WELKOM
Serigala is een Nederlandstalige wolven RPG. Maak je eigen karakter aan, bepaal zijn uiterlijk en verken het eindeloze gebied van Serigala. Ontwikkel jezelf met behulp van de punten die je kunt verzamelen en ontwikkel op die manier je karakter verder. Ontmoet nieuwe spelers in de Off-Game zone en maak nieuwe vrienden! Alles ligt in jouw handen.
WOLF OF THE MONTH
TEAM
ACCOUNT SWITCH




SEIZOEN
15ºC - 28ºC
Z O M E R
Het is eindelijk zomer in Serigala. De kudde's trekken weer aan, overal groeit gras en bloemen en het land ziet er weer prachtig uit. Tot nu toe heeft de warmte voor weinig problemen gezorgd en brengt het alleen maar lekkere dagen, maar misschien komt daar binnenkort wel verandering in?
CREDITS
Serigala staat onder leiding van het team en wordt ondersteund met Actieforum. De banner is gemaakt door Kadar. Alle code's (uitzonderingen daargelaten) behoren toe tot Kadar en mogen niet zonder toestemming gekopieerd worden. Alle teksten, afbeeldingen en karakters behoren toe aan hun rechtmatige eigenaars.

Serigala is geregistreerd bij: RpgSites.nl

Deel
Vorige onderwerpGo downVolgende onderwerp
avatar
Moderator
Berichten : 1249
Pawprints (₱) : 145
Roedel : x
Leeftijd : 3 years old
Partner : I'll tell you about my demons while you tell me about yours. Maybe they'll get along well enough to fall in love and leave us alone.
Profiel bekijken

A Small Measure of Peace

op zo feb 05, 2017 3:21 pm
[Cordelia]

Verandering hing in de lucht. De dagen begonnen langzamerhand weer langer te worden en de temperaturen bleven vaker net boven het vriespunt hangen. Toch lag er op veel plaatsen in het gebied nog een laag sneeuw en leek de lente nog maar een verre droom. Ondanks dat kon je het schaterende gelach van de groene spechten en het hamerende getik van de bonte spechten weer horen, wat een van de indicaties was dat de tijd van overvloed weer in aantocht was. Hoewel de grote, zwarte wolf van de winter hielt, keek hij nu al vooruit naar alle jonge dieren die over de velden dartelde en een makkelijke maaltijd vormde voor hem. Veel tijd besteden aan de jacht was dan gelukkig niet meer nodig en kon hij zich richten op belangrijkere zaken, zoals in het zonnetje liggen luieren. Op het moment was er echter geen zon of blauwe lucht te bekennen, alleen een dik, grijs wolkendek dat die prachtige hemel voor het zicht verborgen hield. Voor sommige was dit een mooi moment om het lichaam in beweging te gooien en iets actiefs te gaan doen, maar niet voor Darayvian. Hij had zichzelf ergens boven in de Hallow Tower neergeploft, een plek waar hij niet vaak kwam, maar nu een mooie rustige plek was waar hij niet gestoord zou worden door andere dieren of wolven. Of dat was het idee tenminste, want zijn wens bleek niet vervult te zijn toen de geur van een soortgenoot zijn neus binnendrong. Hij was er nog niet helemaal over uit of hij de sukkel weg zou jagen of maar gewoon zijn of haar gang laten gaan in het kasteel, zolang hij maar niet gestoord werd.


OOC: Hoop dat je er wat mee kan~

_________________

The road to HELL is paved with good intentions



Darayvian, Polaris, Loki, Caerwyn | Sucic, Aedan, Fenris
avatar
Berichten : 303
Pawprints (₱) : 113
Roedel : {The shadows}
Leeftijd : 6 months
Partner : Me Myself and I
Profiel bekijken

Re: A Small Measure of Peace

op zo feb 05, 2017 3:37 pm
Cordelia liep met sierlijke poten over de harde onder grond van het vreemde gebouw. Diep in haar gedachtes, daarom was ze ook hier; er was hier meestal geen hond te vinden perfect voor als je even alleen wilde zijn. Cor was veranderd, ze was niet meer de navie pup. Die ooit zo dom was geweest om de trainingen van haar vader af te slaan, nee dat was een domme fout geweest. Dus probeerde de prachtige wolvin haar fouten weer te herstellen; door zo hard mogelijk te kunnen trainen. Vandaar haar afwezigheid. Cor had geleerd zo scherp en sterk mogelijk te blijven vooral met kapers op de kust zoals Skylar, haar grootse vijand. De wolvin schudde even met haar hoofd, ze moest haar jongere zus wel een stap voor blijven. Cor keek wat verwonderd om haar heen, ze was hier nog nooit eerder geweest. En ze vond het geweldig, de grote vreemde rosten? de teef wist niet precies wat het moest voorstellen maar goed. Dat was een van de dingen wat ze zo mooi er aan vond, deze plek... het was zo mysterieus. Toen er ineen een geur haar neus gaten binnen stroomde snoof Cor was geïrriteerd. Maar besloot toch haar soortgenoot te gaan zoeken, ze kon het gewoon niet laten. Het duurde niet lang voordat ze de andere wolf had gevonden. Een grote reu lag ergens helemaal boven in de rots. De reu was een heel stuk ouder dan zij, waardoor de wolvin op grote afstand bleef. Haar licht blauwe ogen staarde de andere wolf strak aan. 'Boe' sprak ze droogjes.

effe inkomen ^^

_________________
x:

avatar
Moderator
Berichten : 1249
Pawprints (₱) : 145
Roedel : x
Leeftijd : 3 years old
Partner : I'll tell you about my demons while you tell me about yours. Maybe they'll get along well enough to fall in love and leave us alone.
Profiel bekijken

Re: A Small Measure of Peace

op zo feb 05, 2017 5:06 pm
Het tikkende geluid van nagels op steen kwam langzaam dichterbij, maar de zwarte wolf bleef opgekruld in zijn hoekje liggen, alsof de ander negeren ervoor zou zorgen dat deze spontaan zou verdwijnen. Misschien was dat ook wel waar hij eigenlijk op hoopte, maar het mocht niet zo zijn. "Boe," hoorde hij een vrouwelijke stem droogjes zeggen. Hij opende lui een goudgeel oog en liet deze op de jonge wolvin vallen, die in de ingang van de ruimte stond. De wolf hief zijn hoofd en rechtte zijn oren, waarna hij ook het andere oog opende. "Schirk," antwoordde hij even droogjes, misschien nog wel meer gezien zijn stem van nature wat verveeld klonk. Het ding was zeker nog niet oud, misschien net vier á vijf maanden en hij vroeg zich af welke domme wolf had besloten dat de winter het perfecte moment was om jongen te baren. Hoewel diezelfde domme wolf het ook voor elkaar had gekregen minstens één pup tot zover groot te brengen. Een hele prestatie. "Vanwaar die afstand? Bang dat je een kauwspeeltje word?" vroeg hij, zijn stem neutraal. Alleen in zijn gouden ogen lag een hint van een uitdagende glinstering. Ze was verstandig afstand te houden, maar dat betekende niet dat hij haar daar niet mee kon plagen.


_________________

The road to HELL is paved with good intentions



Darayvian, Polaris, Loki, Caerwyn | Sucic, Aedan, Fenris
avatar
Berichten : 303
Pawprints (₱) : 113
Roedel : {The shadows}
Leeftijd : 6 months
Partner : Me Myself and I
Profiel bekijken

Re: A Small Measure of Peace

op zo feb 05, 2017 9:19 pm
De wolf antwoorde droogjes terug, maar anders had ze ook niet van hem verwacht. Hij leek haar geen reu die op zou springen van enthousiasme of zo iets dergelijks. Niet dat ze daar ook op stond te wachten, ze had Loki al en dat was meer dan genoeg. "Vanwaar die afstand? Bang dat je een kauwspeeltje word?" vroeg de reu toen met een neurale stem. Cor had de uitdagende glinstering in zijn ogen niet over het hoofd gezien, hij plaagde haar. Wow lekker volwassen. 'Had je dan liever gehad dat ik boven op je was gesprongen?' reageerde ze wat geïrriteerd terug. Rustig deed de teef een stap dichterbij en keek zachtjes zuchtend om zich heen. 'Dus meneer grote boze wolf' bespotting was duidelijk in haar stem te horen. Terwijl ze de reu een knipoog gaf, 'Wat doet uw hier zo alleen?' weer kwam de prachtige wolvin wat dichterbij, ze stapte dit keer meer in het licht zodat ze beter te zien was. Terwijl ze even uitdagend met haar staart zwaaide.

_________________
x:

avatar
Moderator
Berichten : 1249
Pawprints (₱) : 145
Roedel : x
Leeftijd : 3 years old
Partner : I'll tell you about my demons while you tell me about yours. Maybe they'll get along well enough to fall in love and leave us alone.
Profiel bekijken

Re: A Small Measure of Peace

op ma feb 06, 2017 8:22 pm
De jonge wolvin nam zijn vraag niet in dank af en snauwde geïrriteerd terug. "Had je liever gehad dat ik boven op je was gesprongen?" Zijn mondhoeken krulde ietwat op en hij trok zijn lippen omhoog. "Dan zou ik in ieder geval een goeie reden hebben je aan stukken te rijten," kaatste hij geamuseerd terug. Ondanks dat deed de jonge dame toch een stapje vooruit, maar dat ging niet zonder zucht. Haar blik dwaalde rond door de ruimte voor ze weer op hem bleven hangen, wat de zwarte wolf de indruk geef dat ze niet wist wat ze hier moest doen, of waarom ze überhaupt tegen een vreemdeling zat te praten. Hij had half de gedachten om op te springen en haar tegen de vloer te smijten, zodat hij kon zien of ze niet alleen 'all bark and no bite' was, want blaffen kon ze zeker wel. "Dus meneer grote boze wolf," sprak ze spottend en stuurde hem een knipoog. Een wenkbrauw rees op. Wat bedoelde ze daar nu weer mee? "Wat doet u hier zo alleen?" Weer zette ze een stapje vooruit en kwam meer in het licht te staan dat door een van de gaten in de muren wist te sijpelen. Voor een mormel dat was groot gebracht in een van de slechtste tijden van het jaar, zag ze er niet slecht uit. Haar zwart -bruine vacht was netjes; geen klitten of vieze modder en zand vlekken die je bij de meeste wolven wel ergens kon vinden. Haar bouw was slank en elegant; niet te mager, maar ook niet te dik, haar benen leken ietwat langer dan die van de gemiddelde wolvin. Menig jonge reu zou het waarschijnlijk niet kunnen laten toch nog even om te kijken als de teef voorbij zou lopen, maar Darayvian gaf weinig om het 'pretty princess' beeld dat ze leek te schetsen.
"Lui zijn," antwoordde hij kortaf. Er was verder ook niet echt iets te zeggen over wat hij hier helemaal alleen deed, want zo simpel was het. "En wat doet een jonge dame zoals jij hier? Alleen," benadrukte hij, en kwam uit zijn opgekrulde ligging bij de muur om rechtovereind te gaan zitten.


_________________

The road to HELL is paved with good intentions



Darayvian, Polaris, Loki, Caerwyn | Sucic, Aedan, Fenris
avatar
Berichten : 303
Pawprints (₱) : 113
Roedel : {The shadows}
Leeftijd : 6 months
Partner : Me Myself and I
Profiel bekijken

Re: A Small Measure of Peace

op ma feb 06, 2017 8:50 pm
"Dan zou ik in ieder geval een goeie reden hebben je aan stukken te rijten," kaatste de reu al snel terug. Cor greens even en keek de zwarte wolf uitdagend aan, 'Jij barbaar' reageerde ze met een speelse ondertoon terug. Cor zette wat stapjes naar voren waardoor het licht dat door de stenen scheen vol op haar landde. Haar hele lichaam was nu goed zien baar voor de reu. Cor zag dat de reu haar goed bestudeerde, de wolvin keek hem strak in zijn gele ogen aan. Vervolgens zwaaide ze even uitdagend met haar staart en vroeg wat de zwarte wolf/ nee 'de grote boze wolf' hier alleen deed. "Lui zijn," antwoordde hij kortaf, En wat doet een jonge dame zoals jij hier? Alleen," De reu kwam in beweging en ging rechtovereind tegen de muur zitten. Cor hield de reu nu goed in de gaten, ze was op haar hoede voor als reu besloot niet meer zo rustig te blijven zitten. En haar zou willen aanvallen, daarom zette de jonge wolvin voor de zekerheid weer een stapje naar achter. 'Wie zegt dat ik alleen ben? misschien heb ik wel wat wolven beneden op me wachten' oke dat was een leugen. Iets wat de reu vast ook wel door had. 'Zeg hoe heet je eigenlijk? of zou ik het gewoon houden op grote boze wolf?' de zwarte teef begon weer te grijzen. Ze vond die naam wel bij hem passen want hij was toch oh zo stoer en eng pff. Als hij haar echt wat wilde maken zou het niet lang duren voordat hij de shadows achter hem aankreeg.

_________________
x:

avatar
Moderator
Berichten : 1249
Pawprints (₱) : 145
Roedel : x
Leeftijd : 3 years old
Partner : I'll tell you about my demons while you tell me about yours. Maybe they'll get along well enough to fall in love and leave us alone.
Profiel bekijken

Re: A Small Measure of Peace

op do feb 09, 2017 3:44 pm
Doordat hij een andere positie aannam, zette de wolvin wijselijk weer een stapje achteruit, tot zijn eigen amusement. Tot zover leek ze echt alleen all bark and no bite te zijn. Niet dat zoiets per sé slecht was. Het kon haar leven nog wel eens redden in een situatie als deze- of een ander. "Wie zegt dat ik alleen ben? misschien heb ik wel wat wolven beneden op me wachten," zei ze scherp, en ze had een punt. Hij had tot noch toe nog geen andere wolven geroken, maar dat betekende niet meteen dat ze er ook niet waren. Deze vreemde constructie kon het nog wel eens knap lastig maken iets van beneden te ruiken, maar toch betwijfelde de reu dat er beneden andere wolven stonden te popelen om een hap uit hem te nemen, niet alleen omdat ze haar eigen woorden ook niet helemaal leek te geloven, want als het wel het geval was, dan kon het ze waarschijnlijk weinig schelen wat er met de teef gebeurde, anders hadden ze wel een ouder, meer ervaren lid van de groep gestuurd in plaats van een jong, onervaren ding als dit. Er konden tenslotte gevaarlijkere dingen op de loer liggen in de duisternis dan een miezerige vreemdeling. "Dan zou het een eer zijn ze te ontmoeten," antwoordde hij half-gemeend. De zwarte wolf legde zijn ellebogen plat op de grond zodat hij weer comfortabel lag, maar zich nog steeds in een positie bevond waarin hij makkelijk kon opspringen indien hij dat nodig achtte. Eén van zijn zwarte oren draaide richting de jonge wolvin toen ze om zijn naam vroeg. Weer greens hij zijn hoektanden bloot. Grote boze wolf was wel een grappige bijnaam waar hij geen problemen mee zou hebben, maar hij was ook niet een van die types die koortsachtig hun naam probeerde te verbergen. Dat soort wolven had hij nooit begrepen. "Darayvian. En met wie heb ik het genoegen?"



_________________

The road to HELL is paved with good intentions



Darayvian, Polaris, Loki, Caerwyn | Sucic, Aedan, Fenris
avatar
Berichten : 303
Pawprints (₱) : 113
Roedel : {The shadows}
Leeftijd : 6 months
Partner : Me Myself and I
Profiel bekijken

Re: A Small Measure of Peace

op vr feb 10, 2017 10:12 pm
"Dan zou het een eer zijn ze te ontmoeten," antwoorde de reu, hij leek haar door te hebben. Cor draaide enkel met haar oren en keek de reu strak aan, haar licht blauwe keken recht in zijn vel gele. Dezelfde kleur ogen als haar zusje, de vieze rat Skylar. Cor keek strak naar de bewegingen van de reu, hij legde zijn ellebogen plat op de grond. Maar ze had ook al geus in de gaten dat als hij wilde hij zo weer recht opstond. Daardoor zette de wolvin weer een klein stapje naar achter, voor als hij dat werkelijk besloot haar aan te vallen. Kon ze wegrennen en had ze een voorsprong, geen grote maar het was iets. Toen ze om zijn naam vroeg begon de zwarte wolf te grijzen en draaide een van zijn oren haar richting op. "Darayvian. En met wie heb ik het genoegen?"
liet hij haar weten. Darayvain hmm? interresant, en toch mysterieus. Cordelia maakte een kleine buiging 'Cordelia' stelde ze zich rustig voor.

_________________
x:

avatar
Moderator
Berichten : 1249
Pawprints (₱) : 145
Roedel : x
Leeftijd : 3 years old
Partner : I'll tell you about my demons while you tell me about yours. Maybe they'll get along well enough to fall in love and leave us alone.
Profiel bekijken

Re: A Small Measure of Peace

op wo maa 22, 2017 6:06 pm
Het was bijna alsof de jonge wolvin langzaam weg probeerde te vluchten, maar dit feit wilde verbergen voor voor de grote, zwarte reu; weer had ze een stap achteruit gezet, ondanks dat alles wat hij had gedaan was gaan liggen. Hij kon bijna geloven dat het jonge ding zelfs zou schrikken van een langs rennende muis, maar misschien was dat een onderschattend beeld dat ze niet van hem verdiende. Haar houding was tenslotte niet gespannen, eerder voorzichtig en toch relaxt. Met een buiging stelde ze zichzelf voor als 'Cordelia' een naam waarvan hij niet kon zeggen dat hij die eerder had gehoord. Het klonk wel elegant, wat tot zover wel leek te passen bij de wolvin.
In een soepele en snelle beweging kwam de zwarte reu overeind en verkleinde hij de afstand tussen hem en de teef tot er slechts een staartlengte tussen hen bevond. "Aangenaam kennis te maken Cordelia," zei hij. "Maar ik zou nog graag antwoord willen op mijn vraag." Door al het voorstellen en het debatteren over of er wel of niet nog andere wolven beneden hen waren, was hij er nog niet achter gekomen wat ze hier kwam doen in haar uppie. Het kon gewoon een resultaat zijn van de gespreksstroming, maar het was ook mogelijk dat ze met opzet de vraag had ontweken. Hij nam het zekere maar voor het onzekere door naar informatie te vissen.


OOC: moet er weer een beetje inkomen :')


_________________

The road to HELL is paved with good intentions



Darayvian, Polaris, Loki, Caerwyn | Sucic, Aedan, Fenris
avatar
Berichten : 303
Pawprints (₱) : 113
Roedel : {The shadows}
Leeftijd : 6 months
Partner : Me Myself and I
Profiel bekijken

Re: A Small Measure of Peace

op zo maa 26, 2017 10:44 am
Het viel de jonge wolvin op dat de oudere reu voor de tweede keer een rustige positie aan nam om vervolgens weer snel op te staan. Waarschijnlijk om haar intimideren, alleen dit keer kwam hij dichter bij. Cordelia bleef rustig staan, ergens wilde ze nog een stap naar achter zetten maar besloot het toch niet te doen. Ze wilde de reu ook niet de indruk geven dat ze bang voor hem was. Ook al had ze hem liever veder van haar vandaan. De reu stond nu een staart lengte van haar verwijderd, Cordelia deed haar best om rustig te blijven maar voelde de druk nu wel opkomen. "Aangenaam kennis te maken Cordelia," zei hij. "Maar ik zou nog graag antwoord willen op mijn vraag." De jongere wolvin kreeg een wantrouwige blik in haar ogen, waarom wilde hij hier zo graag antwoord op? Was hij iets van plan? Cordelia slikte even, en keek de grote zwarte wolvin toen strak aan. 'Ach als oudste dochter van Alpha van de schadows ben je nooit echt alleen toch?' merkte ze op een emotieloze toon aan. Ook al was het een halve leugen, ze was niet de oudste. Ze wist dat haar moeder een nest voor hun had. Alleen die leken net als Xena verdwenen, behalve de oudste zoon Aissar. Al had ze nog niet echt het 'geluk' om hem dat werkelijk te ontmoeten.

_________________
x:

avatar
Moderator
Berichten : 1249
Pawprints (₱) : 145
Roedel : x
Leeftijd : 3 years old
Partner : I'll tell you about my demons while you tell me about yours. Maybe they'll get along well enough to fall in love and leave us alone.
Profiel bekijken

Re: A Small Measure of Peace

op di maa 28, 2017 9:17 pm
Iets in de ogen van de jonge wolvin veranderde na zijn woorden, maar hij had moeite te plaatsen wat de emotie was die door haar blik schoot. De beweging van haar keel ontging hem echter niet en zijn mondhoeken krulde ietwat op bij de realisatie dat ze om meer redenen slikte, dan alleen om speeksel weg te werken. "'Ach als oudste dochter van Alpha van de Shadows ben je nooit echt alleen toch?" Zijn wenkbrauwen rezen ietwat verrast omhoog bij die opmerking. De dochter van een alfa? Hij had dus het genoegen een ware prinses te ontmoeten. "De dochter van een alfa he? Wat verwacht je nu dat ik doe?" daagde hij haar uit. "Dat ik me aan je onderwerp?" Doordringend keek hij de zwarte pup aan met zijn gif gele blik en hield de hare voor een paar tellen. Roedelrangers waren niet bepaald zijn favoriete soort wolven. Als je één van die bijtjes begon te plagen of kwaad maakte, dan had je meteen de hele zwerm achter je reet aan razen. Om die reden leken ze zich ook een heel stuk zelfverzekerder te voelen, en ondanks dat hij wist dat een roedel vuur was waar je niet mee wilde spelen, was de wolf niet onder de indruk. Zijn zwarte staart kwam wat omhoog om deze gedachten aan het teefje over te brengen.

_________________

The road to HELL is paved with good intentions



Darayvian, Polaris, Loki, Caerwyn | Sucic, Aedan, Fenris
avatar
Berichten : 303
Pawprints (₱) : 113
Roedel : {The shadows}
Leeftijd : 6 months
Partner : Me Myself and I
Profiel bekijken

Re: A Small Measure of Peace

op vr mei 05, 2017 2:50 pm
"De dochter van een alfa he? Wat verwacht je nu dat ik doe?" daagde hij haar uit. "Dat ik me aan je onderwerp?" Cordelia greens even bij de gedachte, maar ze zag het helaas niet gebeuren. Die indruk had de reu wel op haar gemaakt. Maar daar ging het haar niet om; zolang hij maar geen rare dingen in zijn kop kreeg. Het was zoiezo niet slim geweest van haar om hem 'een bezoekje te brengen' alleen. Maar zo was het eenmaal gegaan en ze zou altijd nog weg kunnen komen als hij haar datwerkelijke iets wilde aandoen. Ze kon dan wel snel rennen maar of dat genoeg was? Met moeite drukte de jonge wolvin haar gedachtes weg, en opende haar bek om op de sarcastische vraag van de reu te beantwoorden. 'Ik denk dat het je helemaal niet uitmaakt wat ik wil of verwacht' klonk haar stem zonder ene elke emotie. Ze keek hem strak een net zoals hij haar enkele tellen had aangekeken. 'Je doet het
toch niet'.


laat laat laat sorry <3

_________________
x:

avatar
Moderator
Berichten : 1249
Pawprints (₱) : 145
Roedel : x
Leeftijd : 3 years old
Partner : I'll tell you about my demons while you tell me about yours. Maybe they'll get along well enough to fall in love and leave us alone.
Profiel bekijken

Re: A Small Measure of Peace

op vr mei 05, 2017 9:26 pm
Haar mondhoeken krulde op alsof zijn woorden haar amuseerde, maar de grote, zwarte wolf zag niet wat er zo grappig aan was. Hij had zijn stemgebruik kalm gehouden, ondanks dat het een bedreiging was geweest, verborgen in de uitdaging die in zijn woorden had gelegen. Hij was de wolvin een beetje aan het testen op haar reacties en probeerde haar in een korte tijd te leren kennen. Wie wist kwam die vergaarde informatie later nog van pas.
Met een diepe teug adem hief de reu zijn hoofd en keek neer op het teefje dat haar mond alweer opentrok om een reactie te plaatsen. "Ik denk dat het je helemaal niet uitmaakt wat ik wil of verwacht," luidde haar antwoord. Haar gezicht en stem vertrokken in geen enkele emotie, terwijl ze net zo doordringend naar hem opkeek als dat hij op haar jonge frame neerkeek. Pit had ze zeker en dat beviel hem wel, maar het was te hopen dat ze ook haar eigen grenzen kende. Het was een combinatie die niet vaak samen leek te gaan en dat wreef tegen zijn haren in. "Je doet het toch niet." Bij haar woorden sloeg hij zijn hoofd naar achteren, zijn snuit de lucht in, en lachte zijn witte hoektanden bloot. "Daar heb je gelijk in," greens hij. Ze kende elkaar nog een schemering, maar dit wolfje had nu al in de smiezen dat Darayvian niet een wolf was die zich graag liet commanderen door anderen en deed wat ze wilde. Het kostte de meeste andere wolven die hij tot zover had ontmoet een stuk meer energie en tijd om dat uit te vogelen. Uilskuikens dat het waren. "En? Erger jij je daaraan?" vroeg hij oprecht geïnteresseerd. Als wolven eenmaal erachter kwamen dat hij niet deed wat ze wilde, kreeg hij vaak ontblootte tanden te zien en gegrom te horen, alsof ze dachten dat ze de leider van een roedel waren en hij maar een opstandige onderling.


OOC: Moet er weer een beetje inkomen met Dar Cx
Sorry als er iets niet klopt, ben de draad een beetje kwijt Razz

_________________

The road to HELL is paved with good intentions



Darayvian, Polaris, Loki, Caerwyn | Sucic, Aedan, Fenris
Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum