WELKOM
Serigala is een Nederlandstalige wolven RPG. Maak je eigen karakter aan, bepaal zijn uiterlijk en verken het eindeloze gebied van Serigala. Ontwikkel jezelf met behulp van de punten die je kunt verzamelen en ontwikkel op die manier je karakter verder. Ontmoet nieuwe spelers in de Off-Game zone en maak nieuwe vrienden! Alles ligt in jouw handen.
WOLF OF THE MONTH
TEAM
ACCOUNT SWITCH




SEIZOEN
15ºC - 28ºC
Z O M E R
Het is eindelijk zomer in Serigala. De kudde's trekken weer aan, overal groeit gras en bloemen en het land ziet er weer prachtig uit. Tot nu toe heeft de warmte voor weinig problemen gezorgd en brengt het alleen maar lekkere dagen, maar misschien komt daar binnenkort wel verandering in?
CREDITS
Serigala staat onder leiding van het team en wordt ondersteund met Actieforum. De banner is gemaakt door Kadar. Alle code's (uitzonderingen daargelaten) behoren toe tot Kadar en mogen niet zonder toestemming gekopieerd worden. Alle teksten, afbeeldingen en karakters behoren toe aan hun rechtmatige eigenaars.

Serigala is geregistreerd bij: RpgSites.nl

Deel
Vorige onderwerpGo downVolgende onderwerp
avatar
Berichten : 137
Pawprints (₱) : 41
Roedel : I do not think you want me stand under your command . You can’t trust a female who knows how to use her charms.
Leeftijd : 3 Years
Partner : If you believe that God Makes miracles, you have to wonder if satan has a few up his sleeve.
Profiel bekijken

Another Day

op za okt 01, 2016 7:43 pm
Aan de top van een heuvel zat de niet al te grote aggoutti teef. De teef werd vroeger door iedereen gekend als Zena, een wolvin met een erg  scherpe tong,  maar een lieve teef wanneer je close waart met haar. Nu voelde ze haar een vreemdeling in haar eigen land.  Iedereen die ze kende waren gewoon vertrokken, of hadden zich in de roedels aangesloten en waren vast vergeten hoe het hier vroeger was geweest. Zielig had ze haar oren naar opzij gelegd, met haar kop gebroken naar beneden hangend. Er leek nog maar weinig overgebleven van de wolf die ze ooit was. Haar staart trok ze dichter tegen haar poten aan. Terwijl haar ogen naar beneden gluurde, kijkend naar het niets. Ze had geprobeerd om haar eigen weg te steken, in de hoop dat dit allemaal een nare droom was. Allicht had ze ook geprobeerd om te accepteren dat het nu zo was, en ze er niks meer aan kon doen.  Zena had het er nog altijd zwaar mee. Maar het ergste vond ze dat ze niemand meer aan haar zijde had, hoe raar dat ze dat zelf klonken vond. Nooit had ze gedacht iemand nodig te hebben aan haar zijde, maar nu kwam de ware haar naar boven. Een teef die ,zoals elke wolf, iemand nodig had aan haar zijde. Die bij haar kon zijn in dagen zoals deze. Een goede vriend(in), een zus of broer, of een partner. “Waar ben je Crainen?” Mompelde ze erg zacht, juist verstaanbaar voor haar eigen. “Waar ben je altijd, wanneer ik je nodig heb !!!” Riep ze uit, om daarna achter gelaten te worden met de geluiden van de nacht. Een zachte wind blies door haar vacht. Alsof deze Zena moed wou inspreken. Tevergeefs. Ze liet haar neervallen. Haar poten gekruist over elkaar, deels afhangend van de heuvel. Wat moest ze doen, om haar leven weer op rails te krijgen? Om terug de sterke wolvin te worden, die ze ooit was geweest?


OPEN


_________________
Klik:
Setje made by Zarrán. Thanx, I love it <3
avatar
Berichten : 356
Pawprints (₱) : 329
Roedel : The Shadows
Leeftijd : IV
Partner : I never loved someone the way that I love you [Kova]
Profiel bekijken

Re: Another Day

op wo okt 05, 2016 5:36 pm

Na een geslaagde jacht op een eland met zijn roedel, was de zwarte reu het gebied verder gaan verkennen. Hij was nog niet zo erg vaak in de taiga geweest, juist was hij meer aanwezig in de vallei en de low lands, de plek waar zijn roedel zich bevond. Van zichzelf hield hij niet zo van de kou die het noorden met zich mee bracht, toch weerhield het hem niet om verder te slenteren. Zijn vacht was dan immers ook dik genoeg om zich er voor te beschermen, daarbij was het nog niet echt winter en de temperaturen waren nog best hoog voor het getijde van het jaar. Met zijn neus op de grond, draafde hij op een rustig tempo steeds verder te taiga in. Verschillende geuren lieten hem weten dat hij niet de enige aanwezige was, maar iets bekends rook hij niet. Het ruige gebied beviel hem om bergopwaarts te lopen en dit deed hij dan ook. Tussen de naaldbomen door, was er plotseling een verse geur te ruiken. Even stopte Aissar, keek geïnteresseerd om zich heen, maar kon zo direct geen andere wolf herkennen; dus zette hij zijn reis verder en dribbelde verder de heuvel op. Hoe verder de reu liep, hoe sterker de geur werd, totdat hij uiteindelijk de schuldige zag. Een aantal meters rechts van hem, zag hij een silhouet van een liggende wolf. “Waar ben je altijd, wanneer ik je nodig hebt!” Riep de vreemdeling ineens uit het niets. Aissar, draaide wat met zijn oren, zo was hij nog nooit begroet door een soortgenoot. Benieuwd wat er aan de hand was, liep hij zigzaggend richting de onbekende wolf. “Oh, hier ben ik dan eindelijk,” Iets wat gemeen grijnzend kwam hij achter een naaldboom vandaan, waarna hij dreigend op een traag tempo dichterbij kwam. “Misschien kunnen je hulptroepen maar beter verschijnen.”

_________________
avatar
Berichten : 137
Pawprints (₱) : 41
Roedel : I do not think you want me stand under your command . You can’t trust a female who knows how to use her charms.
Leeftijd : 3 Years
Partner : If you believe that God Makes miracles, you have to wonder if satan has a few up his sleeve.
Profiel bekijken

Re: Another Day

op wo okt 05, 2016 9:48 pm
“Oh, hier ben ik dan eindelijk,” Verwachtend dat het Cainen was, sprong de aggoutti kleurige teef op en draaide haar met een ruk om. Ze opende haar mond om Cainen een uitbrander te geven, maar sloot deze weer meteen toen ze opmerkte dat ze niet met de grijze reu te maken had. Zena vernauwde haar ogen en scande de wolf voor haar in zich op. Een stevige zwarte reu die wat groot was uitgevallen. Hier en daar een litteken...Enn... ow ja, oranje ogen. “Wie ben je?” Een niet zoveel betekende vraag, op een zoveel betekende toon. Liever had ze gehad dat de reu zijn eigen omdraaide en zijn eigen weg scheerde. Maar het leek haar niet dat hij haar die plezier zou gunnen. “Misschien kunnen je hulptroepen maar beter verschijnen.”Bij  die woorden begon de reu dreigend op haar af te stappen.  Zena draaide fel met haar ogen. Wat dacht hij wel niet waar hij mee bezig was? Ze was zo onder de indruk, dat ze haar achterwerk op de grond liet smakken. “Of anders wat? “ Nieuwsgierig draaide ze haar kop wat schuin. “Liefje, als je me aanvalt, mag ik hopen dat je stevige veerkrachtige botten hebt.” Stelde Zena vast, waarbij ze met haar kop naar de afgrond knikte die zich achter haar bevond.“Anders vrees ik," Ze trok haar linker oog even tot een spleetje en schudde lichtjes met haar kop. “Dat er niet veel van je lichaam zou overblijven.”Zena maakte haar eigen nog amper druk om het feit dat ze onderschat werd door haar grootte en haar breedte. Vroeg of laat mispakte die soort wolven hun eigen.  Want onder dat ‘dun’ velletje,  verscholen zich spieren die goed getraind waren.  Zena sloeg haar staar netjes rond haar voorpoten terwijl haar bruine ogen in zijn oranje ogen boorde. Uit de bewegingen die de zwarte reu maakte, probeerde zij verder te denken wat zijn volgende stap kon zijn. Hoe dan ook, als hij een aanval inzette, was ze in het voordeel  met haar lenigheid. “En laat ons net zeggen, dat dat zonde zou zijn.”  Vervolgde ze nog op haar vorige zin. Haar woorden leken wat playerig, maar uit haar toon kon je niks halen. Het was emotieloos, maar niet op een vijandige manier. Nog niet.

_________________
Klik:
Setje made by Zarrán. Thanx, I love it <3
avatar
Berichten : 356
Pawprints (₱) : 329
Roedel : The Shadows
Leeftijd : IV
Partner : I never loved someone the way that I love you [Kova]
Profiel bekijken

Re: Another Day

op zo okt 23, 2016 5:23 pm

Terwijl de zwarte wolf zijn soortgenoot in het vizier had gekregen, waren zijn ogen onafgebroken haar kant op bleven staan. Hij was nieuwsgierig waar hij nu mee te maken had gekregen, de teef kwam hem niet bekend voor dus was het een sowieso een onbekende. Haar geur liet hem echter weten dat ze van hier was, toch rook ze niet naar een roedel. Mm, hij had in zijn tijd hier eigenlijk maar weinig inboorlingen ontmoet, zou dit nog een van de weinige zijn? De meeste wolven in het gebied waren afkomstig uit Wolf Story, maar hij wist dat er meerdere soortgenoten aanwezig moesten zijn. Om direct maar zijn punt te maken dat er dingen waren veranderd in Serigala probeerde hij haar wat op stang te jagen, daarbij kwam ook dat hij nu mooi zijn frustratie kon uiten door de gehele Emaya-situatie. Eindelijk had hij een slachtoffer gevonden waar hij zijn ei even kwijt kon, zo zag je maar weer, soms was het wel goed om een ander onbekende tegen te komen. Bij zijn verschijning stond ze op, alsof ze in eerste instantie iemand anders had verwacht opende ze haar bek, maar die sloot al gouw toen hij meer tevoorschijn kwam. Toch kreeg ze het moed weer bij elkaar geschraapt, ze vroeg als eerste wie hij was, maar daar gaf de zwarte reu verder geen antwoord op. Terwijl hij in een sloom tempo, dreigend naar de teef toe liep, bekeek hij haar eens; hij schatte haar op ongeveer zijn leeftijd en volgens hem was ze kleiner dan de gemiddelde teef dan dat hij had gezien. Ergens zou dat haar ook wel schattig maken, tenminste als ze haar stoere praat achterwege had gelaten. De rood aggoutti kleurige teef maakte de indruk niet echt bang voor hem te zijn, maar in zichzelf genomen zou Aissar dat nog wel veranderen. Ze plantte haar achterwerk op de grond, vroeg wat er anders zou gebeuren en hield daarbij haar kop even scheef. Aissar greens, ze lokte hem nu toch echt uit om wat actie te ondernemen. "Geloof me, de meeste wolven zouden het niet durven vragen." Zijn stem klonk sinister, meer om haar wat af te schrikken. Ondanks zijn gebruikte toon, was madame nog steeds niet klaar met haar dappere praat. “Liefje, als je me aanvalt, mag ik hopen dat je stevige veerkrachtige botten hebt.” Iets geïrriteerd, van het woord 'liefje' die ze gebruikte gromde hij iets, al klonk dat ook niet erg hard. Zijn blik volgde de hare, de wolvin had een blik naar achteren geworpen, waar de berg afliep in een afgrond. "Anders vrees ik, dat er niet veel van je lichaam zou overblijven." Dit klonk toch serieus als een bedreiging van haar kant. Niet dat Aissar zich nu erg druk maakte, de reu was zeker van zijn zaak dat hij daar niet zou belanden. "En laat ons net zeggen, dat dat zonde zou zijn." Weer verscheen de grijns op zijn snuit, ergens voelde hij zich nog ergens gevlijd ook, ondanks haar toon verraadde dat ze er verder niets bij voelde. Inmiddels was hij al een stuk dichterbij gekomen, waar hij ongegeneerd een rondje om haar heen stapte. Om dat te doen moest hij ook achter haar langs, dus kwam hij tussen de aggoutti wolf en de afgrond terecht, ondanks dat maakte hij zich geen zorgen dat ze hem naar beneden zou drukken - nog niet. "Oh, Kitty," Grinnikte hij. "Kijk eens om je heen: je hulptroepen zijn nog steeds niet gearriveerd," De reu kwam wat dichterbij, hield zijn snuit ineens bij haar oor aan haar rechterkant. "Dat betekend dat jij en ik alleen zijn," Hij trok zich terug, stapte weer achter haar langs om nu aan de andere kant van haar te staan. "Het is maar beter dat je praatjes voor je houd, anders kan het nog wel eens zeer onplezierig worden, Kitty."

_________________
avatar
Berichten : 137
Pawprints (₱) : 41
Roedel : I do not think you want me stand under your command . You can’t trust a female who knows how to use her charms.
Leeftijd : 3 Years
Partner : If you believe that God Makes miracles, you have to wonder if satan has a few up his sleeve.
Profiel bekijken

Re: Another Day

op ma okt 24, 2016 12:51 am
Blijkbaar had de zwarte wolf nooit de beleefdheid met zich meegekregen om zijn naam te vertellen wanneer het hem gevraagd werd. Tjeez, hoe moeilijk kon het zijn je pups wat respect bij te brengen? Goed, dan bleef ze hem maar gewoon Liefje noemen. Voor haar geen probleem. Bij de volgende vraag bleek de reu zijn tong weer terug te hebben gevonden. Hij liet haar weten dat de meeste wolven niet eens zouden durven vragen wat er anders zou gebeuren. Zena zette zo’n typische What the F**** uitdrukking op haar gezicht. De aggouttie kleurige wolvin had wel door dat de best arrogante reu haar de stuipen op het lijf wou jagen. Het zou hem misschien gelukt zijn geweest, als ze niet zelf zo’n arrogante tut was geweest. “Niet durven, of het interesseerde hun gewoon niet.” Kaatste ze de bal terug. Had die reu nou echt het in zijn kop gehaald, dat hij Zena kon treiteren tot ze brak, en met haar staart tussen haar poten ervandoor zou gaan? Gewoon omdat meneer zijn dag niet met zich had? Nou, nee. Dat was nu niet bepaald hetgeen wat er vandaag ging gebeuren. Ondertussen had de reu haar comfortzone bereikt en besloot om eens een rondje, rond de teef te lopen. Wat was zij, een bezichtiging ofzo? Toen de reu Zena’s rechter zijkant bereikte probeerde hij haar weer te ergeren met zijn arrogante praat. Zena keek de reu liefdevol maar giftig in zijn ogen aan.  Voor ze iets terug kon zeggen fluisterde hij wat in haar oor. Het voelde lichtelijk sensationeel aan, al wist ze maar al te goed welk spelletje hij met haar aan het spelen was. Hij was heus niet de eerste wolf, die deze psychologie tegen haar had proberen te gebruiken.  De reu riskeerde het weer om achter haar heen door te glippen, en misschien zou ze de reu eens moeten leren dit niet al te vaak te doen. Zena spitste haar oren naar achteren en probeerde in te schatten wanneer de reu juist achter haar door stapte. Ze timede wanneer de reu de ene voorpoot weer wou opheffen , en sloeg dan kei hard met haar staart tegen diens voorpoot  om hem zo te doen struikelen, maar legde dan weer haar staart netjes naast haar voor hij erop zou trappen. Het was absoluut haar bedoeling niet geweest hem van de afgrond te duwen, maar wel om hem even ,een seconde, een paniekaanval te laten krijgen. Het was bedoelt dat het zo aanvoelde dan wanneer je wakker schoot uit je droom op het moment dat je aan het vallen was. Zena ontmoete de ogen van de reu  aan haar linker kant en boorde haar blik diep in de zijne, terwijl ze zijn zegje liet doen. “Ik weet niet waar je het vandaan haalt, maar ik ben niet zo’n type die het zou appreciëren als die zogenaamde hulptroepen juist nu mijn moment zouden verpesten.” Een giftige speelse twinkeling verscheen in haar ogen, waarbij ze van haar plaats ging en voor de reu zijn neus ging staan. Hij stond nu exact waar zij hem wou hebben. Dicht bij de klif. Het was nu haar beurt om zijn comfortzone binnen te dringen, en wanneer ze dat deed, deed ze het goed. Ze liet haar tong over de snuit van de reu glijden. “ Ik moet je wel nageven, dat het anders best plezierig aanvoelt.” Een veelbetekenende grijns verscheen rond haar lippen, waarbij ze een klein lachje liet horen. Game on.

@ Weet niet dat het gaat overkomen bij jou, op de mannier dat ik het wil. Maar heb er het beste van gemaakt.

_________________
Klik:
Setje made by Zarrán. Thanx, I love it <3
avatar
Berichten : 356
Pawprints (₱) : 329
Roedel : The Shadows
Leeftijd : IV
Partner : I never loved someone the way that I love you [Kova]
Profiel bekijken

Re: Another Day

op ma okt 31, 2016 2:09 pm

Kitty; de bijnaam die hij deze rode aggoutti kleurige teef had gegeven. Als je het hem vroeg paste het perfect bij haar, schattig aan de buitenkant, maar haar woorden klonken alsof ze haar nagels had uitgezet. Hij moest dus toegeven, deze teef had een erg scherpe tong, waar hij zich eerlijkgezegd nogal aan irriteerde. Ondanks dat kon hij het tegelijkertijd ook nog wel waarderen ook. Deze ontmoeting zat nu al wat vreemd in elkaar. “Niet durven of het interesseerde hun gewoon niet.” Dit was ook weer een kattige opmerking van haar kant. Op Aissar’s snuit kwam een kleine grijns te staan, haar blik kwam nogal zelfvoldaan bij hem over, maar dat zou later nog wel veranderen had hij zichzelf voorgenomen. “Welke wolf interesseert zich nou niet voor zijn eigen leven, mm?” beantwoorde hij. “In ieder geval, kunnen we vaststellen dat ik in je aandacht heb,” Daarbij zette hij haar direct weer voor blok, als ze zijn opmerking niet interessant had gevonden, had ze niet zo terug gereageerd.

Eenmaal dichterbij tikte ze ook nog een keer waarschuwend met haar staart tegen zijn poten aan, meer in de bedoeling om hem te laten struikelen. Dit gebeurde dan ook, haar beweging was iets te snel, waardoor hij net op een aantal haren kwam te staan toen ze haar staart terug trok. Hierdoor raakte hij iets wat geprikkeld, ze zou zich echt wat geremder moeten gedragen, anders zou hij alsnog zijn ‘temper’ kunnen verliezen. Wat grommend was had hij haar nogmaals laten merken dat hij niet geamuseerd was van dit soort taferelen. Op dit moment was het haar beurt om te antwoorden, al vertelde haar blik al dat ze nog niet echt van mening was veranderd. “Ik weet niet waar je het vandaan haalt, maar ik ben niet zo’n type die het zou appreciëren als die zogenaamde hulptroepen juist nu mijn moment zouden verpesten.” Weer werd hij erg geïrriteerd door haar opmerking, hoe kwam de teef erbij dat dit ‘haar’ moment zou zijn. ”Joun moment, mm?” antwoordde hij op een scherpe toon. Hij had zijn poten nog niet vuilgemaakt aan haar, maar als deze ontmoeting van hun zich verder op deze manier voorzette, kon het nog wel eens zo ver komen ook. Zijn oren draaiden chagrijnig naar achteren toen de wolf haar plaats verliet en zijn persoonlijke ruimte niet waardeerde en juist dichterbij kwam. Wanneer ze bij hem wetens té dichtbij kwam ontblootte hij zijn tanden iets, liet daarbij zachtjes gegrom horen als teken dat hij er niet mee eens was. Verrassend genoeg, bleek ze dat signaal te negeren en likte ze hem op zijn neus.

Helemaal van zijn propos geraakt, zette hij een klein stapje naar achteren. Zich afvragend wat hij zojuist had laten gebeuren, wist Aissar even niks te zeggen. “Ik moet je wel nageven, dat het anders best plezierig aanvoelt.” Het lachje van de wolvin, voelde voor hem nou niet bepaald prettig aan. Zijn bovenlip trok wat omhoog, ontblootte daarbij zijn tanden. “Plezierig?” Gegrom verliet zijn bek. “Pas op wat je zegt, elk moment kan het omdraaien.” Hij vermande zich, stapte naar voren, hapte eens richting haar vacht. Al was dat meer om haar uit te lokken. Aissar bedacht zich, schudde zijn kop. “Je hebt geluk dat je van het andere geslacht bent.” Nee, een gevecht met een teef, was niet iets wat hij op kwam. Natuurlijk kon het zo zijn dat het niet anders was. Maar wat hem betrof zou het oneerlijk zijn.. In haar nadeel dan.
 

_________________
avatar
Berichten : 137
Pawprints (₱) : 41
Roedel : I do not think you want me stand under your command . You can’t trust a female who knows how to use her charms.
Leeftijd : 3 Years
Partner : If you believe that God Makes miracles, you have to wonder if satan has a few up his sleeve.
Profiel bekijken

Re: Another Day

op zo nov 06, 2016 7:38 pm
Als de volle maan de zwarte reu zijn vacht niet liet glanzen, en zijn rode ogen niet opvallend gloeide in de duisternis, zou Zena de zwarte reu amper hebben opgemerkt. Als het ging om haar zicht in de duisternis. Zijn kabaal ,die afkomstig was van zijn poten, hadden hem al verraadden voor hij zijn bek had opengedaan. Al was dat Zena even ontgaan toen ze diep in gedachten was verzonken. Raar, want hij had waarschijnlijk alle prooi in hun omgeving zojuist verjaagt. De zwarte reu kaatste haar kattige opmerking zwaar terug, bij zijn laatste opmerking. “Ten eerste; moet je hen eerst een reden geven om angst voor eigen leven te creëren. Ten tweede...” Zena zweeg even en keek wat bedenkelijk naar de reu. “...heb je me. Al is de vraag of je deze aandacht wel wilt.” Dit gesprek leek echt geen einde te hebben. Ze konden op die manier wel eeuwen doorgaan. Het was maar de vraag welke kant dit ging opgaan. Een nieuwe vriendschap leek verre weg, eerder zou een gevecht plaatsvinden. Al maakte ze liever haar vacht niet vuil aan deze reu, niet dat ze zou terug deinzen. Daar was hij aan het verkeerde adres.


Bij haar wel gelukte ‘uitval’ naar de reu, voelde ze hoe een paar haartjes haar staart uitgetrokken werden. “Heey, kan je niet uitkijken waar je je lompe poten zet? “ Blafte ze de reu toe, met een grijns op haar smoel die verraadde dat ze met hem spotte. Onbekend of ze hem uitlachte of gewoon hem plaagde. De reu bleek dit niet al te grappig meer te vinden, een grom liet haar dat weten. Ja, dat hij dan ook stopte met de dingen die hij deed. Zo simpel was het, toch? Zena had hem dan ook niet aan een ketting gehangen en hem beveelt hier bij haar te blijven. Als hij zich zo stoorde aan haar gedrag, kon hij ook gewoon zijn biezen pakken en zijn eigen wegscheren. Dit gebied was dan ook niet van één enkele roedel, dus het was uit vrije wil dat deze reu zijn tijd verdeed aan haar.


“Oh, me sowry. Ik bedoelde natuurlijk, ons moment.” Ze kwispelde is ‘vrolijk’ met haar staart, met de bedoeling dat de reu zich wat ongemakkelijk begon te voelen. Ze moest blijkbaar niet veel doen om het hem ongemakkelijk te maken. De reu begon te grommen als waarschuwing, waarbij hij zijn gehele gezichtsuitdrukking veranderde. Opgetrokken lippen. Chagrijnig zijn oren naar achteren geworpen. Ogen tot spleetjes. Etc. De donkere reu leek even van slag dat ze hem likte.Want zoals ze wilde, zette hij een pas naar achteren. Mooi, meer wou ze niet. De reu brabbelde wat dat het elk moment kon omslagen. Haar niet gelaten. Wou hij een gevecht? Dan zou hij die uiteindelijk ook krijgen. De zwarte wolf vermande zijn eigen en zette terug een pas naar voren. Het kon Zena weinig schelen, ze had gehad wat ze wou. Het was niet haar bedoeling om hem op die plaats te houden. De reu hapte naar haar vacht. Zij zette een ‘wedenaanval’ in door naar zijn snuit te knoepen, met de bedoeling dat haar kaken voor zijn neus dichtsloegen. “Laat dat!” Gromde ze even dreigend, waarbij haar nekharen even omhoog kwamen te staan en haar oren plat tegen haar schedel drukte. Een reactie die liet blijken dat ook zij in staat was om te vechten, en niet alleen een grootte bek had. Ze beviel haar lichaam om terug een normale houding aan te nemen. Zelf zou ze niet snel naar de reu uitvallen, deze situatie vond ze daarvoor veel te leuk. Het was een plezierig tijdverdrijf. “Je hebt geluk dat je van het andere geslacht bent.” Zena rolde opmerkzaam met haar ogen. “Echt?” Een glimlach kwam alweer tevoorschijn. “Kon je nu echt nergens anders opkomen? Dit is zoo...cliché” Elke reu maakte die opmerking, en ze vond het maar een zwak excuus. Als wolven elkaar echt niet konden uitstaan, zouden ze vechten...desnoods op leven en dood. Dat maakte niet uit of je een reu of een teef waart. En al zeker niet hoe groot je was.

_________________
Klik:
Setje made by Zarrán. Thanx, I love it <3
avatar
Berichten : 356
Pawprints (₱) : 329
Roedel : The Shadows
Leeftijd : IV
Partner : I never loved someone the way that I love you [Kova]
Profiel bekijken

Re: Another Day

op do dec 08, 2016 9:16 pm

De karakter eigenschappen van de twee wolven begonnen steeds meer tegen elkaar aan te botsen. Kitty, of terwijl de rode aggoutti kleurige teef, bleef hem steeds maar meer irriteren. Ze negeerde zijn waarschuwingen en dreef hem zo langzamerhand steeds meer naar zijn ‘temper’, dit om hem de uitdaging te geven om bij zich zelf te blijven. En de controle te houden. Voor hem was de vraag hoelang hij zijn geduld zou kunnen bewaren. Want eerlijk gezegd, hij wou haar niet de voldoening geven, om hem zo te dwingen dat hij in actie wou over gaan. Enig eigenaardigheid had hij dan ook wel weer, het zat niet in zijn systeem om een teef aan te vallen, daar moest wel heel veel voor gebeuren. Nee, hij had zich voorgenomen om niet als eerste actie te gaan ondernemen, als de wolvin dat toch wou, zou ze de eerste zet moeten zetten, wat hem dan geen andere keuze zou geven om een tegenaanval te moeten maken. “Ten eerste, moet je hen eerst een reden geven om angst voor eigen leven te geven. Ten tweede..,” Aissar had zijn ogen waarschuwend op haar gericht, als ze het wou, kon hij gerust een tandje erger worden hoor. Dat zou geen probleem moeten zijn. “Heb je me. Al is de vraag of je deze aandacht wel wilt,” Een vage grijns vormde op zijn smoel. Hij moest toegeven ze was wel amusant. “Eng hoor,” antwoordde hij ironisch.

Zijn struikel moment, waar hij al chagrijniger om werd dan dat hij al was, maakte het dan toch weer deels goed, door een paar haren uit Kitty’s staart te trekken. “Kun je niet uitkijken waar je je lompe poten neer zet?” Haar stem klonk spottend, Maar hij wist zeker dat ze het wel gevoeld zou moeten hebben.

Als buitenstaander van Serigala had hij al langer door gekregen dat de inboorlingen iets anders waren dan het vorige gebied. Dit bleek met deze teef ook weer waar te zijn. Ze had hem gelikt op zijn snuit, en dit bleek hij niet te waarderen. Kitty speelde met hem, van het ene moment ontzettend vijandig waarop het andere moment ze haar charmes inzette. Teven.. Hij begreep er weliswaar helemaal niets van. Niet dat haar actie, haar beter in het licht zette, hij was nog steeds mateloos geïrriteerd en kon niet wachten om dan ook eindelijk zijn tanden in haar huid te zetten. Maar hij moest geduld houden, hij was niet het soort reu wat als eerste in actie zou overgaan. Om haar nog even wat meer uit te dagen, beet hij richting haar vacht waar ze al snel op reageerde. Ze kwam met een open bek dreigend dichterbij en klapte haar kaken precies voor zijn ogen. “Laat dat!” Kitty’s,  nekharen waren overeind komen te staan, terwijl haar oren juist naar achteren gingen. Aissar grinnikte enkel,  grappig dat ze zo plotseling van houding kon wisselen.  Verder kwam het echter niet, waardoor hij zijn snuit terug trok met enige teleurstelling. “Kon je nu echt nergens anders op komen?” Ze rolde met haar ogen, opperde dat het wel erg cliché was. Het was alsof ze hem uitlachte en daar hield hij niet van. Aissar, bracht zijn snuit weer dichter bij de hare. “Geloof me, ik zou je bloed érg graag willen proeven.” Zijn stem was laag, zijn ogen lieten het merken dat hij het meende. Het enige wat hem nu tegen hield waren een paar persoonlijke principes.

 

_________________
Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum