigala staat onder leiding van het team en wordt ondersteund met Actieforum. De banner is gemaakt door Kadar. Alle code's (uitzonderingen daargelaten) behoren toe tot Kadar en mogen niet zonder toestemming gekopieerd worden. Alle teksten, afbeeldingen en karakters behoren toe aan hun rechtmatige eigenaars.

Serigala is geregistreerd bij: RpgSites.nl

Deel
Vorige onderwerpGo downVolgende onderwerp
avatar
Berichten : 184
Pawprints (₱) : 37
Roedel : Will always miss you |Royals|
Leeftijd : 3 years
Partner : Love isn't found yet
Profiel bekijken

Lonely ||Killian||

op zo apr 02, 2017 9:20 pm
Ze liep toen uit de bossen, met een prachtig zicht op een soort berg met een prachtig meer waar de sterren in weerspiegelde. Ze liep erop af en ging voor het meertje zitten. Toen ze naar het water keek met haar oog, die niet verblind was, zag ze pas hoe verdrietig ze er eigenlijk uit zag. Ze was kapot, met een hart die verschrompeld was tot as. Helaas had ze nog wel gevoelens, vooral depressieve. Ze keek omhoog, naar de maan, en zuchtte. Waarom was dit nou allemaal gebeurd? Waarom was Emma degene die dit moest meemaken? Waarom moet zij nou weer The Savior zijn? Duizenden vragen zwommen door haar gedachte. Kon ze ooit terug? Naar Storybrooke, naar haar familie, naar haar roedel? Emma stond op en liep een paar stappen het water in. Ze boog haar nek en genoot dan maar van het water die haar keel verfriste. Ze hield haar kop weer omhoog, kijkend naar de sterren. waarom was ze zo alleen? Ze wist dat het moeilijk was om nieuw gezelschap te vinden, maar ze had toch iemand nodig, om van te houden? Een zucht verliet nog eens haar bek. Waarom haar?



||Killian ^^||
Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum