WELKOM
Serigala is een Nederlandstalige wolven RPG. Maak je eigen karakter aan, bepaal zijn uiterlijk en verken het eindeloze gebied van Serigala. Ontwikkel jezelf met behulp van de punten die je kunt verzamelen en ontwikkel op die manier je karakter verder. Ontmoet nieuwe spelers in de Off-Game zone en maak nieuwe vrienden! Alles ligt in jouw handen.
WOLF OF THE MONTH
TEAM
ACCOUNT SWITCH




SEIZOEN
15ºC - 28ºC
Z O M E R
Het is eindelijk zomer in Serigala. De kudde's trekken weer aan, overal groeit gras en bloemen en het land ziet er weer prachtig uit. Tot nu toe heeft de warmte voor weinig problemen gezorgd en brengt het alleen maar lekkere dagen, maar misschien komt daar binnenkort wel verandering in?
CREDITS
Serigala staat onder leiding van het team en wordt ondersteund met Actieforum. De banner is gemaakt door Kadar. Alle code's (uitzonderingen daargelaten) behoren toe tot Kadar en mogen niet zonder toestemming gekopieerd worden. Alle teksten, afbeeldingen en karakters behoren toe aan hun rechtmatige eigenaars.

Serigala is geregistreerd bij: RpgSites.nl

Deel
Vorige onderwerpGo downVolgende onderwerp
avatar
Berichten : 50
Pawprints (₱) : 19
Roedel : Lose canon (Ft. Thom & Co)
Leeftijd : 2,5
Partner : Hey lil mama lemme whisper in ya ear
Profiel bekijken

Batten down the hatches

op ma maa 27, 2017 2:40 pm

Verveeld rolde Mitch met zijn ogen. Hoe lang zat hij nu al niet in dit gebied? Voor zijn gevoel had hij het hele gebied nu al drie keer van top tot teen geanalyseerd. Veel bomen. Twee roedels die alleen maar tijd hebben om elkaar af te maken, een paar lone wolfs en dat was het dan wel weer. Toen Mitch de opdracht kreeg om een onbekend gebied te ontdekken had hij iets meer avontuur verwacht. Waar was al het geweld en waar waren alle teven ? Hij zwoor dat de kampvuur verhalen hij kende van de Black Pearl altijd vol zaten met die dingen.
Also, waar de hell bleef Thomas ? Hij en een paar andere crew members zouden hem na een aantal weken komen vergezellen. Mitch wist niet eens meer hoe veel weken hij hier al zat. Geïrriteerd liep hij richting de zee. De meest logische plek voor Thomas om rond te hangen. Na zo’n lange reis waarbij de zee niet altijd in zicht is was het logisch dat de eerste plek je wilt zien de uitgestrekte horizon van de oceaan is. Mitch had hetzelfde gedaan toen hij aankwam. Eerst even acclimatiseren aan zee voordat hij ready was voor die verdomd koude bergen in het noorden.
Right, eenmaal in de duinen liep hij langs zijn oude stekkie. Hier en daar lagen etensresten. Niet de meest schone plek, eerlijk gezegd was het er best wel ranzig, maar het was thuis. Soort van. Hij klom op de duinen en lied een luide huil klinken. Eigenlijk had hij zich stil moeten houden en Thomas hem laten vinden, maar daar was hij echt te ongeduldig voor. De basterd liet al lang genoeg op zich wachten. Als ongewenste wolven op zijn huil afkwamen, so be it.

&Thomas

_________________
avatar
Berichten : 118
Pawprints (₱) : 28
Leeftijd : 1,5 yrs
Partner : rum!
Profiel bekijken

Re: Batten down the hatches

op ma maa 27, 2017 4:55 pm


yo ho, yo ho

a pirate’s life for me

Het was zoveel leuker om hier te zijn nu de rest van zijn groepje ook gearriveerd was. Hij wist dat er nog een deel achterkwam, maar nu was hij tenminste niet meer alleen. En kon hij eindelijk eens op zoek gaan naar die nietsnut van een Mitch. Die had het goeie leventje, even het gebied binnen gaan en dan maar wachten. Tot de versterkingen kwamen. Well, die waren gearriveerd. Nu moesten ze nog Mitch zelf terugvinden. Wie weet waar die scallywag uit hing.

Alhoewel, als de berg niet naar Mozes kwam, dan ging Mozes naar de berg. En in dit verhaaltje was Thoms de berg en was Mitch Mozes. Dat zou hij graag horen. Hoe dan ook, hij was net op weg naar het tijdelijke kamp, toen hij een bekende huil hoorde. Meteen spitste hij zijn oren richting het geluid en begon richting de bron te lopen. Hij pikte al snel de geur van Mitch op, en niet veel later kwam de wolf zelf in zicht. ”Ahoy matey!” Riep hij uitgelaten. Hij stopte pas toen hij zijn vriend een duw kon geven met zijn schouder tegen de zijne. ”How’ve ye been, ye landlubber?”
avatar
Berichten : 50
Pawprints (₱) : 19
Roedel : Lose canon (Ft. Thom & Co)
Leeftijd : 2,5
Partner : Hey lil mama lemme whisper in ya ear
Profiel bekijken

Re: Batten down the hatches

op ma maa 27, 2017 7:45 pm

als een eigenwijze pup zat Mitch boven op zijn duin. Wachtend op enige vorm van leven. Hij moest zijn ogen fijnknijpen om te zorgen dat er geen zand in werd geblazen. Na enkele minuten turen zag hij een grijze vlek in de verte. Omdat de wind in zijn gezicht blies duurde het niet lang voordat Mitch besefte dat de wolf in de verte Thomas was. Met een grijns sprong hij op, en begon richting de reu te rennen. ‘Ahoy Matey!’ de bekende stem en het zware accent klonken als muziek in zijn oren. Eindelijk een normale wolf in dit gebied. ‘Tommy ye ol’buccaneer!! ’ riep hij net zo enthousiast. Hij beukte tegen de reu aan en liet zijn staart wild heen en weer zwiepen. ‘The hell took ye so long ye swab’ sprak hij tegen de grijze reu. ‘It’s been so long me has already taken care of everythin’ mate’ grapte hij droog. ’Ye can go back 'n tell Maximo his bucko Mitch has sorted it rrright out for m.’  

_________________
avatar
Berichten : 118
Pawprints (₱) : 28
Leeftijd : 1,5 yrs
Partner : rum!
Profiel bekijken

Re: Batten down the hatches

op ma maa 27, 2017 10:30 pm


yo ho, yo ho

a pirate’s life for me

Natuurlijk hadden ze zich al met z’n allen zitten afvragen waar de oudere reu zich verborgen hield. Het was dat Thoms zelf niet echt ver van het strand was durven gaan, uit bezorgdheid dat de rest het gebied voorbij zou lopen. Iemand moest hen toch laten weten dat ze er waren? Hij had uitgebreide aanwijzingen gekregen van zijn vader. Misschien was het niet zo slim geweest om dan als enige vooruit te lopen. Maar ach, dat was nu eenmaal gebeurd en ze waren uiteindelijk allemaal veilig en wel op de juiste plek aangekomen. En Mitch was als vanzelf uit zijn winterslaapje ontwaakt, want in plaats van dat ze dagen moesten zoeken, was hij zo aardig om hen een handje te helpen.

‘Tommy ye ol’buccaneer!!’ Was de begroeting die luid en duidelijk in zijn oor werd geschreeuwd terwijl hij bijna omver werd gebeukt. Toch dempte het zijn enthousiasme niet, integendeel. ‘The hell took ye so long ye swab’ Begon de wildkleurige wolf. ‘It’s been so long me has already taken care of everythin’ mate’ Ging hij verder. ’Ye can go back 'n tell Maximo his bucko Mitch has sorted it rrright out for m.’ Vervolgde hij toen. Thomas schoot in de lach om zijn woorden. Hij moest eens weten.

”Ye took care of everrything? Na-ah matey. Maximo got us a new mission! We have to settle ‘ere, more crewmembers be on their way right as we speak”, Greens hij, hij was bijna aan het stuiteren van enthousiasme. Hij bekeek Mitch even van top tot teen. ”Aye ye’re in great shape lad, what’ye think, be this a good place to build a new home?” Vroeg hij, de mening van zijn oudere neef was zeker wel belangrijk voor hem. Maximo had hem niet voor niets al eerder weg gestuurd.
avatar
Berichten : 50
Pawprints (₱) : 19
Roedel : Lose canon (Ft. Thom & Co)
Leeftijd : 2,5
Partner : Hey lil mama lemme whisper in ya ear
Profiel bekijken

Re: Batten down the hatches

op ma maa 27, 2017 11:56 pm

Al snel vertelde Tommy alles over het nieuwe plan. Een groepsverhuizing. Stilletjes luisterde Mitch, met af en toe een 'rright' en 'aye' tussendoor. Het was algemeen bekend dat Mitch zijn mond niet lang dicht kon houden. Zeker niet als het ging om exciting stuff zoals dit.

"Leavin' Blackwater Bay are we? Did Max start a war after me had left?" Vroeg hij met een grijns. Hij vond het wel wat voor die ouwe reu om in zijn enthousiasme een oorlog te starten.
"Its a fine place that's for sure, bit boring tho." Begon hij zijn gebrabbel. "But than again, didn't expect much else from a land ruled by landlubbers " Greens hij. "'N me Swears this area could use some pirate parties. Haven't had a fight or shag ever since me arrival! And that's sayin' somethin!" Zei hij, nog steeds een beetje in ongeloof. Thomas zei dat hij er goed uitzag. Hij greens. Die charmeur ook. "Thanks kiddo," zei hij, bewust van het feit dat 'kiddo' niet de beste bijnaam is voor een volwassen reu. "Yer lookin swell too! Who'd ye get 'ere with? Any crew members round?" Hij brabbelde in zo'n hoog tempo dat alleen een pirate native zijn accent nog kon volgen. Wat was hij blij dat er eindelijk weer een Black Pearler voor m stond. Zijn bloed eigen neef nog wel. Mitch had weken lang al zijn grappen en opmerkingen kunnen opsparen, dus Tommy en de rest konden hun borst nat maken voor some A+ pirate banter van zijn kant.

Hij slikte even. "Rrright, down to business. There's two packs. Dem Shads be one of m. Ye know, the one ol' Max always wines about"
Zei hij terwijl hij ging zitten. "But ain't nothin' our full crew can't handle." Vervolgde hij vol zelfvertrouwen. "where we will, we'll roam!" riep hij luid. Een stuk uit een van de vele pirate liederen die de reu kende. De wind nam zijn tonen mee, waarschijnlijk konden wolven hem kilometers verder nog horen. "The bell has been raised, from it's water grave. Hear it's sepulchral tone? A call to all, pay heed the squall, and turn yerself toward home!" ging hij vrolijk verder. Een bijpassend lied voot de situatie, vond hijzelf.   


_________________
avatar
Berichten : 118
Pawprints (₱) : 28
Leeftijd : 1,5 yrs
Partner : rum!
Profiel bekijken

Re: Batten down the hatches

op di maa 28, 2017 1:28 am


yo ho, yo ho

a pirate’s life for me

Het nieuwe plan van zijn paps was gek maar geniaal. Een beetje zoals alle plannen die hij voor the Pearl bedacht. Maar dit was echt wel het beste gekke idee dat hij ooit had gehad, als je het aan Thomas vroeg. Nu was het nog hun opdracht om dat gekke geniale plan tot een goed einde te brengen. Hij wilde zijn vader echt alles behalve teleurstellen. Maar was hij geniaal gek genoeg om de geniale gekheid van Maximo te evenaren? Dat was eventjes wel een heel belangrijk detail. Anyways, voor hij zichzelf nog meer in de war bracht, vertelde hij het plan aan Mitch. "Leavin' Blackwater Bay are we? Did Max start a war after me had left?" Vroeg de wolf. Thoms schudde zijn kop. ”The lad wouldn’t start a war without ye me bucko”, Stelde hij hem gerust. ”We be bringing the war ‘ere, but that’s still a secret”, Vervolgde hij, waarna hij theatraal in het rond keek, op zoek naar eventuele luistervinkjes en ander gevogelte.

De jonge captain merkte op dat Mitch uitzonderlijk scherp stond, en dan niet eens alleen zijn lichaam. Ook zijn tong bleek in uitstekende conditie te zijn. De lad ging aan één stuk door, er was amper een woord tussen te krijgen, maar hij snapte het wel. Hij was zelf na drie dagen al blij geweest iemand van zijn eigen soort te zien. "Yer lookin swell too! Who'd ye get 'ere with? Any crew members round?" Vroeg hij vervolgens, waarop Thomas bevestigend knikte. ”Aye, Maximo thought it’d be smarter to arrive in smaller groups, so it’s just me, Hamilton, Laurens and Alecto for now”, Somde hij op. Een klein maar fijn groepje.

Mitch had wel gelijk, als ze weer voltallig waren, was er geen enkel probleem dat hen in de weg kon staan. Spontaan begon zijn neef een piratenlied te zingen, wat hij met alle enthousiasme en een zeer on-melodieuze stem mee brulde. Achteraf gaf hij de stevig gebouwde reu opnieuw een duw. ”I missed ye lad”, Zei hij met een brede grijns. ”Say, speakin’ of dem Shads, ‘ave ye seen any sign of me sister?” Vroeg hij nieuwsgierig. Deels was zij ook wel de reden dat hij zo had staan springen om deze missie aan te vangen. Niet alleen wilde hij een gezellige reünie met zijn neef, maar hij wilde ook dolgraag zijn zus een keer ontmoeten.
avatar
Berichten : 50
Pawprints (₱) : 19
Roedel : Lose canon (Ft. Thom & Co)
Leeftijd : 2,5
Partner : Hey lil mama lemme whisper in ya ear
Profiel bekijken

Re: Batten down the hatches

op di maa 28, 2017 8:35 pm

Thomas stelde hem gerust. "The lad wouldn't start a war without ye me bucko" sprak de reu. "He better not! We both know he'd lose" knipoogde de wildkleurige reu naar Thomas. De volgende roddel van zijn neef was zeer interessant. De oorlog komt naar hier? Kijk kijk. Vermakelijk lachte Mitch. Hij had wel zin om wat heisa te stichten na die weken incognito.

Ah, & Tommy had een team bij zich. De twee praktisch broertjes Hamilton & Laurens. Die twee waren een soort voordeel verpakking. Twee voor de prijs van een. Zelden zag Mitch ze gescheiden. Ook de wolvin Alecto was van de partij. Zij was de enige teef die hij kende die hem soms te slim af was met woordspelingen. Aan de ene kant had hij daar respect voor, maar aan de andere kant kon zijn mannenhart het nog moeilijk accepteren. “Ah, nice. Where ye hidin' them? Can’t wait to annoy em all. Haven’t had a decent conversation in weeeeks kid!” Hij had zin in een ouderwetse pirate avond. Eindelijk weer eens sociaal doen. Die weken als lone wolf waren best pittig geweest voor de jonge reu. En, hij had nooit verwacht dit te zeggen, maar zelfs de schorre en valse stem van Tommy klonk als muziek in zijn oren. "I missed ye lad" zei de jongere reu terwijl hij hem nog een schouderklopje gaf. "Rright back at ye, me bucko. Glad ye made it" zei hij oprecht.

Thomas vroeg naar de Shadows. Mitch fronste even. "Them shads be a mysterious bunch. Took me some time to figure em out. Rarely talk with folks outside their crew." Zijn gedachten gingen naar het jonge Shadow wolvinnetje die hij in dit zelfde gebied had ontmoet. Dat was het enige directe contact dat hij had gehad met de Shadows. De rest had hij moeten leren via onbeschoft spioneren. Van een beetje rond hangen net buiten het Shadow bos kon je nog veel leren. Mitch was alweer bijna vergeten wat de reu tegenover hem nou eigenlijk had gevraagd. "Oh right yer sis. She be a fierce lookin' lass I'll give ye that." Maximo had al het een en ander verteld over deze dochter -aka zijn nichtje- die vrijwillig als landlubber door het leven ging. Ondanks dat was de pirateness er nog niet uit. Mitch pikte haar er gelijk uit tussen de andere wolven. "She's got Blackwater Bay in 'er eyes." Vertelde hij Thomas. Door het zien van Nemy en de Shads was Mitch heel nieuwsgierig geworden naar het verleden van Maximo. Die in zijn glorie jaren de alfa van de beruchte roedel was geweest. Iedere keer als je denkt dat het leven van die ouwe kerel wel weet, verteld hij een van zijn verhalen over hoe hij zich als piraat infiltreerde in de toen grootse roedel van serigala en omstreken. Natuurlijk nam hij zijn verhalen met een korreltje zout -because aye, hij leeft aan zee en neemt dus alles in het leven met een korrel zout- maar de verhalen waren altijd waargebeurd. Het was deel van de ongeschreven pirate code dat als men naar je luistert tijdens je kampvuur verhalen, je respect had. Maximo had dat respect. Iedereen luisterde naar zijn verhalen. Ooit hoopte Mitch hetzelfde te kunnen bereiken. Hij hoefde niet de beste vechter of vrouwenverslinder te zijn. Als men naar zijn verhalen kon luisteren was hij tevreden.




_________________
avatar
Berichten : 118
Pawprints (₱) : 28
Leeftijd : 1,5 yrs
Partner : rum!
Profiel bekijken

Re: Batten down the hatches

op di maa 28, 2017 11:41 pm


yo ho, yo ho

a pirate’s life for me

Voor best een lange tijd had the Black Pearl in vrede geleefd. Vrede naar hun definitie dan. Er werd nog altijd gevochten, geplunderd en andere crews werden vernederd, maar ze waren altijd terug gekeerd naar hun eigen gebied. Geen veroveringen, geen uitbreiding. Geen territorium oorlogen. Daar zou nu misschien verandering in komen. Serigala was dan wel goed geweest voor the captain, maar of ze even gesteld zouden zijn op een invasie van piraten? Dat viel nog te bezien. Maar met de groep die al hier was, en de versterkingen die onderweg waren, moest het wel goed komen. Hij vertelde Mitch wie hij zoal had meegebracht.

“Ah, nice. Where ye hidin' them? Can’t wait to annoy em all. Haven’t had a decent conversation in weeeeks kid!” Waren de woorden van zijn neef. ”Me did not hide them ye scurvy dog, they be hidin’ themselves ’cause they be avoidin’ you”, Plaagde hij de oudere reu. ”Nah matey, we set up a temporary camp further down the beach”, Reageerde hij toen serieuzer. Er zou vanavond vast veel gezongen worden. Iets wat Mitch nu al bevestigde. Thoms kon niet laten om mee te brullen, zelfs niet nadat het de vorige keer ongewenst bezoek had gelokt.

Maar nu waren ze toch zeker alleen. Dus tijd om andere zaken te bespreken. Hij was zeker wel geïnteresseerd in de Shadows. Vooral omdat Maximo er nooit zijn bek over kon houden. Het was niet dat de reu de Shadows boven the Pearl verkoos, maar hij had zeker wel vele avonturen met hen beleefd. Hij kende alle namen van de wolven uit zijn hoofd omdat ze zo vaak werden herhaald. "Them shads be a mysterious bunch. Took me some time to figure em out. Rarely talk with folks outside their crew." Vertelde Mitch. "Oh right yer sis. She be a fierce lookin' lass I'll give ye that." Vervolgde hij. De reu grinnikte geamuseerd. ”It’s in ‘er blood”, Greens hij. Ze was dan wel een Shadow nu, maar voor hem zou ze altijd een Pearl blijven.

"She's got Blackwater Bay in 'er eyes." Zei Mitch toen. Hij knikte even. Dat was wat Max ook altijd vertelde. Hij wenkte zijn neef ondertussen mee, het was maar eens tijd dat ze terugkeerden naar het kamp en daar verder gingen praten. Dan kon de rest ook meeluisteren. ”Me can’t wait to meet ‘er”, Zei hij, de spanning in zijn stem te horen. Hij had haar nog nooit gezien, omdat ze al vertrokken was uit de crew nog voor hij geboren was. Zou ze eigenlijk van zijn bestaan afweten?
Gesponsorde inhoud

Re: Batten down the hatches

Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum