WELKOM
Serigala is een Nederlandstalige wolven RPG. Maak je eigen karakter aan, bepaal zijn uiterlijk en verken het eindeloze gebied van Serigala. Ontwikkel jezelf met behulp van de punten die je kunt verzamelen en ontwikkel op die manier je karakter verder. Ontmoet nieuwe spelers in de Off-Game zone en maak nieuwe vrienden! Alles ligt in jouw handen.
WOLF OF THE MONTH
TEAM
ACCOUNT SWITCH




SEIZOEN
15ºC - 28ºC
Z O M E R
Het is eindelijk zomer in Serigala. De kudde's trekken weer aan, overal groeit gras en bloemen en het land ziet er weer prachtig uit. Tot nu toe heeft de warmte voor weinig problemen gezorgd en brengt het alleen maar lekkere dagen, maar misschien komt daar binnenkort wel verandering in?
CREDITS
Serigala staat onder leiding van het team en wordt ondersteund met Actieforum. De banner is gemaakt door Kadar. Alle code's (uitzonderingen daargelaten) behoren toe tot Kadar en mogen niet zonder toestemming gekopieerd worden. Alle teksten, afbeeldingen en karakters behoren toe aan hun rechtmatige eigenaars.

Serigala is geregistreerd bij: RpgSites.nl

Deel
Vorige onderwerpGo downVolgende onderwerp
avatar
Berichten : 68
Pawprints (₱) : 55
Roedel : Terra Squad || Ōkami
Leeftijd : 6.
Partner : I guess you weren't the one for me. Don't worry, I've already forgotten about you.
Profiel bekijken

Re: . Wreak Havoc [Ōkami] .

op do sep 15, 2016 4:36 pm
Vlakbij haar vriendin en zoon blijvend, kwam de grijze teef het water uit. De warme lucht was even wennen, maar hun duik was verfrissend geweest. Dameon schudde zijn vacht wild uit. "Dameon?! Wat doe je?" vroeg ze. "Het water uit mijn vacht schudden," antwoorde de jonge reu. Game vergat bijna dat hij geen pup meer was. "Dan hoef je mij niet nat te spetteren!" lachte ze. "Jij bent toch al nat," bromde hij, waarna ze beiden gingen zitten. De zwarte teef zei dat ze een pauze konden nemen. Dameon schudde wild met zijn witte kop, en ook Emaya was het er niet mee eens. Ama besloot om gewoon door te gaan. "Oké, allemaal. We zijn d'r bijna. Het enige wat vanavond nog op het rooster staat is het beklimmen van het eiland. Op de top van Belcrest is een open plek. Je hoeft mij niet te volgen, wees vrij om een eigen, makkelijkere route te zoeken, maar ik wil jullie allemaal op de piek zien, straks," sprak de witte teef. Game knikte. Ze zag dat Emaya haar moeder volgde, maar Game zag verderop een andere klim, makkelijker. Ze wenkte haar zoontje en volgde het makkelijkere pad.

_________________
avatar
Berichten : 284
Pawprints (₱) : 117
Roedel : || NOkami.
Leeftijd : || 2 years - 8 months
Partner : || Every man needs a woman when his life's a mess, because like a game of chess, the Queen protects the King ~
Profiel bekijken

Re: . Wreak Havoc [Ōkami] .

op do sep 15, 2016 6:08 pm
Wreak Havoc

Het duurde niet lang of de roodbruine wolvin voelde opnieuw zacht, fluweel zand tussen haar tenen kietelen. Het was bijzonder zuiver en flikkerde in het licht dat door het wateroppervlakte scheen. Suru knipperde en kreeg opnieuw kracht door de grond onder haar poten, waardoor ze redelijk energiek uit het water trippelde en haar vacht uitschudde. Hehe. Opgewekt keek de langpotige teef om zich heen naar de roedelleden maar trok haar weinig of niks aan van de discussie tussen de wolven. Wat meer haar aandacht eiste was de witte blinde teef, Utlissia, die zich zichtbaar vermoeid uit het water sleepte met een duidelijk manke poot waardoor ze in een redelijk hakkerige pas uit het water kwam. Zodra ze een of twee wolflengtes uit het heldere water was liet ze zich met een ingehouden, zacht gekreun in het fluwelen zand zakken, maar ze deed geen moeite om dr gehavende vacht te likken. Blijkbaar was ze daar te uitgeput voor. Suru wilde naar haar toe stappen, tot de geur van konijn haar neus binnendrong en haar instinct het overnam. Haar kop rukte naar een kant met strak gespitste oren en wijdopen neusgaten, recht naar de bron van de geur, maar toch wachtte ze nog een seconde om een achteraan te springen voor Ama's bevel. "Oke, allemaal. We zijn dr bijna. Het enige wat vanavond nog op het rooster staat is het beklimmen van het eiland. Op de top van Belcrest is er een open plek. Je hoeft mij niet te volgen, wees vrij om een eigen, makkelijkere route te zoeken, maar ik wil jullie op de piek zien, straks." Aha, die route voor haar was dus het konijn, want een kleine snack na een lastige zwemparadijs was op z'n zachtst gezegd welkom. Waarschijnlijk ging ze zodra ze die gevangen had hem delen met Utlissia en zou ze de teef straks helpen met de beklimming, maar nu was porioteit nummer een; eten. Met een lenige sprong dook Suru achter 't beest aan dat opschrok en wegsprintte, maar de slanke wolvin hield het met gemak bij en genoot van het gevoel van wind dat door haar vacht stroomde en wapperde. Heerlijk - uitgestrekte duinheide, strand en prooi. Wat wilde een wolf nog meer?

_________________

avatar
Berichten : 500
Pawprints (₱) : 297
Roedel : Okami ll Commander Terra squad
Leeftijd : 3
Partner : True love is like ghosts, which everyone talks about and few have seen.
Profiel bekijken

Re: . Wreak Havoc [Ōkami] .

op do sep 15, 2016 6:20 pm
Oke dus geen pauze, of eigenlijk wel. De witte wolvin vertelde dat nu zou opsplitsen alleen om straks weer bij elkaar te komen, Victoria knikte een klein glimlachje vormde langs haar lipppen. Eindelijk even wat rust, de teef keek even om haar heen, al snel kwamen er meer wolven. Wolven die ze nog nooit eeder had gezien, een moeder met haar zoontje een andere bruine teef. Victoria rekte zich even wat overdreven uit en begon langzaam een pad op te lopen, ze schudde wilt met haar vacht. Die daardoor helemaal in de war was geraakt niet dat de teef het wat boeide ze zal later wel haar vacht doen, plus het zag er niet zo erg uit. Niet dat iemand naar haar keek anyways, de teef begon rustig stap voor stap te lopen op haar eigen pad.

_________________

avatar
Berichten : 2003
Pawprints (₱) : 787
Roedel : What will you become? [Ōkami Alpha]
Leeftijd : 6 jeers
Partner : Add some BBQ-sauce & enjoy! [Scarleg II]
Profiel bekijken

Re: . Wreak Havoc [Ōkami] .

op do sep 15, 2016 6:53 pm
. Wreak Havoc .
Iedereen had blijkbaar nog genoeg energie om een eigen pad op te zoeken. Gelukkig. Het laatste wat Ama wilde was dat de recruten als een slinger achter haar aan marcheerde. Ze waren Wolven, geen mieren. Toen alle Wolven zich op het strand gehesen hadden, draaide Amatariseu zich om en begon aan de stijle klim omhoog. Hell... het gaf haar vreemd, prettig gevoel. Alsof ze thuis door de Highlands zwierf, genietend van de frisse wind in haar vacht en lachend om de grappen en grollen die ze maakte met haar broertje. Krachtig klauterde Amatariseu door, genietend van de herinneringen en koelte van het eiland. Dit zou een geweldig HQ worden... De prooien waren misschien klein, maar ze waren aanwezig en nog smakelijk ook! Oeh.. de massieve Albino kon niet wachten om haar tanden te zetten in een waterree. Na een tijd gelopen te hebben keek Amatariseu achterom. Emaya was haar ma gevolgd, en tot Ama's verbazing had ook de bruine kakker de steile maar snelle weg genomen. De geblokte teef haalde haar schouders op en liep daarna vermakelijk de heuvel op. Zijzelf had de bouw van een klimmer, en Emaya had daar waarschijnlijk ook nog wat van geërfd. Maar ze wist wel zeker dat het reutje niet opgewassen was tegen... 'Potverdrie!!' piepte de bruine reu ineens benauwd. Stenen kraakten, ze hoorde nagels slippen in de vochtige aarde en... Shait! Amatariseu gleed razendsnel langs haar dochter heen richting de vallende reu. De had het gemunt op zijn nekvel, maar miste en zette daardoor haar tanden in keel. Whoops. Ze hoorde een gekweld gegrom, maar voor de rest hoorde ze de kakker niet klagen. Met een krachtige ruk trok ze de bruine stakker omhoog, waarna ze hem neersmeet op een platte steen die uit de helling stak. 'Kijk uit waar je loopt, eedjiit,' grinnikte Amatariseu kopschuddend. De val vanaf hier was niet alleen pijnlijk, het was ook zonde van de tijd nu... ze er zowat waren!! Nieuwsgierig tuurde de bleke Wolvin omhoog. Ze zag de bomen om hen heen een piek vormden boven hen. Tussen deze bomen, zoals ze zich herinnerde, lag een open plek met één dode boom in het midden. Amatariseu lachte zachtjes en tevreden. Eindelijk! Ze had het kamp bereikt!

Vol energie hees de Albino zichzelf op het rotsplateau. Hell... dat laatste stukje... was veel zwaarder dan... verwacht. Hijgend keek ze naar de open plek die opdoemde in de schemering. Het was prachtig. Het was ideaal, en... Wacht 'es. Amatariseu zette zich van de stenen ondergrond en stormde over de rotsen naar het zachte grasveld. Fok! Er was... ugh.. overduidelijk een makkelijker pad! Met een licht geïrriteerde grimas keek de massieve Alpha door de sleet tussen de bomen naar beneden. Geweldig. Daar was een minder steil pad tussen de bomen. Maar goed, dan wist ze dat voor een andere keer. Op haar gemakje wandelde de Albino door het vochtige gras naar de dode boom. Het was een gigantisch object met zilveren, uitgedroogde takken die duidelijk afstaken tegen de donkere, met sterren gevulde hemel. Het was net een totempaal. Relaxt ging Amatariseu op haar buik liggen, en wachtte met haar poten onder haar borst gevouwen op haar leden.

_________________
. De Garnaal: Al een Garnaaltastische RPG'er sinds 2014 .
Honest Age:
PitaPata Dog tickers
avatar
Berichten : 1859
Pawprints (₱) : 474
Roedel : Oкαмι
Leeftijd : 4 уєαяѕ, 0 мσηтнѕ
Partner : Lσνє ɗσєѕη'т ɗιѕcяιмιηαтє вєтωєєη тнє ѕιηηєяѕ αηɗ тнє ѕαιηтѕ, ιт тαкєѕ αηɗ ιт тαкєѕ αηɗ ιт тαкєѕ
Profiel bekijken

Re: . Wreak Havoc [Ōkami] .

op do sep 15, 2016 8:07 pm
Emaya zag vanuit haar ooghoek dat Game vroeg of Utlissia met de grijze teef en haar zoon mee wou. Ze vroeg zich af of dit niet te veel was geworden voor de blinde teef. Game ondersteunde haar dan ook. Maar toen vertrok haar moeder. De witte teef volgde Ama op een steil paadje. Het was de snelste route, maar de zwaarste. Koel stapte ze achter de massieve teef aan. De aparte reu, om het maar even aardig te zeggen, volgde hen ook. Wacht, wat? Hij? Hij zag eruit alsof hij nooit gevochten had! Hij had lang niet zoveel spieren als haar moeder en was zelfs iets kleiner dan Emaya! Em was iets groter dan de gemiddelde reu, maar toch. Dit vertrouwde ze niet. Ze bleef langs de rand van het paadje lopen, zodat haar moeder erlangs kon als de reu dreigde te vallen. En ja hoor, daar ging hij. "Potverdrie!!!" piepte de reu. Emaya keek achterom en zag de reu wegglijden. Ze klom langs haar moeder door naar boven en keek daar toe hoe haar moeder de reu op een platte steen trok. "Kijk uit waar je loopt, eedjiit," grinnikte Ama kopschuddend. Emaya grinnikte en haar blauwe ogen twinkelden geamuseerd. "Tsja. Als hij geen zin had om te vallen was hij je niet gevolgd," grinnikte ze terwijl haar moeder het laatste stukje beklom. Vlak achter Amatariseu ging Emaya naar een mooi open veldje. Woooow... Het was prachtig. Ama ging liggen. De witte wolvin bekeek met haar blauwe ogen de omgeving en ging toen rustig zitten met een brede grijns op haar gezicht. Ze hadden het gehaald.

_________________
You don’t know my brain the way you know my name,
You don’t know my heart the way you know my face

STUFF:
||THEMES||
https://www.youtube.com/watch?v=MEiVnNNpJLA - Twenty One Pilots - Doubt
https://www.youtube.com/watch?v=PbP-aIe51Ek - Twenty One Pilots - The Judge

||OLD||

By M'non

[size=66]|-[/size][size=66]/[/size]
Ƭнє fєω, тнє ρяσυɗ αηɗ тнє ємøтιøηαƖ

avatar
Berichten : 284
Pawprints (₱) : 117
Roedel : || NOkami.
Leeftijd : || 2 years - 8 months
Partner : || Every man needs a woman when his life's a mess, because like a game of chess, the Queen protects the King ~
Profiel bekijken

Re: . Wreak Havoc [Ōkami] .

op zo sep 18, 2016 7:42 pm
Wreak Havoc

Helaas, de konijn had ze niet kunnen binnenhalen - wat erger was, de weg was ze ook kwijt. Jammer. Ze had al een paar keer geprobeerd langs de steile hellingen naar boven te klimmen maar het enige nut daarvan was dat er steentjes en stof afbrokkelden. Uiteindelijk had ze een smal pad gevonden dat als een slang rond de berg kronkelden, maar die was een paar keer onderbroken waardoor de roodbruine wolvin enkele gevaarlijke sprongen moest ondernemen, maar héhé, ze had 't gehaald, gelukkig. Op de top van de berg vond ze een open plek met een soort van vreemde rechte en kale boom in het midden van de plek, waardoor Suru's oren even ongemakkelijk wiebelden. Ze vertrouwde 't ding niet helemaal - het leek te menselijk om het als een natuurelement te accepteren. Wat verderop zag ze Emaya, Amatariseu en die gekke andere wolf die bijna weggleed toen ze toekeek. Tevreden keek de slanke, langpotige teef naar haar poten waar kort gras onder kietelde en spurtte toen naar haar vrienden om alles goedkeurend te besnuffelen. Het leek hier vrij betrouwbaar, niet makkelijk bereikbaar door vijanden. Maar was het dan ook nog wel handig om elke keer te beklimmen als ze een prooi hadden gevangen, als ze het hier wilden delen? Allemaal Amatariseu's oordeel.

_________________

Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum