IndexIndex  GebruikerslijstGebruikerslijst  HandboekHandboek  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  Kaart  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  FAQFAQ  ZoekenZoeken  KalenderKalender  

Welkom op Serigala!

Serigala is een Nederlandstalige wolven RPG. Maak je eigen karakter aan, bepaal zijn uiterlijk en verken het eindeloze gebied van Serigala. Ontwikkel jezelf met behulp van de punten die je kunt verzamelen en ontwikkel op die manier je karakter verder. Ontmoet nieuwe spelers in de Off-Game zone en maak nieuwe vrienden! Alles ligt in jouw handen.

Wolf van de maand

Account switch

Gebruikersnaam:

Wachtwoord:

Het team

Kai

Seizoen

Het is lente en dat betekent dat de temperaturen weer omhoog gaan en dat het overgrote gedeelte aan sneeuw verdwenen is. Toch lijkt er iets vreemds aan de hand, want waar er vorig jaar nog een overvloed aan voedsel was, lijken veel prooidieren nu in aantallen zijn afgenomen. Komt dit door de strenge winter of is er iets anders aan de hand?

credtis

Serigala staat onder leiding van het team en wordt ondersteund met Actieforum. De banner is gemaakt door Kadar. Alle code's (uitzonderingen daargelaten) behoren toe tot Kadar en mogen niet zonder toestemming gekopieerd worden. Alle teksten, afbeeldingen en karakters behoren toe aan hun rechtmatige eigenaars.

Serigala is geregistreerd bij: RpgSites.nl


Deel | 
 

 Old Enemy |Shawn|

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Caden

avatar

Berichten : 77
Pawprints (₱) : 48
Roedel : The Wilderness Pack R.I.P I will NEVER forget this family, EVER.
Leeftijd : 3
Partner : I still miss you, but i will find you, no matter what it takes! {Youmei}

BerichtOnderwerp: Old Enemy |Shawn|   vr jan 20, 2017 9:38 pm

Daar liep hij, vermoeiend, slokkend naar water. Hij sjouwde zijn lichaam door het sneeuw opzoek naar water. Het enige wat hij tot nu toe zag was rotsen. Toch rook hij zee geur en ook dat hij er dichtbij was. Het sneeuw kraakte onder zijn moeie poten. Hij had net achter een konijn aangezeten. Het konijn had tenminste geen leven meer. Hij zuchtte. Hij was moe en dorstig en had overal spijt van. Hij kon de laatste tijd zijn gedrag niet onder controle houden. Hij wou naar Youmei, alweer. Youmei was de enige wolf waar hij van hield, die nog in leven was. Youmei was zijn alles! Youmei was de enige waarbij hij zichzelf kon zijn. Hij zuchtte nog eens.

Eindelijk! Zijn ogen zagen water, zeewater, maar water. Hij rende met zijn vermoeide lichaam er naar toe en nam een paar slokken. Toen hij klaar was met het drinken klom hij met het energie dat hij nog had een rots op, ging zitten en relaxte. Hij staarde naar de zee. Als hij dit gedrag van de laatste tijd aan zijn roedel liet zien was hij er waarschijnlijk uitgeflikkerd door Agro, zijn oude alfa, die net zoals elk lid dood is. Hij slikte. Anyways, zijn roedel was goed en zou 100% teleurgesteld zijn. Zijn ouders zouden nog het ergste teleurgesteld zijn en natuurlijk Youmei, maar die leefde in ieder geval nog. Een zucht verliet nog eens zijn bek. Wat miste hij zijn roedel. Hij had zoveel herinneringen in de roedel, maar ook nare. Zoals de roedel van Zyer, ugh, die was vreselijk. De roedel van Zyer was vijand van The Wilderness Pack, waar hij in zat. Plots, toen hij eraan dacht rook hij de geur van Shawn. You’re kidding, right?!

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Shawn

avatar

Berichten : 62
Pawprints (₱) : 66
Roedel : On the other side of fear lies freedom
Leeftijd : 5,2 yearo's
Partner : I held it in but now it seems you've set it running free; Screaming in the dark, I howl when we're apart; drag my teeth across your chest to taste your beating heart...

BerichtOnderwerp: Re: Old Enemy |Shawn|   ma jan 23, 2017 9:58 pm

 
De zilverkleurige reu bevond zich –naar zijn mening- op ongeliefd terrein. De zeelucht alleen al liet zijn oren naar achteren draaien waarbij hij een lichte geïrriteerde grom niet kon onderdrukken. Het was winter in Serigala en zelfs het strand was geraakt door de wintersferen. Zo was alles bedekt met een flinke laag sneeuw en waren de eerste paar meters van de zee bevroren. Shawn slofte op zijn gemakje langs enkele rotsen, meer in de hoop om zich wat achter het gesteente te kunnen schuilen voor de kou. Dit bleek echter minder succesvol als gedacht, de koude lucht vanuit de zee waande zich een weg tussen de rotsen om alsnog hem te bereiken. Een rilling liep over zijn ruggengraat als gevolg, waardoor hij nogmaals een nukkig geluid liet horen. Maak eens tempo, waren zijn slopende gedachten.

De reu was niet van plan om langer op dit gebied te blijven. Hij was nou in eenmaal geen zeerot en daarnaast was er verder ook niets te halen. Zijn drijfveer versnelde zijn pas, waarna hij zich op een sneller tempo zich een weg tussen de rotsen baande.

Sinds zijn tijd hier aan de kust, had hij gedacht alleen te zijn. Niets bleek echter waar toen een onaangename geur zijn neusgaten binnendrong. Meteen stond de reu stil, waarbij zijn lichtbruine ogen nieuwsgierig het gebied om hem heen bekeken. De geur was hem bekend, al was het inmiddels wel al een tijdje geleden dat hij de desbetreffende wolf had gezien. Om precies te zijn, die tijd was al voor zijn vlucht. Als instinct spande hij zijn spieren aan, de wolf in kwestie zou geen vriend van hem zijn, eerder zelfs een vijand. Even stond Shawn in twijfel, niet wetend wat hij precies hierop zou reageren. Het was dan ook maanden geleden dat hij voor het laatst de aanwezigheid van vijanden had gemerkt. Hij had gedacht veilig te zijn, eindelijk zijn eindbestemming te hebben bereik maar niets bleek dus minder waar.

In eerste opzicht had hij geen mede-soortgenoot kunnen vinden, maar evenwel wist hij dat het niet lang meer zou duren dat ze elkaar zouden tegenkomen. Shawn stapte verder, iets wat traag waarbij hij zijn omgeving nauwlettend in de gaten hield. Terwijl hij verder liep, werd de geur sterker en sterker… Tot hij de oorzaak vond: een eindje van hem vandaan zat een grijzige wolf op een rots. Hij realiseerde dat dat Caden zou moeten zijn en dat idee beviel hem niet. Totaal niet.

Beetje flutjes

_________________

Status: inactief
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Caden

avatar

Berichten : 77
Pawprints (₱) : 48
Roedel : The Wilderness Pack R.I.P I will NEVER forget this family, EVER.
Leeftijd : 3
Partner : I still miss you, but i will find you, no matter what it takes! {Youmei}

BerichtOnderwerp: Re: Old Enemy |Shawn|   di jan 24, 2017 4:49 pm

Caden zat op de rots en staarde naar het water. De geur was van ver weg en was nog maar licht te ruiken. Misschien was de reu waar hij niet echt vrienden mee was, vijanden kon je het waarschijnlijk wel noemen, wel omgekeerd en had hem ook al gehoord. Toch wist dat Shawn hem waarschijnlijk niet zo liet zitten en Caden wist dat deze reu waarschijnlijk sterker was dan hem, dus was het ook niet slim om te vechten. De geur werd helaas sterker en sterker. Caden keek om, en ja hoor, daar was die dan, Shawn. Shawn was een reu die in de roedel zat waar Caden’s roedel tegen was. The Wilderness Pack was goed en hun roedel was slecht, zoals Caden dat vond. Zijn roedel was geweldig! En weg.. Voor altijd.. Voor Caden was het niet slim om te blijven zitten waar hij nu zat, aangezien hij op een rots zat voor het water en makkelijk eraf kon geduwd worden. Caden sprong met twee sprongen van de rots af en ging weer zitten. Hij keek de Shawn aan en zei:’’Shawn.’’ geïrriteerd maar niet al te geïrriteerd want hij wou geen gevecht, die hij waarschijnlijk dan verloor.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Shawn

avatar

Berichten : 62
Pawprints (₱) : 66
Roedel : On the other side of fear lies freedom
Leeftijd : 5,2 yearo's
Partner : I held it in but now it seems you've set it running free; Screaming in the dark, I howl when we're apart; drag my teeth across your chest to taste your beating heart...

BerichtOnderwerp: Re: Old Enemy |Shawn|   ma jan 30, 2017 7:54 pm

 
Het was niet dat de zilverkleurige reu een bepaalde angst voelde bij het aanzicht van Caden’s verschijning. In tegenstelling; het was alsof een verkropte woede nu eindelijk werd vrijgegeven en zich langzaam een weg naar boven borrelde. De bruin/grijzige wolf was één van de redenen geweest dat hij van zijn vorige roedel was gescheiden. Al was het niet deze wolf in kwestie die daarvoor had gezorgd, meer een eerdere roedel oorlog in een vorig gebied. Het was Caden’s roedel dat in de weg had gestaan bij een bepaalde opdracht en ondanks dat het al een hele tijd geleden was, was het niet zo dat hij het al vergeten was. De hele situatie was destijds een chaos geweest, wat de spanningen tussen de roedels alleen nog maar meer had opgevoerd. Tot zijn spijt was dat het juist het moment voor hem geweest om te shinen, dat wás zijn kans geweest om zijn roedelleider te overtuigen. Te overtuigen dat hij de juiste keus was om als opvolger te dienen.

De tijden waren sindsdien drastisch veranderd, zo zat hij niet meer in de roedel waar hij was opgegroeid en was hij gevlucht naar een ander gebied. Het feit dat Caden hier enkele meters van hem vandaan verwarde hem behoorlijk. Hij had afscheid genomen van zijn verleden, in de hoop om de rest van zijn jaren beter te verslijten. Het feit dat de wolf hier in Serigala was liet hem toch even denkend dat er meer was dan juist alleen de reu zelf. Ik zit niet te wachten op herhaling. De warboel in zijn kop, zorgde voor een extra zetje van zijn doordraaide gedachten. Zo was het net alsof er iets knapte, waarbij hij maar één uitweg dacht te vinden.

Een paar bruine ogen gleden dan ook met een felle blik weer richting de grijs/bruinige wolf. een paar wolflengtes van hem vandaan. Zwijgend keek hij toe hoe de reu hem bekeek, op zijn gemakje van de rotsen afsprong en vervolgens voor hem plaatsnam. Caden sprak zijn naam uit, iets wat geïrriteerd, maar hij leek het amper te horen. Hoe dichter de reu bij hem in de buurt kwam, hoe vijandiger hij zijn houding aannam. Zijn oren stonden plat naar achteren, zo dicht dat zijn vacht gewoonweg werd platgedrukt door zijn oren. Langzaam krulde ook zijn bovenlip waarbij een rij scherpe tanden zichtbaar werden. Van alles was te zien dat de zilverkleurige reu niet te wachten zat op een gezellig praatje.

“Je zou hier niet moeten zijn.” zei hij op een scherp toontje, wat eigenlijk al verklapte dat hij het niet bij een waarschuwing zou laten. Shawn kon zijn woede niet meer inhouden, sprong naar voren, om zo de reu tegen de grond te vloeren. Zo snel als hij kon, beet hij richting Caden’s nek, in de hoop om direct goed beet te hebben.


_________________

Status: inactief
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Caden

avatar

Berichten : 77
Pawprints (₱) : 48
Roedel : The Wilderness Pack R.I.P I will NEVER forget this family, EVER.
Leeftijd : 3
Partner : I still miss you, but i will find you, no matter what it takes! {Youmei}

BerichtOnderwerp: Re: Old Enemy |Shawn|   ma jan 30, 2017 8:20 pm

Shawn, ja Shawn die nog voor hem zat, zat er aardig vijandig bij met zijn oren erg naar achteren gedrukt. “Je zou hier niet moeten zijn.” Wow, een waarschuwing, voor hem? Pfoehh, wat aardig. Tuurlijk liet Shawn hem nietzomaar wegkomen met een waarschuwing en sprong op hem af en beet hem direct in zijn nek. Oh god wat was deze reu sterk en zwaar. De wolf trapte een paar keer zijn buik in maar een keer beide tegelijk, zo hard mogelijk. De grijzige reu kwam hierdoor omhoog en knalde wat verder van hem vandaan neer. Caden rende op hem af en sprong van hoog op hem en nam de houdgreep goed vast en ook hij beet in zijn nek.


Sorry voor mijn slechte inspi.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Shawn

avatar

Berichten : 62
Pawprints (₱) : 66
Roedel : On the other side of fear lies freedom
Leeftijd : 5,2 yearo's
Partner : I held it in but now it seems you've set it running free; Screaming in the dark, I howl when we're apart; drag my teeth across your chest to taste your beating heart...

BerichtOnderwerp: Re: Old Enemy |Shawn|   do feb 02, 2017 3:00 pm

 
De zilverkleurige reu was in zijn vorige getraind op allerlei vechttechnieken. Hij had daarbij vele opdrachten doorstaan, juist door zijn trainingen in zijn achterhoofd te houden. Toch was dit niet wat hij op dit moment liet zien. Het was Shawn geleerd om de rust te bewaren, af te wachten tot zijn tegenstander de eerste klap uitdeelde om daarna er hardhandig gebruik van te maken. Als zijn (vorige) trainer Tahiti dit had gezien, wist hij zeker dat hij werd uitgelachen. Maar dat was niet het gene waar de reu zicht op dit tijdstip druk om maakte. In tegenstelling, het enige wat er nu door zijn kop ronddwaalde waren de gedachten op wraak. En dan niet het soort wraak wat snel afgelopen zou zijn; nee, zijn weggestopte woede had er voor gezorgd dat hij deze wolf zou willen laten lijden. En dat zou niet al te zacht gebeuren.

Shawn had er geen gras over laten groeien, hij was direct naar voren gesprongen om zo de grijzige/bruinige reu tegen de vlakte te houden. Dit lukte hem dan ook, voornamelijk omdat Caden slecht voorbereid was op zijn aanval. Misschien waren zijn eigen vecht instincten nog zo slecht niet. Hij had meteen zijn tanden in Caden’s nek kunnen zinken, al was het naïef geweest om te denken dat het daarbij zou blijven. Zijn tegenstander vocht natuurlijk terug, al was het maar te danken aan het beetje overlevingsdrang wat elke wolf bezat. Zo kreeg hij een paar poten in zijn buik geramd, wat zijn spieren toch even liet samenknijpen. Hierdoor was hij even verkrampt waardoor Caden zijn kans zag om hem van zich af te kunnen schoppen.

Kreunend herstelde hij zijn evenwicht, maar lang de tijd had hij niet. Zijn vijand stormde op hem af, sprong op zijn schouders –waardoor hij zijn stabiliteit weer verloor-. Hij had geen andere keus dan door zijn poten te gaan, al probeerde hij wel terug te vechten. Kort daarna voelde hij Caden’s tanden in zijn nekvel komen, al was het nog niet diep genoeg om zijn huid te laten bloeden.

Het feit dat zijn tegenstander terug vocht maakte hem alleen maar kwader. Zijn temper had hij al verloren, wat hem tevens ook zwakker kon maken dan dat hij was. De reu realiseerde zich dan ook dat hij zijn koppie erbij moest houden. Anders zou hij nog steeds kunnen verliezen, ondanks dat zijn aanvaller jonger en minder ervaring had. Het eerste wat er bij Shawn naar binnen kwam, was om alles te grijpen wat hij kon krijgen. Zo zag hij als eerste een poot van Caden waar hij ook direct gebruik van maakte. Hij rekte zijn nek, wal toch al enig sinds pijn deed van Caden’s beet en pakte zo de poot van zijn tegenstander. Toen hij de greep om zijn nek ook maar een fractie losser aanvoelde, besloot de reu om op te staan. Wat het ook kostte; hij zou zich niet op zijn rug laten liggen, dat was al een eerste teken van opgeven. Hij stribbelde tegen op Caden’s beet en hapte zich met zijn bek een weg naar boven, zo had hij zijn tanden kunnen zetten op het vel bij Cadens oksel. Om zijn boosheid nogmaals te uiten, rukte hij hard aan het velletje wat hij in zijn bek had om het zo open te scheuren.


_________________

Status: inactief
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Caden

avatar

Berichten : 77
Pawprints (₱) : 48
Roedel : The Wilderness Pack R.I.P I will NEVER forget this family, EVER.
Leeftijd : 3
Partner : I still miss you, but i will find you, no matter what it takes! {Youmei}

BerichtOnderwerp: Re: Old Enemy |Shawn|   do feb 02, 2017 5:01 pm

De grijzige reu kwam een beetje omhoog, slechte keus, dat ging pijn doen aan zijn nek. Maar Shawn was niet dom en greep zijn poot waardoor hij zijn stabielheid verloor. Natuurlijk was deze reu gaan opstaan en terug op Caden gaan staan waardoor hij los moest laten, geen keus. Shawn was nog niet klaar met het uiten van zijn woede en greep de vel zijn oksel, klaar om te scheuren. Not gonna happen. Caden was dom als hij als een vis op het droge ging spartelen, want dan ging hij scheuren maar ooit had hij wat geleerd, en dit ging hij nu gebruiken. Caden beet op onderkaak, op een gevoelig plekje waardoor je bek open ging, dat gebeurde ook. Ooit had een trainer in zijn roedel dit hem aangeleerd. Hij liet los wanneer Shawn hem open had gedaan en zijn vel had gelaten. Caden stond op met draai in zijn lichaam waardoor Shawn viel en Caden weer bovenop hem zat! Hij wou niet verliezen, hoe dan ook, maar winnen was waarschijnlijk geen keuze die hij kon kiezen, dat was lastig.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Shawn

avatar

Berichten : 62
Pawprints (₱) : 66
Roedel : On the other side of fear lies freedom
Leeftijd : 5,2 yearo's
Partner : I held it in but now it seems you've set it running free; Screaming in the dark, I howl when we're apart; drag my teeth across your chest to taste your beating heart...

BerichtOnderwerp: Re: Old Enemy |Shawn|   ma feb 06, 2017 9:59 pm

 
Door zijn tegenaanval had hij zijn tegenstander geen andere keuze gegeven dan hem los te laten. Het voelde goed om weer een stukje voor te zijn op Caden. Maar misschien voelde het alleen al beter om weer in actie te zijn. Het was immers lang geleden wanneer Shawn een gevecht had gehad. Natuurlijk was hij er dan niet over te spreken dat het juist weer een vijand van hem moest zijn, maar bij gebrek aan beter had hij geen andere keus. Daarbij was hij ook niet een wolf dat voor het geringst uit zijn vel zou springen. Alleen Caden had hem toch zover kunnen krijgen – met daarbij het bijbehorende verleden dan.

Shawns gedachten waren bij Caden’s verschijning al een stukje verder gegaan. Hij wist immers dat Caden deel uitmaakt van een roedel. Een roedel die hij niet in zijn buurt wou hebben. Om er voor te zorgen dat de reu zijn vrienden niet zou roepen, kon hij terplekke maar één ding verzinnen; Caden moest en zou verdwijnen. Zo was dit het lot wat hij voor de reu in petto had, al werd het een stukje verder gedreven door zijn gedachten om wraak te nemen. Ondanks zijn wraakgevoelens had de zilverkleurige reu zich toch iets kunnen bedaren. Hij was dan namelijk wel zo slim om te bedenken dat hij zijn koppie er bij zou moeten houden. Een ondoordachte pas zou alsnog zijn leven kunnen eindigen.

Maar zo ver zou Shawn het niet laten gebeuren. Hoewel… Caden had hem met een of andere speciale manier op de grond kunnen krijgen. Zo snel dat de reu amper door had hoe hij zich had tegen kunnen houden. Even was hij dan ook als verlamd, zo beduusd door de actie van Caden.

Op het moment dat de zijkand van zijn ribbenkast het zand had geraakt, voelde hij hoe het water meer inname van het strand had geëist. Als dit gevecht hier langer zou voortduren kon het nog wel eens zijn dat het letterlijk en figuurlijk in het water zou vallen. Het gewicht boven hem liet zijn neus even onderwater gaan, waardoor hij proestend weer bovenkwam om te ademen. De zilverkleurige reu was niet van plan hier langer te liggen en deed er alles aan om Caden van zich af te krijgen. Zo spartelde hij, kreeg uiteindelijk zijn vijand van zich afgeduwd. Hij kwam half overeind, gaf zichzelf niet de mogelijkheid om te ademen en viel direct weer aan. Zijn tanden baande zich een weg naar Caden’s nek. Waar hij kort daarna zijn gewicht in actie zette om de reu te ruw naar beneden te duwen. Dit lukte niet in het geheel, zijn tegenstander werd dan ook tegen een rots aangedrukt terwijl het water al langzaam hogerop begon te lopen… “Waarom ben je hier gekomen?” Siste hij uit zijn bek, terwijl hij grip steeds meer grip kreeg in Caden’s nek.


_________________

Status: inactief
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Old Enemy |Shawn|   

Terug naar boven Go down
 
Old Enemy |Shawn|
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» The enemy of my eneymy, maybe someone I would like. [Norwood]

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Serigala :: Seaside :: Ironmill Rocks-
Ga naar: