IndexIndex  GebruikerslijstGebruikerslijst  HandboekHandboek  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  Kaart  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  FAQFAQ  ZoekenZoeken  KalenderKalender  

Welkom op Serigala!

Serigala is een Nederlandstalige wolven RPG. Maak je eigen karakter aan, bepaal zijn uiterlijk en verken het eindeloze gebied van Serigala. Ontwikkel jezelf met behulp van de punten die je kunt verzamelen en ontwikkel op die manier je karakter verder. Ontmoet nieuwe spelers in de Off-Game zone en maak nieuwe vrienden! Alles ligt in jouw handen.

Wolf van de maand

Account switch

Gebruikersnaam:

Wachtwoord:

Het team

Kai

Seizoen

Het is lente en dat betekent dat de temperaturen weer omhoog gaan en dat het overgrote gedeelte aan sneeuw verdwenen is. Toch lijkt er iets vreemds aan de hand, want waar er vorig jaar nog een overvloed aan voedsel was, lijken veel prooidieren nu in aantallen zijn afgenomen. Komt dit door de strenge winter of is er iets anders aan de hand?

credtis

Serigala staat onder leiding van het team en wordt ondersteund met Actieforum. De banner is gemaakt door Kadar. Alle code's (uitzonderingen daargelaten) behoren toe tot Kadar en mogen niet zonder toestemming gekopieerd worden. Alle teksten, afbeeldingen en karakters behoren toe aan hun rechtmatige eigenaars.

Serigala is geregistreerd bij: RpgSites.nl


Deel | 
 

 Road to Nowhere

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
Ga naar pagina : 1, 2  Volgende
AuteurBericht
Sean

avatar

Berichten : 82
Pawprints (₱) : 121
Roedel : x
Leeftijd : 10 Moons
Partner : How do you know if she's the one?

BerichtOnderwerp: Road to Nowhere   wo jun 29, 2016 7:58 pm


En alweer was de kleine welp ervandoor geglipt. Erg moeilijk was het niet, als zijn moeder lag te rusten en zijn vader op jacht was. Behendig was hij de grot uit geslopen en de wereld gaan verkennen. Alweer. Het was een stuk groter dan hij had gedacht. Dat betekende dat er ook meer te ontdekken was dan gedacht!
Met een tevreden grijns op zijn snuit en zijn oortjes gespitst wandelde Sean door het bos. De koelte die de bomen uitstraalden streelde zijn pluizige vacht. Opgetogen gleed hij door de begroeiing heen en keek zijn ogen uit. Bang om te verdwalen was hij niet meer. Hij herkende de geuren van zijn ouders nu, dus kon hij zijn weg terugvinden.

Vlak voor zijn neus doemde ineens een groot bouwsel op. Het was hoog, recht en leek niet te passen bij het landschap. Wat was dat?
Nieuwsgierig als hij was liep hij naar binnen. Het rook er muf. Sean keek zijn ogen uit. Dit was zo anders dan wat hij tot nu toe had gezien! Het leek niet op natuur, de wildernis die hem zo vertrouwd was. Er was haast geen groen, geen aarde. Enkel steen. En het was donker.
Toch zette hij poot voor poot en drong steeds dieper het onbekende bouwsel in. Op de grond lagen allerlei spullen; van glimmende dingen tot zachte dingen. Razend benieuwd kroop hij op zijn buik naar zo'n glimding toe. Met zijn voorpoot tikte hij tegen het gladde oppervlak aan. Het bewoog! Er zat iets in het voorwerp!
Geschrokken deinsde hij achteruit. Zijn hart bonsde in zijn keel. Plotseling vond hij het ineens niet meer zo leuk, op deze plek. Dus liet hij het ding links liggen en drentelde verder.
Hé, dat was grappig! Het pad liep daar omhoog. Sean wandelde tussen alle troep door en volgde de weg een stukje naar boven. Trede voor trede klom hij op en rustte dan eventjes uit. Totdat er plotseling geluiden van beneden klonken.


[Cinder]

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Cinder

avatar

Berichten : 95
Pawprints (₱) : 107
Roedel : No. Never.
Leeftijd : 10 moons
Partner : Will it stop the pain..?

BerichtOnderwerp: Re: Road to Nowhere   ma jul 04, 2016 3:39 pm

. Road to Nowhere .
Ze voelde veel verandering. De lucht werd warmer, en iedere dag leek ze meer stemmen te horen. Luide stemmen, zachte stemmen, hoge en lage stemmen. Stiekeme stemmen, duistere stemmen, kwade stemmen... Het waren er zo veel dat haar kop er van bonkte. Zo veel, zo hard. Ze hoorde haar eigen ziel niet eens meer schreeuwen. Ze werd er gek van. Ook kon ze er met niemand over praten. Dat maakte het het ergst. Haar broertje, haar vader, haar moeder, niemand begreep haar! Waren zij dan zo doof dat ze geen zielen hoorden schreeuwen?

En sinds vanochtend was zijn stemmetje onhoorbaar geweest. Een reden, vond Cinder, om op onderzoek uit te gaan. Ja. Onderzoek. Van alle stemmen was die van haar broertje het luidst, maar ook het fijnst om naar te luisteren. Want als hij er was, was er altijd iets nieuws te zien. Iets te reuken, of te horen. Misschien wel iets wat de stemmen kon dempen en haar bonkende kop kon kalmeren. Misschien. Dus, daar liep ze dan. Cinder, de dochter van een krijger en een jager. Haar vader was een Wolf met macht. Khuolema was een machtige naam. En zij was de machtige dochter van de deze krijger. En van Vamp, natuurlijk. Met haar kopje laag bij de grond en met haar verlamde staartje naar achteren wijzend baande de jonge pup zich een weg door het bos. Ze hoorde allerlei stemmen om zich heen. Die van luid kwebbelende mussen in de bladeren, die van zoemende insecten boven een vennetje en zelfs die van hongerige maden in het lijk van een konijn. Maar het mooist van allemaal... was die van haar broertje. Ze hoorde hem. Goed. Eens kijken wat hij gevonden had. Het felgroene oog van de pup schoot direct op een geluidje af. Een... bouwwerk van de mensen? Wat deed dat hier? Terwijl haar blinde oog gevoelloos naar de grond staarde, stapte Cinder het bouwwerk binnen. Ze rook haar broertjes geur. Vers. Heel vers. En zijn schreeuwende stem... nog verser. Hij was hier. Met haar kop nog steeds laag bij de grond stapte de pup richting de duisternis. Overal rook ze oude mensensporen, maar ze werden gemaskerd door de muffe geur van stof én de overbekende geur van haar broertje. 'Sean?' piepte Cinder in de duisternis. Interessant. Haar stem leek luider te zijn dan gewoonlijk, en het geluid van haar roep hing langer in de lucht. Hij moest haar nu wel gehoord hebben... toch?

_________________
Garnaal: Al een Garnaaltastische RPG'er sinds 2014
Honest Age:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Sean

avatar

Berichten : 82
Pawprints (₱) : 121
Roedel : x
Leeftijd : 10 Moons
Partner : How do you know if she's the one?

BerichtOnderwerp: Re: Road to Nowhere   wo jul 06, 2016 4:58 pm


De geur die in zijn neus prikkelde vertelde hem meteen dat het zijn zusje was beneden. Opgelucht draaide hij zich om en keek van bovenaf op haar neer.
'Sean?' klonk haar stemmetje van beneden. Hij kwispelde en draaide met zijn oortjes.
'Zusje!' blafte hij opgewonden. Vrolijk begon hij aan de afdaling. Tree voor tree kwam hij steeds lager bij de grond. Nog drie, nog twee...
Sean struikelde plotseling over zijn eigen pootjes en zeilde zeilde omlaag. Een hoge piep van schrik verliet zijn bekje. Kort tuimelde hij door de lucht en landde tenslotte in een berg rotzooi. Hij kreunde even kort, maar krabbelde snel overeind. Zijn zusje was hier, dus moest hij het goede voorbeeld geven.
Kwispelend drentelde hij op haar af en stootte met zijn neus tegen haar schouder. Daarna wandelde hij naar een rond voorwerp in de hoek en gaf er een klap tegenaan. Het rolde naar Cinder toe en bleef voor haar poten liggen.
'Kijk eens wat ik heb gevonden!' zei hij trots. Met zijn borst vooruit en zijn kopje hoog geheven ging hij zitten en keek afwachtend naar haar reactie. 'Ik noem het een rolbol,' voegde hij er kort daarna aan toe. Tja, als ze niet wist wat het was kon ze moeilijk onder de indruk zijn van wat hij had gevonden. Het ding was rond, én rolde. Jep, het was zeker een rolbol. Geen twijfel mogelijk.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Cinder

avatar

Berichten : 95
Pawprints (₱) : 107
Roedel : No. Never.
Leeftijd : 10 moons
Partner : Will it stop the pain..?

BerichtOnderwerp: Re: Road to Nowhere   do jul 07, 2016 10:32 am

. Road to Nowhere .
Sean's luide, enthousiaste stemmetje leek deze keer woorden te roepen, maar Cinder was verstard en keek naar een hoek. Haar zwarte, misvormde oog keek verdwaald een andere kant op, en zelfs haar goeie oog leek dof en glazig. Ze hoorde het. Alles. Het was zo luid. Zo luid dat ze haar kop amper leek te voelen van de pijn. Haar oren klopte, haar hoofd werd zwaar en... ineens rolde er iets ronds tegen haar poten aan. Alle geluiden werden uit het niets zachter, en haar blik werd weer helder. Uh... uh... Cinder piepte eventjes zwak, schudde haar kop en keek toen naar haar poten. Het was een bolvormige ding. Rond, glad, rollend. 'Ik noem het een rolbol,' zei Sean trots. De kleine zwarte teef snuffelde even aan de rolbol. Lekker glad. Ze sloeg er op met haar pootje. Lekker rond. Uiteindelijk besloot ze eraan te likken. Lekker bollig. 'Mooie rolbol.' Er verscheen een kleine glimlach op haar gezicht: iets wat ontzettend zeldzaam was voor... een Cinder. De kleine pup zweeg weer en liet haar groene oog langs de muren dwalen. Waar kwamen de geluiden vandaan? Dromerig stapte ze vooruit, niet denkend aan... de rolbol die nog steeds voor haar poten lag. Swoop! Plof! Cinder stapte bovenop de rolbol, die samentrok maar haar toen een paar centimeter van haar poten stuiterde waardoor ze op haar muil flikkerde.

_________________
Garnaal: Al een Garnaaltastische RPG'er sinds 2014
Honest Age:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Sean

avatar

Berichten : 82
Pawprints (₱) : 121
Roedel : x
Leeftijd : 10 Moons
Partner : How do you know if she's the one?

BerichtOnderwerp: Re: Road to Nowhere   ma jul 11, 2016 9:06 pm



Trots keek Sean toe hoe zijn zusje aan de rolbol snuffelde. 'Mooie rolbol,' zei ze. Een klein grijnsje verscheen op zijn kleine snuit. Dat had hij toch eens even mooi gevonden.
Onmiddellijk dwaalde zijn blik verder door de ruimte. Wie wist wat er hier allemaal voor schatten te vinden waren! Misschien vond hij nog een rolbol, of iets anders dat hij graag wilde bewaren.
Zijn aandacht werd getrokken door een vreemd geluidje, gevolgd door een doffe klap. Meteen keek hij om en zag Cinder op de grond liggen. Hij draaide zijn kopje schuin, zich afvragend wat ze aan het doen was. Maar toen hij de rolbol een eindje weg zag rollen begreep hij wat er was gebeurd. Ze was over zijn rolbol gestruikeld!
'Gaat het?' vroeg hij, al had hij moeite om zijn lachen in te houden. Om toch even te zien of het wel goed met zijn kleine zusje ging, stond hij op en dribbelde naar haar toe. Met zijn neusje duwde hij in haar vacht en likte aan haar oor. 'Heb je pijn?' Stomme vraag, ze had zich vast bezeerd. Misschien kon hij haar opvrolijken met een spelletje? Ja, dat zou ze vast leuk vinden!
'Tikkie, jij bent hem!' Met zijn voorpoot sloeg hij voorzichtig op Cinders rug, waarna hij ervandoor sprong en zich uit de voeten maakte. Hij klauterde over een houten voorwerp heen en rende verder. Dit was leuk!

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Cinder

avatar

Berichten : 95
Pawprints (₱) : 107
Roedel : No. Never.
Leeftijd : 10 moons
Partner : Will it stop the pain..?

BerichtOnderwerp: Re: Road to Nowhere   zo aug 07, 2016 11:18 am

. Road to Nowhere .
Haar snuit trok samen toen haar kopje bonkte op de akelig harde vloer. Cinder voelde een ferm steek door haar gezicht schieten, maar ze besloot maar niets te zeggen. De steek trok door voorhoofd, totdat het eindigde in een zeurend gebonk in haar achterhoofd. Pijn.. pijn.. pijn. Het enige wat de zwarte pup hoorde was een krakende, schorre ruis. Ze hoorde geen stemmen meer. Het enige wat ze hoorde was de ruis. Eigenlijk was het wel fijn. Ah... rust. Pijn.. maar stilte. Ineens voelde ze Sean's kleine pootje op haar rug tikken. De pijn in haar achterhoofd smolt weg als sneeuw voor de zon, maar het nam ook de prettige ruis mee! Cinder's ogen werden groot. De stemmen om haar heen begonnen weer te schreeuwen. Nee! Nee! In de verte hoorde ze pootjes rennen op de houten vloer. 'Nee! Nee! Kom terug!' jammerde Cinder. Ze bleef op de grond liggen, en ze voelde haar keel dik worden. Haar groen oogje traande, en haar misvormde kijker... tja.. die traande altijd al. Waarom moest de stilte nou weg gaan? Waarom kwamen de stemmen weer terug? Ze.. ze... ze moet opnieuw pijn krijgen! De kleine Wolvin klom woest overeind, en zette het op een lopen. Haar magere pootjes trappelde op de harde bodem, en vlak voordat Sean aankwam, sprong ze opzij, waardoor ze met haar kop tegen de muur aan smakte. Er kwam automatisch een gekwelde piep uit haar bekje. Ze proefde een bittere, ijzerachtige smaak in haar bek. Bloed. Maar.. ze hoorde Sean's stem steeds zachter worden. Het werd steeds stiller... en stiller... En alles werd... zwart.

_________________
Garnaal: Al een Garnaaltastische RPG'er sinds 2014
Honest Age:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Sean

avatar

Berichten : 82
Pawprints (₱) : 121
Roedel : x
Leeftijd : 10 Moons
Partner : How do you know if she's the one?

BerichtOnderwerp: Re: Road to Nowhere   zo aug 07, 2016 11:35 am



Een brede grijns spleet zijn korte snuitje in tweeën. Dit was leuk! Dollen met zijn zusje wat het beste wat er was.
'Nee! Nee! Kom terug!' jammerde Cinder plots. Niet begrijpend bevroor Sean in al zijn bewegingen. Had ze zoveel pijn dat ze geen tikkertje meer met hem kon spelen? Dat zou vreselijk zijn!
Behoedzaam zette hij een paar stappen in de richting van zijn jongere nestgenoot, bang dat ze ineens op zou springen en hem zou tikken. Dat zou echt iets voor Cinder zijn, namelijk.
De gedachte had zijn kopje nog niet eens verlaten toen ze opsprong en wild op hem af kwam rennen. Haar nagels tikten tegen de vloer. Hij lachte opgewonden. Het ging gelukkig goed met haar!

Cinder rende hem voorbij en knalde met haar kop tegen de muur achter hen. Een hartverscheurende piep verliet haar bekje. Nee! schreeuwde Sean vanbinnen. De metalen geur van bloed zweefde zijn neusgaten binnen. Hij werd er duizelig van. 'Cinder, wat doe je nou?' vroeg hij bezorgd. Hij trippelde op haar af en duwde zijn neus voorzichtig in haar zij. Ze moet wakker blijven, dacht hij bij zichzelf toen hij zag hoe ze haar oogjes wilde sluiten. 'Blijf bij me!' riep hij wanhopig. Hij wilde zijn zusje niet verliezen!
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Cinder

avatar

Berichten : 95
Pawprints (₱) : 107
Roedel : No. Never.
Leeftijd : 10 moons
Partner : Will it stop the pain..?

BerichtOnderwerp: Re: Road to Nowhere   zo aug 07, 2016 11:50 am

. Road to Nowhere .
De kalmerende ruis verkoelde haar kopje. Cinder hijgde. Het was zo heerlijk stil. Haar ogen sloten langzaam, maar ineens voelde ze een brandende steek door haar kop schieten, waardoor haar ogen opschoten. Sean?! Sean! Haar broertje trok wanhopige gezichten. Hij begreep het niet. Ze was verlost! Ze hoorde eindelijk geen geschreeuw meer! 'Het is oké... ik hoor het niet meer!' glimlachte Cinder zwakjes. Haar kop klopte, steeds harder... en harder... en het ruizen... werd piepen. Ugh. Het was niet leuk meer. Het.. het ging weer weg! Cinder voelde haar kop zo hard bonken dat ze haar pijn kon horen. HET WAS NIET FIJN! 'Het... het gaat weg!! Nee.. nee!!' Cinder voelde haar adem stokken. Ze begon te hijgen. Nee! Pijn! Pijn! Uit haar bek liep een klein straaltje bloed, dat over de grond begon te sijpelen. Stilte! Stilte! Ze wilde stilte!! Door de piep in haar kop heen hoorde het weer. De stemmen van alle levende dieren om haar heen! Nee! 'Hou op! HOU OP!!' jammerde Cinder. Waarom ging het niet weg? Ze schopte met haar achterpootjes. Het was niet leuk! Het moest ophouden. Er gleed een traan over haar wang, die op de grond viel en zich mengde met het dunne straaltje bloed.

[En toen gaf Cinder Sean een trauma voor 't leven... xD]

_________________
Garnaal: Al een Garnaaltastische RPG'er sinds 2014
Honest Age:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Sean

avatar

Berichten : 82
Pawprints (₱) : 121
Roedel : x
Leeftijd : 10 Moons
Partner : How do you know if she's the one?

BerichtOnderwerp: Re: Road to Nowhere   zo aug 07, 2016 12:01 pm


Zijn zusje werd rustig. Hij hoorde haar hartslag verlangzamen. Paniek schoot door hem heen als vuur. Ging ze... dood?! Dat mocht niet! Hij stond het niet toe!
'Het is oké... ik hoor het niet meer!' Een zwakke glimlach verscheen op Cinders snuit. Niet begrijpend keek hij naar de kleine zwarte welp, die gebroken tegen de muur lag.
'Cinder, wat hoor je niet meer?'
vroeg hij. Kort spitste hij zijn oren, maar zelfs zijn versterkte gehoor kon geen geluiden opvangen. Waar had ze het over? Hij keek de kamer rond, wilde weten wat ze dan in haar hoofd had dat zo'n lawaai maakte. Er was niets, behalve de rolbol die onschuldig in het midden van de vloer lag.
'Het... het gaat weg!! Nee.. nee!!' Zijn blik schoot weer terug naar zijn zusje, die schreeuwend en trappend lag te jammeren. Bloed sijpelde uit haar bek. Ze was gewond! 'Hou op! HOU OP!!'
'Wat is er dan?!' Hij deed niets! Het was niet zijn schuld. Ze hoort dingen die er niet zijn, schoot het door hem heen.
Zijn ogen vielen op een eenzame traan die uit Cinders groene oogje ontsnapte en over haar wang biggelde. Hij volgde de beweging tot het vocht in het plasje bloed viel. Ze was verdrietig.

Vastberaden drentelde hij naar zijn rolbol toe en duwde het terug naar zijn zusje. Met zijn neusje manoeuvreerde hij het ding naar haar kop toe.
'Hier, wil jij mijn rolbol hebben?' vroeg hij voorzichtig.

[Zeg dat wel o.0]

_________________

Syren // Khyvan // Domenico // Hamilton // Sean // Scylla

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Cinder

avatar

Berichten : 95
Pawprints (₱) : 107
Roedel : No. Never.
Leeftijd : 10 moons
Partner : Will it stop the pain..?

BerichtOnderwerp: Re: Road to Nowhere   zo aug 07, 2016 12:20 pm

. Road to Nowhere .
Hoe hard ze ook schreeuwde, huilde of trappelde... het hield niet op. Ze kon het niet. Het geluid was te sterk, en ze had te veel pijn. Ze.. ze moest ophouden. Ze moest iets bedenken. Iets waarmee ze het kon laten stoppen. Langzaam maar zeker begon Cinder weer normaal te ademen. Haar kleine borstje bewoog langzaam op en neer, waardoor de zwarte pup er meteen een stuk rustiger uitzag. Maar in haar kop was het oorlog. Geluiden. Pijn. Stemmen. 'Hier, wil jij mijn rolbol hebben?' Sean. Cinder rolde op haar rug, en slikte het laatste beetje bloed in haar bekje in. Sean wist het niet. Of hoorde het niet. Waarom hij niet, en zij wel? 'Hou hem maar... het maakt niet meer uit,' zuchtte Cinder. Ze probeerde te glimlachen, maar ze huilde nog steeds. Zachtjes, maar ze deed het toch. Een enkele traan gleed over haar kaak naar beneden, en toen hield ze maar op. Het stopte de stemmen niet. Niets zou het stoppen. Het gifgroene oogje van de jonge teef schoot naar de hoek. Een hoge stem. Een stem die veel dichterbij dan die van Sean. Wat was het? Langzaam draaide de zwarte pup zich om. Spin! Spin! Met een hoge piep sloeg Cinder naar het bruine, achtpotige mormel, die geplet werd en zo (als een held) stierf. En... huh? Cinder schudde haar kop. De stem... was weg?

_________________
Garnaal: Al een Garnaaltastische RPG'er sinds 2014
Honest Age:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Sean

avatar

Berichten : 82
Pawprints (₱) : 121
Roedel : x
Leeftijd : 10 Moons
Partner : How do you know if she's the one?

BerichtOnderwerp: Re: Road to Nowhere   zo aug 07, 2016 5:12 pm


Cinder was helaas niet geïnteresseerd in zijn rolbol. Nou zeg. Hij vond het een groot offer om zijn speeltje weg te geven, maar zij was er niet van onder de indruk. Pfff, meisjes.
'Het maakt niet meer uit,' fluisterde ze. Sean spitste zijn oortjes bij het horen van haar stem. Hoezo, wat bedoelde ze?
'Waarom maakt het niet meer uit?' vroeg hij nieuwsgierig. 'Wat is er met je?' Hij wilde alleen maar helpen. Het deed hem pijn om zijn zusje zo verdrietig te zien. Hij moest goed op haar passen, net zoals papa op mama paste.
Hij ging zitten en bestudeerde het gedrag van Cinder, alsof hij al een volwassen wolf was in plaats van een jonge welp. Haar oren draaiden rond, waarna haar kop al snel volgde. Ze piepte luid en sloeg met haar pootje op de grond. Geschrokken veerde Sean weer overeind. Wat mankeerde haar?
Zijn blik viel op een vlek op de vloer. Dat had er net nog niet gezeten! Nieuwsgierig snuffelde hij eraan. Yikes, het was spinnenmoes.
'Wat deed de spin?' vroeg hij nieuwsgierig.

_________________

Syren // Khyvan // Domenico // Hamilton // Sean // Scylla

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Cinder

avatar

Berichten : 95
Pawprints (₱) : 107
Roedel : No. Never.
Leeftijd : 10 moons
Partner : Will it stop the pain..?

BerichtOnderwerp: Re: Road to Nowhere   zo aug 07, 2016 5:23 pm

. Road to Nowhere .
Haar broertje snuffelde aan de lichtbruine moes. Een stille, dode moes. Stilte... Cinder genoot van het stemmetje die er niet meer was. Een schreeuw minder. Ah... 'Wat deed de spin?' klonk Sean's nieuwsgierige stemmetje. Hm. Het was vreemd hoe erg zijn praatstem van zijn 'zielstem' verschilde. Misschien lag het aan de toon waarop hij praatte. Cinder schudde haar kopje. Even erbij blijven. 'Hij maakte lawaai, dus ik zorgde ervoor dat hij stil werd.' Ze knikte en glimlachte vaagjes. Als de spin werd, zou een muis dan ook stil worden? Muizen waren groter en drukker (net als haar broertje), en dus hadden ze luidere stem. Als ze een muis doodmaakte, zou het nog stiller zijn om haar heen! 'We moeten een muis vinden,' besloot Cinder terwijl ze naar de hoek staarde. Als ze een muis stil kon maken, kon ze misschien ook een konijn stil maken! En.. misschien ook wel een vos!

_________________
Garnaal: Al een Garnaaltastische RPG'er sinds 2014
Honest Age:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Sean

avatar

Berichten : 82
Pawprints (₱) : 121
Roedel : x
Leeftijd : 10 Moons
Partner : How do you know if she's the one?

BerichtOnderwerp: Re: Road to Nowhere   zo aug 07, 2016 5:52 pm


Sean lachte toen zijn zus verklaarde waarom ze de spin onder haar pootje had vermorzeld. 'Hij maakte lawaai, dus ik zorgde ervoor dat hij stil werd.' Een voorzichtig glimlachje sierde haar snuit.
'Hoe kan een spin nou lawaai maken? Ze hebben niet eens een mond!' grijnsde hij. 'Of kan jij gewoon heel goed luisteren?' Dat zou niet eerlijk zijn, hij wilde ook een spin horen praten! Wat zou hij te zeggen hebben?
'We moeten een muis vinden,' zei Cinder beslist. Hij veerde op. Dat klonk als een leuk spelletje!
'Ik doe mee,' fluisterde hij, om een potentiële muis niet af te schrikken en te verjagen. Hij gebruikte zijn neusje om de geur van muis op te sporen. Het zat er vol van in deze kamer, oude sporen, maar ook verse. Hij zag ze voor ze, als het ware gloeiende draden die door de kamer liepen. Van de meest verse sporen kwamen ook de sterkste geuren af. Zijn aandacht werd getrokken naar een hoek van de kamer, waar een hele verzameling geuren bij elkaar kwamen. Zat daar soms de muis verstopt?
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Cinder

avatar

Berichten : 95
Pawprints (₱) : 107
Roedel : No. Never.
Leeftijd : 10 moons
Partner : Will it stop the pain..?

BerichtOnderwerp: Re: Road to Nowhere   zo aug 07, 2016 7:30 pm

. Road to Nowhere .
Ze keek Sean aan, die opveerde en enthousiast fluisterde: 'Ik doe mee.' Cinder knikte, en boog toen haar kop naar boven. Ze snuffelde. De hele kamer rook muf. Ze kon amper iets ruiken! Hm. Even wat beter proberen. De zwarte pup zette een paar snelle stapjes voorruit. Ze opende haar bek, en ademde de lucht van de kamer in. Cinder rook een wirwar van geuren, maar kon ze niet uit elkaar halen. Nou! Als ze niet oppaste, vond Sean de muis nog voor haar en dan zou hij hem al doodmaken! Dat mocht niet. Dit was háár experiment. Wacht eens. Cinder sloot haar ogen en haalde diep adem. Ze luisterde naar de zielstemmen om haar heen. Hoge, lage, trage, snelle. En een daarvan... was die van een bosmuisje. De schriele teef likte even over haar lippen en opende haar ogen. Haar enige werkende kijker, de groene, tuurde naar een hoek waar Sean ook naar leek te staren. Daar zat iets. Ze hoorde hem. Ze hóórde hem!

_________________
Garnaal: Al een Garnaaltastische RPG'er sinds 2014
Honest Age:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Sean

avatar

Berichten : 82
Pawprints (₱) : 121
Roedel : x
Leeftijd : 10 Moons
Partner : How do you know if she's the one?

BerichtOnderwerp: Re: Road to Nowhere   zo aug 07, 2016 7:49 pm


Vanuit zijn ooghoek zag hij Cinder naar dezelfde hoek kijken als hij. Ze likte haar lippen af en oogde zijn kant op. Hij grijnsde en dook onmiddellijk naar voren om de wedstrijd te laten beginnen. Wie de muis als eerste te pakken kreeg had gewonnen!
Meteen poseerde hij zichzelf pontificaal in de hoek, om zo zijn zusje buiten te sluiten. Tenzij ze over hem heen zou klauteren kon ze bij de muis. Het kleine grijze beestje zat inderdaad in de hoek en trilde over zijn hele lijf. Sean hapte er snel naar en hoopte het dier tussen zijn kaken te krijgen, maar de muis was hem te snel af. Mis!
Beteuterd keek hij toe hoe het beest langs zijn tanden glipte en onder hem door rende. Hij draaide zich om en zette opgetogen de achtervolging in. Bijna liep hij zijn zus omver, net op tijd dook hij langs haar heen. 'Hij is van mij!' lachte hij. Toch probeerde hij nog iets harder te lopen op zijn korte pootjes. Cinder zou er waarschijnlijk alles aan doen om het hem lastig te maken en zelf te winnen.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Cinder

avatar

Berichten : 95
Pawprints (₱) : 107
Roedel : No. Never.
Leeftijd : 10 moons
Partner : Will it stop the pain..?

BerichtOnderwerp: Re: Road to Nowhere   wo aug 10, 2016 11:15 am

. Road to Nowhere .
Daar zat hij. Cinder hijgde toen ze het zacht rillende lichaampje van de muis in de hoek zag zitten. Ze hoorde hem steeds sneller ademen. Hij wist dat ze naar hem keken. Zou hij hun stemmen horen, zoals Cinder ook deed? Sean's rennende pootjes trokken haar aandacht. Nee. Dit was háár muis! Met een woest jankend geluidje stormde Cinder achter haar broertje aan. Haar half verlamde staart wees omhoog, en ze trok haar oortjes naar achteren. Haar muis! Haar muis! Omdat ze zich meer concentreerde op de stem van de muis, lette ze amper op haar poten.. en nou moest er héél toevallig een rolbol voor haar liggen. Doodleuk stapte de zwarte pup op de gladde bol, die haar van haar poten vuurde. Met een klap en een razende piep smakte Cinder voor de tweede keer op de vloer.

_________________
Garnaal: Al een Garnaaltastische RPG'er sinds 2014
Honest Age:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Sean

avatar

Berichten : 82
Pawprints (₱) : 121
Roedel : x
Leeftijd : 10 Moons
Partner : How do you know if she's the one?

BerichtOnderwerp: Re: Road to Nowhere   do aug 11, 2016 10:32 pm


Sean had het kleine diertje in een hoek gedreven en sloop traag op zijn prooi af. De geur die het uitzond bedwelmde hem en lokte zijn dierlijke instincten tevoorschijn. Zijn brein vertelde hem maar één ding; val aan!
Hij deed wat hem werd opgedragen. De jonge welp sprong naar voren en klemde zijn kleine kaken rond het beest. Een luide piep weerklonk, maar hij beet door tot de metalige smaak van bloed zijn bek vulde.
Achter hem hoorde hij ineens een flink kabaal. Met zijn buit in zijn bek dribbelde hij naar zijn zusje, die - alweer - op de vloer was beland. Zijn rolbol rolde schuldbewust een eindje van haar weg.
'Doe je wel voorzichtig?' vroeg hij haar bezorgd. 'Hier, deze is voor jou.' Trots legde hij zijn buit voor haar neer, hopend haar zo op te kunnen vrolijken. 'Zullen we er nog een zoeken?'
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Cinder

avatar

Berichten : 95
Pawprints (₱) : 107
Roedel : No. Never.
Leeftijd : 10 moons
Partner : Will it stop the pain..?

BerichtOnderwerp: Re: Road to Nowhere   vr aug 12, 2016 12:17 pm

. Road to Nowhere .
Zodra haar kop de grond weer raakte, hoorde ze weer niets anders dan de kalme, vredige ruis. Geen stemmetjes die haar lastigvielen. Geen luide schreeuwen die haar lieten trillen van angst. Maar ze hoorde dus ook... de muis niet meer. Een slijmerige kwak voor haar zorgde ervoor dat Cinder alles weer hoorde. Nee! Nee... De stilte verdween weer. Voor haar snuit lag een met bloed besmeurde muis. Dood als een pier. Doodstil. Ze was te laat. Sean was eerder geweest. 'Zullen we er nog een zoeken?' De schriele pup reageerde niet. Ze snoof aan de muis, en likte kort over zijn verbrijzelde schedeltje. Hij rook bitter, en hij smaakte naar bloed. Cinder klom voorzichtig op haar pootjes en hing vlak boven het dode lijfje. Haar oren draaide zich constant, maar ze hoorde hem niet meer. Hij was... stil!!

_________________
Garnaal: Al een Garnaaltastische RPG'er sinds 2014
Honest Age:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Sean

avatar

Berichten : 82
Pawprints (₱) : 121
Roedel : x
Leeftijd : 10 Moons
Partner : How do you know if she's the one?

BerichtOnderwerp: Re: Road to Nowhere   vr aug 12, 2016 1:24 pm


Cinder stond op en wankelde naar zijn gevangen muis toe. Ze staarde ernaar en bewoog voortdurend haar oren, alsof ze luisterde naar wat hij zei. Maar hij was dood, dus kon hij niets meer zeggen! Sean observeerde zijn zusje. Ze leek blij te zijn met het overleden beest, in ieder geval jammerde ze niet meer. Er was iets mis met haar, dat begreep hij maar al te goed. Het was niet normaal hoe ze lag te spartelen en te gillen op de vloer, nog maar even geleden.
Vastberaden draaide hij zich om en ging op zoek naar de volgende muis die hij voor haar kon vermoorden. In zijn hoofd riep hij het netwerk van geuren weer op en zocht naar een vers muizenspoor. Daar, hij had er alweer eentje op zijn netvlies. Met zijn neus tegen de grond gedrukt sloop hij naar de bron van de geur. Hoe dichterbij hij kwam, hoe sterker de geur werd. Hij had alweer bijna beet!

_________________

Syren // Khyvan // Domenico // Hamilton // Sean // Scylla

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Cinder

avatar

Berichten : 95
Pawprints (₱) : 107
Roedel : No. Never.
Leeftijd : 10 moons
Partner : Will it stop the pain..?

BerichtOnderwerp: Re: Road to Nowhere   ma aug 15, 2016 12:00 pm

. Road to Nowhere .
Volledig geobsedeerd snuffelde Cinder aan haar dode cadeau. Hij was dood, en hij was stil. Alles wat dood was moest dan wel stil zijn! Alle eekhoorns, alle kariboe's, zelfs alle Wolven! Maar Wolven... die kon je niet zomaar dood maken, toch? Wolven hadden familie's.. kinderen... gevoelens. Die kon je niet zoveel pijn doen. Somber keek Cinder naar de grond. Zou... zou er een andere manier zijn om ze stil te maken? Dromerig staarde de kleine Wolvin naar haar pootjes. Zou er een andere manier zijn? Ze trok met haar tandjes aan de oren van muis, in de hoop ze als trofeeën te kunnen laten zien aan mama. Papa zou toch niet geïnteresseerd zijn in een muis. Hij was groot en sterk, en hij zou alleen blij zijn als ze iets groters brachten. Buiten het gebouwtje hoorde Cinder een zacht loeiend geluid. Ree. Hij schreeuwde... hij was veel te luid. 'Sean... we moeten een ree vangen,' zei Cinder met een grimmige blik naar de uitgang.

_________________
Garnaal: Al een Garnaaltastische RPG'er sinds 2014
Honest Age:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Sean

avatar

Berichten : 82
Pawprints (₱) : 121
Roedel : x
Leeftijd : 10 Moons
Partner : How do you know if she's the one?

BerichtOnderwerp: Re: Road to Nowhere   di aug 16, 2016 10:41 am


Volledig gefocust op de muis sloop Sean dichterbij. Helemaal in zijn element staarde hij naar het kleine knaagdier, dat nietsvermoedend aan een nootje zat te knagen. Met een sprong dook Sean er bovenop en verbrijzelde de schedel van de muis. Hij greep het lijkje tussen zijn kaken en trots drentelde hij opnieuw naar zijn zusje, die geïnteresseerd aan zijn vorige jachttrofee snuffelde. Hij liet de muis tussen zijn kaken ontsnappen, die met een plofje op de vloer belandde. Hij ging zitten en bestudeerde Cinder.
Haar oren draaiden lusteloos rondjes, alsof ze dingen hoorde die er niet waren of die hijzelf niet kon opvangen. Haar blik werd grimmig, en ze staarde naar de uitgang.
'Sean... we moeten een ree vangen,' verklaarde ze. Hij verslikte zich bijna en keek haar aan alsof ze niet helemaal lekker meer was.
'Ben je gek?' piepte hij. 'Die zijn veel te groot voor ons!' Hij deed niet mee, dat zou mamma vast niet goed vinden. Ze wilde dat hij en Cinder geen gevaarlijke dingen zouden doen. Nu luisterde hij daar niet altijd naar, maar een ree vangen vond hij toch wel een beetje té.

_________________

Syren // Khyvan // Domenico // Hamilton // Sean // Scylla

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Cinder

avatar

Berichten : 95
Pawprints (₱) : 107
Roedel : No. Never.
Leeftijd : 10 moons
Partner : Will it stop the pain..?

BerichtOnderwerp: Re: Road to Nowhere   di aug 16, 2016 3:27 pm

. Road to Nowhere .
Ze kon de schrik van haar broertje af zien spatten. 'Ben je gek?' piepte hij. Was ze gek? Cinder trok haar oren naar achteren. Was zij de enige die 'hoorde'? Hm. Blijkbaar wel. Zorgde dat ervoor dat ze gek was? Nee! Ze was niet gek! Ze was... uniek.. 'Die zijn veel te groot voor ons!' Groot of niet groot, hij maakte lawaai! Hij maakte haar bang! De schriele pup ontblootte haar kleine tandjes. Was Sean soms bang?! 'We moeten hem vangen!!' siste ze zo agressief als een agressieve, problematische pup kon klinken. Cinder moest het weten! Ze moest weten of ze ree stil kon maken. Of... nou ja... doodmaken. Ze moest het weten!

_________________
Garnaal: Al een Garnaaltastische RPG'er sinds 2014
Honest Age:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Sean

avatar

Berichten : 82
Pawprints (₱) : 121
Roedel : x
Leeftijd : 10 Moons
Partner : How do you know if she's the one?

BerichtOnderwerp: Re: Road to Nowhere   di aug 16, 2016 4:20 pm


Cinder was een stuk zekerder van haar zaak dan Sean had gedacht. 'We moeten hem vangen!' siste. Agressie lekte door in haar stem. Hij werd bang. Zo kende hij zijn zusje niet!
'En waarom dan wel?' beet hij haar toe. 'Het mág niet van mama en papa.' Hij was boos op zichzelf. Hij was de oudste, hij zou op zijn zus moeten passen! Maar als ze niet naar hem wilde luisteren dan kreeg hij vast de schuld.
Vastberaden om haar niet te laten gaan stevende hij naar de uitgang en ging daar breeduit staan. Zo versperde hij voor haar de weg. Ze moest dat waanidee uit haar hoofd krijgen. Kwam het soms omdat ze eerder haar kop had gestoten tegen de muur, dat ze zo deed? Hij vond haar ineens niet meer zo aardig.
'Ik sta het niet toe,' zei hij kort maar krachtig. Als ze dat niet accepteerde, dan had ze pech. Hij zou niet zomaar toekijken hoe ze zichzelf zou verwonden, of erger. Cinder kon behoorlijk koppig zijn, maar hij was minstens even koppig. Ze hadden tenslotte dezelfde ouders.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Cinder

avatar

Berichten : 95
Pawprints (₱) : 107
Roedel : No. Never.
Leeftijd : 10 moons
Partner : Will it stop the pain..?

BerichtOnderwerp: Re: Road to Nowhere   wo aug 17, 2016 10:32 am

. Road to Nowhere .
Ze hoorde het bloed in haar gonzen toen Sean koppig voor de uitgang ging staan. Hij praatte tegen haar alsof hij haar moeder was! Cinder hoorde eigenlijk amper wat hij nog meer zei. Ze hoorde hem! Ze hoorde de ree! Met wild trekkende oortjes en een agressief zwaaiende staart beende ze op haar broertje af. Hij was groter, maar ze was niet bang! Het zwarte teefje moest haar ree hebben! Cinder nam een kleine aanloop, en stormde toen als een gek (niet dat ze gek was of zo) op Sean af. Haar hoekige, kleine kopje stootte tegen de schouder van haar broertje, maar ze zag amper wat er verder nog gebeurde. Ze... verloor haar evenwicht! Met een gekwelde piep vloog de pup door de deuropening, waarna ze van de heuvel afrolde. Luid jankend en graaiend met haar pootjes smakte Cinder neer in het vochtige gras. Pijn! Pijn!! Ze hoorde de prettige ruis in haar oren weer... eindelijk stilte... maar pijn!!!

_________________
Garnaal: Al een Garnaaltastische RPG'er sinds 2014
Honest Age:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Sean

avatar

Berichten : 82
Pawprints (₱) : 121
Roedel : x
Leeftijd : 10 Moons
Partner : How do you know if she's the one?

BerichtOnderwerp: Re: Road to Nowhere   do aug 18, 2016 8:04 pm


Sean hield de lichaamstaal van Cinder scherp in de gaten. Hij had niet verwacht dat ze naar hem zou luisteren, maar dat ze hem aan zou vallen kwam wél onverwacht. Haar staart zwiepte agressief heen en weer, waarna ze als een dolle op hem af kwam gestormd. Sean zette zich schrap, vastbesloten om zijn zus zichzelf niets aan te laten doen.
De klap waarmee haar kopje tegen zijn schouder smakte gooide hem van zijn poten. Met een bons knalde hij tegen de deurpost aan. Een hoge piep van pijn en schrik verliet zijn bekje, maar hij krabbelde gauw overeind. Zijn zusje was langs hem gevlogen!
Hij zag haar liggen in het natte gras. Ze lag stil. Het was zijn schuld! Hij had haar tegen moeten houden!
Radeloos van angst rende hij op zijn korte pootjes op haar af en stopte voor haar snuit. Voorzichtig duwde hij met zijn neusje tegen haar wang. Ze ademde in ieder geval nog, want hij zag haar borstkas langzaam op en neer gaan.
Achter een boom bespeurde hij plotseling een beweging. De ree! Grauwend rende hij op het diertje af. Met grote ogen keek het hoefdier hem aan. Toen het begreep dat er gevaar dreigde - al kon hij met zijn drie maanden niet veel schade aan richten - sloeg het op de vlucht. Met elegante sprongen verdween het hert in het donkere bos.
Tevreden wandelde de pup terug naar Cinder. 'Zo, die is weg.'
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Road to Nowhere   

Terug naar boven Go down
 
Road to Nowhere
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 2Ga naar pagina : 1, 2  Volgende
 Soortgelijke onderwerpen
-
» You only hate the road when you're missing home
» Road trip {Milo}
» That was a long road
» On The Road To The Pokémon Village[Quest]

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Serigala :: Low lands :: Hallow Tower-
Ga naar: