WELKOM
Serigala is een Nederlandstalige wolven RPG. Maak je eigen karakter aan, bepaal zijn uiterlijk en verken het eindeloze gebied van Serigala. Ontwikkel jezelf met behulp van de punten die je kunt verzamelen en ontwikkel op die manier je karakter verder. Ontmoet nieuwe spelers in de Off-Game zone en maak nieuwe vrienden! Alles ligt in jouw handen.
WOLF OF THE MONTH
TEAM
ACCOUNT SWITCH




SEIZOEN
15ºC - 28ºC
Z O M E R
Het is eindelijk zomer in Serigala. De kudde's trekken weer aan, overal groeit gras en bloemen en het land ziet er weer prachtig uit. Tot nu toe heeft de warmte voor weinig problemen gezorgd en brengt het alleen maar lekkere dagen, maar misschien komt daar binnenkort wel verandering in?
CREDITS
Serigala staat onder leiding van het team en wordt ondersteund met Actieforum. De banner is gemaakt door Kadar. Alle code's (uitzonderingen daargelaten) behoren toe tot Kadar en mogen niet zonder toestemming gekopieerd worden. Alle teksten, afbeeldingen en karakters behoren toe aan hun rechtmatige eigenaars.

Serigala is geregistreerd bij: RpgSites.nl

Deel
Vorige onderwerpGo downVolgende onderwerp
avatar
Berichten : 7
Pawprints (₱) : 3
Roedel : Alone
Leeftijd : 17 manen
Profiel bekijken

One step ahead

op di maa 15, 2016 11:53 pm
Het geluid van de wind was het enigste wat ze hoorde. Niet dat de rest zich stil hield maar de wind overstemde alles. Er was een hevige winter storm aan de gang en de wind en sneeuw weer kaatste tussen de rotsen heen en weer waardoor het nog harder klonk. De wind bracht ook vele geuren met zich mee van dieren in de buurt van planten en de geur van de ijle lucht. Maar ook vele vagen geuren van wolven die overal vandaan lekten te komen. Ze had ze al geroken toen ze dit gebied betrad niet dat ze als wolf echt grenzen van landen kende maar uiteindelijk leek ze hier toch een ander gebied in getrokken te zijn waar de geur van deze wolven bij hoorde. Eerst dacht ze dat er een grote roedel in de buurt leefde maar na beter geroken te hebben wist ze dat het toch niet zo was. De geuren waren te verschillend en hoewel sommigen wel iets gemeenschappelijk leek te hebben waren er ook weer andere weer totaal verschillend. Ze hadden niet allemaal een geur die overeenkwam. Niet zoals een roedel waar elke wolf wel anders rook maar ook een geur bij zich droeg die elke andere wolf van de roedel ook had de roedel geur. De geur van haar oude roedel zat ook nog in haar vacht. Hij was sterk verzwakt een wolf die hem rook zou hem nooit meer herkennen als die ooit in de buurt van haar oude roedel kwam. Misschien wel iemand die hem goed kende maar een vreemde niet. Daar was ze blij mee ze behoorde niet meer tot die roedel. Ze wilde niet bij de roedel horen die niks had gedaan toen haar ouders en nest genoten stierven toen ze zelf om haar leven vocht. Daar was ze vertrokken van af het moment dat haar roedel haar toe liet. Daarom lag zie hier in de piep grot te schuilen voor de zware winter storm. Waar ze niks aan haar oren had door de harde wind en haar even nutteloos was door de vele geuren. Ze had enkel haar ogen. Vandaar dat ze zo dicht bij de ingang van de grot lag. waar door ze goed zich had op wat er buiten gebeurde. Want wanneer een wolf of ander dier aan kwam moest ze een zwarte schim zien. Hopelijk was het iemand met een donkere vacht dan viel hij beter op maar als ze net zoon witte vacht als haar hadden zou ze pas laat zien.

Ze bleef nog een tijdje kijken om de zoveel tijd afgeleidt door de wind die de sneeuw aan de begin van de grot allerlei figuren liet vormen. Ze zat zich net te bedenken of ze haar verstopte stukje vlees zou pakken.( Het was marmot. Iets wat ze de laatste tijd veel had gegeten. Het was een van de weinig kleine dieren die hier leefde. Klein genoeg om in je eentje te vangen maar groot genoeg om je maag te vullen. Niet net zoals in de muizen en ratten die veel energie kosten om te vangen en in een hap weg waren. ) toen ze een zwarte schim zag. Het moest wel een wolf zijn te groot voor een marmot maar te klein voor een hert en geiten waren niet zo dom om nu enkel uren na dat sneeuwstorm was opgestoken nog rond te dwalen. Ze stond direct op klaar om aan te vallen als het nodig was. Wat ze kon aan de schim niet zien of de wolf een gevaar was of niet. Je kunt niet ruiken of een wolf slecht was of goed. Ze rook ook geen bloed (en gezien hoe dicht bij de wolf was moest ze het wel ruiken) dus de wolf was hoogstwaarschijnlijk ook niet gewond. Dus de kans de groot dat de wolf ouder en sterker was dan haar. Maar dat liet haar niet deren dit was haar schuilplaats en ze wilde die niet delen met een ander. Gezien dat hij zo dom was om nu nog steeds door de sneeuw storm te dwalen en niet een sneeuw hol te graven zou hij hoogstwaarschijnlijk haar vragen om haar eten te delen wanneer hij dat eenmaal geroken had. Lang zou dat niet duren want de grot was niet groot en er waar weinig plekken om het vlees te verstoppen. Maar dat was ze niet van plan sneeuwstormen konden lang duren en ze had sinds ze in haar eentje was niet meer voedsel in overvloed. Ze moest zuinig doen met haar eten.

Toen de wolf ietsje dichter bij was begon ze zacht te grommen. De wolf kon het nog niet horen maar snel genoeg zou de wolf dicht genoeg in de buurt zijn om haar te horen en te zien. Als het een zwakkeling was zou de grom hem of haar voorzichtig maken maar als de wolf sterk of slecht was zou ze zich hier mee misschien wel in grote problemen storten.
Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Soortgelijke onderwerpen
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum