WELKOM
Serigala is een Nederlandstalige wolven RPG. Maak je eigen karakter aan, bepaal zijn uiterlijk en verken het eindeloze gebied van Serigala. Ontwikkel jezelf met behulp van de punten die je kunt verzamelen en ontwikkel op die manier je karakter verder. Ontmoet nieuwe spelers in de Off-Game zone en maak nieuwe vrienden! Alles ligt in jouw handen.
WOLF OF THE MONTH
TEAM
ACCOUNT SWITCH




SEIZOEN
15ºC - 28ºC
Z O M E R
Het is eindelijk zomer in Serigala. De kudde's trekken weer aan, overal groeit gras en bloemen en het land ziet er weer prachtig uit. Tot nu toe heeft de warmte voor weinig problemen gezorgd en brengt het alleen maar lekkere dagen, maar misschien komt daar binnenkort wel verandering in?
CREDITS
Serigala staat onder leiding van het team en wordt ondersteund met Actieforum. De banner is gemaakt door Kadar. Alle code's (uitzonderingen daargelaten) behoren toe tot Kadar en mogen niet zonder toestemming gekopieerd worden. Alle teksten, afbeeldingen en karakters behoren toe aan hun rechtmatige eigenaars.

Serigala is geregistreerd bij: RpgSites.nl

Deel
Vorige onderwerpGo downVolgende onderwerp
avatar
Berichten : 84
Pawprints (₱) : 76
Roedel : Make ten men feel like a hundred [Okami]
Leeftijd : 3,5 years
Partner : She ate my heart like a lovely cannibal! [Syren]
Profiel bekijken

. The Wanderer [OPEN] .

op do jan 12, 2017 8:06 am
Wat was Serigala toch een prachtig land! Tevreden wrong de pezige reu zich door de bevroren takken van een struik. Het was nog maar vroeg in morgen, maar Arthur genoot ervan om voor 't krieken van de dag al in het veld rond te hangen. 's Ochtends vroeg was hij fris en fruitig terwijl de prooi nog slaperig was. De jacht ging dan een stuk beter. Niet dat de jacht slecht ging in de middag.. Ineens verscheen er een kleine glimlach op de snuit van de jonge Huntsman. Ja, de tijden dat de jacht slecht ging lag ver achter hem. Sinds hij in Serigala was had hij zijn passie kunnen ontwikkelen, en nu hij bij Amatariseu's roedel hoorde, had hij nog nooit een mislukte jacht meegemaakt. Hij werd sneller, alerter en miste geen prooi. De trainingen die hij op verzoek van Ama voor zichzelf bedacht had hadden geholpen. Naast zijn verbeterde jacht kwaliteiten bezat de bruine reu nu ook over een veel gezonder en gespierder lichaam. Zijn lijf was stevig en taai, maar zijn vacht was juist zacht en glanzend. Wonderlijk! Hij was nog lang niet op zijn toppunt, maar nu was hij al sterker dan ooit tevoren! Misschien zou hij zijn Nonkel wel aan kunnen nu, maar.. Tja, Arthur wist dat hij zijn roedel niet alleen kon laten. Dat was slecht voor zijn eer, en voor zijn relatie met Syren. Ah, Syren. Prachtige, wonderbaarlijke Syren. In gedachten verzonken wandelde de bruine reu door het vorstige landschap van Runswick Fields, niet lettend op een gedaante in zijn buurt..

[Open]

_________________
Garnaal: Al een Garnaaltastische RPG'er sinds 2014
Honest Age:
PitaPata Dog tickers
avatar
Berichten : 231
Pawprints (₱) : 151
Roedel : Never!
Leeftijd : 5
Partner : Oh man no but if you want u can kiss me ;3
Profiel bekijken

Re: . The Wanderer [OPEN] .

op do jan 12, 2017 11:16 am
De reu liep badass door de heuvels van Runswick Fields. Na alle ellende met Scarleg en zijn familie hoefde hij zich niet in te houden voor ruzie. Het was vroeg in de ochtend. Celegon was eerder een avond wolf, in ieder geval geen ochtend wolf. De reu nam een grote sprong op een heuvel. Hij keek rond, misschien vond hij wel een soortgenoot. Celegon gad op en hij plofte neer op zijn kont en ging vervolgens liggen.Ook legde hij zijn kop neer op het koude gras. Hij zuchtte, er was niemand te bekennen. Toen hij een slaapje wou doen kwam er plots een onbekende geur naar binnen. Great! Hij sprong op en ging op de geur af. Hij vond een reu. De reu had hem nog niet eens opgemerkt. Celegon had een plan en wandelde de reu achterna. Even greep hij de staart pesterig van de reu die iets jonger was dan Celegon. Hij liet de staart los en zei:’’Well helloo…’’ Een grijns verscheen op Celegon zijn gezicht. Even dacht hij aan Scarleg. Emotie kwam even in zijn lichaam. Moest hij dit wel doen, zoals hij nu doet, pesterig. Nee, hij ging door met wat hij ook deed en wat hij van plan was, kijken hoe deze reu hier op ging reageren.

_________________
 
Made By...:
Made By Zarrán! <3 (Ty)
avatar
Berichten : 84
Pawprints (₱) : 76
Roedel : Make ten men feel like a hundred [Okami]
Leeftijd : 3,5 years
Partner : She ate my heart like a lovely cannibal! [Syren]
Profiel bekijken

Re: . The Wanderer [OPEN] .

op do jan 12, 2017 2:55 pm
Een krachtig gebit haakte zich vast in Arthur's staart. Verbaasd trok de bruine reu het in een reflex los, en keek toen met een opgetrokken wenkbrauw om. Het was een grijze heer, ongeveer 1 á 2 jaar ouder dan hij. Hm, blijkbaar eentje met de brein van een welp. 'Well helloo…' brabbelde het dier. 'En waar was dat voor nodig?' vroeg Arthur zowel geamuseerd als geïrriteerd. Dit hondje hier was waarschijnlijk een jaartje of 5, maar extreem veel groter was hij niet. Als er echt wat mis was in de hersenen van zijn soortgenoot, zou Arthur zich uitstekend kunnen verdedigen. Áls dit dier een psycho was dan. Wie weet was het wel een doodnormale gentleman met een slecht gevoel voor humor.

_________________
Garnaal: Al een Garnaaltastische RPG'er sinds 2014
Honest Age:
PitaPata Dog tickers
avatar
Berichten : 231
Pawprints (₱) : 151
Roedel : Never!
Leeftijd : 5
Partner : Oh man no but if you want u can kiss me ;3
Profiel bekijken

Re: . The Wanderer [OPEN] .

op do jan 12, 2017 3:11 pm
De reu voor hem draaide om en was geïrriteerd. ‘’Waar was dat voor nodig?’’ Vroeg hij. Celegon plofte neer op zijn achterwerk en zuchtte. Deze reu was pas een poedel. Celegon kende hem niet maar hij wist wat hij had gedaan als iemand zijn staart greep. Weer dacht hij aan Scarleg, hij had waarschijnlijk niet veel anders gereageerd zoals deze wolf. Even keek de grijsachtige reu de andere kant op om zijn gedachtes, vol emotie, ongemerkt te houden. De laatste tijd had Celegon het moeilijk en was hij alleen nog maar uit op ruzie. Celegon zuchtte diep. Hij hield zich niet zoveel bezig met de reu voor hem. Celegon sloot heel even zijn ogen en besloot normaal te gaan, voor nu. Deze reu was het toch niet waard, en zo klein was hij niet, maar Celegon had hem aan gekund. Celegon wist dat het wel wat lastiger werd om nu nog een normaal gesprek te voeren maar het was het waard. Hij keek terug naar de reu. ‘’Sorry ‘bout that. Je begrijpt het niet.’’ Zei hij. Celegon schaamde zich best en had de neiging de andere kant op te kijken maar hield zich sterk.

_________________
 
Made By...:
Made By Zarrán! <3 (Ty)
avatar
Berichten : 84
Pawprints (₱) : 76
Roedel : Make ten men feel like a hundred [Okami]
Leeftijd : 3,5 years
Partner : She ate my heart like a lovely cannibal! [Syren]
Profiel bekijken

Re: . The Wanderer [OPEN] .

op vr jan 13, 2017 8:01 am
Wat de bedoelingen waren van deze reu waren voor Arthur nog een raadsel. Wat wel overduidelijk was, was dat dit arme dier niet beschikte over een stel goedwerkende hersenen. De pezige bruine reu vroeg zich ergens af of hij respect moest hebben voor een gek zoals hij. Hm... nee. Gek of geen gek, dit dier vroeg om aandacht op een slechte manier. Iemand zomaar in de staart bijten was nou niet bepaald iets leuks of grappigs. 'Sorry ‘bout that. Je begrijpt het niet,' klonk er ineens uit de bek van het beest. Och nee, begreep hij het niet? Arthur voelde hoe er een lachje begon te ontstaan in zijn keel. Zijn Alpha had gelijk, het plagen van minderwaardige Wolven kon zo af en toe wel leuk zijn! 'Och nee, wat begrijp ik niet?' vroeg Arthur met een pruillipje. Wow! Dit was formidabel! Dit was de eerste keer dat hij meedeed aan het zogeheten 'poedeltjes pesten' of hoe Amatariseu het ook noemde. Wie weet van voor vermakelijke dingen deze snuiter nog meer zou gaan zeggen!

_________________
Garnaal: Al een Garnaaltastische RPG'er sinds 2014
Honest Age:
PitaPata Dog tickers
avatar
Berichten : 231
Pawprints (₱) : 151
Roedel : Never!
Leeftijd : 5
Partner : Oh man no but if you want u can kiss me ;3
Profiel bekijken

Re: . The Wanderer [OPEN] .

op vr jan 13, 2017 12:01 pm
Zo zo de bruine reu werd ook eens wat ‘fun’. ‘'Och nee, wat begrijp ik niet?'’ Zei hij met een pruillipje. Oke, het was duidelijk dat deze reu hem onderschatte. Celegon zag er altijd best zwak en klein uit. Maar natuurlijk Celegon dat niet, alhoewel zijn lengte inderdaad niet echt groot was. Anyways deze reu had veel meer spieren dan dat deze reu dacht, duidelijk. De reu keek hem droog en geïrriteerd aan. De grijsachtige veranderde van gedachten en wist nu dat deze reu het echt wel waard was. Een grote en snelle sprong kwam hard aan tegen de andere, bruine reu. Celegon stond op de reu die hem uitdaagde. Hij liet zijn tanden zien. Scarleg was toch nergens te bekennen. Celegon liet een harde grom horen en spande zich aan zodat het moeilijker was om er tussen zijn houdgreep uit te glippen.

_________________
 
Made By...:
Made By Zarrán! <3 (Ty)
avatar
Berichten : 84
Pawprints (₱) : 76
Roedel : Make ten men feel like a hundred [Okami]
Leeftijd : 3,5 years
Partner : She ate my heart like a lovely cannibal! [Syren]
Profiel bekijken

Re: . The Wanderer [OPEN] .

op za jan 14, 2017 10:14 am
Plotseling kwam het grijze hondje aangestormd, en met een krijgshaftige sprong vloog het Arthur om de nek. Makkelijk gevloerd door deze onverwachte aanval knalde de bruine reu met zijn achterhoofd op de grond, waardoor hij kwaad grauwde en even sterretjes zag. De grijze hond ontblootte zijn tanden. Wat was er mis met deze snuiter? Was hij dan sociaal zo onderontwikkeld dat hij niet door had dat Arthur slechts de draak met hem stak?! Geïrriteerd trapte Arthur zijn grijze tegenstander in het kruis, zonder enig respect voor de hond's edele delen. Trieste verschijnselen zoals dit verdiende geen respect. Soepel rolde de bruine reu onder zijn tegenstander vandaan, waarna hij met een flinke snelheid een half rondje om het dier rende. Toen stormde hij op het grijze beest op, en ramde met alle kracht van zijn lichte maar taaie spieren tegen de hond op. Tegelijkertijd sloot hij zijn kaken al om de pols van het dier... wanneer plotseling twijfel in hem omhoog kwam. Was dit wel het juiste om te doen? Hond of geen hond, iemand hevig verwonden was niet zijn bedoeling. 'Gebruik je kracht voor zelfverdediging. Start nooit zelf een gevecht.' De woorden van zijn Alpha galmde door zijn kop. Oh ja, dat gesprek herinnerde hij zich nog. Amatariseu had hem na de jacht verteld over de nieuwe regel die ze in wilde gaan voeren. De bruine Huntsman had ingestemd.. Zou het aanvallen van een psychisch gestoorde reu tegen deze nieuwe regel in gaan? Arthur liep abrupt los, en zette zich af tegen de elleboog van de reu, en kwam atletisch en soepel neer op de grond. Dit hondje verwonden ging tegen zijn eergevoel in.

_________________
Garnaal: Al een Garnaaltastische RPG'er sinds 2014
Honest Age:
PitaPata Dog tickers
avatar
Berichten : 231
Pawprints (₱) : 151
Roedel : Never!
Leeftijd : 5
Partner : Oh man no but if you want u can kiss me ;3
Profiel bekijken

Re: . The Wanderer [OPEN] .

op za jan 14, 2017 7:25 pm
De bruine reu onder hem was het zat het trapte de Celegon zijn kruis, Auwstchh.. Deze wolf had totaal geen respect, dat ook best terecht was tho. De reu was door de trap soepel onder hem weggekomen. De wolf ging een beetje stoer doenerig rondjes om hem rennen als een dolle pup. De beukte een beetje voorspelbaar tegen hem aan, dat deed hem niets maar wat hem wel wat deed is dat de reu ook zijn pols vast greep. Een grom verliet gelijk zijn bek en hij greep de oor van zijn tegenstander en trok eraan waardoor hij wel los moest laten van de pijn. Bloed liep zijn oor uit en hij liet los. toch kreeg de reu hem om. Oke, genoeg gespeeld. Celegon rolde onder de reu en sprong hoog de lucht, want wel een beetje pijn deed aan zijn pols, niet een beetje, wel een beetje meer. De bruine tegenstander vloog hierdoor de lucht in en knalde op het gras. Celegon nam nog een sprong en belandde op buik. Met zijn achter klemde hij de achterpoten van zijn tegenstander. Zijn voorpoten zette hij gespannen bij de oksels van de reu. En zijn tanden zette hij natuurlijk in zijn nek. Toen zijn snuit eenmaal in de nekharen zat, rook hij de geur van de roedel van Emaya haar moeder. Hij was de naam alweer vergeten maar had hem eens gehoord. Toen de reu bloed proefde liet hij los en sprong van het dier. ‘’Ik had eerder gedacht dat jou roedel niet zo’n roedel was als vechten enzo.’’ Zei hij met een grijns op zijn gezicht.

_________________
 
Made By...:
Made By Zarrán! <3 (Ty)
Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum