IndexIndex  GebruikerslijstGebruikerslijst  HandboekHandboek  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  Kaart  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  FAQFAQ  ZoekenZoeken  KalenderKalender  

Welkom op Serigala!

Serigala is een Nederlandstalige wolven RPG. Maak je eigen karakter aan, bepaal zijn uiterlijk en verken het eindeloze gebied van Serigala. Ontwikkel jezelf met behulp van de punten die je kunt verzamelen en ontwikkel op die manier je karakter verder. Ontmoet nieuwe spelers in de Off-Game zone en maak nieuwe vrienden! Alles ligt in jouw handen.

Wolf van de maand

Account switch

Gebruikersnaam:

Wachtwoord:

Het team

Kai

Seizoen

Het is lente en dat betekent dat de temperaturen weer omhoog gaan en dat het overgrote gedeelte aan sneeuw verdwenen is. Toch lijkt er iets vreemds aan de hand, want waar er vorig jaar nog een overvloed aan voedsel was, lijken veel prooidieren nu in aantallen zijn afgenomen. Komt dit door de strenge winter of is er iets anders aan de hand?

credtis

Serigala staat onder leiding van het team en wordt ondersteund met Actieforum. De banner is gemaakt door Kadar. Alle code's (uitzonderingen daargelaten) behoren toe tot Kadar en mogen niet zonder toestemming gekopieerd worden. Alle teksten, afbeeldingen en karakters behoren toe aan hun rechtmatige eigenaars.

Serigala is geregistreerd bij: RpgSites.nl


Deel | 
 

 57

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Djinn

avatar

Berichten : 82
Pawprints (₱) : 46
Roedel : eat it up & crown it, you're fucking welcome [shadows alpha]
Leeftijd : 7.
Partner : I'll fight your dad in the parking lot.

BerichtOnderwerp: 57    di nov 15, 2016 12:44 am

Sneeuw en ijs, oh, wat voelde ze zich weer thuis. Haar vacht mocht dan gemaakt zijn voor dit gebied, gecreëerd door eeuwen van evolutie, heel fijn vond ze de gierende wind en de koude niet. Misschien dat ze nog geluk zou hebben, eventueel een poolvosje tegen het lijf zou lopen waar ze even lekker van kon smikkelen, maar haar kansen zagen er niet bepaald goed uit. Wat het al helemaal erger maakte, was dat ze nu permanent mank liep. En dat ze best oud was. En dat Dux er niet was. En nog zo'n honderd andere dingen. Ze vond altijd wel iets om te klagen, maar deze keer was het toch voornamelijk de wond die ze over had gehouden van die lieflijke mensen. Een klein maar zichtbaar litteken sierde haar kont nu, en heel blij was ze er niet om. Toch was het fijner dan het alternatief, ze had nou eenmaal dood kunnen zijn. Uiteindelijk had haar pad haar weer de halve wereld rondgeleid, naar verre, vreemde oorden en naar oude, bekende plekken. Stiekem had ze nog een kijkje genomen in Wolf Story, maar ze realiseerde zich al snel dat het door de mensen nu moeilijk begaanbaar was. Haar thuis was ze kwijt, dus kwam ze hier aanzetten, zonder duidelijk doel. Nu waggelde de brede wolvin door de sneeuw in Serigala, op zoek naar niets specifieks.   

_________________


Laatst aangepast door Djinn op ma nov 21, 2016 4:43 pm; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Vamp

avatar

Berichten : 188
Pawprints (₱) : 171
Roedel : ex-Hero
Leeftijd : 3,5y
Partner : Together we can face any challenges as deep as the ocean and as high as the sky [Khuolema]

BerichtOnderwerp: Re: 57    ma nov 21, 2016 12:05 am


Brr, wat was het koud. Op een of andere manier was ze beland geraakt bij een vlakte die bekleed was met een witte dikke laag sneeuw. Ze wist nog dat ze op zoek was gegaan naar haar dochter, maar dat het uiteindelijk hier na toe zou leiden had ze niet gedacht. Met een iets bezorgde blik keek ze nogmaals naar achteren,  niet wetend hoe ze nou precies weer terug zou komen.  Voor haar gevoel bleek ze vast te draaien in een cirkel, alhoewel dat ze het niet kon bevestigen, telkens verdwenen haar pootafdrukken dan ook weer door de gure wind die de sneeuw tot een vlak oppervlak maakte. Dit was weer een typisch gevalletje wat voorkwam als je Vamp hete en het gevoel van een baksteen had. Daarbij maakte de iets wat opdwarrelende sneeuw het er ook niet beter op.  Met haar ogen turend naar de omgeving om haar heen, zocht ze naar een uitweg om weer bij haar familie te komen. Dit bleek moeilijker dan gedacht, het hele landschap bestond dan ook alleen maar uit sneeuw.  Wacht. Vamp stopte abrupt, spitste haar oren,  daar verderop leek iets bewegend haar kant op te komen. Opgewekt met de gedachte dat het een soortgenoot moest zijn, trippelde ze in een drafje die kant op waar al gouw haar blik viel op een oudere, maar even witte wolvin. Al snel was te zien dat vreemdeling makte met één van haar achterpoten, wat haar wat vreemd liet opkijken, erg prettig zag het er dan ook niet uit. Een respectabele afstand houdend, was ze onderhand dichter bij de teef te vinden. “Pardon,” opende ze het gesprek. “Is het misschien bij u bekend hoe ik weer richting de vallei kom?” Ergens had ze de twijfels of ze wel de juiste wolf had gevonden om haar vraag te kunnen antwoorden, maar aan de andere kant had ze weinig keuze, het kon wel uren duren voordat ze met een beetje geluk een ander soortgenoot tegen kon komen.  

_________________

Status: inactief


Laatst aangepast door Vamp op di nov 22, 2016 9:50 pm; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Djinn

avatar

Berichten : 82
Pawprints (₱) : 46
Roedel : eat it up & crown it, you're fucking welcome [shadows alpha]
Leeftijd : 7.
Partner : I'll fight your dad in the parking lot.

BerichtOnderwerp: Re: 57    ma nov 21, 2016 4:43 pm

Haar flair was ze onderhand een beetje verloren. Haar lichaam werd wat zwakker, begon iets meer te hangen, terwijl haar vacht steeds meer tinten grijs aannam. Het zag er niet bepaald mooi uit, maar het deerde haar niet zoveel mee. Op dit moment had ze teveel aan haar hoofd om nog iets om haar uiterlijk te geven. Nou had ze het ook wel een beetje verdiend; veel had ze ook niet op haar conditie gelet. Sinds ze uit de Shadows was gegaan, was de nood om te vechten ook vele malen kleiner geworden. Het gevecht waarbij Amatariseu een stuk uit haar oor gehapt had, was voor nu haar laatste geweest. Ergens vond ze dat helemaal niet erg. Misschien waren de harde randjes er een beetje vanaf, misschien was ze zelf soft geworden. Ze grinnikte even bij die gedachte. De witte teef hinkte nog een eindje door de sneeuw, voordat ze halt hield vanwege een stem die ze hoorde. Haar ogen gleden naar de witte wolvin die haar groette. Ergens kwam de teef haar vaag bekend voor, maar Djinn wist haar niet te plaatsen. Ze vroeg naar de weg, wat betekende dat ze hier niet oorspronkelijk vandaan kwam. Uit WS misschien? "Ben je altijd zo beleefd?" vroeg Djinn geamuseerd. Het was de eerset keer in tijden dat ze met 'u' aangesproken werd. Misschien was ze nu officieel oud. "De vallei is trouwens die kant op," zei ze, terwijl ze met haar kop naar het zuiden knikte. Ergens was ze blij dat ze dat nog wist, cognitief was ze tenminste nog niet helemaal onderuit gezakt.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Vamp

avatar

Berichten : 188
Pawprints (₱) : 171
Roedel : ex-Hero
Leeftijd : 3,5y
Partner : Together we can face any challenges as deep as the ocean and as high as the sky [Khuolema]

BerichtOnderwerp: Re: 57    di nov 22, 2016 10:16 pm


Hoe dichter ze bij de ander kwam hoe meer informatie ze in zich opnam. De teef leek ouder te zijn dan in eerste instantie gedacht, zo vielen de grijzige haren van dichterbij meer op en ook de wijzere blik op diens gelaat. Het zag er dus wat haar betreft uit dat deze wolvin het antwoord op haar vraag wel kon antwoorden, al twijfelde ze toch nog ergens of de vreemdeling hier wel bekend was. Maar.. was deze wolf wel zo vreemd voor haar? Vamp kon het even niet helemaal plaatsen, misschien ook wel deels omdat ze met haar hoofd er niet helemaal bij was. Ze was nog nooit in het hoge noorden van Serigala geweest en het vele sneeuw speelde met haar oriëntatie om de weg naar huis weer te vinden. “Ben je altijd zo beleefd?” Haar kop kantelde ze voor een moment iets scheef, wat verbaast van deze vraag. Waarom zou ze onbeleefd zijn en geen respect tonen voor een oudere wolf? Immers zou het echt niet in haar voordeel werken en haar een beter gevoel geven. “Heb ik enig reden om dat niet te zijn dan?” Kaatste ze terug met een klein grijnsje op haar snuit, eerder plagend dan uitdagend. Vamp volgde de wolvin ’s blik, waarmee ze vertelde waar het zuiden zou moeten liggen. “Dank u wel,” antwoordde ze vriendelijk. Ze was al van plan om naar de aangewezen richting te draven, maar bedacht zich. Misschien was een maatje onderweg wel gezellig, tenminste als de oudere wolvin ook van plan was om richting de vallei te trekken. “Bent u ook onderweg?” 

_________________

Status: inactief


Laatst aangepast door Vamp op za dec 03, 2016 9:37 pm; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Djinn

avatar

Berichten : 82
Pawprints (₱) : 46
Roedel : eat it up & crown it, you're fucking welcome [shadows alpha]
Leeftijd : 7.
Partner : I'll fight your dad in the parking lot.

BerichtOnderwerp: Re: 57    do nov 24, 2016 3:27 am

Hoewel haar wolvensoort praktisch gemaakt was voor dit koude weer, merkte ze dat haar verouderende lichaam moeite had met het bieden van weerstand tegen de ijzige wind. Waar ze normaal een behoorlijke tijd rond had kunnen lopen in dit gebied zonder het echt koud te hebben, voelde ze zichzelf nu rillen. Toch deerde het haar weinig, ze had er vrede mee dat ouder worden een deel van het leven was. Ze wilde het net zo sierlijk aanpakken als haar moeder had gedaan. Haar lieve, prachtige moeder die nu waarschijnlijk overleden was. Het pijnigde haar om te weten dat ze de wolvin nooit weer zou zien, maar ook daardoor liet ze zich niet tegenhouden. Het was nou eenmaal zo. Djinn greens even tevreden toen ze zag dat de wolvin die voor haar stond fysiek lichtelijk op haar leek. Een jongere versie, althans. De wolvin leek verbaasd door Djinn's vraag, blijkbaar was beleefdheid iets vanzelfsprekends. Djinn keek even geamuseerd op bij haar reactie. "Niet dat ik weet. Ik voel me gewoon zo oud als ik met 'u' wordt aangesproken," sprak Djinn kalmpjes. Toch moest ze eraan leren wennen. Ze was oud nu en zo. Vervolgens bedankte de wolvin Djinn voor haar advies, vroeg vervolgens of ze ook onderweg was. Djinn knikte. "Ik denk alleen niet dat je met mij mee wilt. Ik ben een stuk langzamer geworden," zei ze, terwijl ze naar het litteken op haar achterste wenkte. De wond had het haar behoorlijk lastig gemaakt, maar ze was toch nog steeds niet dood. In haar ogen ook al heel wat.  

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Vamp

avatar

Berichten : 188
Pawprints (₱) : 171
Roedel : ex-Hero
Leeftijd : 3,5y
Partner : Together we can face any challenges as deep as the ocean and as high as the sky [Khuolema]

BerichtOnderwerp: Re: 57    wo nov 30, 2016 5:35 pm


De oudere wolvin deelde haar mening over het beleefd zijn en het aanspreken met een ‘u’ in plaats van een ‘je’, zo was ze van mening dat haar beleving, ze zich direct oud voelde voelen. Vamp grinnikte door die opmerking, tja, enigszins kon ze het wel begrijpen. Aan de andere kant zou ze al een hele andere eerste indruk achterlaten als ze dat stukje beleefdheid had weggelaten. Tevens kon de wolvin het ouder worden ook niet tegenhouden, iedere wolf werd ouder en daar dienden de andere wolven ook respect voor op te brengen. Tenminste dat was haar geleerd. “Ik zal er wel een ‘je’ van maken, als u dat liever hebt,” antwoordde ze, iets wat vragends in haar stem om zo de toestemming te kunnen krijgen. Afwachtend was haar blik daarna blijven hangen, benieuwd of ze het gevonden tomtom mee als reismaatje kon gebruiken. Niet alleen was de gezelschap onderweg wel fijn, maar als ze de weg nogmaals kwijt raakte, dan had ze in ieder geval deze wolvin bij zich. De teef was enkel nog niet zo overtuigd, zo vertelde ze dat ze een stuk langzamer was dan voorheen en wees daarbij naar een litteken op haar achterste. Oei, ondanks dat het genezen was, moest het ontzettend pijn hebben gedaan. Vamp knikte begrijpend.  “Ik pas mijn tempo wel aan,” Glimlachte ze bemoedigend.  

_________________

Status: inactief


Laatst aangepast door Vamp op za dec 03, 2016 9:20 pm; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Djinn

avatar

Berichten : 82
Pawprints (₱) : 46
Roedel : eat it up & crown it, you're fucking welcome [shadows alpha]
Leeftijd : 7.
Partner : I'll fight your dad in the parking lot.

BerichtOnderwerp: Re: 57    vr dec 02, 2016 9:35 pm

Een rilling trok over de ruggengraat, het was wel duidelijk dat het hoge noorden niet helemaal meer haar gebied was. Natuurlijk was het meest logische idee om richting de vallei te lopen, al had ze eigenlijk ook geen idee wat ze daar te zoeken had. Of de Shadows nog bestonden, wist ze eigenlijk niet echt. Zelfs als ze dat deden, was de vraag nog maar of er iets over was van de 'oude' Shadows. Waarschijnlijk was er van de originele crew niet veel meer over, dus erg veel zin had het vast niet om ze op te zoeken. Misschien dat er nog wat van haar kroost rondliep, maar zelfs daar had ze nog weinig vertrouwen in. Het enige wat ze op dit moment echt miste, was haar moeder. En Dux, al had ze hem nog steeds niet vergeven om de fout die hij wel of niet begaan had. De witte teef zei dat ze Djinn wel aan zou spreken met 'je', waarop Djinn flauw glimlachte. "Graag," zei ze, quasi-tevreden. De wolvin deed haar een beetje denken aan haar dochter, Ventisca. Gelukkig vond de andere wolvin haar langzame tempo geen probleem, dus knikte Djinn, waarop ze begon te lopen. "Let's go," zei de wolvin, die nu al neigde naar de warmte van de vallei. "Wat is je naam eigenlijk?" vroeg de wolvin, zich realiserend dat ze nog geen enkel idee had hoe de wolvin heette. Misschien was het Ventisca wel en had ze haar helemaal niet herkend. Dat zou awkward zijn.  

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Vamp

avatar

Berichten : 188
Pawprints (₱) : 171
Roedel : ex-Hero
Leeftijd : 3,5y
Partner : Together we can face any challenges as deep as the ocean and as high as the sky [Khuolema]

BerichtOnderwerp: Re: 57    za dec 03, 2016 9:41 pm


 Ze kreeg toestemming om de oudere wolvin met een je in plaats van met ‘u’ aan te spreken. Zo voelde de ander zich meer op haar gemak, maar was het voor haarzelf eigenlijk ook wel makkelijker. Door dit stapje beleefdheid achterwege te houden, groeiden de teven toch wel iets meer naar elkaar toe, misschien uiteindelijk wel tot iets vriendschappelijks. Al had Vamp geen reden om het tot iets anders uit te laten draaien, wie weet zou het maar gewoon blijven als vage kennissen. Maar in een gezamenlijke wandeling, zoals nu richting de vallei kon er een hoop gepraat worden. Ze was dan ook wel enigszins benieuwd naar de ander. “Let’s go,” de wolvin liet weten dat he tijd was om te vertrekken, daarbij liet ze ook meteen weten dat ze met z’n tweeën verder zouden trekken. Zo had Vamp dan toch een reismaatje gevonden. Een vriendelijke, opgetogen glimlach sierde haar snuit, duidelijk blij met het antwoord dat de wolvin haar gaf. Haar tempo aanpassend, liet ze rustig mee in de snelheid die haar reismaatje haar aangaf. “Wat is je naam eigenlijk?” Uh, tja, een naam weten kon wel eens handig zijn. “Vamp,” Antwoordde ze. “En de jouwe?” Nieuwsgierig wat het antwoord zou zijn, was haar blik afwachtend op de oudere wolvin gericht.

_________________

Status: inactief
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Djinn

avatar

Berichten : 82
Pawprints (₱) : 46
Roedel : eat it up & crown it, you're fucking welcome [shadows alpha]
Leeftijd : 7.
Partner : I'll fight your dad in the parking lot.

BerichtOnderwerp: Re: 57    zo dec 04, 2016 9:23 pm

De witte teef vroeg zich af of de rest van de wolven die hierheen waren verhuist er ook nog waren. Kai, Nemy, Pierce, de rest. Misschien wat van de poedeltjes, of de neutrale wolven. Misschien dat The Rising Heroes ook over waren komen varen, mits daar nog wat van over was. Hoe dan ook, het was wel duidelijk dat terug naar WS geen optie meer was. Het gebied was zo ondertussen verdronken in tweebeners. Ergens vond ze het wel jammer, ze had het gebied immers altijd als haar thuis gezien, ook al was ze behoorlijk vaak weg. Djinn siste even van de pijn toen ze haar achterpoot weer verzette; de schotwond had toch een soort van chronisch letsel achtergelaten. Zowel rennen als lopen waren behoorlijk pijnlijk, wat het jagen ook een stuk moeilijker maakte. De vreemde wolf stelde zich voor als Vamp, een naam die haar verder niet echt bekend voor kwam. Het was dus in ieder geval niet Ventisca, wat een opluchting. "Djinn," antwoordde ze toen. "Heb jij misschien nog een idee welke wolven hier rondlopen?" vroeg ze toen maar, half door interesse, half om maar wat conversatie te maken.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Vamp

avatar

Berichten : 188
Pawprints (₱) : 171
Roedel : ex-Hero
Leeftijd : 3,5y
Partner : Together we can face any challenges as deep as the ocean and as high as the sky [Khuolema]

BerichtOnderwerp: Re: 57    wo dec 07, 2016 10:32 pm


 Opper vrolijk dat ze reismaatje had, stapte ze opgewekt naast de wolvin die haarzelf voorstelde als Djinn. Dit liet bij Vamp toch echt wel een belletje rinkelen, de naam had ze wel eens eerder gehoord, al was dat al weer een poosje geleden. Het moest haar meteen denken aan de roedel oorlog tussen The Rising Heroes en The Shadows in hun vorige leefgebied. Ze keek nog eens bedenkelijk naar de oudere, strompelende wolvin naast haar. Het geluid wat zachtjes hoorbaar was, liet haar weten dat de wond aan haar achterbeen nog steeds erg pijnlijk was bij de bewegingen die ze maakte. Was dit dan de teef die Amatariseu’s staart van haar af nam? Mm. “Ook van Wolf Story is het niet?” Ze had zichzelf besloten om zich neutraal te houden, immers had ze deze wolvin nog nooit ontmoet en was ze toch wel erg nieuwsgierig. “Heb jij misschien nog een idee welke wolven hier rondlopen?” Voor een moment wiebelde ze wat met haar oren, afwegend hoe ze het beste kon antwoorden. “Zo’n ongeveer. Ben je naar iemand in het bijzonder opzoek?”

_________________

Status: inactief
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Djinn

avatar

Berichten : 82
Pawprints (₱) : 46
Roedel : eat it up & crown it, you're fucking welcome [shadows alpha]
Leeftijd : 7.
Partner : I'll fight your dad in the parking lot.

BerichtOnderwerp: Re: 57    wo dec 07, 2016 10:52 pm

Geïrriteerd trok ze met haar oren - waarvan nog steeds een stuk miste door die verdomde Amatariseu. Was het nu zo ver gekomen dat ze moest profiteren van de liefdadigheid van anderen om haar naar de vallei te leiden? Het leek erop. Ze was moe, zwakker dan ooit tevoren en het leven lachte haar niet bepaald meer zo toe als eerder. Maar toch, ze was redelijk hard dus kon ze ermee leven. Het feit dat ze neergeschoten was, maakte alles absoluut niet beter. Dit zou een perfect moment zijn voor haar nageslacht om terug te komen en haar te compenseren voor wat zij voor hen had gedaan vroeger. Maar nee, die ondankbare mormels waren hun eigen weg gegaan om daar hun beste jaren te spenderen. Ergens vond ze het wel begrijpelijk, ze had hetzelfde gedaan. Toch zou ze alles doen om haar moeder nog één keer te zien, al wist ze wel dat dat een onmogelijk iets was. Vamp vroeg of ze ook uit Wolf Story kwam, waarop Djinn even verward knikte. Daar kende ze de witte teef dus van. "Zat je in een roedel?" vroeg de wolvin even bedenkend. Wolf Story had een gigantisch aantal roedels gekend, maar deze wolvin was slechts oud genoeg om de laatste paar mee gekregen te kunnen hebben. Vamp gaf aan wel enkele wolven te kennen, en vroeg of ze naar iemand op zoek was. Djinn haalde haar schouders even op. "Niet bepaald. De Shadows misschien?" sprak ze bedenkelijk. Het was eigenlijk het enige groepje dat nog van enig belang zou kunnen zijn hier. De rest was vergankelijk.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Vamp

avatar

Berichten : 188
Pawprints (₱) : 171
Roedel : ex-Hero
Leeftijd : 3,5y
Partner : Together we can face any challenges as deep as the ocean and as high as the sky [Khuolema]

BerichtOnderwerp: Re: 57    do dec 08, 2016 4:58 pm


 Er bleek een lichtje te gaan branden bij Djinn, toen ze begon over hun oude leefgebied. Vamp begon zich dan ook af te vragen of de oudere wolvin nu pas uit het WS was gekomen of dat ze al eerder een bezoek aan Serigala had gebracht. Ze wist dat het leven in WS een stuk moeilijker voor de dieren daar waren geworden na, de komst van de tweebeners, daarom waren veel wolven immers vertrokken. Had Djinn het dan echt zo lang volgehouden? Als dat zo was, had ze zeker respect voor de teef. “Zat je in een roedel?” Luidde de vraag van haar reisgenoot, na een enkele bedenking. Vamp knikte. “Een tijdje,” Ze zei verder geen roedelnaam, maar ging er eigenlijk al vanuit dat Djinn het al geraden kon hebben. Immers waren er tot zijzelf wist, maar twee roedels en laat het even duidelijk zijn dat ze niet Djinn als alfa had gehad.  De oudere wolvin gaf verder aan niet op zoek te zijn naar een wolf, al leek het haar meer dan logisch dat ze haar roedel weer wou opzoeken. Dit leek juist gedacht, Djinn vroeg dan ook of de The Shadows nog aanwezig waren.  “Die zijn er,”  Hoewel ze nou niet voor stond om juist die groep wolven te promoten, wou ze Djinn wel helpen.  Tenslotte deed de wolvin hetzelfde voor haar, wat haar bracht op ‘voor wat hoort wat’. En aangezien de staat van Djinn, leek het haar ook beter om weer rustig aan te kunnen schuiven bij haar roedel genoten. Het leek er dan ook op dat de oudere teef wel wat hulp kon gebruiken, het overleven met zo’n litteken was vast de makkelijkste niet. “Ze leven net zoals in Wolf Story, in het donkerste gebied van Serigala. Of terwijl, Dalrey Forest.” Vamp herinnerde het zich nog goed, dat ze met haar familie had moeten verkassen, na de intrede van de roedel in dat gebied. Dat was ook één van de redenen waarom ze de roedel niet zo moest.  “Ben je van plan om je weer bij de roedel toe te voegen?”

_________________

Status: inactief
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Djinn

avatar

Berichten : 82
Pawprints (₱) : 46
Roedel : eat it up & crown it, you're fucking welcome [shadows alpha]
Leeftijd : 7.
Partner : I'll fight your dad in the parking lot.

BerichtOnderwerp: Re: 57    do dec 08, 2016 11:11 pm

Haar lichaam was niet het enige dat af leek te takelen: ook haar geest was niet zo snel meer als vroeger. Ze kreeg er steeds meer moeite mee om dingen te herinneren, nadenken ging niet meer zo snel als ze wil en het irriteerde haar allemaal mateloos. Ze hoopte maar dat het aftakelen tot zover ging, het zou verschrikkelijk zijn als ze op een niveau kwam waar ze haar eigen pups niet meer zou herkennen. Straks zou iemand anders voor haar moeten zorgen omdat ze zelf niets meer kon, de ultieme vernedering. Daarbij, al haar kinderen waren er vandoor en ook Dux was nergens te bekennen, dus wie zou op haar letten? Niemand. Toen ze vroeg of Vamp in een roedel zat, gaf deze maar een vaag antwoord. Blijkbaar leed de wolvin een beetje aan vraagontwijkend gedrag, aangezien ze klaarblijkelijk graag om dingen heen draaide. De wolvin gaf aan een tijdje in een roedel gezeten te hebben, en ze wist zeker dat deze wolvin geen Shadow was geweest. Rising Heroes dan? Djinn grinnikte even bij de ironie: ze hadden gevochten met de roedel en nu waren ze reisgenoten. De teef liet haar ook weten dat de Shadows nog bestonden. Na al die tijd. Onkruid verging immers niet. Vamp vertelde dat ze in het donkere bos leefden, typisch. "Is het niet apart dat de Shadows altijd het minst vruchtbare gebied kiezen?" vroeg de wolvin bedenkelijk. De sterkste, meest beruchte roedel. En ze gingen iedere keer voor het meest nutteloze gebied. Je moest immers je edgy status behouden, niet? Vamp vroeg verder of Djinn van plan was om zich weer bij de roedel te voegen, waarop ze haar schouders ophaalde. "Kijk naar me. Ik denk niet dat ze veel aan me hebben," zei ze grinnikend. Ze kon amper jagen, welke roedel wilde nou zo'n blok aan het been hebben? "Daarbij, alle Shadows uit mijn tijd zijn waarschijnlijk al weg." Ze was altijd bij de roedel gebleven omdat ze hen als familie zag, niet zozeer om het imago van de groep. Maar nu was ook dat er niet meer, dus wat was het punt?

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Vamp

avatar

Berichten : 188
Pawprints (₱) : 171
Roedel : ex-Hero
Leeftijd : 3,5y
Partner : Together we can face any challenges as deep as the ocean and as high as the sky [Khuolema]

BerichtOnderwerp: Re: 57    vr dec 09, 2016 11:20 pm


"Is het niet apart dat de Shadows altijd het minst vruchtbaarste gebied kiezen?" Klonk een luide gedachte naast haar. Vamp grinnikte geamuseerd, tja, als je er zo over na denkt.. Was het niet erg logisch, vooral niet als je er ook nog bij dacht dat de roedel nou niet bepaald vies was van een gevechtje hier en daar."Misschien houden ze niet zo van verandering," Ze trok haar schouders even op, Djinn's vraag kon ze dan ook niet beantwoorden. Zo goed kende ze de roedel dan ook niet, daarbij moest Djinn het als oud alfa toch ook wel weten. "Niet dat je daar mij over hoort klagen hoor, het jagen zou een stukje moeilijker worden als ze zich in de vallei hadden gevestigd." Nee, ze zou er niet aan moeten denken als het de roedel ook nog de vallei als grondgebied hadden, vooral aangezien het voedsel daar een stuk makkelijker te verkrijgen was als elk ander deel van Serigala. Nieuwsgierig wat de wolvin met haar verdere leven zou doen, keek ze Djinn afwachtend aan. Tegen haar verwachtingen in, vertelde die juist dat ze zich niet bij de roedel zou toevoegen. Met als reden dat ze waarschijnlijk toch niet veel waarde had. Vamp kon zich indenken dat de oudere teef zich nutteloos zou voelen in de groep, maar aan de andere kant, zou het Djinn's leven een stuk makkelijker maken."Mm, ze zouden toch vast wel enig respect voor een gewond oud alfa hebben niet?" Vooral nu de winter er aankwam en het jagen moeilijker werd. Daarbij kon ze zich ook niet voorstellen dat ze de oude alfa alsnog afwezen omdat ze niet meer bruikbaar zou zijn voor de roedelactiviteiten. "Daarbij, alle Shadows uit mijn tijd zijn waarschijnlijke al weg." Het zou natuurlijk kunnen zijn dat het ledenbestand na de verhuizing van gebied was veranderd, maar daar wist Vamp zelf het fijne niet van. Wel had ze doorgehad dat de zelfde leidster, nog steeds aanwezig was. "Volgens mij zijn er nog wel een aantal oudjes aanwezig," Een speelse grijns vormde op haar snuit, alhoewel ze er niet helemaal zeker van was hoe Djinn haar woordkeuze zou opvatten.

_________________

Status: inactief
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Djinn

avatar

Berichten : 82
Pawprints (₱) : 46
Roedel : eat it up & crown it, you're fucking welcome [shadows alpha]
Leeftijd : 7.
Partner : I'll fight your dad in the parking lot.

BerichtOnderwerp: Re: 57    za dec 10, 2016 11:35 pm

De andere wolvin grinnikte om haar opmerking, waarschijnlijk meer omdat er een kern van waarheid in zat dan dat het echt grappig was. Eigenlijk had ze zich nooit afgevraagd waarom ze nou altijd per se het schaduwbos moesten hebben, zelfs hier in Serigala. Een doder, leger, onaantrekkelijker gebied was er eigenlijk niet. Telkens als ze iets wilde drinken, had ze naar het meer af moeten reizen, of naar het vallei om aan eten zien te komen. Erg goed uitgedacht was het niet wat dat betrof. Misschien was het ook wel gewoon een stukje nostalgie, het donkere bos was immers altijd van de Shadows geweest, dus waarom nu niet weer? Traditie ging soms vreemd genoeg boven pure logica. Ook Vamp suggereerde dat de roedel wellicht niet van verandering hield. "Verandering is soms echter wel nodig," sprak de wolvin, waarop ze grinnikte. Hoe pretentieus was het om ineens zo wijs te willen klinken? Misschien was het gewoon een deel van het ouderdom. Vamp ging verder over hoe het jagen een stuk moeilijker zou worden wanneer de Shadows de vallei in hadden genomen. Djinn knikte. "Zijn ze nog steeds zo aanwezig als vroeger?" was haar volgende vraag. Ze kon het zich haast niet voorstellen.

Vamp leek licht verbaasd door haar antwoord dat ze zich waarschijnlijk niet meer bij de roedel zou voegen. In haar hoofd was het niet meer dan logisch. Ja, de roedel had een groot deel van haar leven uitgemaakt, maar dat deel had ze tevens achter zich gelaten. Voor haar waren de Shadows geen naam, maar wolven die ze vrienden of familie noemden. Lydda, Dux, Mini, Dwyer, Crush, Yens, Yani. Het ging generaties terug. Vamp kwam met het punt dat de leden vast wel respect zouden hebben voor een oud-alfa, iets waar Djinn niet echt aan twijfelde. "Ik denk het, maar ik zou er niet aan kunnen wennen om een last voor ze te zijn," mompelde de wolvin. Het kleine beetje trots dat ze nog had, wilde ze zich graag besparen. Djinn grinnikte even toen Vamp vertelde dat er nog wel wat 'oudjes' over waren. Natuurlijk. "Misschien dat ik nog even langs wip," zei Djinn, met een waterige glimlach op haar gezicht. Misschien zou ze nog wat van haar vrienden vinden, eventueel nageslacht zelfs. Maar van blijven was waarschijnlijk geen sprake meer.    

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Vamp

avatar

Berichten : 188
Pawprints (₱) : 171
Roedel : ex-Hero
Leeftijd : 3,5y
Partner : Together we can face any challenges as deep as the ocean and as high as the sky [Khuolema]

BerichtOnderwerp: Re: 57    ma dec 12, 2016 10:12 pm


Het verschil in leeftijd tussen de twee wolvinnen was toch echt wel duidelijk kenbaar. Djinn had natuurlijk meer levenservaring dan dat zij had, op zijn minst twee keer zo veel. Dit was niet alleen aan het uiterlijk te merken, wan hoe graag, haar oudere reisgenoot het ouderdom ook zou willen tegengaan, haar lichaam werd er toch echt niet jonger op. Ook aan Djinns woorden leek er vele levenslessen vooraf zijn gegaan, zo stelde de oudere teef vast dat veranderingen soms toch wel cruciaal zijn. Vamp wist niet precies wat Djinn er mee wou zeggen, tenminste de betrekking tot de Shadows volgde ze niet helemaal. "Zijn ze nog steeds zo aanwezig als vroeger?" Bedenkelijk had Vamp gekeken, 'vroeger' klonk al zo'n eind geleden, dat ze geen idee had over welke tijd Djinn nou precies had. Zo heel lang was ze dan ook niet in WS geweest, immers was ze er niet in geboren en pas later gekomen, als jonge volwassene. Toch had ze wel wat verandering van de roedel vernomen, tenminste tot hoever dat kan. "Sinds de verhuizing zijn ze wel wat rustiger geworden," Antwoordde ze voorzichtig. Wie weet echter wat ze schade ze had aangericht als Djinn met deze woorden wel weer naar haar oude roedel zou vertrekken. "Al weet ik niet tot hoever je terug wil gaan naar 'vroeger'?" Ze benadrukte het woord vroeger, grijnzend, om Djinn plagend te laten herinneren dat ze al echt bejaard werd.

Maar dit leek wat nu betreft een loze gedachte te zijn. Djinn vertelde nogmaals dat ze niet van plan was om een last voor de roedel te willen zijn. Al leek het wat Vamp betreft beter voor de oude teef. Misschien dat ze dat later nog wel zou inzien en alsnog haar advies zou opvolgen. Maar wie was zij verder om daar over te beslissen, tevens was de wolvin oud genoeg om dat voor zichzelf te kunnen zorgen. Daarbij had Djinn wel besloten om nog even langs haar roedel te gaan en wie weet hoe dat zou aflopen. Erg ver waren ze nog niet gelopen, Djinn's been maakte het dan ook onmogelijk om er een beetje gang in te houden. En Vamp.. Die was nog steeds ongelofelijk nieuwsgierig hoe dat gebeurt was. Met haar snuit even wijzend richting Djinn's been, keek ze de wolvin daarna vragend aan. "Dat ziet er pijnlijk uit," Begon ze vooraan haar vraag. "Hoe is dat zo gekomen?"

_________________

Status: inactief
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Djinn

avatar

Berichten : 82
Pawprints (₱) : 46
Roedel : eat it up & crown it, you're fucking welcome [shadows alpha]
Leeftijd : 7.
Partner : I'll fight your dad in the parking lot.

BerichtOnderwerp: Re: 57    wo dec 14, 2016 5:33 pm

Met een onhoorbare kreun duwde ze haar kaken stevig op elkaar. Het lopen had een duidelijk effect op haar achterpoten. Ze voelde haar poot verkrampen, maar dwong haar lichaam om door te blijven lopen. Nog steeds vervloekte ze die tweebeners voor wat ze gedaan hadden, al moest ze waarschijnlijk blij zijn dat ze het überhaupt had overleefd. Er waren weinig wolven die neergeschoten werden door mensen en het vervolgens ook nog na konden vertellen. Ze was Kai dan ook nog steeds dankbaar, de wolvin had haar eigen leven immers op het spel gezet om Djinn uit de benarde situatie te krijgen. Op een bepaalde manier had de zwarte teef haar leven gered. Misschien dat ze er ook nog maar eens iets nuttigs mee moest doen. De wond op haar dij had hier en daar ook zijn complicaties meegebracht: buiten het feit dat ze amper kon lopen of rennen, was ze er ook achter gekomen dat ze geen pups meer zou kunnen krijgen. Iets waar ze niet helemaal stuk van was, ze had immers al twee nestjes, maar toch gaf het haar een raar gevoel. Djinn knikte loom toen Vamp vertelde dat de activiteit in de Shadows wel was gedaald, ten opzichte van WS. Op de opmerking hoe ver ze dan wel niet terug wilde gaan naar vroeger greens Djinn. "Wrijf het er maar lekker in," sprak ze geamuseerd. Vroeger had ze het niet kunnen geloven dat ze aan zat te pappen met een ex-Hero. Nu waardeerde ze de ironie wel. Wat ze nog steeds minder waardeerde, is de stijgende druk die op haar poot werd gezet. Het schoot allemaal niet op, tot een waarschijnlijke ergernis van haar reisgenoot. Deze vroeg naar de oorzaak van de wond. "Pijnlijk is het zeker," zei ze, licht geïrriteerd door haar eigen ongemak. "Die tweebeners uit WS hebben me te pakken gekregen." Ze wist nog precies hoe en waar het gebeurd was. "Kai heeft me op het nippertje kunnen redden." Ze realiseerde zich dat Vamp wellicht niet wist wie de wolvin was, al was ze behoorlijk berucht. Ergens was het wel komisch dat ze haar leven te danken had aan een Shadow.


_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Vamp

avatar

Berichten : 188
Pawprints (₱) : 171
Roedel : ex-Hero
Leeftijd : 3,5y
Partner : Together we can face any challenges as deep as the ocean and as high as the sky [Khuolema]

BerichtOnderwerp: Re: 57    zo jan 08, 2017 8:20 pm


De reis richting de vallei verliep wat traag door Djinn’s handicap. Niet dat het Vamp op dit moment eigenlijk zo deerde, de oudere wolvin was dan ook een erg interessant reismaatje. Alleen al vanwege hun vroegere roedelverband in Wolf Story en de historie daarbij was haar belangstelling aangewakkerd. Tevens begon ze de oude Shadow alfa ook nog wel te mogen, wat best komisch was als je er verder over na dacht. Djinn’s nuchtere antwoorden, het openheid die de wolvin aangaf met daarbij dat ze redelijk betrouwbaar overkwam, maakte het erop uit dat Vamp het wel allemaal prima kon vinden met de wolvin. Zo nieuwsgierig als ze was, had ze de vraag gesteld over het litteken bij Djinn’s heup. Het was haar namelijk niet onopgemerkt gebleven dat de oudere wolvin veel kreunde van de pijn. Het aanzicht van de strompelende Djinn wekte medelijden bij haar op, waardoor ze wel in staat was om zich over de oudere teef te ontfermen.  “De tweebeners uit Wolf Story hebben me te pakken gekregen.” Was het antwoord wat ze kreeg. Geschrokken had Vamp Djinn’s kant op gekeken, niet wetend wat ze daarop moest zeggen. “Kai heeft me op het nippertje kunnen redden.” Vervolgde Djinn, als reden waarom ze nog leefde. “Verschrikkelijk,” mompelde ze. De naam van Djinn’s redder had ze wel eens eerder gehoord, zo had Amatariseu er wel eens vaker over gehad, al was dat niet in de zin van iets goeds. Zo bleek maar weer dat de Shadow’s toch anders in elkaar te zitten dan dat Vamp werkelijk dacht. Niet dat ze de groep alsnog goed zou praten, het was enkel een stukje wat ze begon te begrijpen. “Je hebt het over Kai, als in Shadow alfa Kai?” Vroeg ze als bevestiging.  

[sorry, voor late rea]

_________________

Status: inactief
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Djinn

avatar

Berichten : 82
Pawprints (₱) : 46
Roedel : eat it up & crown it, you're fucking welcome [shadows alpha]
Leeftijd : 7.
Partner : I'll fight your dad in the parking lot.

BerichtOnderwerp: Re: 57    zo jan 08, 2017 11:00 pm

Het was niet bepaald leuk om de zwakkere van het duo te zijn. Nooit eerder had ze zich de minder capabele persoon in een groep gevoeld, tot nu toe. Vanuit haar ooghoeken keek ze naar Vamp, hoe vloeiend de wolvin bewoog. Djinn zou er bijzonder veel voor doen om terug te kunnen naar de tijd voor haar wond, naar de bloeitijd van haar leven. Als je het zo bekeek, was alles behoorlijk snel afgetakeld. Ze kreeg een handicap, haar thuisland werd ingenomen door tweebeners, Dux was er vandoor - evenals de rest van haar vrienden - en ook haar pups waren verspreid geraakt over de rest van de wereld. Haar tijd was over, en ze was zich er goed van bewust. Vamp leek echt aangedaan door haar verhaal, iets dat Djinn niet echt gewend was. Ze kon zich wel inleven in anderen, maar trok dingen zich nooit zo persoonlijk aan. Misschien was dat het verschil tussen een Shadow en een goede wolf. Djinn haalde haar schouders op. "Niets aan te doen," mompelde de teef. Het was nou eenmaal gebeurd, en dit was hoe haar leven er nu uit zag. De andere teef leek licht verbaasd toen Djinn vertelde over hoe Kai haar gered had. "Die Kai, ja," bevestigde ze. Was het zo raar? Ze had Kai zelf altijd als één van haar beste vrienden gezien. Ze vroeg zich af wat andere wolven voor perceptie hadden van de Shadows; alsof ze altijd gemeen en chagrijnig waren, zelfs naar familie en vrienden toe. Hoe wilde je dan functioneren?  

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Vamp

avatar

Berichten : 188
Pawprints (₱) : 171
Roedel : ex-Hero
Leeftijd : 3,5y
Partner : Together we can face any challenges as deep as the ocean and as high as the sky [Khuolema]

BerichtOnderwerp: Re: 57    do jan 12, 2017 11:00 pm



Djinn’s verhaal trok haar ontzettend aan. Niet alleen vanwege de blijvende verwonding van de oudere wolvin, maar ook vanwege haar eerdere ervaring met tweebeners. Zo had Khuolema haar ook een keer meegenomen naar een plaats waar tweeners leefden. Het vlees was verrukkelijk geweest, echter was de prijs die ze daarvoor hadden betaald groter geweest. Zo was Khuo ook geraakt en als zij was weggerend, was het misschien heel anders met de reu afgelopen. Na het overheersen van Wolf Story hoopte ze maar dat de tweebeners het mooie Serigala niet zouden ontdekken. Bij haar medeleven naar Djinn toe, merkte ze op dat de wolvin er wat luchtig overdeed. De wolvin naast haar trok haar schouders even op en mompelde een aantal woorden. Vamp bedacht zich dat Djinn er misschien liever niet over pratte. Anyway, door de verhalen die ze had gehoord. had haar wel even verbaast dat Kai juist Djinns redder was geweest. Door Djinn’s korte antwoord had ze even het gevoel alsof ze een gevoelige snaar had geraakt, erg veel besloot ze er dan ook niet meer op te zeggen. “Nou, gelukkig dat je haar in je buurt had.” Glimlachte ze zwakjes. Weer ging haar blik richting Djinn’s wond. “Als je even moet rusten, laat je het toch wel weten?” Ze was iets bezorgd geworden dat Djinn zichzelf steeds vooruit duwde enkel om haar bij te houden, ze had liever dat het juist dat de oudere wolvin zichzelf niet forceerde waarbij haar lichaam zich nog meer beschadigde – als ze even moest rusten, dan was het maar zo.

_________________

Status: inactief
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Djinn

avatar

Berichten : 82
Pawprints (₱) : 46
Roedel : eat it up & crown it, you're fucking welcome [shadows alpha]
Leeftijd : 7.
Partner : I'll fight your dad in the parking lot.

BerichtOnderwerp: Re: 57    zo jan 15, 2017 2:21 am

De pijn in haar achterste was toch wel hevig aan het escaleren, maar het was niet alsof ze niets ergers had meegemaakt. Die idioot van een Amatariseu had een deel van haar oor af getrokken, iets dat toen ook behoorlijk pijn had gedaan. Nu voelde ze er nog vrij weinig van; de wond was prima geheeld. Toch had ze het niet heel erg hoffelijk gevonden van de andere witte wolvin, dus was ze zo vrij geweest om een deel van Ama's staart te verwijderen. Gewoon, als een kleinzielige vorm van wraak. Zo was Djinn dan wel weer. Ondertussen had ze meer dan genoeg littekens die haar lichaam sierden, en van de meesten wist ze niet echt meer waar ze vandaan kwamen. Gevechten met poedels, toelatingstesten van Shadows, wonden van tweebeners. Ze had allerlei aandenken van haar avonturen rondom de wereld, en stiekem zou ze die voor geen goud willen missen. Vamp was bijzonder empathisch naar Djinn toe, iets dat haar verbaasde gezien haar verleden. De wolvin vroeg of Djinn het zou laten weten wanneer ze moest rusten, waarop ze grinnikend knikte. "Geloof me, je weet wel wanneer het nodig is," zei ze grinnikend. Waarschijnlijk moest ze het achterste deel van haar lichaam over een paar kilometer over de grond schuiven, maar zover wilde ze het ook weer niet brengen. "Vertel me eens wat over jezelf. Ik voel me zo vervelend als ik alleen over mij praat," verzocht ze Vamp. Het was wel zo wijs om je reisgenoot een beetje te leren kennen, nietwaar?   

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Vamp

avatar

Berichten : 188
Pawprints (₱) : 171
Roedel : ex-Hero
Leeftijd : 3,5y
Partner : Together we can face any challenges as deep as the ocean and as high as the sky [Khuolema]

BerichtOnderwerp: Re: 57    wo jan 18, 2017 8:39 pm



Haar reismaatje, Djinn, liet haar weten dat haar bezorgdheid om haar niet nodig was. De oudere wolvin zou zelf wel aangeven wanneer ze even moet rusten. Gewoon het idee dat ze het in ieder geval had gevraagd, haar medeleven had getoond, gaf haar alleen al een beter gevoel. Stiekem om het toch een beetje te compenseren met haar onhandige vraag over Djinn’s redder. “Vertel me eens wat over jezelf. Ik voel me zo vervelend als ik alleen over mij praat.” Vamp moest om deze reden even grinniken. Niet wetend hoe ze over zichzelf moest beginnen, keek ze even bedenkend. “Tja, wat zou je willen weten?” Zo interessant was haar leven nou ook weer niet, afgezien haar vroegere roedel avontuur en de grote verhuizing na dan. Tegenwoordig beïnvloedde haar gezin een groot deel van haar leven, al was dat meer privé en wist ze niet zeker of Djinn dat wel aan zou willen horen.

_________________

Status: inactief
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Djinn

avatar

Berichten : 82
Pawprints (₱) : 46
Roedel : eat it up & crown it, you're fucking welcome [shadows alpha]
Leeftijd : 7.
Partner : I'll fight your dad in the parking lot.

BerichtOnderwerp: Re: 57    za jan 28, 2017 11:50 pm

Auw, auw, auw. Misschien was het wel beter geweest als ze haar poot gewoon volledig was verloren. Dan had ze in ieder geval niet meer zoveel pijn gehad als nu. Toch was ze redelijk gesteld geraakt op haar ledematen, dus stiekem was ze wel blij dat ze ze allemaal nog had. Ze vroeg zich af hoe ze er nu uit zag. Haar eigen gezicht zag ze zelden, maar ze kon wel een voorstelling maken. Een missend oor, een nare wond op haar dij, een langzaam vergrijzende vacht en huid die lichtelijk begon te hangen. Naar haar mening bestond er niet zoiets als met gratie ouder worden, je werd immers gewoon ouder. Je takelde af. Zo was zeker bij haar het geval. Nou was ze nog niet eens zó oud, maar de schotwond had alles behalve goede dingen gedaan voor haar algemene gezondheid. Vamp vroeg wat Djinn over haar wilde weten, en de witte teef haalde even haar schouders op. De wolvin was volwassen, ze had vast het één en ander meegemaakt, niet? "Familie, een roedel?" stelde Djinn voor. Ze vroeg zich af wat voor groeperingen er hier nog meer waren. "Liefdesverdriet?" zei ze met een geamuseerde grijns op haar bek. Haar liefdesleven was een regelrechte ramp geweest. Dux was de enige reu geweest voor wie ze ooit wat had gevoeld, en hij was zo gemakkelijk uit haar leven gewandeld. Het brak haar hart.  

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Vamp

avatar

Berichten : 188
Pawprints (₱) : 171
Roedel : ex-Hero
Leeftijd : 3,5y
Partner : Together we can face any challenges as deep as the ocean and as high as the sky [Khuolema]

BerichtOnderwerp: Re: 57    zo jan 29, 2017 9:39 pm



Na Djinns vraag over haar eigen leven, had ze geen passend antwoord kunnen vinden. Ze vond het dan ook moeilijk om over zichzelf te beginnen, het praten over een ander was dan immers vele malen makkelijker. Toch was haar reisgenoot ook nieuwsgierig naar haar geworden en dacht ze koortsachtig na over wat ze moest gaan vertellen. De oudere wolvin opperde om te beginnen over haar familie of een roedel. Vamp opende haar bek al om iets te vertellen, maar Djinn leek nog niet uitgesproken te zijn. “Liefdesverdriet?” Even had ze bedenkelijk haar kant op gekeken, zich afvragend wat Djinn hiermee precies probeerde te zeggen. Misschien was het iets wat Djinn zelf had meegemaakt, maar dat zou ze nooit durven te vragen. “Nee, geen liefdesverdriet.” Voorzichtig glimlachte ze terug. “Ook geen roedel meer trouwens,” antwoordde ze Djinn suggesties, waarna ze even een pauze nam. “Ik leef hier samen met m’n partner Khuolema en onze twee pups.” Nu ze het zo hardop uitsprak, werd haar lichaam al weer warm bij de gedachte hoe gelukkig ze was op dit moment. Een sprankje trots was dan ook niet uitgesloten in haar stem.

-flutjes

_________________

Status: inactief
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: 57    

Terug naar boven Go down
 
57
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Serigala :: High North :: Novana Tundra-
Ga naar: