WELKOM
Serigala is een Nederlandstalige wolven RPG. Maak je eigen karakter aan, bepaal zijn uiterlijk en verken het eindeloze gebied van Serigala. Ontwikkel jezelf met behulp van de punten die je kunt verzamelen en ontwikkel op die manier je karakter verder. Ontmoet nieuwe spelers in de Off-Game zone en maak nieuwe vrienden! Alles ligt in jouw handen.
WOLF OF THE MONTH
TEAM
ACCOUNT SWITCH




SEIZOEN
15ºC - 28ºC
Z O M E R
Het is eindelijk zomer in Serigala. De kudde's trekken weer aan, overal groeit gras en bloemen en het land ziet er weer prachtig uit. Tot nu toe heeft de warmte voor weinig problemen gezorgd en brengt het alleen maar lekkere dagen, maar misschien komt daar binnenkort wel verandering in?
CREDITS
Serigala staat onder leiding van het team en wordt ondersteund met Actieforum. De banner is gemaakt door Kadar. Alle code's (uitzonderingen daargelaten) behoren toe tot Kadar en mogen niet zonder toestemming gekopieerd worden. Alle teksten, afbeeldingen en karakters behoren toe aan hun rechtmatige eigenaars.

Serigala is geregistreerd bij: RpgSites.nl

Deel
Vorige onderwerpGo downVolgende onderwerp
avatar
Berichten : 34
Pawprints (₱) : 33
Roedel : I live in a world that doesn’t play by your rules
Leeftijd : One Year
Partner : Ooh hell no, kitty
Profiel bekijken

-The Birth of an unpredictable battle-

op do okt 27, 2016 11:21 pm
Hallow Tower, een creatie van veel te intelligente wezens die het zo nodig vonden om een hoop stenen op elkaar te stapelen. Wat de naam van het gebied echt betekende wist hij niet. Het woord Tower, wat toren betekende, bestond nog niet in zijn woordenboek. What ever, veel interesseerde het de jonge reu ook niet.De reden dat hij hier naartoe was gekomen, was alleen voor te trainen. Spiertraining en uithoudingsvermogen zouden hier heus wel toenemen, wanneer hij de trappen enkele keren in een stevig tempo op en af zou stappen. Jor had besloten om maar meteen te beginnen wanneer hij de doorgang in het gebouw binnentrad. De jonge reu zette een stevig tempo in en begon de trappen gelijk omhoog te lopen. Hij voelde hoe de stenen bodem aan zijn voetzooltjes schuurde, net zoals de keer dat hij de berg had beklommen voor een geit te vangen. En voor wat? Kai had hem niet geloofd dat Jor de geit alleen had vermoord. Oké, er was veel geluk bij komen kijken, maar wat dan nog?  Jor voelde zijn eigen pas echt beledigt toen Kai nog niet eens één klein hapje had genomen, alsof het niet goed genoeg was geweest voor haar.  Hij hield zijn eigen voor dat een leider zoals Kai, zo moest zijn. Snel tevreden zijn, zou voor zwakke leden zorgen, en een roedel met zwakke leden...was gedoemd om kapot te gaan. Toch vervloekte Jor de opdracht die hij had aangenomen. Hoe kon hij zo stom zijn om deze taak aan te nemen? Hij had Kai moeten zeggen dat deze opdracht niet eens mogelijk was. Het was veel te hoog gegrepen voor hem, zeker zonder een mentor. Had Kai in hem gezien dat hij het in zich had, of wist ze juist dat deze opdracht gedoemd was om te falen? Ookal gingen deze gedachten en vragen door zijn kop, de jonge reu had erin meegestemd, en het was te laat om terug te krabbelen...Alsinds toch als hij bij de Shadows wou horen. Zo zag je maar weer dat een grote mond niet altijd in je voordeel speelde.  De jonge reu stak zijn tong uit zijn bek, wanneer zijn bloed warm begon te worden. Elke spier die hij verroerde spande zich op door de inspanning. Van één ding was de jonge reu zeker, hij zou al het nodige doen om de opdracht te doen slagen. Anders was dit al meteen een handtekening op zijn dood vonnis. Want na dat gevecht, had hij echt wel zorg nodig. Hoe hij het duel inschatte, zou het helemaal niet zonder risico zijn. Hoe je het ook draaide en keerde, hij moest tegen een roedellid van de Okami vechten...Wat dus inhield dat er van zijn tegenstanders kant hulp kon ingeschakeld worden...En dan zou het voor hem er niet best uitzien.  

[Craig]

_________________
Nobody looks good in their darkest hours.
But its those hours that makes us what we are.

Jor Two Years:
avatar
Berichten : 229
Pawprints (₱) : 164
Roedel : The Shadows
Leeftijd : 7,5
Partner : We are al searching for someone whose demons play well with ours. KAI
Profiel bekijken

Re: -The Birth of an unpredictable battle-

op vr okt 28, 2016 11:01 am
Hij was hier al een keertje eerder geweest. Dit was weer een stukje gebied dat ooit van de tweebeners was geweest. Hij was er zelf maar ooit eentje tegengekomen, Kai had dan ook de pups het advies gegeven om meteen op de vlucht te slaan. Daar had ze gelijk in, alle tweebeners die je in een gebied als dit tegenkomt hadden een soort object vast wat een keihard geluid maakte. Op het moment dat het geluid je raakt kon je je leven wel gedag zeggen. Craig had het gezien met zijn eigen ogen, het was geen fraai gezicht. Tweebeners waren dan ook wel de enige waar Craig zonder te twijfelen voor zou vluchten, tenzij zijn familie op het spel staat. Eerst hun in veiligheid, dan hij. Hij stapte verder, hij was weer eens een keertje alleen zonder de pups of Kai. Dat papa zijn viel veel zwaarder dan hij verwacht had. Hij moest er vierentwintig zeven zijn, voor eten zorgen, naast ze slapen anders hebben ze het niet warm. Craig liet een zucht uit zijn bek rollen. En dan nog het gekibbel van Sky en Cor s'avonds, Loki en Xena waren daarentegen verrassend rustig. Ook had hij al een tijdje niks van zijn roedelleden gehoord, misschien moest hij met Kai nog maar eens een bijeenkomst organiseren. Langzame stappen brachten hem verder, als snel viel een jonge pup in zijn gezichtsveld. Het was een jonge pup van waarschijnlijk ongeveer één jaar oud, met een bruin grijns achtige vacht en fel rode ogen net als die van Kai. Het was voor zijn gevoel te dicht bij de grot van zijn kroost en zijn gehele lichaamshouding sprong in de verdedigings modus. Een luide grom verliet zijn bek en hij sprintte naar de jonge pup toe. Dit kon misschien wel de indringer zijn waar Skylar vorige keer zo vriendelijk naartoe was geweest. Maar eenmaal dichterbij, bijna met zijn tanden geboord in de nek van de pup herkende hij hem. Hij trok zijn bek terug en hield zijn kop wat schuin, hij liet zijn blik over de pup heen glijden. Hij had ooit wat te maken met Djinn. Jo... Jor.. "Jormungand?"

_________________
avatar
Berichten : 34
Pawprints (₱) : 33
Roedel : I live in a world that doesn’t play by your rules
Leeftijd : One Year
Partner : Ooh hell no, kitty
Profiel bekijken

Re: -The Birth of an unpredictable battle-

op wo nov 02, 2016 2:08 am
Onophoudelijk lifte hij zijn eigen in een lichte drafpas de trappen op. Koste wat het koste zou hij het hoogste deel van de stenen creatie bereiken, zonder zijn tempo te vertragen. Hoeveel leed dit ook met zich zou meebrengen. Zijn einddoel leek onmogelijk, maar toch hield hij deze in het zicht. Tenslotte wat was een leven zonder doel waart? Een doel hebben maakte het leven juist wat draagzamer, hoe onmogelijk het er ook uitzag. Alleen, het lot...kon daar af en toe anders over denken. Wanneer Jor een ander verdiep had bereikt, was er een felle grom te horen. Geschrokken hield hij halt, waarbij hij onmiddellijk werd aangevallen. Of juist niet.  De kaken van een zwarte wolf sloegen dicht net naast zijn strot, op een paar haartjes na. “Wat in de naam van alle wolfgoden is jou probleem !!!” Schreeuwde hij er kwaad en geschrokken uit.  Het was de jonge reu deze keer niet gelukt om zijn angst voor zich te houden. Integendeel, zijn hart klopte bijna uit zijn lichaam. Zijn rode ogen gloeide van angst, en boorde zich diep in de Zwarte mannetjes wolf, die zijn kop ondertussen had terug getrokken en schuin had gehouden. Hij bracht een typische Shadow geur met zich mee. Was dit Pierce? Aissar? Zayn? Pas toen de wolf begon te spreken, herkende hij de gigantische reu. “Craig?!” Mompelde hij nog steeds gespannen. “Geef me nu maar snel eens een verklaring, want eerlijk, ik snap jullie gehele roedel niet."Zijn gemompel werd weer verstaanbaar, en bracht zelfs een kleine agressieve ondertoon naar boven. Die gecrieeërd werd door ongeloof. "Eerst word ik opgenomen, dan verlaat Djinn mij, dan moet ik me op een bizarre bewijzen en nu willen jullie me klaarblijkelijk dood? Op zijn minst kunnen jullie toch wat duidelijker zijn, tjeesz! ” Het was nu wel duidelijk dat de puber helemaal van slag was. Natuurlijk was hij dat. Nog een haarlengte en hij was er geweest, zonder ook maar één overlevingskans te hebben. Zelfs wanneer Jormungand de aanval had kunnen ontwijken, lag hem een pijnlijke dood te wachten. Naast hem bevond zich immers een afgrond die niet te overleven was. Leuk toch, zo'n dagje trainen?

Beetje flut. Sorry.

_________________
Nobody looks good in their darkest hours.
But its those hours that makes us what we are.

Jor Two Years:
avatar
Berichten : 229
Pawprints (₱) : 164
Roedel : The Shadows
Leeftijd : 7,5
Partner : We are al searching for someone whose demons play well with ours. KAI
Profiel bekijken

Re: -The Birth of an unpredictable battle-

op do nov 03, 2016 2:48 pm
Toen hij in de ogen van de jonge reu keek was het gevuld me angst, wat ook niet zo gek was als Craig hem niet eerder herkend had was Jor er nu geweest. Zijn bek was maar millimeters verwijderd van zijn nek. “Wat in de naam van alle wolfgoden is jou probleem!” Schreeuwde de jonge reu er kwaad en geschrokken uit. Hij greens eventjes. De gehele lichaamshouding was gevuld met angst, Craig kon er niks aan doen hij was te dichtbij de grot het enige wat je niet moest doen was een papa bang maken als het gaat om zijn pups. Hij greens naar Jor nadat hij hem herkende en zijn naam een tikkeltje verbaasd uitsprak. Kai had hem al verteld dat Jor graag bij de roedel wilde, maar dat hij een moeilijke test moest afleggen. Voor deze jonge reu was het praktisch onmogelijk om zonder een schrammetje iemand van Okami te verwonden of te vermoorden. Al was Emaya naïeve genoeg om te kunnen denken dat misschien nog een Shadow lid haar zou mogen, maar aangezien het de dochter van de opper poedel is, is het lastig om daarmee een oorlog te voorkomen op het moment dat Jor haar zal verwonden of vermoorden. Wel hadden de Shadjes wat meer reutjes kracht nodig. Jor was nog jong genoeg om te trainen tot een sterke reu en omdat hij onder de hoede van Djinn heeft geleefd zal hij al genoeg trekjes hebben van een echte Shadow. “Geef me nu maar snel eens een verklaring, want eerlijk, ik snap jullie gehele roedel niet." Craig keek hem verbaasd aan, waar in vredesnaam had hij het over? Wat snapte hij niet aan onze roedel? Maar voordat hij die vraag kon stellen vervolgde Jor zijn zin alweer. "Eerst word ik opgenomen, dan verlaat Djinn mij, dan moet ik me op een bizarre manier bewijzen en nu willen jullie me klaarblijkelijk dood? Op zijn minst kunnen jullie toch wat duidelijker zijn, tjeesz!” Ach, niemand van de roedel wilde Jor dood hebben. Hij wist zelf niet waarom Djinn hem had verlaten of waarom ze überhaupt de roedel had verlaten en Serigala. Hij wist alleen dat ze erge verwondingen had dus dat ze blijkbaar al niet veel meer aan haar hadden, ook al mocht Craig daar niet helemaal zijn mening over geven. Hij kende Djinn nauwelijks en in de tijd dat zij Alfa was zat Craig al een jaar niet meer in de roedel. "Ach Jor stel je niet zo aan. Ik wil je niet dood hebben en Kai of andere mede wolven van de roedel ook niet. Je was te dicht bij mijn kroost en ik dacht dat je een indringer was ook al is dit geen shadow gebied. En by the way ik heb je niet gebeten, toch?" Zei hij met een grijns rond zijn snoet. "Maar wat doe je hier jochie? Moet jij niet een Okami lid verwonden?" Hij wist dat het voor Jor een beetje onmogelijk was, maar hij was toch wel benieuwd naar zijn plannen. Misschien kon Craig hem wel een duwtje geven naar het juiste pad, zoiets als een training misschien.

_________________
avatar
Berichten : 34
Pawprints (₱) : 33
Roedel : I live in a world that doesn’t play by your rules
Leeftijd : One Year
Partner : Ooh hell no, kitty
Profiel bekijken

Re: -The Birth of an unpredictable battle-

op zo nov 06, 2016 6:40 pm
Craig liet weten dat de Shadows hem helemaal niet dood wouden, en al meteen drong een gevoel van schaamte zijn vel binnen. Jor had misschien wel wat overdreven wat zijn reactie betrof, maar leuk was het ook weer niet om zonder enige verwachting aangevallen te worden. Het positieve was dat hij nu wel weer een lesje meer had geleerd; wees bewust van je omgeving. Vlug schudde Jor al de stress en angst uit zijn lichaam, het had geen zin om er nog langer over te piekeren. De jonge reu had zelf ook een fout gemaakt, hij moest maar bewuster omgaan met zijn omgeving, Punt. Pups? Ha, nu viel het hele plaatje in elkaar. Kai had dus niet veel tijd in hem gestoken, doordat ze pups had. Waarschijnlijk had Jor haar op het verkeerde moment geroepen, waardoor ze er ook snel wou vanaf zijn. En daarom zo’n moeilijke opdracht had gekregen. Het begon allemaal op een rijtje te komen, en plots kreeg hij meer respect voor Kai’s opdracht. Tegelijkertijd borrelde er een soort gevoel van heimwee naar boven. Ookal had Jor de leeftijd bereikt om op zijn eentje op pad te gaan, hij had liever Djinn nog aan zijn zijde gehad. Een gevoel dat de pups van Kai nooit zouden kennen. “Op enkele haartjes na en wat kwijl, mankeer ik niks, nee.” Hij moest toegeven, mikken kon de Alfa reu wel. Of misschien had Jor gewoon geluk gehad. Wie weet. "Maar wat doe je hier jochie? Moet jij niet een Okami lid verwonden?" Jor liet zijn kop naar rechts glijden en tuurde naar boven. Jep, daar was hij mee bezig. Nog even doorwerken en hij zou zijn opdracht voor vandaag af hebben. Alhoewel...hij waarschijnlijk opnieuw mocht beginnen nu de jonge reu een onverwachte pauze had ingelast. Mooi zo, al die moeite voor niks. Zijn ogen ontmoette die van Craig weer. “Ik voel me vereerd dat je denkt dat ik al sterk genoeg ben voor een Okami lid te vermoorden,...” Sprak hij uit met een brede grijns op zijn smoel, al vergeten wat er was gebeurd. “...Ik speel het liever op zeker.” De gehele opdracht klonk simpel, voor een volwassen reu, maar bij de jaarling lag het net iets anders. Tevergeefs, want hoe sneller hij één van die hondjes had gedood, hoe sneller hij zich terug in zijn vertrouwde omgeving kon nestelen.

_________________
Nobody looks good in their darkest hours.
But its those hours that makes us what we are.

Jor Two Years:
Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum