WELKOM
Serigala is een Nederlandstalige wolven RPG. Maak je eigen karakter aan, bepaal zijn uiterlijk en verken het eindeloze gebied van Serigala. Ontwikkel jezelf met behulp van de punten die je kunt verzamelen en ontwikkel op die manier je karakter verder. Ontmoet nieuwe spelers in de Off-Game zone en maak nieuwe vrienden! Alles ligt in jouw handen.
WOLF OF THE MONTH
TEAM
ACCOUNT SWITCH




SEIZOEN
15ºC - 28ºC
Z O M E R
Het is eindelijk zomer in Serigala. De kudde's trekken weer aan, overal groeit gras en bloemen en het land ziet er weer prachtig uit. Tot nu toe heeft de warmte voor weinig problemen gezorgd en brengt het alleen maar lekkere dagen, maar misschien komt daar binnenkort wel verandering in?
CREDITS
Serigala staat onder leiding van het team en wordt ondersteund met Actieforum. De banner is gemaakt door Kadar. Alle code's (uitzonderingen daargelaten) behoren toe tot Kadar en mogen niet zonder toestemming gekopieerd worden. Alle teksten, afbeeldingen en karakters behoren toe aan hun rechtmatige eigenaars.

Serigala is geregistreerd bij: RpgSites.nl

Deel
Vorige onderwerpGo downVolgende onderwerp
avatar
Berichten : 34
Pawprints (₱) : 33
Roedel : I live in a world that doesn’t play by your rules
Leeftijd : One Year
Partner : Ooh hell no, kitty
Profiel bekijken

Let me join the pack, you won't regret it. [Huiltopic Kai]

op do okt 06, 2016 12:42 am
Het was tijd. Tijd om zijn leven weer op rails te zetten, en iets nuttigs te doen.  Nou ja, wat je nuttig kon noemen.  Jagen was nuttig voor je eigen,  maar ook een goede zet naar een alfa toe. Al wist hij dat Kai niet snel onder de indruk was. En slijmen, neen, dat pakte bij haar niet. Toch was het altijd het proberen waart.  Zelfs Kai kon geen nee zeggen tegen een stukje mals vlees. Toch? Terwijl Jormungand door stapte in de richting van Nimweth Lake, ging hij alle soort prooien af in zijn kop. Zwijn, nee te taai. Konijn, te klein. Eland, te groot.  Hert, te vanzelfsprekend. Vis, wat in godsnaam moest Kai met vis? Alles waar hij aan dacht leek niet goed genoeg te zijn.  Jor wou gewoon iets vangen wat zelden voor kwam, maar dat leek niet zo van vanzelfsprekend.

Aangekomen in het gebied had Jormungand nog altijd geen idee wat voor prooi hij zou uitkiezen. Misschien moest Kai zich maar gelukkig prijzen met een ree...Of wacht eens. De jonge reu  richtte zijn kop naar het gebergte, die niet te ver van het water af lag. Daar zou het ideale prooi zich moeten vestigen. Met een soepele pas, racete Jor naar de gebergte. Eenmaal daar aangekomen,  sprong hij soepel op de uitsteeksels van de berg. Hier en daar struikelde hij over losliggende gesteente, maar herpakte zich snel genoeg om niet te vallen. De geur naar waar hij op zoek was, kwam zijn neusgaten al binnen.  Vele wolven maakte van deze dieren geen prooi omdat ze gewoonlijk moeilijk te vinden waren, en als je ze vond waren ze moeilijk om te vangen door hun behendigheid. Eerder zouden Poema’s jacht maken op deze dieren. Maar omdat hier zich toevallig een kudde vestigde, en het hier niet extreem moeilijk was om te jagen, ging hij toch een gok wagen. Misschien had hij dan wel wat indruk gemaakt op Kai. Wie weet.

De geur werd verser en sterker. Als de jonge reu nu een fout zou maken, was het afgelopen met de jacht. De steenbokken waren helden in het voortbewegen in bergen, terwijl wolven beter op plat landschap konden jagen. Wou Jor een kans maken, moest hij zich zo lang mogelijk gedeisd houden, en echt afwachten op de juiste moment. Hij had maar één kans om een steenbok te doden.  Dan zwijgen we nog over de gevaren die hij nu kon lopen. Een verkeerde beweging kon zijn dood betekenen.  Jor dwong zijn lichaam in een sluiphouding toen hij bijna aan de top van de gebergte was. Nog één sprong en hij was daar, maar dan had heel de kudde miekes hem gezien en zouden ze vluchten. Dus moest hij een ander manier bedenken. Jor probeerde zich een baan te vormen op de gebergte. Berggeiten zaten vaak op de kliffen van het gebergte en met een beetje geluk...Jep daarzo. Een 7 tal wolflengtes verder stond een Berggeit, een mieke, op een uitsteeksel van de berg wat mos tussen de stenen te halen. Dat zou Jors prooi worden. De jaarling probeerde zo stil mogelijk weer wat af te dalen. Zodat hij onzienbaar bij zijn prooi kon komen. Al moest hij echt rekening houden dat hij niet plotseling in de verkeerde windrichting terecht kwam, en het belangrijkste, dat hij geen geluidsfout maakte. Toen de jonge reu ongeveer twee wolflengtes onder de geit zat probeerde hij evenwijdig naar voren te komen. Elke poot zette hij doordacht en nauwkeurig neer. Alsof het zijn leven zou kosten. Het leek eeuwen te duren eer hij zich onder de steenbok bevond. Maar toen de Jor eindelijk zijn plaats had bereikt ging het allemaal wat vlotter. Zo geruisloos als hij maar kon klom hij de berg terug op. Af en toe stopte hij voor zijn hartslag en ademhaling controleerbaar te houden, en om zijn volgende zet te bedenken. Toen hij uiteindelijk een sprong van de geit verwijdert was, keek het mieke op en zag Jor staan. Zijn moed zakte hem in de poten, het was te laat. Gefrustreerd gooide hij zichzelf op de berggeit die net een aanstalten deed weg te lopen. Maar belande op een lege plek, juist daar waar de berggeit een halve seconden had gestaan.  Het dier had net een sprong ingezet, om zich zo op een andere uitstekende steen te werpen. Jor hapte gefrustreerd in de lucht, en kreeg per geluk de poot van de berggeit tussen zijn kaken.  Hij zette zijn kaken vast, waardoor de berggeit het uit jammerde en waarschijnlijk heel de kudde had gewaarschuwd.  En ja hoor, overal hoorde je stenen naar beneden vallen.  Dus nu was het deze geit of helemaal niets. Als het niets was, dan had hij tot deze avond ook geen energie meer om nog een prooi te vangen. Een berggeit vangen was vele intensiever dan bijvoorbeeld een gewond hert. Omdat je hier rekening moest houden met bepaalde factoren waar je anders totaal geen rekening mee moest houden, of minder. Jor gaf de dwerggeit een ruk aan haar poot, waardoor deze voor hem op het gesteente smakte. Wanhopig probeerde het dier haar eigen terug op poten te zetten en zich los te rukken. Jor gaf nog een paar snokken, in de hoop dat de poot op die manier zodanig geblesseerd was, dat het dier er niet meer zou kunnen op staan. Toen het dier iets kalmer was, liet Jor vluchtig los om zich dan op de strot van het dier te storten. Wat gemakkelijker gezegd was dan gedaan, want meteen zette het dier een wedenaanval in door haar kop kei hard tegen de zijne te slagen. Een tel moest de jonge reu zijn eigen herpakken om niet kei hard naar beneden te vallen. Op het moment dat hij zijn eigen herpakt had, had het dier zijn eigen al op drie poten gezet. Klaar om weg te vluchten. Jor liet dit niet gebeuren en gaf het die een kopstoot tegen haar zij. Het dier verloor haar evenwicht en viel van de rand af. Een gesteente beneden hem, ving haar op. Het dier krijste van de pijn, maar leek niet meer in staat te zijn haar eigen op te heffen. Jor liet zijn lichaam naar beneden glijden, om deze keer het dier van zijn leven te beroven. Het over bijten van de halsslagader was haar fataal geweest.

Best trots op zijn vangst bracht Jor zichzelf en de berggeit naar beneden, door zichzelf van de berg te laten glijden. Zijn vacht was bedekt met het grijze stof die van de stenen afkomstig was. Het duurde even, maar uiteindelijk kon hij zijn poten weer plaatsen op de vaste grond die hij zo gewend was geweest. Zijn voetzoolkussentjes waren beschadigt door de gesteente, en op zijn ‘voorhoofd’ bloedde hij door de rake slag die hij had gekregen van de Berggeit. Maar al bij al, was het goed af gelopen, en had de jonge reu een lekker hapje voor zijn toekomstige leidster te pakken gekregen. Een tevreden huil, gericht naar Kai, weergalmde door het gebied. Zijn gehuil was niet pupy-achtig meer. Maar ook nog niet zo krachtig als die van een adulte wolf. Maar het was niet het gehuil dat eraan toe deed, het was zijn kracht, loyaliteit en verstand wat eraan toe deed om hem deel te laten uitmaken van The Shadows.

Ik hoop dat het een goede post is?

_________________
Nobody looks good in their darkest hours.
But its those hours that makes us what we are.

Jor Two Years:
avatar
Administrator
Berichten : 757
Pawprints (₱) : 662
Roedel : Follow the leader, leader. Follow the leader! [Shadows]
Leeftijd : 7 AND STILL COUNTING
Partner : Craig
Profiel bekijken

Re: Let me join the pack, you won't regret it. [Huiltopic Kai]

op do okt 06, 2016 1:48 pm

When you light a candle, you also cast a shadow.
Een huil galmde door het gebied heen. Het was eentje die voor haar bedoeld was en dat was alweer een tijdje geleden. Iemand had blijkbaar interesse en daar kon ze niets anders op doen dan reageren. Ze keek even naast zich waar vier kleine pups heerlijk lagen te slapen. Gelukkig was Craig in de buurt, dus kon ze vast wel het nest even verlaten. Ze stond op, liet Craig weten dat ze verplichtingen had en vertrok in de richting van de vallei. Het duurde even voordat bij de bron van het geluid was. De vallei lag immers redelijk ver van het Dalrey Forest af. Eenmaal aangekomen zag ze een oude bekende staan, Jorgungand. Voor hem lag een geit, die blijkbaar vandaag zijn sterfdag had. ”Vertel het eens,” sprak ze toen ze bij hem kwam staan.

[Ik weet niet hoe realistisch het is dat een wolf met die leeftijd een berggeit te pakken krijgt. Ik denk dat zelfs volwassen wolven zich er niet zo snel aan wagen.]
thank you Sarah of Kickstart!

_________________
avatar
Berichten : 34
Pawprints (₱) : 33
Roedel : I live in a world that doesn’t play by your rules
Leeftijd : One Year
Partner : Ooh hell no, kitty
Profiel bekijken

Re: Let me join the pack, you won't regret it. [Huiltopic Kai]

op do okt 06, 2016 6:18 pm
Het water liep in Jor’s mond door de geur van het gedoodde geit. Liever had de jonge reu het zelf tot zijn prooi benoemt, maar nee, het was voor een goed doel. Wat ongeduldig begon hij heen en weer te stappen.Het leek wel ééuwen te duren voor Kai hem bereikt had. Maar heey, hij had dan ook weer een geweldig gebied uitgekozen. Eigen schuld. Na een poos was de Raven zwarte wolvin toch van plan geweest haar te laten zien. Ze kwam tegenover Jor staan, en respectvol knikte hij haar toe. Kai gaf Jor het woord door haar zin uit te spreken. “Eigenlijk riep ik je voor me terug aan te melden als toekomstig lid van The Shadows.” Sprak hij zijn mogelijke toekomstige leider zelfzeker toe.”Maar omdat ik je genoeg lichaamsbeweging heb gegeven voor vandaag, stel ik je eerst voor om je maaltijd niet koud te laten worden.” Jor deed een stap naar achter om Kai aan te tonen dat hij het meende. De prooi was voor haar, en moest ze het niet op krijgen, zou hij met plezier de restjes van de botten afpeuzelen.

[Achja, tzij nu zo. In het vervolg zal ik een makkelijkere prooi uit kiezen voor het realistisch te houden. Ik dacht dat een Young one een berggeit wel aankon.]


[Sorry voor het flut postje]

_________________
Nobody looks good in their darkest hours.
But its those hours that makes us what we are.

Jor Two Years:
avatar
Administrator
Berichten : 757
Pawprints (₱) : 662
Roedel : Follow the leader, leader. Follow the leader! [Shadows]
Leeftijd : 7 AND STILL COUNTING
Partner : Craig
Profiel bekijken

Re: Let me join the pack, you won't regret it. [Huiltopic Kai]

op do okt 06, 2016 10:11 pm

When you light a candle, you also cast a shadow.
De pup was een bekende en had een tijdje een soort van onder de hoede geleefd van de Shadows. Het was alweer een tijd geleden en in de tussentijd was de reu flink gegroeid. ”Eigenlijk riep ik je voor me terug aan te melden als toekomstig lid van The Shadows,” luidde het antwoord van de pup. ”Maar omdat ik je genoeg lichaamsbeweging heb gegeven voor vandaag, stel ik je eerst voor om je maaltijd niet koud te laten worden.” De teef wist even niet zo goed wat ze hiervan moest denken. Een pup die een geit had gevangen leek haar een vrij sterk verhaal. ”Hoe kom je hieraan?” vroeg ze de jonge reu. Hij moest niet denken dat ze te paaien was met wat voedsel. Er was wel wat meer voor nodig om bij de Shadows te mogen horen.
thank you Sarah of Kickstart!

_________________
avatar
Berichten : 34
Pawprints (₱) : 33
Roedel : I live in a world that doesn’t play by your rules
Leeftijd : One Year
Partner : Ooh hell no, kitty
Profiel bekijken

Re: Let me join the pack, you won't regret it. [Huiltopic Kai]

op do okt 06, 2016 10:46 pm
“Hoe kom je hieraan?” Jor keek Kai vastberaden aan. “Ik heb haar eigenhandig vermoord.” Zei hij met veel lof over zijn eigen.  Zijn staartje stond ten hemel van trots. Maar Jor wist beter. Kai zou hem niet geloven. Een jaarling die een geit eigenhandig vermoord, zou nogal bizar zijn. “Met geluk.” Vervolgde hij waarbij zijn staart neutraal kwam te hangen. “Oké, oké, met een beetje heel veel geluk.” Hij keek Kai aan terwijl hij zijn oren wat schuldig opzij had gelegt. Jor wist maar al te goed dat de zwarte teef hem niet zomaar de roedel ging laten ingaan, omdat hij eenmalig tegen een geit had gewonnen. Hij wist maar al te goed wat voor wolven de Shads waren, toch was de jonge reu er van overtuigt dat hij op zijn minst een kans had om de roedel opnieuw te joinen. “ Ik heb het geluk gehad dat ik haar poot kon vast klemmen toen ze weg sprong, waarschijnlijk was haar poot uit de kom geschoten. Ze smakte neer op de uitham en het is me gelukt om haar van de rand te duwen, waardoor ik haar gemakkelijk kon doden.” Beschaamt maakte Jor zijn blik los van Kai. Misschien had hij met iets indrukwekkender moeten afkomen. Misschien met een soortgenoot die de zijn leeftijd had, die hij zelfstandig had vermoord. Waarom was hij daar niet eerder op gekomen? Maar ach, een dode geit was een dode geit, of er nu geluk aan te pas was gekomen of niet. Toch?

_________________
Nobody looks good in their darkest hours.
But its those hours that makes us what we are.

Jor Two Years:
avatar
Administrator
Berichten : 757
Pawprints (₱) : 662
Roedel : Follow the leader, leader. Follow the leader! [Shadows]
Leeftijd : 7 AND STILL COUNTING
Partner : Craig
Profiel bekijken

Re: Let me join the pack, you won't regret it. [Huiltopic Kai]

op za okt 08, 2016 3:23 pm

When you light a candle, you also cast a shadow.
De jonge reu beweerde het dier ‘eigenhandig’ vermoord te hebben, maar dat leek haar een sterk verhaal. Tenzij het dier al op het punt stond om dood neer te vallen. Wie weet had Jormungand wel hulptroepen ingeschakeld, maar er waren vooralsnog geen andere geuren hier te bekennen. ”Ik heb het geluk gehad dat ik haar poot kon vast klemmen toen ze weg sprong, waarschijnlijk was haar poot uit de kom geschoten. Ze smakte neer op de uitham en het is me gelukt om haar van de rand te duwen, waardoor ik haar gemakkelijk kon doden.” legde de reu uit. Kai knikte even, maar vertrouwde het verhaal nog niet helemaal. Sowieso was het nogal een vreemd verhaal. Als je je wilde bewijzen tegenover een alfa, dan zorgde je er toch voor dat diegene je ook in actie zag? ”Jammer dat ik het niet gezien heb,” sprak ze wat norsjes. ”Hoe kan ik je nu beoordelen?” Daar kwam nog bij dat ze zich afvroeg of deze pup, want dat was het nog voor haar, zou bijdragen aan de roedel.
thank you Sarah of Kickstart!

_________________
avatar
Berichten : 34
Pawprints (₱) : 33
Roedel : I live in a world that doesn’t play by your rules
Leeftijd : One Year
Partner : Ooh hell no, kitty
Profiel bekijken

Re: Let me join the pack, you won't regret it. [Huiltopic Kai]

op zo okt 09, 2016 3:29 pm
Op het eerste zicht leek Kai Jormungand niet te geloven. Dat kon hij haar niet kwalijk nemen. Het was een sterk verhaal, maar toch was er niks gelogen aan Jor’s uitleg. Een beetje geïrriteert keek Jor naar beneden waar de geit dood lag. Misschien had hij beter Kai er van tussen gelaten en de prooi zelf opgevreten. Dan had hij nu die lastige vragen van haar niet, en had hij de hele dag kunnen tutten in het lichte zonnetje. Maar nee, nu zat hij voor zijn eventuele toekomstige Alpha, uit te leggen hoe het kwam dat hij zo’n straffe prooi ten onder had gekregen. Had ik maar...gewoon een konijn gevangen. Dacht de jonge reu in zijn eigen, waarbij er een zucht uit zijn longen geperst werd. ”Jammer dat ik het niet gezien heb,” Jor keek Kai zelfzeker aan. Er was niks dat hij verbergde.”Hoe kan ik je nu beoordelen?” Nou, jij bent de Alfa, Vertel jij mij het maar. Die woorden slikte hij maar in, voor dat echt alles voor niets was geweest. “Wel...Ik kan je de plaats laten zien waar ik haar gevangen heb,dan kan je zelf oordelen dat ik lieg of niet. ”  Sprak Jor wat koeltjes uit. “Of jij vertelt mij wat ik moet doen om me te bewijzen.” Nu was het zijn beurt om een bars ondertoontje te laten horen. Als Kai hem niet geloofde, dan zou hij wel eens laten zien wat hij kon !

_________________
Nobody looks good in their darkest hours.
But its those hours that makes us what we are.

Jor Two Years:
avatar
Administrator
Berichten : 757
Pawprints (₱) : 662
Roedel : Follow the leader, leader. Follow the leader! [Shadows]
Leeftijd : 7 AND STILL COUNTING
Partner : Craig
Profiel bekijken

Re: Let me join the pack, you won't regret it. [Huiltopic Kai]

op ma okt 10, 2016 4:05 pm

When you light a candle, you also cast a shadow.
De jonge reu stelde voor om nog een keer te gaan jagen en dan kon zij wel even beoordelen of hij de waarheid had gesproken of niet. Echter, zat zij daar niet zo op te wachten. Ze had haar pasgeboren pups moeten achterlaten om hierheen te komen. Ze hadden weliswaar hun vader, maar toch. ”Of jij vertelt mij wat ik moet doen om me te bewijzen,” stelde hij voor. Kai dacht even na, want ze wilde niet al te veel tijd kwijt raken aan een of andere beproeving. ”Ben je op de hoogte van de nieuwe roedel hier in het gebied? Als je een van hun leden zwaar verwond of dood mag je er misschien bij.” Een opdracht die behoorlijk lastig was en misschien wel onuitvoerbaar. Ze had alleen niet het idee dat deze jonge reu iets zou toevoegen. In ieder geval niet direct. Er zouden eerst nog wel wat maanden trainingswerk in gaan zitten.
thank you Sarah of Kickstart!

_________________
avatar
Berichten : 34
Pawprints (₱) : 33
Roedel : I live in a world that doesn’t play by your rules
Leeftijd : One Year
Partner : Ooh hell no, kitty
Profiel bekijken

Re: Let me join the pack, you won't regret it. [Huiltopic Kai]

op ma okt 10, 2016 6:19 pm
”Ben je op de hoogte van de nieuwe roedel hier in het gebied? Als je een van hun leden zwaar verwond of dood mag je er misschien bij.” Dus hij moest een lid van de Okami zwaar verwonden of beter nog... doden? Jeetje,dit was alles behalve een haalbare opdracht voor hem. Alsinds voor nu. Ookal waren de Okami leden geen gevreesde wolven, een soortgenoot doden lag wel wat ingewikkelder in elkaar dan een geit tot lunch maken.  Jor knikte rustig met zijn kop. “Als dat is wat je wenst.” Mompelde hij wat twijfelend. De jonge reu wist dat dit geen opdracht was die in een paar weken geklust was. Even betwijfelde hij of Kai hem wel graag in de roedel had. Waarom zou ze anders zo een jonge reu zo’n grootte daad laten verrichten? Behalve dan, als hij de nodige tijd kreeg om die klus te klaren. Hijzelf moest eerst trainen en versterken, daarnaast moest Jor ook nog een waardig lid van de Okami roedel weten te lokken. “Hoeveel tijd mag ik verstrijken?”  Zijn ogen brandde in die van Kai. Terug deinzen voor de opdracht zou hij niet doen. Doden op zich, was voor hem geen enkel probleem. Alleen was het nu niet realistisch om die wens van zijn alpha te volbrengen. Er zouden maanden overgaan eer Jor in staat was, een waardige mede soortgenoot te doden. "Ow ja,Kai,je zei misschien?" Bracht Jor nog uit. Het was dus niet zeker dat hij bij The Shadows zou horen als hij zijn taak zorgvuldig had voltooid? Daarwou de jonge reu wel even het fijne van weten.  

_________________
Nobody looks good in their darkest hours.
But its those hours that makes us what we are.

Jor Two Years:
avatar
Administrator
Berichten : 757
Pawprints (₱) : 662
Roedel : Follow the leader, leader. Follow the leader! [Shadows]
Leeftijd : 7 AND STILL COUNTING
Partner : Craig
Profiel bekijken

Re: Let me join the pack, you won't regret it. [Huiltopic Kai]

op ma okt 10, 2016 8:51 pm

When you light a candle, you also cast a shadow.
De opdracht was wat overdreven, maar hiermee sloeg de wolvin wel twee vliegen in een klap. De jonge wolf kon zich bewijzen en daarnaast zouden die hondjes eronder lijden. Of in ieder geval een iemand.. Tenminste als het Jormungand zou lukken. De jonge reu leek ermee in te stemmen en vroeg hoeveel tijd hij had. ”Alle tijd, maar wacht niet te lang,” luidde haar antwoord. De reu bracht zijn twijfels uit over het woord misschien dat ze gebruikt had. Ze greens even. ”Als je niet weer valsspeelt.” Zij kon in ieder geval weer snel terug naar de grotten om voor d’r pupsels te zorgen.
thank you Sarah of Kickstart!

_________________
avatar
Berichten : 34
Pawprints (₱) : 33
Roedel : I live in a world that doesn’t play by your rules
Leeftijd : One Year
Partner : Ooh hell no, kitty
Profiel bekijken

Re: Let me join the pack, you won't regret it. [Huiltopic Kai]

op za okt 22, 2016 7:08 pm
Kai liet hem weten dat hij tijd genoeg kreeg, maar dat hij er niet al te lang mee moest wachten. De vraag was dan alleen nog, 'wat was niet te lang'? "Na 6 manen zou het me wel moeten lukken." Alsinds, dat was hetgeen wat hij gokte. Misschien ging er wel wat meer tijd over heen, en dan hoopte hij maar dat Kai niet erg gesteld was op tijd. Al bij al zou hij zijn taak moeten volbrengen voor hij zijn 2 de levensjaar had bereikt. Kai grijnsde bij zijn vraag. Zijn kop ging een beetje schuin hangen, waarbij zijn oren wat naar voren streken. ”Als je niet weer valsspeelt.” Dit had hij moeten zien aankomen. Jor bracht zijn staart lichtjes omhoog en ook hij toverde een grijns op zijn smoel. "Zorg jij er dan maar voor dat je tijdig op de plaats delict bent." Oeps, dat kwam er wat onbeschofter uit dan bedoelt. Achja, de jonge reu was niet tegen een toetje bezig. Ze zou er heus niet door sterven.  

_________________
Nobody looks good in their darkest hours.
But its those hours that makes us what we are.

Jor Two Years:
avatar
Administrator
Berichten : 757
Pawprints (₱) : 662
Roedel : Follow the leader, leader. Follow the leader! [Shadows]
Leeftijd : 7 AND STILL COUNTING
Partner : Craig
Profiel bekijken

Re: Let me join the pack, you won't regret it. [Huiltopic Kai]

op zo okt 23, 2016 11:59 am

When you light a candle, you also cast a shadow.
Jormungand verzekerde haar ervan dat het hem binnen 6 manen wel moest gaan lukken om de opdracht uit te voeren. Het zou haar een worst wezen hoe lang hij erover deed. Eigenlijk was haar hoofddoel hiermee om een beetje roering te creëren tussen de twee roedels. Bovendien kon dit alleen maar goed uitpakken voor de Shads. ”Zorg jij er dan maar voor dat je tijdig op de plaats delict bent,” merkte de jong reu op. Kai greens even. De reu wilde het echt heel graag, maar misschien iets te. ”Geef maar een gil als het zo ver is,” zei ze uiteindelijk. Ze gaf de jonge reu een klein knikje waarna ze zich omdraaide en weer terug liep in de richting waar ze vandaan kwam, Dalrey Forest.
thank you Sarah of Kickstart!

_________________
Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Soortgelijke onderwerpen
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum