WELKOM
Serigala is een Nederlandstalige wolven RPG. Maak je eigen karakter aan, bepaal zijn uiterlijk en verken het eindeloze gebied van Serigala. Ontwikkel jezelf met behulp van de punten die je kunt verzamelen en ontwikkel op die manier je karakter verder. Ontmoet nieuwe spelers in de Off-Game zone en maak nieuwe vrienden! Alles ligt in jouw handen.
WOLF OF THE MONTH
TEAM
ACCOUNT SWITCH




SEIZOEN
15ºC - 28ºC
Z O M E R
Het is eindelijk zomer in Serigala. De kudde's trekken weer aan, overal groeit gras en bloemen en het land ziet er weer prachtig uit. Tot nu toe heeft de warmte voor weinig problemen gezorgd en brengt het alleen maar lekkere dagen, maar misschien komt daar binnenkort wel verandering in?
CREDITS
Serigala staat onder leiding van het team en wordt ondersteund met Actieforum. De banner is gemaakt door Kadar. Alle code's (uitzonderingen daargelaten) behoren toe tot Kadar en mogen niet zonder toestemming gekopieerd worden. Alle teksten, afbeeldingen en karakters behoren toe aan hun rechtmatige eigenaars.

Serigala is geregistreerd bij: RpgSites.nl

Deel
Vorige onderwerpGo downVolgende onderwerp
avatar
Berichten : 81
Pawprints (₱) : 44
Roedel : yeah... no thanks
Leeftijd : 2,5 winters
Partner : Why would i want someone that can hold me down?
Profiel bekijken

Seeing after years

op ma feb 08, 2016 7:11 pm
Akina de rode wolf was op haar gemakjes door de verschillende gebieden aan het rond trippelen. het was dan ook zo lang geleden dat ze hier nog was geweest. De reden was duidelijk, de teef was na het vertrek van Serigala nooit meer hetzelfde. De naive welp is opgegroeid in een prachtige teef maar met een heel ander karakter dan ze was geboren. Sterker en bedrieglijker. Iets dat vele wolven aan haar zullen misleiden. Denken dat ze vriendelijk en onschuldig was. Misschien was er een kans geweest dat ze zo zou zijn opgegroeid als die moord er niet was geweest. De moord op een hele familie. Niet de hare... alleen was haar tweeling broer erbij. hij was op de verkeerde plaats op het verkeerde moment. De familie die was uitgegroeid had ze ook als een tweede familie gezien. Even zuchtte ze om vervolgens met haar kop te schudden en de deprimerende gedachten uit zich te krijgen. Vanaf dat ze zag waar ze terecht was gekomen was er meteen een grijns tevoorschijn gekomen. Hier had ze alleen maar goeie herinneringen. Spelen met een andere welp. Een zeer goeie vriend... Wat er van hem was geworden wist ze niet. Het tempo dat ze eerder had versnelde ze al snel om de tower in te gaan via een gat in een muur. Het was er frisser en killer. Donkerder en een mega goeie verstopplaats als je weet waar te zoeken. In stilte ging ze naar een open plaats van de Toren en ging gaan liggen op een bankje. 5 minuten nadat ze haar ogen had dicht gedaan kwam er een ander zijn geur in haar neusgaten. Het kwam vaag bekend voor maar ze kon het maar niet herinneren van waar. Dus al haar spieren spanden op en haar oren draaiden naar alle kanten. " Ik weet dat je bent, toon jezelf!" snauwde ze. Akina hield niet van wolven die alleen maar naar je keken vanaf een afstand.

( Cainen)
avatar
Berichten : 143
Pawprints (₱) : 65
Roedel : Solitair
Leeftijd : 3
Partner : Hearts will never be practical until they are made unbreakable.
Profiel bekijken

Re: Seeing after years

op di feb 09, 2016 1:30 pm


Voor het eerst in maanden begaf hij zich weer op een oud bekende plek. Hij kreeg altijd een bepaalde nostalgie bij deze plek, mede dankzij de herinneringen die hij hier had. Het waren misschien wel de enige goede herinneringen die hij zich nog duidelijk kon herinneren. De grote zilveren reu stapte de toren naar binnen toe en begon meteen richting de stap te lopen die een verdieping omhoog zou gaan. Als hij het zich nog goed kon herinneren was het een open plek waar weinig vreemdelingen kwamen. Zijn klauwen tikte op de koude stenen ondergrond terwijl hij zijn weg omhoog liep. Eenmaal op de bestemming die hij wilde bereiken liep hij haast geruisloos verder, zijn staart zacht zwiepend tegen zijn achterbenen aan. Hij zag het nog allemaal staan. De kapotte kasten, een gebroken tafel - dat voor hem vroeger diende als beste schuilplaats ever- en het wankelende bankje en de stoffige meubels die.. wacht. Cainen's ogen vernauwde zich en met een ruk keek hij terug naar het bankje. Een roodachtige wolvin lag er op. Voor een moment zou hij aan de vachtkleur denken dat het een vos was, maar dat was enkel als je snel keek. Het was een wolvin.  " Ik weet dat je bent, toon jezelf!" Snauwde ze uit. Cainen snoof en richtte zijn oren richting zijn schedel. De wolvin zou hem moeilijk kunnen zien vanaf deze positie, dus besloot hij om niet moeilijk te doen en gewoon om de meubels heen te lopen. "Schoonheidsslaapje gemist met dat slechte humeur van je?"Kwam er nogal bespottelijk uit terwijl zijn okerbruine ogen strak naar haar keken.

_________________

I T ' S    F U N N Y    W H A T    A    S M I L E    C A N    H I D E

avatar
Berichten : 81
Pawprints (₱) : 44
Roedel : yeah... no thanks
Leeftijd : 2,5 winters
Partner : Why would i want someone that can hold me down?
Profiel bekijken

Re: Seeing after years

op di feb 09, 2016 1:51 pm
Er brachten hier veel herinneringen. Iets dat haar automatisch kalm maakte. Het voelde echt goed om weer thuis te zijn. Zonder dat enige drama haar gevolgd heeft. Alles lag er nog exact als Akina het voor het laatst had gezien en achtergelaten. het stof dat op echt iedere meubel zat in de kamer. Misschien nu wel wat meer dan toen ze vertrok. De wolvin zuchtte zachtjes. Rust en stilte... Haar kop draaide langzaam rond. Nam de toren in zich op. Perfect zoals vroeger. Voor even verscheen er een glimlach op haar lippen. Het gebeurde nogal zelden dat ze een welgemeende glimlach had. De meeste waren grijnzen, grijnzen met een plan achter verstopt.
Tegenwoordig deed Akina niks zonder dat ze er zelf iets zou uitkrijgen of iets zou willen plannen. Een zachte zucht verliet haar keel om er dan als een geeuw uit te eindigen. Akina sprong dan soepel maar deels nog voorzichtig op een bankje. Het zag er niet al te sterk meer uit dus is het best dat ze er niet al te wild op ging gaan liggen. Achter een paar seconden te hebben gewacht om te zien of het bankje zou breken, legde ze haar kop op haar poten om haar ogen dicht te doen. Iets dat iemand weer hoog nodig moest verstoren.  Achter haar gesnauw wachtte ze wel geduldig af tot de andere wolf zich bekend zou maken. En dat deed hij dan ook. Een zilvere reu stond nu in haar blik. Haar oren die eerst naar alle kanten hadden gedraaid waren nu al lichtjes tegen haar kop geplakt. "Schoonheidsslaapje gemist met dat slechte humeur van je?" Haar eigen goudkleurige ogen vernauwden zich nu ook. Deels was het waar. De wolvin had een lange afstsand afgelegt en gehoopt op wat rust. Dit was niet een plaats waar vele wolven kwamen. "En het is niet beleefd om anderen te besluipen" Siste ze terug.
Ja ze had nu een humeur, Akina had echt gehoopt dat ze alleen zou zijn en kon rusten. Niet dus. Zonder enige waarschuwing of aanduiding sprong ze behendig van het bankje en richte zich nu volledig op de Reu. Hij was groter, sowieso maar Akina zelf was nog redelijk groot voor een Teef. Iets dat ze van haar moeder had geërfd. Net hetzelfde als haar vacht.
avatar
Berichten : 143
Pawprints (₱) : 65
Roedel : Solitair
Leeftijd : 3
Partner : Hearts will never be practical until they are made unbreakable.
Profiel bekijken

Re: Seeing after years

op vr feb 19, 2016 7:14 pm


De wolvin had haar oren naar achteren gedraaid en leek niet gesteld te zijn op zijn gezelschap. Het was wederzijds, en dat kon je duidelijk zien aan zijn nukkige blik en licht opgetrokken lippen. Ze dacht zeker dat ze god was door hier zo te blijven liggen in zijn aanwezigheid, haast ongeïnteresseerd. Haar sissende woorden lieten hem een korte waarschuwende grauw uitbrengen. Als hij haar had beslopen, dan had ze hem nu nog niet ontdekt. Hun ontmoeting was puur toeval. Cainen snoof een maal op de rust te bewaren en sloot even zijn ogen. Hij was al zwaar geïrriteerd door al die nieuwelingen, en nu dit beest nog. Wie was ze eigenlijk? Hij opende zijn ogen weer en precies op dat moment sprong de wolvin lening van de bank af. Nu kon hij haar beter bekijken. Ze was groot voor een wolvin en had toch nog een slank postuur. Daar naast haar vacht, die aparte kleur. Hij vernauwde even zijn ogen en met een schok zette hij een pas achteruit. Voor een mini seconde hij haar gezien. De moeder van zijn vroegere beste vriendin, maar dat was onmogelijk. Hoe kon ze na al die tijd nog zo jong zijn? Misschien werd hij wel letterlijk gek. Beduusd schudde hij zijn kop en richtte zijn ogen weer op haar. Nee, ze was niet wie ze leek. Ze was zelf nog zó veel meer. "A-Akina?" Twijfelachtig en op zijn hoede sprak hij de woorden uit. Het zal verdomme maar zo zijn.

_________________

I T ' S    F U N N Y    W H A T    A    S M I L E    C A N    H I D E

avatar
Berichten : 81
Pawprints (₱) : 44
Roedel : yeah... no thanks
Leeftijd : 2,5 winters
Partner : Why would i want someone that can hold me down?
Profiel bekijken

Re: Seeing after years

op zo feb 21, 2016 9:17 pm
De hoop was er altijd gebleven dat ze alleen zou zijn en met gerust zou worden gelaten. Stiekem nu nog steeds. Ondertussen had ze heus wel door dat hij niet onverwachts weg zou gaan. Daar had Akina zich ondertussen wel al bij neergelegd. Het was ondertussen wel duidelijk geworden voor de andere wolf dankzij haar houding en gedrag dat ze hem hier niet wilde. De rode teef wou dit alles herontdekken. Het was al een tijdje geleden dat ze hier nog was geweest. En herontdekken deed ze liever alleen. Zo was het makkelijker herinneringen op te roepen. Kon ze alles op haar eigen tempo herbekijken, en herdenken. Niet dus. De wolvin besloot niet meer te gaan liggen. Het was slimmer om recht te staan, klaar voor als er hier actie zou gebeuren. Waarom ging hij gewoon niet weg. De meeste wolven deden dat wanneer ze Akina botheid tegenkwamen. De wolvin leek opzich onschuldig maar er was een kant aan haar.. Een kant dat haar onverwachts liet reageren, en het was erger dan haar gewoon karakter. Vanaf dat hij naar haar gromde was het niet mogelijk meer om zich over te geven, weg te gaan of hoop dat hij weg zou gaan.
Ze hield er niet van als iemand naar haar gromde, denkend dat hij beter dan zij was. Zijn woorden drongen maar traag tot haar door, in die tijd was ze met ontblootte tanden op hem gesprongen en zo hem op de grond gedrukt. Niet dat ze sterker was dan de reu. Hij zou uit haar greep geraken. Alleen haar beet kwam niet. Had hij nu juist haar naam gezegd? Hoe wist hij haar naam?
Voor de allereerste keer bekeek ze hem zeer aandachtig. Ieder mini detail: van zijn ogen naar zijn vachtkleur tot naar zijn poten. Stillaan maar duidelijk begon ze te zien wie ze bijna had aangevallen. Nu zijn schok ging over naar haar schok. " C-cainen?" vroeg ze onzeker. "...." Meteen ging ze van hem af. Schuldgevoel vloeide bijna door haar heen. "ben je het echt?" Voor het moment wou ze niet geloven dat ze op haar eerste dag terug in Serigala haar beste vriend zou tegenkomen. Dat is gewoon veel te toevallig. Maar hoe anders wist hij haar naam?
avatar
Berichten : 143
Pawprints (₱) : 65
Roedel : Solitair
Leeftijd : 3
Partner : Hearts will never be practical until they are made unbreakable.
Profiel bekijken

Re: Seeing after years

op ma apr 11, 2016 5:47 pm



De teef leek duidelijk not-amused door zijn aanwezigheid. Gelukkig was dit niet zijn probleem, ze had er maar mee te leven of moest zelf oprotten. Blijkbaar waren hun gedachtes gelijk en was de rood kleurige wolvin niet van plan om te vertrekken. Sterker nog, aan haar houding kon hij bijna ruiken dat ze over wilde gaan in de aanval. Hij spande zijn spieren aan en hief zijn kop dominant in de lucht terwijl hij een geïrriteerde grom nogmaals uitstootte. Binnen mum van tijd veranderde het gesprek in het begin van een slachtveld. Met een enorme snelheid werd Cainen overdonderd, terwijl hij naar voren uit haalde met zijn muil was de teef hem al veel sneller af en werkte hem - tot zijn verbazing-  soepel tegen de grond aan. Haar klauwen prikte op zijn borst terwijl hij vurig, nee, razend met zijn kaken vooruit klapte. Zijn ogen boorde zich in de hare en op dat moment verlamde zijn lichaam.

Er viel een doodse stilte zodra hij haar naam had uitgesproken. Je zag dat zijn oren langzaam uit zijn nek draaide en dat zijn verbazing wederzijds was. " C-cainen?" Haar stem was onzeker en minder fel als voorheen. De wolvin deinsde direct van hem. Met een kleine kreun hees hij zich op zijn buik waarna hij zijn grote lichaam overeind duwde. Damn, stenen konden nog best hard aankomen in je rug. Erg veel tijd besteedde hij niet aan zichzelf, want al snel begon ze weer te praten. "ben je het echt?" Er kwam een welgemeende glimlach random zijn lippen. Het was een uitdrukking die je niet vaak zag, of tenminste: Eén die hij niet vaak écht meende. "Verdomme, Akina!" Het glimlachje vervaagde en zijn stem draaide om naar een bijna beschuldigende toon. In een vlugge beweging stond hij recht tegenover, strekte zijn half en duwde even zijn kop tegen de zijkant van de hare als een gemiste begroeting ."Waar ben je geweest gek, wist je niet dat ik je hier nodig had," Mompelend sprak hij de woorden uit en trok zijn kop weer terug. Hij wilde, nee, móest een verklaring horen. Hij had immers dagen lang naar haar gezocht, de teef die opeens was vertrokken.

[/color]
[color=#3366cc]

_________________

I T ' S    F U N N Y    W H A T    A    S M I L E    C A N    H I D E

avatar
Berichten : 81
Pawprints (₱) : 44
Roedel : yeah... no thanks
Leeftijd : 2,5 winters
Partner : Why would i want someone that can hold me down?
Profiel bekijken

Re: Seeing after years

op ma apr 11, 2016 7:00 pm
Zij ging niet weg, haar koppig karakter gaat het ook niet toelaten. Met samengeknepen ogen keek ze hem aan. De meesten zouden het maar stom vinden wat ze nu doet, blijven en gewoon er nog voor kunnen vechten. Niet dat het veel zou kunnen schelen, wat anderen van haar gedrag zouden denken. Het is met een reden waarom ze deze plaats niet gaat afstaan. En dat was wat ze deed. Haar lichaam spande ze op. klaar om in actie te schieten. Vanaf dat ze uit Serigala was gegaan was ze beginnen trainen. En trainen had ze gedaan, vaak tot ze er letterlijk bij neer viel. Het waren zware jaren, maar het heeft haar sterker gemaakt. Ze was groter en breder gebouwd dan vele wolvinnen, maar behield wel haar sierlijke postuur dat ze had geërfd van haar moeder. Daar was Akina tot vandaag nog steeds trots op. Achter haar oren plat te hebben gedrukt sprong ze recht op hem af. Dat was dan ook de enige reden waarom ze hem op de grond had gekregen. Onverwacht in actie schieten. Anders zou het haar waarschijnlijk niet gelukt zijn. De reu was vele male sterker en toch een stuk groter. Ondertussen ontweek ze zo goed mogelijk de beten die ze richting haar gezicht kreeg. Door haar snelheid ook de beet richting haar nek weten te ontwijken. waarschijnlijk dankzij haar snelle uitvoering.

Op hem neerkijkend, beide met ontblootte tanden en oren plat gedrukt. Pas vanaf dat hij haar naam had gezegd en ze hem beter had bestudeerd, pas dan besefte ze wie hij was. Meteen kroop ze van hem af. Cainen... Het was zo lang geleden. Ze glimlachte naar hem. "Verdomme, Akina!" Haar oren zakte lichtjes bij zijn bijna beschuldigende toon. Het was ook rechtvaardig... Akina was zomaar verdwenen met haar ouders, zo snel dat ze geen kans had om afscheid te nemen van hem... Meteen relaxed de wolvin bij hun begroeting. "Waar ben je geweest gek, wist je niet dat ik je hier nodig had," Mompelend sprak hij de woorden uit. Schuldig boog ze zachtjes haar hoofd. "Ik weet het... het spijt me zo erg Cainen..." Begon ze zachtjes. "Bij dat... slachtveld flipte men ouders... Zonder enige waarschuwing grepen ze me vast en liepen ze weg... ver weg van Serigala." Haar ogen waren hard geworden. Haar oren half dreigend in haar nek door de herinneringen. Herinneringen van het slachtveld, maar vooral herinneringen van haar broer... "sorry..." Ze wou meer vragen maar durfde niet. Lichtjes duwde ze haar snuit tegen zijn hals aan. "Hoe... gaat het met je?"
Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum