WELKOM
Serigala is een Nederlandstalige wolven RPG. Maak je eigen karakter aan, bepaal zijn uiterlijk en verken het eindeloze gebied van Serigala. Ontwikkel jezelf met behulp van de punten die je kunt verzamelen en ontwikkel op die manier je karakter verder. Ontmoet nieuwe spelers in de Off-Game zone en maak nieuwe vrienden! Alles ligt in jouw handen.
WOLF OF THE MONTH
TEAM
ACCOUNT SWITCH




SEIZOEN
15ºC - 28ºC
Z O M E R
Het is eindelijk zomer in Serigala. De kudde's trekken weer aan, overal groeit gras en bloemen en het land ziet er weer prachtig uit. Tot nu toe heeft de warmte voor weinig problemen gezorgd en brengt het alleen maar lekkere dagen, maar misschien komt daar binnenkort wel verandering in?
CREDITS
Serigala staat onder leiding van het team en wordt ondersteund met Actieforum. De banner is gemaakt door Kadar. Alle code's (uitzonderingen daargelaten) behoren toe tot Kadar en mogen niet zonder toestemming gekopieerd worden. Alle teksten, afbeeldingen en karakters behoren toe aan hun rechtmatige eigenaars.

Serigala is geregistreerd bij: RpgSites.nl

Deel
Vorige onderwerpGo downVolgende onderwerp
avatar
Berichten : 77
Pawprints (₱) : 48
Roedel : The Wilderness Pack R.I.P I will NEVER forget this family, EVER.
Leeftijd : 3
Partner : I still miss you, but i will find you, no matter what it takes! {Youmei}
Profiel bekijken

Some things can't be forgiven |Scylla|

op vr jan 20, 2017 12:48 pm
Caden liep door de sneeuw, weer bij een nieuwe plek. Het had net gesneeuwd en hij zat onder het sneeuw. Hij stopte en schudde zich eerst uit. Een knor kwam door zijn buik. Owh ja, hij had nog niet gegeten. Met geluk lag het prooi allemaal nog in slaap in hun holletje. De reu wandelde zacht en zoekend voor een hol waar hij bek in kon duwen om zijn eten te grijpen. Ahh ah! Hij liep op het holletje af en ging zonder te twijfelen of te weten off er wat in zat er direct in met zijn bek. Got ya! Hij had wat vacht vast en kneep erin met zijn scherpe tanden. Ja, hij had een heerlijke konijn gescoord, nice. Hij nam het konijn zijn hol uit en ging liggen. Zijn voorpoot legde hij op het konijn zodat hij makkelijker het vlees eraf kon scheuren.

Toen hij zijn smakelijke hapje op had stond hij op en ging verder met het ontdekken van dit gebied. Hij sprong met twee sprongen een heuvel op en ging zitten. Hij keek om zich heen. Hoe het  gebied ook heette, het was mooi. Hij genoot van het uitzicht . Ook even later verliet een zucht zijn bek. Hij wou dat hij gewoon zijn eigen gebied weer eens kon zien, maar hij wist dat het niet kon. Je wist niet of het virus er nog was en hoe erg het daar was, hij jhad het waarschijnlijk niet eens aangekund om de plek te zien waar hij opgroeide. Hij wist nu dat Nemy hier ook was en was bang dat er ook meer vijanden waren dan hij dacht, helaas, want hij bleef hier bij Youmei, no matter what.

|Scylla en eventueel Shawn aals hij zich wilt toevoegen.|

_________________
avatar
Berichten : 22
Pawprints (₱) : 14
Roedel : -
Leeftijd : 4.5 Years
Partner : Save yourself from a life full of lies and a heart full of pain and sorrow
Profiel bekijken

Re: Some things can't be forgiven |Scylla|

op vr jan 20, 2017 5:54 pm

She was back. De zoektocht naar haar aartsvijand had haar uiteindelijk toch teruggeleid naar het gebied waar ze hem voor de laatste keer had ontmoet, Serigala. Het land was inmiddels bedekt met een dikke laag sneeuw. De winter was overduidelijk ingevallen. Met haar witte vacht was ze in het voordeel, ze viel nauwelijks op in het lichte landschap. Dat maakte het ook een stuk gemakkelijker om ongezien door het gebied te sluipen.
De jacht bracht haar naar een heuvellandschap, waar de geuren van haar soortgenoten én de geur van prooidier sterk was. Aha. Dit was dus een veelbezochte plek waar je 's winters bovendien met een beetje geluk een maaltijd kon vangen. Dat was belangrijke informatie die ze moest onthouden.
De sneeuw kraakte onder haar pootkussentjes, haar vurig oranje ogen scanden de omgeving. Haar hoofd was laag bij de grond, om zo veel mogelijk geursporen op te vangen. Toen er plotseling een bekende bijzat, bevroor ze onmiddellijk. Na een nadere inspectie kwam ze tot de conclusie dat die niet van Shawn was, maar wel tot een van zijn kornuiten behoorde. In gedachten ging ze terug naar het moment waarop ze met de Alpha van die ene roedel had gepraat, wat was zijn naam ook alweer? Zyer. Hij had Shawn aangewezen als moordenaar van zijn ouders, maar hij was niet de enige. Een tweede roedel had het op haar familie gemunt, een roedel die dezelfde moorden uitvoerde als die van Shawn. Scylla moest haar best doen om een woedende grom binnen te houden. Deze wolf was overduidelijk afkomstig uit die roedel, als ze zich de geur goed herinnerde. Zyer was duidelijk geweest. Vermoord de moordenaren, en je wordt geaccepteerd in de roedel. Dat laatste had ze afgewezen. Roedels waren niet te vertrouwen. Ze had genoeg motivatie om de twee achterna te jagen.
Shawn had ze meerdere malen ontmoet, maar was tot nu toe iedere keer ontkomen. De tweede wolf, wiens naam Caden was als ze zich het goed herinnerde, was ze niet eerder tegengekomen. Tot op dit moment, bleek.
Scylla sloop naar de heuveltop en gluurde omlaag. Het was niet moeilijk om een bruine gestalte te spotten, die op iets aan het knagen was in de sneeuw. De rode bloedvlek die eromheen ontstond deed vermoeden dat hij een konijn te pakken had gekregen. Even wachtte ze, zich afvragend hoe haar strijdplan in zijn werk zou gaan. Recht op hem afstormen was namelijk niet de beste manier om dit soort gevallen aan te pakken, wist ze uit ervaring.

Voordat ze een beslissing kon maken richtte de wolf - Caden - zich op en rende de heuvel tegenover haar op. Bovenop ging hij zitten, open en bloot, vanaf een kilometer zichtbaar. Scylla schudde haar kop. Juist. Erg verstandig was hij niet. Daar zou ze haar voordeel mee doen.
De wind kwam van opzij en zou haar geur dus niet verraden. Maar nog altijd in stealth-mode sloop ze naar beneden en zijn heuvel op. Haar oren draaiden alle kanten op, scanden de omgeving op andere aanwezigheden. Die kon ze niet bespeuren, wat haar groen licht gaf. Ze had de heuveltop bereikt.
'Caden? Ben jij het echt?' sprak ze, haar toon verbaasd maar enthousiast. 'Wat doe jíj nou hier?' Haar ogen stonden vrolijk en ze zond hem een grijns. Ondertussen naderde ze hem tot op een wolflengte afstand. Eens zien of dit wel werkelijk Caden was. Haar staart schoot heen en weer. Nooit zou hij doorhebben dat ze een toneelstuk opvoerde.

_________________
J U S     D R E I N     J U S     D A U N


Syren // Khyvan // Domenico // Hamilton // Sean // Scylla

avatar
Berichten : 77
Pawprints (₱) : 48
Roedel : The Wilderness Pack R.I.P I will NEVER forget this family, EVER.
Leeftijd : 3
Partner : I still miss you, but i will find you, no matter what it takes! {Youmei}
Profiel bekijken

Re: Some things can't be forgiven |Scylla|

op vr jan 20, 2017 6:23 pm
Plots uit het niets kwam er een witte teef de heuvel op kwam. De geur moest hij wel gemist hebben dus. 'Caden? Ben jij het echt?' Wait? Had hij wat gemist? Kende hij deze wolf wel? Hij probeerde zijn geur op te vangen maar dit ging moeilijk. Wazig kwam een geur zijn neus binnen maar het was niet echt alsof hij de geur echt herkende. 'Wat doe jíj nou hier?' Oke, het werd steeds raarder. De wolf gaf vriendelijke blik met een grijns en haar staart begon ook nog eens te kwispelen zoals een kleine honden pup. Was deze wolf wel oke? Ze zag er iets meer dan een jaar ouder uit. Caden keek de teef raar aan. ‘’Uhh, ja? Ken ik jou?’’ Vroeg hij verbaasd. What the.. Wie was deze wolf? En hoe kende.. Wait? Was het zijn reputatie? Nee dat kon niet. Deze wolf was te enthousiast om hem te haten, of was hij juist daarom zo enthousiast. Caden wist het niet en spande zich, voor de zekerheid, ongemerkt. Wat moest deze teef van hem?

_________________
avatar
Berichten : 22
Pawprints (₱) : 14
Roedel : -
Leeftijd : 4.5 Years
Partner : Save yourself from a life full of lies and a heart full of pain and sorrow
Profiel bekijken

Re: Some things can't be forgiven |Scylla|

op ma jan 30, 2017 7:25 pm


Haar hart sloeg een slag over toen de wolf bekende Caden te zijn. 'Ken ik jou?' werd er onmiddellijk achteraan gevraagd. Nee. Daar ging ze niet van uit. Het deed er niet toe. Over enkele minuten zou hij niet meer in leven zijn, maar wist hij wel wie ze was. Dat had ze zichzelf beloofd. Voordat haar slachtoffer stierf, kregen ze haar naam te weten.
'Herken je me niet meer?' Haar stem klonk geschokt, teleurgesteld. Haar oranje ogen stonden vol verdriet, haar staart hing tussen haar achterpoten en ze draaide haar oren plat in haar nek. 'Ben je me vergeten? Na alles wat er is gebeurd?' Met haar kop naar de grond gericht zette ze een stap dichterbij, de gebroken vriendin spelend. Nog even, nog even. 'Lig je er 's nachts niet meer wakker van?' Ze hief haar kop op, boorde met haar plotseling vlammende blik in zijn ogen. 'Dat je mijn ouders hebt vermoord?' De laatste woorden waren bijna niet meer verstaanbaar door de woeste grauw die uit haar bek vloog. Scylla sprong naar voren, tanden ontbloot, op weg naar zijn hals. Ze moest hem wel verrast hebben, dat kón haast niet anders. Het voordeel van de verrassing stond aan haar zijde, wat Caden waarschijnlijk trager maakte. Hopelijk zo traag dat hij haar blikkerende tanden in zijn nek niet meer kon ontwijken.
[Prepare to die >D]

_________________
J U S     D R E I N     J U S     D A U N


Syren // Khyvan // Domenico // Hamilton // Sean // Scylla

avatar
Berichten : 77
Pawprints (₱) : 48
Roedel : The Wilderness Pack R.I.P I will NEVER forget this family, EVER.
Leeftijd : 3
Partner : I still miss you, but i will find you, no matter what it takes! {Youmei}
Profiel bekijken

Re: Some things can't be forgiven |Scylla|

op ma jan 30, 2017 8:04 pm
De wolf keek gebroken, vol verddriet. Oeps, blijkbaar had deze wolf een rol gespeeld in zijn verleden. Goschokte vroeg de wolf of ik haar niet meer herkende. Caden stond er maar een beetje ackward bij terwijl de teef vroeg of hij haar vergeten was, na alles wat er gebeurd was. Wat? Caden was alleen nog meer confused in de wolf die een stap naar voren nam en haar kop laag hield en haar staart tussen haar achterpoten. Was het zo erg? De vragen gingen door, dit keer over of hij er ‘s nachts niet van wakker lag. Wat? Waar had deze teef het over. Haar kop hief weer omhoog met plots een vurende blik in haar ogen. Oh god! Niet goed, niet goed. 'Dat je mijn ouders hebt vermoord?' Vroeg ze terwijl ze een harde grom liet horen. Oh jeez! Helemaal niet goed! Een knal werd tegen aan geduwd en de teef lag op hem, zoekend met haar scherpe tanden opzoek naar zijn hals. Caden bewoog als een vis op het droge en probeerde zichzelf eruit te frummelen. Oke, dat werkte veel, not. Plots maakt hij gewoon een woeste trap omhoog met beide sterke achterpoten. De teef vloog een de lucht in en uiteindelijk tegen de grond aangeknald. Oeps. Vermoeid stond hij op, deze teef was sterk. ‘’I don’t wanna hurt you, i swear i’m not that kinda wolf anymore.’’ Beweerde hij. Nadat hij Youmei weer was tegengekomen wou hij weer opweg naar de ‘good side’.

_________________
Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum