WELKOM
Serigala is een Nederlandstalige wolven RPG. Maak je eigen karakter aan, bepaal zijn uiterlijk en verken het eindeloze gebied van Serigala. Ontwikkel jezelf met behulp van de punten die je kunt verzamelen en ontwikkel op die manier je karakter verder. Ontmoet nieuwe spelers in de Off-Game zone en maak nieuwe vrienden! Alles ligt in jouw handen.
WOLF OF THE MONTH
TEAM
ACCOUNT SWITCH




SEIZOEN
15ºC - 28ºC
Z O M E R
Het is eindelijk zomer in Serigala. De kudde's trekken weer aan, overal groeit gras en bloemen en het land ziet er weer prachtig uit. Tot nu toe heeft de warmte voor weinig problemen gezorgd en brengt het alleen maar lekkere dagen, maar misschien komt daar binnenkort wel verandering in?
CREDITS
Serigala staat onder leiding van het team en wordt ondersteund met Actieforum. De banner is gemaakt door Kadar. Alle code's (uitzonderingen daargelaten) behoren toe tot Kadar en mogen niet zonder toestemming gekopieerd worden. Alle teksten, afbeeldingen en karakters behoren toe aan hun rechtmatige eigenaars.

Serigala is geregistreerd bij: RpgSites.nl

Deel
Vorige onderwerpGo downVolgende onderwerp
avatar
Berichten : 94
Pawprints (₱) : 23
Leeftijd : 2,5
Partner : I promise that i will always be the light in your darkness.
Profiel bekijken

Wake up & discover

op wo feb 03, 2016 8:41 pm



Na een lange reis afgelegd te hebben was de wolvin spontaan in slaap gedwarreld. Als een bolletje wol lag ze opgerold onder een torenhoge boom die aan de onderkant een gapend gat had zitten. Ze had haarzelf er zonder moeite in gewurmd, dat was het voordeel van haar lengte. Ze was klein en ook al was haar vacht fluffy - Vooral haar staart - was ze bovendien ook nog eens slank. Als je niet 100% voor kracht kon gaan dan moest je maar typisch een slim koppie hebben.

Een zonnestraal die door de grauwe lucht heen stak viel precies door een gleuf heen, recht op haar gesloten ogen. Murmelend verlegde ze haar staart en bedekte er een deel van haar gezicht mee. De moeite was tevergeefs en mokkend tilde ze haar hoofd omhoog. Ze sperde haar bek wagen wijd open om een nonchalante geeuw eruit te gooien. Precies op dat moment stoof er sneeuw vanaf buiten de doorgang in en behalve in haar bek voelde ze ook de sneeuwvlokken in haar neus kriebelen. Niezend klapte haar kaken op elkaar en schudde ze beduusd haar hoofd. Vooruit, het lot wilde blijkbaar dat ze het nieuwe gebied zou verkennen.

What a Face



Laatst aangepast door Kana op do feb 04, 2016 3:29 pm; in totaal 1 keer bewerkt

_________________

I think part of the reason why we hold on so tight

is because we fear something so great won't happen twice.
avatar
Berichten : 24
Pawprints (₱) : 16
Roedel : X
Leeftijd : 2,7 Years
Partner : She took the leap of faith and grew her wings on the way down.
Profiel bekijken

Re: Wake up & discover

op do feb 04, 2016 1:47 pm

Het was een frisse ochtend. De blonde wolvin met wildkleur patronen over haar kop, rug, staart en poten, was vroeg ontwaakt en al op pad. Haar vacht stond piekerig door de kou, en haar snuit was bijna gevoelloos door de kou. Maar ze vond het heerlijk. De winter was haar favoriet seizoen. Echt lijden van de honger deden wolven niet, dat was aan fabel.. De winter was samen met de lente een van de beste periodes doorheen het jaar. De sneeuw gaf wolven een voordeel in de jacht op grote prooien. Met elke stap die de teef nam, knerpte de sneeuw onder haar toen die inzakte met haar gewicht. Ze was niet enorm groot of zwaar, maar haar aanwezigheid was wel duidelijk door het geluid dat ze maakte met voortbewegen. Poppy was in alle opzichten een doodnormale wolf, niets bijzonders. Een gemiddelde grote voor een Tundra wolvin, ze was geen slank type maar ook geen geblokt. Haar wildkleur was ook vaak voorkomend, Bruin grijze haren met aan het uiteinde zwarte ticking. Een hazelnootbruine ogen.

Haar scherp zicht ving een glimp op van een haasachtig wezentje enkele meters verderop. Haar grauw roze tong gleed kort over haar lippen, erge honger had ze niet.. Maar een sneeuwhaas kon er wel vanaf. Ze vroeg zich abrupt af wat de haas hier te zoeken had, meestal vond je ze terug in het Novana gebied. Met uitgerekende voorzichtige passen, bewoog ze zich in een boogje naar voren. De haas krabbelde wat sneeuw om aan een boomstam, vast opzoek naar mossen bedacht Poppy. De afleiding kwam haar goed van pas, met veel geluk kon ze het diertje zo onderscheppen. Een sluwe twinkeling verscheen in haar ogen. Ze zette zich schrap voor een korte krachtige sprint richting de haas, toen een geluid het dier deed opschrikken en vluchten voor Poppy ook maar duidelijk het geluid kon plaatsen. Verdwaasd bleef ze staan luisteren, haar haas vergeten. Had er nou net iemand zitten niezen. Ze probeerde de geuren rondom haar op te nemen, maar kon moeilijk achterhalen van wie het geluid afkomstig was. Er waren te veel geursporen. Nieuwsgierig maar ook wel op haar hoeden, begon ze in de richting te wandelen waar ze dacht dat het geluid vandaan had geklonken. De geur van een wolf drong eindelijk haar zintuig binnen, maar haar ogen konden niemand vinden. `Hallo? Is hier iemand...´ vroeg ze dan maar twijfelachtig. De geur was heel dichtbij en sterk aanwezig, maar waar de wolf zich bevond kon ze niet precies uitmaken. Ze voelde zich als een debiel, of neen een gek die helemaal vereenzaamd was. Toch bleef ze nog even staan, gewoon om zich er zelf van te proberen overtuigen dat het niet haar verbeelding was dat haar parten speelden.

_________________
avatar
Berichten : 94
Pawprints (₱) : 23
Leeftijd : 2,5
Partner : I promise that i will always be the light in your darkness.
Profiel bekijken

Re: Wake up & discover

op do feb 04, 2016 3:45 pm



Vandaag zou haar eerste dag worden in het nieuwe gebied. Ze moest toe geven dat ze haar oude thuis zou missen, het was immers haar geboorte plaats. Bovendien moest ze extra op haar hoede zijn hier. Ze was hier niet per toeval beland.  Gister nacht had ze het spoor opgepikt van een oud bekende roedel: De Shadows. Vanaf toen had ze besloten om het te volgen en na een tijd gelopen te hebben was ze hier uitgekomen en direct in slaap geknapt op de snelste veilige plek die ze kon vinden. Ze kon de vermoeidheid nog steeds door haar benen heen voelen.

Haar pluizige oren draaide bij zodra een stem haar aandacht trok. Iemand zocht een bevestiging. Om het nog iets specifieker te maken klonk het als een wolvin,een volwassene. Twijfelachtig zochten Kana's kristal blauwe ogen een silhouet. Ze vloekte zachtjes nadat haar poging was misluk. Achja, dan maar rechts streeks. Het zou aangenaam zijn om eindelijk eens een normaal persoon te ontmoeten. Al die depressieve zielen de laatste tijd..

Met een handige sprong veerde ze overeind en  stapte het gapende gat uit. Ze rechte haar rug en hoorde het sneeuw in de andere richting zacht kraken waarna ze haar hoofd een kwartslag draaide. In de sneeuw waren hazensporen te bekennen, gevolgd door de wolf die ze nu opmerkte. Het was inderdaad een teef geweest, één met een vacht die een perfecte schutkleur had in de bossen. Kort scande ze de vreemdeling. Vast en zeker een bewoner van dit land, dat hoopte ze althans. "Ik heb toch niet je ontbijt verpest he?"Zei ze met een verontschuldigend grijnsje op haar lippen.


_________________

I think part of the reason why we hold on so tight

is because we fear something so great won't happen twice.
avatar
Berichten : 24
Pawprints (₱) : 16
Roedel : X
Leeftijd : 2,7 Years
Partner : She took the leap of faith and grew her wings on the way down.
Profiel bekijken

Re: Wake up & discover

op do feb 04, 2016 4:39 pm

`Hallo? Is hier iemand...´ Had ze twijfelachtig uitgesproken. Het was niet van haar gewoonten om de laatste tijd veel soortgenoten hier in de gebieden tegen te komen. Er was een tijd geweest dat de populatie wolven hier hoog had opgelopen, maar dat was verleden tijd... Roedels waren hier naar haar weten al geen jaren meer opgericht. Toch had de wolvin al enkele dagen het gevoel dat er nieuwe aanwezigheden door de gebieden heen trokken. Ze vroeg zich af of de bezoekers blijvers zouden worden. En ook al had ze het idee dat de nieuwkomers de rust hier zouden verstoren, onderdrukte ze die gedachten. Eerst zien en dan geloven.

Het bleef een tijdje muisstil, en ze kreeg echt het gevoel dat ze aan het hallucineren was geslagen. Het zou niet de eerste maal zijn dat ze zich haar gedachten iets té levendig inbeelden. Ze stond op het punt om een kwartslag om te draaien, en zich uit de voeten te maken, toen ze een geluid waarnam. Haar rechteroor spitste zich, en draaide naar opzij, al snel volgde haar kop. Ze keek met haar bruine kijkers toe hoe een witte wolvin vanonder een boom naar boven kwam. Ze wist wel dat hier veel ondergrondse schuilplekken waren te vinden, en de wolvin dat nu tevoorschijn was gekomen had vast in een holte verscholen gelegen. Wat dom dat ze daar niet eerder aan had gedacht. De witte wolf enkelen meters veder op, volgde eerst een spoor in de sneeuw voor haar blik op Poppy lande. Net als haar nam de wolvin haar ook kort in zich op. "Ik heb toch niet je ontbijt verpest he?" vroeg de teef haar uiteindelijk, een verontschuldigend grijns'je lag op de snuit van de wolf. Ow ja... De haas, die was ze al compleet vergeten. Voor ze antwoord gaf, probeerde Poppy onmerkbaar de geur van de wolf op te nemen. Ze ondervond dat deze een vreemde geur met zich mee droeg, een nieuweling dus stelde ze vast. Poppy schudde kort met haar kop, en toverde ook een kleine grijns op haar snuit; `Neen hoor, geen zorgen.´ gaf ze antwoord, `Ik had niet echt een grote honger.´ verduidelijkte ze nog. Ze besloot om de afstand iets te verkleinen, maar bleef voor een vreemde nog steeds op gepaste afstand. `En bevalt het je hier tot nu toe?´ vroeg ze maar op de man af, niet verbergend dat ze door had dat de wolf hier niet bekend was. Poppy hield niet zo van rond de pot draaien. En ze besefte dat ook de wolvin waarschijnlijk nuttige informatie kon geven, net als zij bereid was iets meer over Serigala te vertellen.

_________________
avatar
Berichten : 94
Pawprints (₱) : 23
Leeftijd : 2,5
Partner : I promise that i will always be the light in your darkness.
Profiel bekijken

Re: Wake up & discover

op do feb 04, 2016 5:06 pm



De wolvin schudde haar hoofd en gaf toe dat haar hongerlust niet enorm groot was. De wolvin gaf geen enkel teken van agressie of iets in de trend van een beschuldiging. Dat was fijn, de eerste vreemdeling die ze ontmoette zou inderdaad nog wel eens normaal kunnen zijn. Geen moordlustige acties, geen trauma-geval, geen wantrouwend persoon. Een tevreden mini-glimlachje verscheen op haar witte lippen toen de wolvin iets dichter bij kwam. Alert zijn was altijd verstandig. Vele wolven zouden denken dat ze klein en nutteloos was, maar niets was minder waar. Het was zonde dat andere haar onderschatte- ze groeven enkel hun eigen graf daar mee.

De geur van de wolvin werd duidelijker naarmate de afstand verkleinde. Ze rook vreemd, zoals dit gehele gebied. Ze kon er niet meer aan twijfelen dat deze wolvin een bewoonster was van dit was. Dat kwam goed uit, ze kon misschien zelfs nog informatie verschaffen over de plekken- eventuele roedels en andere belangrijke tips. `En bevalt het je hier tot nu toe?´ Vroeg de wolvin direct door zee. Kana kon een korte lach niet onderdrukken. Was het zo duidelijk geweest dat ze nieuw was? "Het is mijn eerste dag en kan er zeker niet over klagen," Antwoordde ze met een licht enthousiaste toon in haar stem. "Mijn naam is Kana. Ik kon uit een ander gebied genaamd Wolf Story," Legde ze uit terwijl ze even wenkte in de richting waarvan ze vandaan was gekomen. "En ik denk dat jij me misschien verder kunt helpen," Voegde ze er met een droge grijns achter aan.


_________________

I think part of the reason why we hold on so tight

is because we fear something so great won't happen twice.
avatar
Berichten : 24
Pawprints (₱) : 16
Roedel : X
Leeftijd : 2,7 Years
Partner : She took the leap of faith and grew her wings on the way down.
Profiel bekijken

Re: Wake up & discover

op do feb 04, 2016 10:08 pm

Toen Poppy de afstand had verkleind, was er bij de witte wolvin een kleine glimlach verschenen. De sfeer was sinds de teef uit haar schuilplaats was tevoorschijn gekomen, neutraal gebleven. Zo vond ze het prima. Ze hield niet van gedoe, ze was er namelijk snel klaar mee als iemand haar ging irriteren of tegen haar staan dreigen. Poppy kwam als een kalme ziel over, maar niets was minder waar. Als iemand haar niet aanstond, zou diegene daar snel genoeg achter komen. Heel direct dus. Hoe ze op zo'n momenten zou reageren was afhankelijk,... Ze begon met woorden, maar dit kon tot daden leiden. Verder was ze eigenlijk best 'vriendelijk' als je het zo kon noemen, en ze zou zelden zelf problemen opzoeken waar er in eerste instantie geen waren.

Ze vroeg de wolvin voor haar, wat ze nu eigenlijk van haar nieuwe omgeving vond. En zoals altijd was ze weer eens meteen ter zaken. Helemaal vergetend zichzelf voor te stellen. Ach, ze was nooit goed geweest met formaliteiten. Misschien dat haar karakter daarom soms anderen verdreef? Blijkbaar vatte de witte teef het niet verkeerd op, want ze lachte om Poppy's directheid. Ook bij haar speelde er een kleine glimlach rond haar lippen, ze was weer eens lekker subtiel. De wolf vertelde dat het haar eerste dag was, en ze zeker niet te klagen had. Het was hier inderdaad een fijne plek, het bos was meestal een plek waar je tot rust kon komen. Verder vertelde ze Poppy ook haar naam, Kana. Een naam dat ze makkelijk zou kunnen onthouden, kort. Wolf Story, het gebied waar ze van afkomstig was, was Poppy niet mee bekend. Haar ogen volgden kort de richting dat Kana aanwees, wie weet zou ze ooit daarheen trekken als ze zich hier zou gaan vervelen. "En ik denk dat jij me misschien verder kunt helpen," zei Kana tot slot, de woorden waar Poppy niet echt van opkeek. `Wel, mijn naam is Poppy.´ nam ze terug het woord, ze kon er net zo goed bij gaan zitten. Ze voelde geen andere nieuwe aanwezigheden, dus vermoede ze dat Kana alleen was gereisd. `Vraag me maar wat je graag zou willen achterhalen over Serigala.´ zei ze tegen Kana, met een verwachtingsvolle blik in haar ogen en nog steeds een kleine glimlach rond haar lippen.

_________________
avatar
Berichten : 94
Pawprints (₱) : 23
Leeftijd : 2,5
Partner : I promise that i will always be the light in your darkness.
Profiel bekijken

Re: Wake up & discover

op vr feb 05, 2016 12:01 pm



Waarschijnlijk had de wolvin zelf ook door gehad dat haar subtiliteit wel gewaardeerd werd. Lekker direct, dat was iets wat Kana al een poosje niet meer had mee gemaakt. Om eerlijk te zijn kon ze het haarzelf niet meer herinneren wanneer ze voor het laatst een fatsoenlijk gesprek had gevoerd. Niet dat die saaie poespas iets voor haar was, want onder dat verraderlijk lieve koppie zat een pittig beestje verscholen. Dat was ook niet echt gek aangezien haar ouders Shadows waren geweest en ze zelf lang zat een wicked ziel was geweest. Gelukkig had ze haarzelf kunnen omtoveren tot een betere versie van haarzelf.

De wolvin droeg de naam Poppy. Het was een ongebruikelijke naam, één die ze nog niet eerder had gehoord. Kana knikte als een soort 'aangenaam' en ontspande haar lichaamshouding. Mocht er iets gebeuren dan had ze gelukkig snelle reflexen. `Vraag me maar wat je graag zou willen achterhalen over Serigala.´ Tevreden trok Kana een bedenkelijke blik met een 'hmm' geluidje. "De eerste vraag heb je al beantwoord. Serigala heet dit land dus," Zei ze met een kleine grijns. "Ik heb hier nog geen roedels geroken, hoe komt dat,"Begon ze haar vragen sessie. Tenslotte was dit gebied uitstekend voor roedels, tenzij er een duister iets ergens verscholen was. Toch schatte ze die kans klein in.

_________________

I think part of the reason why we hold on so tight

is because we fear something so great won't happen twice.
avatar
Berichten : 24
Pawprints (₱) : 16
Roedel : X
Leeftijd : 2,7 Years
Partner : She took the leap of faith and grew her wings on the way down.
Profiel bekijken

Re: Wake up & discover

op ma feb 08, 2016 10:36 am

Op haar beurt had Poppy zich ook voorgesteld aan Kana. Haar naam klonk liefelijk, althans dat had ze altijd gevonden. Ze was niet het type die een hekel had aan haar geboortenaam, neen ze had naam wel altijd weten te appreciëren. Hij was origineel, ze had toch nog geen wolf ontmoet met haar naam of iets dat erop trok. Het was ook niet bepaald een naam dat je op de snuit van de wolvin zou plakken. Haar moeder had haar ooit verteld dat 'Poppy' een of andere bloem was. Ze had dit altijd ironisch gevonden, haar ouders waren nu niet bepaald het soort wolven dat overal vrede mee hadden gehad en gelukkig door een bloemetjesveld trippelden.. En toch hadden ze hun dochter naar een bloempje vernoemd. Kort verharde haar blik bij de gedachten aan haar ouders. Maar ze zette dit al snel van zich af, Kana stond namelijk nog steeds recht tegenover haar.

Om zichzelf af te leiden, en verder op Kana in te spelen; stelde ze het volgende voor.. `Vraag me maar wat je graag zou willen achterhalen over Serigala.´. Poppy was gaan zitten, haar achterdocht was al gaan varen. Kana kwam nu niet bepaald over alsof ze elk moment wat doms zou uithalen, zoals opeens van mood te wisselen. Iemand stabiel, dat kwam je dezer dagen ook maar weinig tegen. Natuurlijk droeg iedereen zijn eigen bagage met zich mee, maar dat hoefde je toch zekerst niet op de buitenwereld uit te werken. In afwachting keek ze naar de witte wolvin, die een tevreden uitdrukking op haar gelaat had na Poppy's voorstel. "De eerste vraag heb je al beantwoord. Serigala heet dit land dus," stelde de wolvin vast met een grijns'je. Zo slim was Poppy nu ook weer wel, ze ging nou niet alles stapje per stap afgaan, als het ook makkelijker kon. Door meteen de standaard vraag te beantwoorden, konden ze meteen overstappen naar de interessantere vragen. "Ik heb hier nog geen roedels geroken, hoe komt dat," was dus de eerste vraag dat ze voorgeschoteld kreeg. Eén slimme doordachte vraag vond Poppy, geen standaard voorzichtige ondervraging. `Heel goed opgemerkt,´ begon Poppy met antwoord geven, `Dat is omdat er hier ook geen roedels zijn, al in geen jaren meer´. Ook zij trok een bedenkelijke snuit, `De reden achter het verdwijnen van die roedels, kan ik je helaas niet bijbrengen,´ vervolgde ze `Ik ben hier toegekomen toen de boel al verlaten was.´ zei Poppy met een lichte frons. Ook voor haar was dit dus een mysterie. Het enige dat ze Kana dus kon verzekeren was dat er geen roedel was. `Je begrijpt vast wel dat mijn nieuwsgierigheid nu ook gewekt is, namelijk door jouw aanwezigheid hier en dat van velen anderen nieuwe geuren in het gebied.´ deelde ze mee, Poppy was altijd opmerkzaam geweest. Een vraag voor een antwoord, dat leek haar wel eerlijk niet? `Dus ik vraag me af, wat is de reden dat jullie massaal hierheen emigreren?´ haar toon bedenkelijk. Het feit dat ze een vermoeden had dat er ook een roedel het land was binnengetrokken, hield ze nog even achterwegen.

_________________
avatar
Berichten : 94
Pawprints (₱) : 23
Leeftijd : 2,5
Partner : I promise that i will always be the light in your darkness.
Profiel bekijken

Re: Wake up & discover

op di feb 09, 2016 10:52 pm



Ze merkte al snel op dat Poppy in grote zinnen ontspannen was. De wolvin ging er zelfs bij zitten en Kana besloot na enig moment om haar voorbeeld te volgen. Voor een moment scheen ze een afwezige blik in haar ogen af te kunnen lezen. Het was snel en ze kon er niet helemaal over uit of het een belangrijk iets was waar de wolvin over afdwaalde met haar gedachtes. Toch hield Kana haar lippen op elkaar en zweer hier over. Misschien zou ze het later nog eens vragen, of misschien had ze het haarzelf alleen maar verbeeld.

Het was fijn om iemand te kennen die haar zou helpen in dit nieuwe gebied, al helemaal als je alleen was. Alle informatie zou mooi mee genomen zijn en hopelijk zou ze er zelfs van kunnen profiteren. Een beter thuis zoeken bijvoorbeeld, in plaats van onder de wortels van een enorme boom te hoeven slapen. `Heel goed opgemerkt,´ Sprak de wolvin uit. Kana had het dus niet mis gehad: Het gebied was werkelijk roedelloos. Iedereen was dus simpelweg solitair. `Dat is omdat er hier ook geen roedels zijn, al in geen jaren meer´Kana luisterde aandachtig, nieuwsgierig zelfs. De wolvin wist zelf niet wat de oorzaak hier van was. `Je begrijpt vast wel dat mijn nieuwsgierigheid nu ook gewekt is, namelijk door jouw aanwezigheid hier en dat van velen anderen nieuwe geuren in het gebied.´Een korte lach kwam tussen Kana's lippen door. Natuurlijk, de wolvin zou ook enige vragen hebben. "Je hebt het dus al door," Haar toon klonk alsof ze de wolvin een compliment gaf. `Dus ik vraag me af, wat is de reden dat jullie massaal hierheen emigreren?´ Haar stem was bedenkelijk en Kana's oren draaide iets naar achteren toe. Niet door het gezeldschap, nee helemaal niet, maar eerder om er aan te denken dat ze al voor de 3e keer haar oude thuis had verlaten. En drie keer was scheepsrecht: Terug komen zat er niet meer in. "Ons gebied bevatte nogal enkele problemen. Waaronder een actieve vulkaan die een keer is los gebarsten en daar naast hadden we tweebeners vlak bij ons land thuis worden." Ietwat sullig glimlachte ze. "We hebben ze nogal overlast bezorgt en opeens werd het.. gevaarlijk. De wezens trokken de bossen in met honden- ze leken getraind te zijn om ons neer te halen. Bovendien konden ze vanaf een afstand moorden.. Ik weet niet hoe, maar het waren de snelste moordmachines die ik ooit heb gezien," Op het laatste moment dempte ze haar stem, een afschuw zat in haar ondertoon. Ze kon het haarzelf nog perfect voor de geest halen, hoe de honden haar met écht roedelgedrag probeerde op te sporen en uit te dagen. Daar naast die oorverdovende geluiden die als een klap door je gehoor heen gingen. "We zochten veiligheid en bij toeval zijn we hier geland,"Haar gezicht klaarde op. Ze vertelde er niet bij dat ze met 'we' ook nog eens de roedel bedoelde. De moordroedel van WolfStory nog wel. "Mijn beurt, en dit maal over jou. Hoe denk jij over onze aankomst?" Ze sprak haar woorden serieus uit om een reactie te kunnen pijlen van de wolvin.

_________________

I think part of the reason why we hold on so tight

is because we fear something so great won't happen twice.
Gesponsorde inhoud

Re: Wake up & discover

Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum