IndexIndex  GebruikerslijstGebruikerslijst  HandboekHandboek  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  Kaart  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  FAQFAQ  ZoekenZoeken  KalenderKalender  
Welkom op Serigala
Serigala is een Nederlandstalige wolven RPG. Maak je eigen karakter aan, bepaal zijn uiterlijk en verken het eindeloze gebied van Serigala. Ontwikkel jezelf met behulp van de punten die je kunt verzamelen en ontwikkel op die manier je karakter verder. Ontmoet nieuwe spelers in de Off-Game zone en maak nieuwe vrienden! Alles ligt in jouw handen.

Voor optimaal gebruik van Serigala raden wij je aan om het font 'Trajan Pro' te installeren.
Updates
17/11
Vanaf heden heerst er een virus in Serigala. Voor meer info check het topic!

09/12
De nieuwe WotM is bekend en deze maand is het Polaris!

Wolf of the Month
Switch Accounts
Gebruikersnaam:

Wachtwoord:

Het team
Kai
Seizoen
Het is lente en dat betekent dat de temperaturen weer omhoog gaan en dat het overgrote gedeelte aan sneeuw verdwenen is. Wie wil afkoelen zal nu naar het Hoge Noorden moeten trekken. Toch lijkt er iets vreemds aan de hand, want waar er vorig jaar nog een overvloed aan voedsel was, lijken veel prooidieren nu in aantallen zijn afgenomen. Komt dit door de strenge winter of is er iets anders aan de hand?
Credits
Serigala staat onder leiding van het team en wordt ondersteund met Actieforum. De banner is gemaakt door Rebecca Verwoert. Alle code's (uitzonderingen daargelaten) behoren toe tot Kadar en mogen niet zonder toestemming gekopieerd worden. Alle teksten, afbeeldingen en karakters behoren toe aan hun rechtmatige eigenaars.

Serigala is geregistreerd bij: RpgSites.nl

Deel | 
 

 Death doesn’t discriminate {&Syren}

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Kova

avatar

Berichten : 706
Pawprints (₱) : 339
Roedel : The Shadows.
Leeftijd : 2,5 winters
Partner : Your love is handmade for somebody like me. [Aissar]

BerichtOnderwerp: Death doesn’t discriminate {&Syren}   di jul 12, 2016 3:58 pm

... Between the sinners and the saints.

Zweet glansde op Kova’s voorhoofd toen ze door het veld rende. Het gras veegde langs haar poten, maar ze schonk er geen aandacht aan terwijl haar witte, slanke poten op de grond roffelden. Haar ogen waren licht opengesperd, van angst, van paniek, van pure uitputting en ademnood. Een seconde bleef de jonge wolvin staan, snakte ze naar adem met kleine pupillen van angst - en misschien ook van krankzinnigheid - en vervolgens sprintte ze weer weg, ook al voelde de pijn in haar spieren branden en ademde ze ongelofelijk snel. Ze moést weg... Wat was dit? Waarom gebeurde het opnieuw? Het was al lang geleden dat ze dit nog had meegemaakt... Wat ... Gebeurde er... Met haar kop... En haar lichaam. De witte teef herinnerde zich nog vaag hoe ze halsoverkop uit Blackwich Cave was geglipt rond middernacht, maar die  herinnering werd meteen weg gewerkt door een flashback. Nee, en geen prettige. Haar hoofd werd gevuld met flitsen van bloed dat op vacht spatte, dichtklappende kaken en een bloederig, hopeloos gejank, dat halverwege werd gesmoord door het geluid van een hap. Voor haar ogen zag ze alleen zwart, waardoor Kova wel moest af remmen om nergens tegen aan te knallen. Ze hapte naar adem, en staarde met ogen die glazig waren van angst voor zich uit. De schaduwen leken te bewegen terwijl de jonge wolvin met hevig op en neergaande flanken zwijgzaam toekeek. Met een volgende hap naar adem werd haar zicht gevuld met flitsen van haar familie, haar vaders duivelse ogen en vervolgens de slappe, bebloede lichaam op de koude grond.

Iedereen van mijn familie is dood. Kylma, Dexter, Raivo en haar ouders... Allemaal door haar vader, en vervolgens was hij ook nog eens zo laf genoeg om zichzelf de dood in te sturen. Niemand geeft nog maar een muizenstaartje om mij. Ik ben waardeloos. Haar ijsblauwe, wijd opengesperde ogen waren op de grond gericht,en opeens drong er iets tot haar door. Het was gewoon haar vader, Scar, die dit allemaal had gedaan. Hij had het haar zo lastig mogelijk proberen maken door iedereen die van haar hield weg te proberen nemen, als een straf, om haar vervolgens zo gehavend mogelijk op dit land rond te laten lopen. Niks had nog meer zin om hier rond te slenteren. Het was allemaal een vloek, een vloek van die verdomde vader van haar... Kova hijgde een keer diep, tilde langzaam een poot op terwijl ze er naar staarde en klauwde toen naar haar eigen gezicht, om vervolgens naar haar haar flank te bijten en overal waar ze zichzelf maar raken kon, met het plan zichzelf zo snel mogelijk van deze wereld weg te zenden. De krankzinnige Kova had de poten van de kille Kova overgenomen zodat de jonge wolvin in een mum van tijd onder de vlekken bloed zat en zichzelf nauwelijks onder de controle had, zelfs niet toen de geur van wolf in haar neus drong.

But it takes and it takes and it takes.


_________________

Theme || Voice
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Syren

avatar

Berichten : 1333
Pawprints (₱) : 322
Roedel : Ignis Squad ~ Ōkami
Leeftijd : 3 Years
Partner : We can blame it on the stars ♥ Arthur

BerichtOnderwerp: Re: Death doesn’t discriminate {&Syren}   di jul 12, 2016 4:34 pm


Loom draafde Syren door Serigala, ondertussen de wereld verkennend. De warmste dagen waren vervlogen, gelukkig. De temperatuur was gedaald en een flinke zomerbui had haar flink wat verkoeling gebracht. De natuur rook weer fris en fruitig, en dat waren de geuren waar ze zo van hield. Genietend hief de jonge teef haar neus in de lucht en snoof. Zoet waren de bloemen die in bloei stonden en niet langer uitgedroogd waren. Het gras rook vers. Maar dat was niet het enige. De geur van stromend bloed werd meegedragen op de wind. Paniek, woede en angst brandden in haar neusgaten. De lucht zat vol met kille emoties.
Niet begrijpend bleef Syren staan. Er was iets aan de hand, misschien had er iemand hulp nodig. Een onaangenaam gevoel nestelde zich in haar onderbuik, alsof haar instinct al wist wat er aan de hand was. Ze draaide met haar oren, op zoek naar de bron van de geuren. Als er iemand tot bloedens toe gewond was, kon je zeker wel wat geluid verwachten. En inderdaad, in de verte hoorde ze gegrauw. De veelkleurige wolvin liet zich leiden door het lawaai en de geuren, die steeds sterker werden naarmate ze dichterbij kwam. Op volle snelheid stormde ze over de heuvels, door de velden. Als ze maar niet te laat kwam om te helpen!

Het schouwspel dat zich voor haar ogen afspeelde, deed Syren bevriezen in haar bewegingen. Haar poten verlamden en ze kwam tot stilstand. Met ogen zo groot als schoteltjes keek ze naar haar oude vriendin Kova, die zichzelf verschrikkelijk aan het verwonden was. De krankzinnigheid in haar ogen liet een koude rilling over Syrens rug rennen. Wat was er met haar aan de hand?!
'Koof!' schreeuwde ze, hopend haar zo tot stoppen te brengen. Het was alsof ze doof was, want ze gaf geen reactie maar bleef zichzelf bijten en krabben. Haar vacht zag rood van het bloed en er lagen plukken op de grond. Als ze niet snel ingreep, zou ze het niet overleven.
In een opwelling sprong ze op haar af en ramde haar met haar schouder, met de bedoeling haar van haar poten te stoten. Ze moest ophouden met zichzelf van het leven willen beroven!
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Kova

avatar

Berichten : 706
Pawprints (₱) : 339
Roedel : The Shadows.
Leeftijd : 2,5 winters
Partner : Your love is handmade for somebody like me. [Aissar]

BerichtOnderwerp: Re: Death doesn’t discriminate {&Syren}   di jul 12, 2016 6:44 pm

Death doesn't discriminate.

Happend als een waanzinnige in haar eigen vacht voelde Kova het bloed op haar snuit en tanden spatten. Beelden van haar zwartgrijze broertje Dexter die een vlinder achterna zat en Kylma, die haar gillend van pret bovenop hem stortte, flitsten door haar kop als bliksemschichten. Ze hijgde, spuugde wat bloed uit en voelde hoe er in haar grote ogen tranen opwelden, maar ze kneep toen dicht en stopte een moment, en besefte nu pas hoeveel pijn er door haar lichaam trok. De jonge wolvin stopte een seconde toen er de geur van wolf zo sterk was dat hij zelfs in haar bek drong, scherp en vers, en nog geen halve tel later moest ze omhoogkijken voor een veelkleurig gestalte dat tegen haar flank beukte. Nogal gestoord hijgend van woede en pijn gleed de witte teef een wolvenlengte weg op haar flank en ze grauwde toen ze haar ijsblauwe ogen weer opendeed, terwijl ze recht in die staarde van een zeegroen paar. De geur walmde nu rond Kova's bek en ze besefte dat dit wel degene moest zijn, boven haar krankzinnigheid uit, wie ze dacht die het was. Syren?

Het gevoel van positieve verrassing sloeg alsnel om naar woede. Waarom zou het haar schelen dat ze doodging? Niemand stak maar een poot naar haar uit, maar iedereen nam weg wat ze lief had. Ze had moeten zien hoe de juiste leden van haar familie stierven en de slechte in leven bleven, en vervolgens uit hun eigen kwelling óók nog eens stierven. Het was te gruwelijk om naar te kijken, dan moest ze er zelf maar eens iets aan doen. De ietwat heldere uitdrukking op haar gezicht werd meteen opnieuw duister en kil, alsof de koude in haar hart het opnieuw had overgenomen, en ze krulde haar bebloede gebit woest naar achteren. Met een luide grauw sprong ze overeind, misschien wat wankel van de vele wonden die ze droeg, en ze doorboorde Syrens blik met alle brandende haat die ze in haar hele leven ooit had gevoeld en had opgekropt. "Wat kom jij hier doen? Je lekker komen vermaken in andermans miserie? Wat kan jou het bovendien schelen!" snauwde Kova met haar oren plat tegen haar kop gedrukt en haar vacht, bloederig op sommige plekken, overeind. Ze had gedacht dat Syren nog wel een van de laatste personen was die ze kon vertrouwen, maar ze had het fout. Wie kon ze eigenlijk nog geloven? Craig? Kai? Aissar? Ze wist het niet en ze het had nooit geweten, nooit helemaal zeker.


_________________

Theme || Voice
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Syren

avatar

Berichten : 1333
Pawprints (₱) : 322
Roedel : Ignis Squad ~ Ōkami
Leeftijd : 3 Years
Partner : We can blame it on the stars ♥ Arthur

BerichtOnderwerp: Re: Death doesn’t discriminate {&Syren}   di jul 12, 2016 7:59 pm


Haar aanval had het gewenste effect. De witte wolvin viel op haar flank en schoof een aantal meter door. Aarzelend wachtte Syren af, niet wetend wat te doen. Zou ze naar haar vriendin toe moeten gaan?
De beslissing werd haar snel uit handen genomen toen Kova overeind krabbelde, ietwat wankel op haar poten stond, maar grauwend haar blauwe ogen op haar richtte. Alle haat die er in haar zat leek ze op haar te richtten, alsof zíj de aanrichter was van al haar ellende. Gehavend maar furieus gromde ze naar haar, bloed bedekte haar bek en vacht. Als blikken konden doden was ze in een mum van tijd naar het hiernamaals geholpen.
'Wat kom jij hier doen? Je lekker komen vermaken in andermans miserie? Wat kan jou het bovendien schelen?' snauwde ze. Kova's nekharen stonden recht overeind. Syren gromde dreigend terug, het rommelde in haar borstkas. Ze ontblootte haar tanden en legde haar oren in haar nek. Ook haar nekharen stonden rechtop. Ze liet niet zomaar over zich heenlopen. Die tijd was voorbij en zou nooit meer terugkomen.
'Wat bezielt je? Sinds wanneer denk jij dat een oude vriendin niet bezorgd is als haar maatje zichzelf om het leven wil brengen?' Syren was beledigd door het gebrek aan vertrouwen. Maar in haar achterhoofd begreep ze dat Kova ze niet allemaal op een rijtje had. Ze was krankzinnig geworden, haar verleden had haar ingehaald. Alleen omdat ze geen schuim op haar bek droeg, wist ze dat ze niet hondsdol was geworden. Ze hoopte dat ze haar ooit nog uit deze situatie zou kunnen krijgen. Anders was ze dood misschien zelfs wel beter af.
'Jij was er voor mij toen ik je het hardste nodig had. Wat laat je denken dat ik er niet voor jou ben?' Ja, ze waren totaal hun eigen weg gegaan. En ja, hun karakters verschilden van elkaar als de dag van de nacht. Maar dat betekende niet dat die verschillen overbrugd konden worden. Zonder Kova had zijzelf misschien niet eens meer geleefd. Nu was het tijd om haar diezelfde dienst te bewijzen, al wilde de witte wolvin haar hulp niet aannemen. Soms wist een vriendin beter wat iemand nodig had dan de persoon in kwestie zelf.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Death doesn’t discriminate {&Syren}   

Terug naar boven Go down
 
Death doesn’t discriminate {&Syren}
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Death is unstoppable. One must face it as a fact of life ✝
» Bloody! [Brokensong's death topic]
» Pain, Death [Mirror&Bone&Goldtail&Fightspirit]
» This is a Fight to the Death [Closed]
» {Innerstar's Death} Hide & Seek

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Serigala :: Valley :: Raska Hills-
Ga naar: