WELKOM
Serigala is een Nederlandstalige wolven RPG. Maak je eigen karakter aan, bepaal zijn uiterlijk en verken het eindeloze gebied van Serigala. Ontwikkel jezelf met behulp van de punten die je kunt verzamelen en ontwikkel op die manier je karakter verder. Ontmoet nieuwe spelers in de Off-Game zone en maak nieuwe vrienden! Alles ligt in jouw handen.
WOLF OF THE MONTH
TEAM
ACCOUNT SWITCH




SEIZOEN
15ºC - 28ºC
Z O M E R
Het is eindelijk zomer in Serigala. De kudde's trekken weer aan, overal groeit gras en bloemen en het land ziet er weer prachtig uit. Tot nu toe heeft de warmte voor weinig problemen gezorgd en brengt het alleen maar lekkere dagen, maar misschien komt daar binnenkort wel verandering in?
CREDITS
Serigala staat onder leiding van het team en wordt ondersteund met Actieforum. De banner is gemaakt door Kadar. Alle code's (uitzonderingen daargelaten) behoren toe tot Kadar en mogen niet zonder toestemming gekopieerd worden. Alle teksten, afbeeldingen en karakters behoren toe aan hun rechtmatige eigenaars.

Serigala is geregistreerd bij: RpgSites.nl

Deel
Vorige onderwerpGo downVolgende onderwerp
avatar
Berichten : 39
Pawprints (₱) : 46
Roedel : It is far better to be alone, than to be in bad company.
Leeftijd : 3 Years
Partner : You can't blame gravity for falling in love.
Profiel bekijken

Lost memories

op do sep 01, 2016 8:30 pm
Schitterende oranje/gele kleuren verschenen aan de horizon toen de zon zich langzaam liet zakken. Merlin liep met zijn kop in de lucht over de tundra die langzaam afkoelde. Dit tijdstip was zijn favoriete moment van de dag. Hij hield van de lage temperaturen. En nu het zomer was, was de Novana Tundra zijn favoriete plek. De knerpende sneeuw onder zijn zware poten, de frisse wind door zijn haren. De winter was zijn favoriete seizoen geweest zolang hij zich kon herinneren. Veel herinneringen van zijn jeugd had hij echter niet. Hij was altijd alleen geweest. Althans, wat hij zich kon herinneren. Het verleden was een groot raadsel voor hem. Niet dat hij zich hier erg druk om maakte. Merlin was een wolf die in het hier en nu leefde. Toch betrapte hij zichzelf er nog wel eens op om aan vroeger te denken. Of beter gezegd, hij probeerde zich zijn verleden te herinneren. Maar tot nu toe zonder succes.
Met een hoog tempo verplaatste Merlin zich door de tundra. Hij was al dagen geen wolven meer tegen gekomen, het enige teken van leven kwam van de rendieren en de hazen. Deze rust beviel hem wel. Het roedelleven zou niets voor hem zijn. Hij was geboren voor het solidaire leven, toch? Die gedachten spookten nog wel eens door zijn hoofd. Hij was altijd alleen geweest, dus ging hij er automatisch van uit dat een roedel niets voor hem was. Merlin liep op een drafje door naar zijn favoriete plek voor de avond. Een rots met een prachtig uitzicht over de toendra en de bergen. Met een plof zakte hij door zijn poten en maakte het zich gemakkelijk. Een kleine geeuw ontsnapte uit zijn bek. Hij kon echt van dit soort momenten genieten. Merlin krabde nog een keer achter zijn oor en genoot vervolgens van het uitzicht.

_________________
avatar
Berichten : 15
Pawprints (₱) : 11
Roedel : -
Leeftijd : 1 year, 6 months. That is all I remember
Partner : Noone breaks through the Wall
Profiel bekijken

Re: Lost memories

op vr sep 02, 2016 7:22 pm
Amnelia was van het strand helemaal afgedwaald tot het Noorden, nadat ze de doorgang had gevonden naar het land der wolven. Nog steeds was haar verleden een zwart gat, en ook de meeste vechttechnieken was ze kwijt. Net zoals lastige woorden. Ze piepte toen haar poten de koude sneeuw aanraakten. Het leek alsof de hitte ineens verdwenen was. Koude lucht stroomde haar kant op en ze moest haar best doen om niet gillend weg te rennen. Haar ogen zochten naar een schuilplaats in dit winter wonderland, maar zonder enig succes. Ze liep met kleine pasjes verder, paste erop dat haar lichaam niet te lang stilstond. Hoe kon dit een plek zijn die wolven leuk vonden? Het was een enorme sneeuwvlakte!

Het duurde niet lang voor ze een soortgenoot in het vizier kreeg. Alhoewel, het was eerder een bruine vlek, een vies vlekje in de brandschone sneeuw. Inmiddels raakte ze gewend aan de sneeuw en speelde ze er zelfs mee. Ze liet sporen achter en zigzagde heen en weer. Toen slofte ze, en daarna nam ze een enorme sprong. Ze glimlachte. Lachte. Schaterlachte. Ze kwam niet meer bij en landde op haar rug.
Toen haar momentje van gek doen voorbij was, draafde ze naar de reu die ze had gezien. Hij was ongeveer twee keer zo oud als zij, maar zag er niet echt bedreigend uit. Hij genoot. Ze probeerde af te remmen maar gleed weg en maakte een prachtige sliding voor zijn neus langs. Amnelia grinnikte even en kwam overeind. De roodbruine teef draaide zich om en liep naar de reu toe. "Hoi!" zei ze vrolijk. Een glimlachje zat op haar snuit geplakt terwijl ze ging zitten.

_________________
avatar
Berichten : 39
Pawprints (₱) : 46
Roedel : It is far better to be alone, than to be in bad company.
Leeftijd : 3 Years
Partner : You can't blame gravity for falling in love.
Profiel bekijken

Re: Lost memories

op vr sep 02, 2016 9:02 pm
De zon zakte steeds verder achter de horizon en daarmee daalde ook de temperatuur. Merlin merkte dat hij langzaam wegdommelde. Een tijdje probeerde hij hier zich tegen te verzetten en schudde meerdere malen zijn kop om wakker te blijven. Maar na een tijdje moest hij toch toegeven. Langzaam daalde hij af in zijn droomwereld. Meestal bestonden deze uit vage flashbacks. Hoogstwaarschijnlijk uit zijn jeugd. Maar echt touw kon hij hier niet aan vastknopen. Vaak herinnerde hij zich niets na het ontwaken, maar wanneer dit wel gebeurde maakte het hem alleen maar meer verward. De reu had zich na al die tijd maar aangeleerd zich bij de dromen neer te leggen. Zijn jeugd was voorbij. Toch geloofde hij erin dat hij ooit op een dag achter de mysteries uit zijn verleden zou komen. Maar tot het zover was, leefde hij in het hier en nu. De droom die hij nu had ging echter niet over het verleden. Merlin zag zichzelf als volwassen reu omringt met tal van andere wolven. Groot en klein, jong en oud. Hij zat rustig aan de rand van de open vlakte, waar de droom zich afspeelde en genoot van de spelende pups. De warmte van de zon scheen op zijn kop waardoor hij deze de lucht in stak. Minuten lang zat hij daar. Met het geluid van vogels en spelende pups op de achtergrond. Plots werd zijn momentje van genot verstoord door een stem. Iemand riep zijn naam. Merlin draaide zich om en zag een gedaante op hem aflopen.

Helaas stopte zijn droom op dat moment. Merlin opende zijn ogen en was terug in het hier en nu. Het was een van de meest fijne dromen geweest die hij ooit had gehad. Hij betrapte zichzelf erop dat hij baalde dat de droom voorbij was. Wat zou het voorstellen? Was dit een droom over zijn toekomst? De reu schudde zijn kop. Nee, nadenken over de betekenis van dromen had hij nooit gedaan. Nu dus ook niet. Merlin zuchtte eens diep. Het was nog steeds redelijk licht in de tundra. Hij stond kort op, schudde zich eens goed uit en plofte daarna weer neer op zijn steen. Plots schoot er een gedaante vlak voor hem langs. Van schrik stapte hij een paar passen achteruit. Het bleek een roodbruine teef te zijn. Waarschijnlijk was ze uitgegleden op de sneeuw. Ze grinnikte even, draaide zich naar hem om en zei op een vrolijke toon 'Hoi!'. Even wist Merlin niet wat hem overkwam, maar als snel kwam er een kleine grijns op zijn gezicht. Jij weet wel hoe je een intrede moet maken! Hij lachte kort naar de teef die was gaan zitten. Uitgegleden in de sneeuw? Zei hij met een kleine glimlach.

_________________
avatar
Berichten : 15
Pawprints (₱) : 11
Roedel : -
Leeftijd : 1 year, 6 months. That is all I remember
Partner : Noone breaks through the Wall
Profiel bekijken

Re: Lost memories

op vr sep 02, 2016 9:19 pm

Nope. Inderdaad geen bedreiging. De reu deinsde lichtelijk achteruit, duidelijk geschrokken van haar vrolijkheid. Hmm. Ze was een beetje hyper. Haar mondhoeken krulden steeds verder omhoog. De reu tegenover haar kreeg inmiddels ook een kleine grijns op zijn snuit. Amnelia's ogen glommen vrolijk toen ze erachter kwam dat haar vacht bijna helemaal wit was geworden van de sneeuw. "Jij weet wel hoe je een intrede moet maken!" lachte de reu kort naar haar. Amni lachte. "Het is leuk!" grijnsde ze voldaan. Ze had heus wel eens sneeuw gezien. Ze vond het ook heel leuk om over het ijs te glijden. Dat was nog gladder! En als je door dun ijs brak, dan was het water heerlijk koud. Tenminste, dat dacht ze. Ook de herinneringen aan ijswater waren meegenomen in het zwarte gat. Bleh. Het leek voor haar dus een beetje of ze voor het eerst sneeuw meemaakte. "Uitgegleden in de sneeuw?" vervolgde de reu met een kleine glimlach. Amelia knikte opgetogen, draaide zich om, liep een aantal passen bij hem weg, draaide zich om, draafde een eindje en ging weer glijden. Ze lachte. Wauw, dit voelde veel beter dan nadenken over het verleden.

_________________
avatar
Berichten : 39
Pawprints (₱) : 46
Roedel : It is far better to be alone, than to be in bad company.
Leeftijd : 3 Years
Partner : You can't blame gravity for falling in love.
Profiel bekijken

Re: Lost memories

op za sep 03, 2016 1:01 pm
De roodbruine teef was duidelijk in opperbeste stemming. De glimlach op haar gezicht werd alsmaar groter. "Het is leuk!" Zei ze opgewekt. Merlin moest toegeven dat haar positiviteit aanstekelijk werkte, zijn grijs werd namelijk ook steeds groter. De teef knikte op zijn vraag of ze uitgegleden was. Vervolgens liep ze een paar passen verder en begon weer te glijden. Gevolgd door een grote lach. Hij moest toegeven dat, ondanks dat hij de teef nu pakweg een minuut kende, hij erg onder de indruk van haar was. Hij moest toegeven dat zijn humeur een stuk vrolijker was dan een paar minuten geleden. Hij zelf was nooit op het idee gekomen om uit plezier over de sneeuw te glijden. Hij was altijd een wat stijvere wolf geweest. Zelf zou hij wel wat losser willen worden, meer plezier willen maken. Maar als je altijd alleen was, was dat geen gemakkelijke klus. Althans, niet voor hem. Merlin stond op en liep richting de roodbruine teef. Hij was nu toch wel benieuwd geworden. Met een kleine voorzichtige glimlach kwam hij dichterbij. Hoe deed je dat? Vroeg hij geinteresserd. Dat glijden over de sneeuw? Hij merkte tot zijn eigen verbazing dat hij het ook wel leuk leek. Een beetje losser worden kon geen kwaad, toch?

_________________
avatar
Berichten : 15
Pawprints (₱) : 11
Roedel : -
Leeftijd : 1 year, 6 months. That is all I remember
Partner : Noone breaks through the Wall
Profiel bekijken

Re: Lost memories

op za sep 03, 2016 2:25 pm

Amni vouwde haar poten onder zich en ging liggen. Ze legde haar kop op haar poten. Haar ogen bleven bij de bruine reu hangen. Zijn grijns werd steeds breder, en haar mondhoeken begonnen pijn te doen. Haar staart ging heen en weer, en schoof de sneeuw alle kanten op. De reu stond op en liep naar haar toe. Eh. Amnelia kwam overeind en ging half zitten. "Hoe deed je dat? Dat glijden over de sneeuw?" vroeg hij geïnteresseerd. Amni grijnsde. Ze stond op en liep een klein eindje van hem weg. "Je neemt een aanloop, en dan moet je niet remmen! Als je hard genoeg gaat kun je uiteindelijk ophouden met rennen en dan glijd je!" lachte ze terwijl ze een enorme aanloop nam, sprong en weggleed. Ze krabbelde overeind en liep naar de plek waar ze was begonnen. Ze wenkte de reu en wachtte af.

_________________
avatar
Berichten : 39
Pawprints (₱) : 46
Roedel : It is far better to be alone, than to be in bad company.
Leeftijd : 3 Years
Partner : You can't blame gravity for falling in love.
Profiel bekijken

Re: Lost memories

op za sep 03, 2016 3:36 pm
De teef nam een aanloop, sprong en gleed over de sneeuw. Merlin lachte en schudde zijn kop. Dit had hij nog nooit iemand zien doen. Het zag er echter zo leuk uit, dat hij besloot ook een poging te wagen. De rood bruine teef wenkte hem en wachtte vervolgens geduldig af. Merlin draaide zich om en begon te lopen, te draven en uiteindelijk te rennen. Nu was het moment gekomen om te springen, maar op het moment dat hij zich wilde afzetten, gleden zijn achterpoten uit. Met een harde plof viel hij op de grond, inclusief zijn kop. Even bleef hij liggen en voelde een kleine pijnscheut in zijn kaak. Gelukkig ebde deze al snel weg en stond hij op. Een luide lach ontstnapte uit zijn bek terwijl hij zich uitschudde. De sneeuwvlokken vlogen uit zijn bruine vacht. Waarschijnlijk had hij zichzelf volledig voor schut gezet, maar dat maakte hem op dat moment niet uit. Hij had voor het eerst sinds lange tijd weer plezier. Merlin was niet een wolf van opgeven, dus al snel liep hij terug naar de plek waar hij de vorige keer was begonnen. Met een kleine grijns draaide hij zijn kop naar de teef toe. Wacht maar! Deze keer gaat het goed. En gelijk had hij. Hij rende een paar meter vooruit, maakte een kleine sprong en gleed vervolgens over de sneeuw. Dit was een van de leukste dingen die hij de afgelopen tijd had gedaan. Terwijl hij terug naar de teef liep, schudde hij zich nogmaals uit. Je had helemaal gelijk! Dit is echt leuk om te doen. Sprak hij met een grote glimlach en ging zitten. Wie ben je eigenlijk als ik vragen mag?

_________________
Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum