IndexIndex  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  Kaart  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  FAQFAQ  ZoekenZoeken  KalenderKalender  
Welkom op Serigala
Serigala is een Nederlandstalige wolven RPG. Maak je eigen karakter aan, bepaal zijn uiterlijk en verken het eindeloze gebied van Serigala. Ontwikkel jezelf met behulp van de punten die je kunt verzamelen en ontwikkel op die manier je karakter verder. Ontmoet nieuwe spelers in de Off-Game zone en maak nieuwe vrienden! Alles ligt in jouw handen.

Voor optimaal gebruik van Serigala raden wij je aan om het font 'Trajan Pro' te installeren.
Updates
17/11
Vanaf heden heerst er een virus in Serigala. Voor meer info check het topic!

09/12
De nieuwe WotM is bekend en deze maand is het Polaris!

Wolf of the Month
Switch Accounts
Gebruikersnaam:

Wachtwoord:

Het team
Kai
Seizoen
Het is lente en dat betekent dat de temperaturen weer omhoog gaan en dat het overgrote gedeelte aan sneeuw verdwenen is. Wie wil afkoelen zal nu naar het Hoge Noorden moeten trekken. Toch lijkt er iets vreemds aan de hand, want waar er vorig jaar nog een overvloed aan voedsel was, lijken veel prooidieren nu in aantallen zijn afgenomen. Komt dit door de strenge winter of is er iets anders aan de hand?
Credits
Serigala staat onder leiding van het team en wordt ondersteund met Actieforum. De banner is gemaakt door Rebecca Verwoert. Alle code's (uitzonderingen daargelaten) behoren toe tot Kadar en mogen niet zonder toestemming gekopieerd worden. Alle teksten, afbeeldingen en karakters behoren toe aan hun rechtmatige eigenaars.

Serigala is geregistreerd bij: RpgSites.nl

Deel | 
 

 Take You Home

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Vamp

avatar

Berichten : 181
Pawprints (₱) : 165
Roedel : ex-Hero
Leeftijd : 3,5y
Partner : Together we can face any challenges as deep as the ocean and as high as the sky [Khuolema]

BerichtOnderwerp: Take You Home   vr jan 13, 2017 12:03 am



Beangstigend had ze haar ogen die ochtend geopend. Meteen met de angst dat het slechts allemaal een droom was geweest, bekeek ze haar omgeving, waarna ze Cinder al snel naast haar zag liggen. Als bevestiging op haar eigen geruststellende gedachten, besnuffelde ze haar pup om vervolgens weer rustig te kunnen ademhalen. Tevreden drukte ze nogmaals zachtjes met haar neus tegen Cinder aan, dit keer echter met de poging om haar dochter wakker te maken. Toen haar groene en zwarte ogen zich opende, maakte Vamp’s hart een sprongetje en kon ze het dan ook niet laten om de pup weer rond haar neus te likken – al was het maar om te blijken hoe blij ze met Cinder was. “Het is tijd om naar huis te gaan meisje.” Waren haar zachte woorden geweest, waarna het tweetal hun schuilplek had verlaten.

Omdat ze wist dat ook Cinder’s vader bezorgd was om de pup, had ze doormiddel van een huil aan Khuolema laten weten dat alles goed was met hun dochter. Cinder was veilig, ongedeerd en Vamp kon het dan ook niet wachten om d’r mee terug te nemen na de plek wat als thuis werd beschouwd.

En zo waren ze dan beland in dit heuvelachtige gebied van Serigala. Dit was nog niet hun eindstation, maar slechts een gebied die doorgestoken moest worden om uiteindelijk bij hun eindbestemming te komen. Terwijl ze rustig doorliep, hield ze Cinder in de gaten, kijkend of het niet beter was om een pauze in te lassen. Immers waren ze al een tijdje op weg en was Cinder nog jong. “Hou je het nog vol lieverd?” Vroeg ze toch maar voor de zekerheid, om de pup alsnog een kans te geven om aan te geven dat de tocht haar niet te ver werd. Ze moest er natuurlijk vanuit gaan dat –gezien de staat van Cinder – het lange lopen meer energie kostte dan normaal. Het laatste wat ze wou was dan ook dat Cinder haar reserves ging aanbreken, die ze juist hardt nodig had om te groeien. Vamp nam zichzelf dan ook voor, dat als het nodig was, ze haar dochter mee zou tillen, juist om Cinders lichaam te besparen. Een lichte aanraking bij haar oren, zorgde ervoor dat ze even met haar kop schudde. Al gouw zag ze wat de oorzaak was: kleine witte vlokken dwarrelden via de lucht zo naar beneden. Een glimlach kwam op haar snuit, de sneeuw liet haar weten dat er een nieuw seizoen was aangebroken, het was dan ook winter.

[Met Cinder]

_________________


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Cinder

avatar

Berichten : 95
Pawprints (₱) : 107
Roedel : No. Never.
Leeftijd : 10 moons
Partner : Will it stop the pain..?

BerichtOnderwerp: Re: Take You Home   vr jan 13, 2017 8:15 am

Bleek zonlicht sijpelde in haar oog. Verwilderd knipperde Cinder met haar groene kijker, maar toen ze de warme buik van haar moeder voelde, besefte ze pas waar ze was en wat er gebeurd was. Ze had geslapen, en er was niets fout gegaan. Ze rook geen bloed, ze zat niet onder de modder.. zelfs haar neus was schoon! En mama.. ze kon haar levensstem gewoon nog horen. Kalm, waarschijnlijk sliep mama nog. Goed. Deze nacht was er niets gebeurd. Ze had geluk gehad. Hopelijk zou ze geluk blijven hebben. Zolang ze bij mama was, dan. Gekalmeerd en opgelucht legde Cinder haar kop weer op haar magere pootjes, die droog en korrelig aanvoelde door de opgedroogde modder in haar haren. Hoe lang geleden was het dat een ze een bad had genomen? Ineens merkte de fragiele jong-Wolf een verandering in mama's levensstem op. Oké, ze werd wakker. Geen onverwachte bewegingen maken. Een warme neus wroette even in haar pels. Sinds het eerst sinds tijden gaf haar dat een.. fijn gevoel. Cinder opende haar ogen, en een wat sterkere, gezondere blik twinkelde in haar felgroene oogje. 'Het is tijd om naar huis te gaan meisje.'

Hoe lang liepen ze nu al? Hoe meer stappen ze zette, des te verder rolde Cinder's tong haar bekje uit. Hijgen hielp, maar ook niet helemaal meer. Ze had het niet warm, ze bevroor bijna! Maar toch had ze de reflex om de gaan hijgen. Irritant! Nu stroomde er alleen maar pijnigende koude lucht door haar lijf heen. 'Hou je het nog vol lieverd?' Dat was mama. Cinder's groene oog schoot opzij, en keek naar haar witte, pluizige moeder die aanmoedigend naast haar stond. Nog even. Nog even. 'Hmhm,' luidde haar antwoord. Het was geen letterlijke 'ja'.. maar mama zou haar wel begrijpen. Met al haar overgebleven energie beende het magere jonge dier verder, tot er ineens.. een griezelig wit puntje voor haar ogen verscheen! Verstard keek Cinder toe hoe een monsterlijk wit dingetje uit de lucht gevlogen kwam, en zijn klauwen haakte in haar neus. Kou verspreidde zich genadeloos door haar snuit en-... Oh, het viel wel mee. Langzaam maar zeker begon het witte monstertje in elkaar te zakken, tot hij uiteindelijk veranderde in een druppel water. Water? 'W-wat is dit?' vroeg Cinder terwijl ze met grote ogen opzij tuurde. Hopelijk wist mama raad.

_________________
Garnaal: Al een Garnaaltastische RPG'er sinds 2014
Honest Age:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Vamp

avatar

Berichten : 181
Pawprints (₱) : 165
Roedel : ex-Hero
Leeftijd : 3,5y
Partner : Together we can face any challenges as deep as the ocean and as high as the sky [Khuolema]

BerichtOnderwerp: Re: Take You Home   zo jan 15, 2017 4:30 pm


Haar pup in de gaten houdend, wachtte ze geduldig op een antwoord. Cinder antwoordde iets vaags, waarop zij maar moest raden wat het antwoord zou moeten zijn. Het kwam er dus ongeveer op neer dat haar dochter nog energie over had om verder te lopen, al kwam het er niet heel overtuigend uit. Aan de houding van de zwarte pup was dan ook wel te zien dat ze toch wel wat vermoeid was. Vamp had zich dan ook voorgenomen om over een tijdje een pauze in te lassen – Cinder gaf het dan misschien niet toe, maar haar moederinstinct vertelde haar dat ze toch echt even een rust moment nodig had.

Opeens versnelde haar dochter, wat haar toch even liet opkijken. Cinder toonde haar doorzettingsvermogen, wat haar de indruk gaf dat ze ook graag terug naar huis wou. Haar dochter stapte haar zelfs even voorbij, maar bleef na een aantal wolflengtes als genageld aan de grond staan. Even hield Vamp haar kop scheef, zich afvragend wat er aan de hand was. Met haar oren nieuwsgierig naar voren gestoken, liep ze op Cinder af. "Wat is er?" Vroeg ze zacht. "W-wat is dit?" Klonk het stamelend uit Cinders bekkie. Opnieuw hield ze haar hoofd iets wat scheef, maar realiseerde zich al snel wat Cinder bedoelde. "Dat Cinder," Grinnikte ze. "Wordt nou sneeuw genoemd." Een grappig gezicht was het wel, al wist ze wel dat Cinder's reactie nog niet eens zo heel gek was. Zeker als je erbij bedacht dat dit de eerste keer was dat Cinder überhaupt sneeuw zag. "Let maar op, binnenkort zal alles bedekt zijn met een witte laag sneeuw."

_________________


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Take You Home   

Terug naar boven Go down
 
Take You Home
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» [Fanfic] "Hey Dad, I'm home"
» You only hate the road when you're missing home
» Horse Home [RPG]
» {OPEN} Making myself at home
» Rats come out of the holes they call home [ASPEN]

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Serigala :: Valley :: Raska Hills-
Ga naar: